Der Himmel über Berlin (1987)

graag!

Dat zegt een boel. We kunnen je nu gelegitimeerd een zuurpruim of azijnpisser noemen...

Geen smiley erachter ?

Minstens de helft van de films waar Q een halve ster voor geeft zijn klassiekers of tenminste films die hoog staan aangeschreven. Q maakt dan ook graag een statement van zijn halve ster. Hij geeft er vooral mee aan dat een film mateloos wordt overgewaardeerd. Ik geloof er geen snars van dat hij beethoven beter vindt dan Big. Of K-9 beter dan Modern Times.

Smileys zijn voor mietjes!

Allereerst, voor wat betreft deze film (als in ieder geval yosemite44 dan toch graag enige toelichting wil): het hele verhaal van deze film had makkelijk in vijf a tien minuten verteld kunnen worden, maar neemt in plaats daarvan twee uur in beslag. Het eerste uur is Ganz' personage vooral bezig met lopen en toekijken, waarbij allerlei flarden van gedachten langsvliegen, maar van enig plot geen sprake is. Wel is er natuurlijk de scene waarin hij dingen opnoemt die hij graag zou willen kunnen (zwarte vingers krijgen van krant etc.), maar deze scene wordt dan weer verpest door zijn ellenlange opsomming. Nadat hij dan zijn afweging - waarbij meer verzonnen moet worden dan echt uit de film blijkt - heeft gemaakt, ontaardt het in een standaard romantisch filmpje, met nog nog steeds veel onnodig lange scenes: minutenlange scenes van personages die lopen over straat, om dan uiteindelijk maar te besluiten met een scenewissel in plaats van hun aankomst ergens, een circusvoorstelling die wel in zijn totaliteit in beeld lijkt te zijn, een popconcert waar ook maar geen einde aan lijkt te komen, etc. En dan dat stompzinnige gedichtje wat steeds weer terugkomt. Er zijn wel wat positieve punten (Ganz acteert goed, en die scene waarin een engel op dat beeld zit is indrukwekkend), maar verder vond ik het maar tergend traag.

Wat betreft mijn stemgedrag: Misschien ben ik - met name de laatste tijd - wat al te snel met halve sterren gaan gooien. Ik zal zo direct een en ander wel even wat bijschaven. Dan zal ik Der Himmel über Berlin ook wel even naar de 1*-categorie verplaatsen, zodat de halve sterren overblijven voor films waarbij het echt een kwelling is de aftiteling te bereiken, in tegenstelling tot films die alleen maar vreselijk saai zijn, zoals deze film dus.

Niet specifiek. Films die ik 1 of 1,5 ster geef en in de top-100 staan vind ik net zo goed mateloos overgewaardeerd; zoveel verschil maakt dat halve punt dan niet meer. 1 * of 1,5 * is dan net zo goed een 'statement'.

Edit: Lagere regionen inmiddels bijgeschaafd. Overigens zijn er twee van mijn halvesterbeoordelingen meer bedoeld als 'statement' (als je dat al zo wilt zien): de shot-voor-shot-remake van
Prisoner of Zenda, en de bijeengeraapte verzameling archiefopnamen die zich Trail of the Pink Panther noemt. Voor de rest zijn het louter eindoordelen van wat ik echt onnoemlijk slechte films vind.



Tja, geloof wat je wil natuurlijk.

Dat is ook niet de bedoeling! Er wordt wel een beeld gecreeerd van Berlijn na de Tweede Wereldoorlog door flitsen te laten zien van de gemoedstoestand van volwassenen, worstelend met hun verleden, nu en toekomst. Wenders contrasteert dit met (gedachten-)wereld van kinderen (het gedicht) en engelen (de 'opsomming'). dit "captures not only the extreme harshness of life, but also its wondrous beauty and seductiveness", zoals iemand op imdb al zei.

of moet ik zeggen, het 'stompzinnige gedicht' en de 'ellenlange opsomming'?

nooit eerder heb ik verlangen zo poetisch in beeld gebracht gezien. dommartin straalt sensualiteit en passie uit, is sterk, maar tegelijkertijd breekbaar. de dialoog aan de bar is meesterlijk.

als je dit een standaard romantisch fimlpje vindt, vraag ik me af welke (deels) romantische film je wel waardeert.

is dat interessant dan, hun aankomst te laten zien?

"the carnage" past perfect in deze scene. bovendien is de film in zijn geheel bewust traag. wenders probeerde een meditatieve sfeer te creeeren. als ik niet beter wist, zou ik denken dat je van de 2 fast 2 furious generatie was.

ik snap best dat dit niet een film is voor iedereen. maar de redenen waarom jij deze film niet kan waarderen verbazen me enorm. ik snap echt niet dat deze film je 'niks doet'.

Ik vroeg me trouwens af, of ging er eigenlijk van uit dat de engelen voorheen mensen waren. Ik sprak net Queto op de chat en die had dat er niet uitgehaald. Zie ik het verkeerd ?

nee hoor, wel mensen die voorheen engelen waren. "columbo" bijvoorbeeld

Als deze film in het Berlijn van na WOII speelt, waarom wordt Peter Falk dan herkend als Columbo? Daarom concludeerde ik dat de film in het 'heden' (voor de film, 1987 dus) moest spelen, in tegenstelling tot wat de beelden af en toe suggereerden. Maar zelfs als ik aanneem dat de film in het Berlijn van na WOII speelt, dan nog had die tekening van de tijd stukken korter en effectiever gekund. Nu worden er allerlei personages gecreeerd waar niets mee gedaan wordt.



Tja, leuk bedacht, hoor, maar had ook wel in drie minuten gekund.



Ik ben ueberhaupt niet zo'n fan van romantische films eigenlijk, en ik denk eigenlijk dat het alleen als subgenre nog geschikt is. En voor wat betreft romantisch drama, dan zijn bijvoorbeeld Casablanca en Angst Essen Seele Auf toch wel uitschieters, maar in beide gevallen is de romantiek slechts een detail.



Als de aankomst niet relevant is, waarom zien we die personen dan zo lang op straat lopen?



Ik kan best wat traagheid verdragen, maar dan moet er wel een plot omheen staan. Dit is doelloze traagheid.



En op diezelfde manier snap ik niet dat het anderen wel wat doet.

Deze film gaat volgens mij over de schoonheid van het leven.

Over de kleine dingen waar een mens geluk uit kan halen. Ik vind deze film eigenlijk een les om van die dingen te genieten.

De engelen zien al die pracht blijkbaar heel goed en willen daarom ook kunnen voelen, proeven etc.

De magische sfeer die over de film hangt is prachtig in beeld gebracht.

De hele bovenstaande discussie komt er dus op neer dat jij blijkbaar geen film kunt waarderen waarin het plot ondergeschikt is.

Kan me niet voorstellen dat je films als "Three Colors: Blue" of "Koyaanisqatsi" wel zult waarderen. Dan mis je toch een hoop imo...

zie net dat bij 'mother and son' de 'gevoelstaal' (heb hem zelf nog niet gezien, dit zijn de woorden van ramon k) je ook al niet raakte. goh, waarom verbaast me dit niet?

Ik zie over het algemeen liever plot-gestuurde films, ja, maar beperk me daar niet toe hoor.

Trois Couleurs: Bleu vond ik best goed hoor. Koyaanisqatsi heb ik niet gezien, dus daar kan ik verder niet over oordelen, maar ik verwacht er niet al te veel van.

Op IMDB staat een prachtige nieuwe!

Fisherking plaatste deze opmerking n.a.v. de vorige poster. Ik vind een poster met de Duitse titel te prefereren.

dat ben ik met je eens. "wings of desire" vind ik een beetje een foute titel. maar eh, het is wel een wonderschone poster op imdb toch? ik photoshop de duitse titel er anders wel op

Ietsje kitscherig. Zonder die vrouw zou ie mooier zijn.

Met hetzelfde lettertype?

Ik vind het vrouwelijk schoon te makkelijk gekozen. Zal wel van die circusartieste zijn, maar ik vind het beeld niet bij de film passen als beeldmerk. Eigenlijk vind ik bovenstaande sobere poster precies goed.

Ericinho en Zachery Glass

Zeer fraaie, poëtische, droomachtige (meditatieve) film van Wenders.

Ik was al wel gecharmeerd van Wenders, maar had zijn beste werkjes nog niet gezien. Nu kan ik met recht zeggen dat hij tot de voor mij interessantere regisseurs behoord…

Schitterend hoe, in de bibliotheek, eerst Cassiel, dan Damiel op verstilde wijze "de (menselijke) Schoonheid" ervaren- begeleidt door prachtige muziek.

Zeer prettig dat ik nu eindelijk inzicht heb over zaken die ik (me) bij In Weiter Ferne, so Nah! afvroeg (over het wisselende kleurgebruik en de rol van de trapeze-artieste als (eventuele)metafoor).

Prachtig hoe, in mijn ogen althans, trapeze-meisje Marian wordt opgevoerd als metafoor voor het "Engel-zijn" in/ van de mens. Als geen ander zwiept een trapezist omhoog, omlaag. Altijd uittorenend boven vriendelijke, vrolijke (kinder)koppies in het circus.

Alsof Wenders wil zeggen:

"Wij zijn allen Engelen…"

Dat zou mooi zijn- Engelen zijn als geen ander in staat Schoonheid te ervaren en zien.

Dat zou ook een mooie uitdaging (en taak?) voor de mens kunnen zijn…

Der Himmel über Berlin is met zeer veel liefde voor mens en leven gemaakt. En met liefde voor het Schone.

Jammer dat niet iedereen dit waardeert. Het leven zelf is ook plotloos. Waarom dan altijd behoefte hebben aan "plots", "lineariteit" en "verhalen"?

Over Berlijn…ook in In den Tag hinein komt die stad zeer fraai in beeld (superbe fotografie). Die film is zo en zo een grote tip voor liefhebbers van Wenders' film(s) en van ander subtiel werk.

Na eerste viewing leek In Weiter Ferne, so Nah! mij trouwens nog iets mooier dan Der Himmel…. Vele maanden terug gezien, maar enkele prachtige scènes staan me nog helder bij (een barscène, met op de achtergrond U2 bijvoorbeeld). Ook daar zeer mooie muziek.

Erg jammer dat ik die film niet meer op de band heb staan…

In Weiter Ferne, so Nah! is sowieso een aanrader voor liefhebbers van deze film. Hij is niet per definitie slechter volgens mij (al zou ik dat graag snel staven met herziening).

Prachtige, liefdevolle film!

Prima gezegd, Gimli!

mooie grote plaatjes:

een

twee

hij is nu weer 7 pond 99 bij play!

Ben nu door 1e uur heen, totaal geen enkele ontwikkeling in het plot.

Ik had net zo goed een dichtbundeltje erbij kunnen pakken. Hopen dat het 2e gedeelte ietwat minder poetisch is. Tot nu echt niks voor mij.

Ik vond dit echt een verschrikkelijke film.

De monotome stemmen, het eerste anderhalf uur is niet om aan te zien.

De engelen omringen de mensen, ze kunnen met hun meevoelen/luisteren, maar verder zie ik niks van die mensen terug, behalve Peter Falk en de circusartieste. Ik vind dit oninteressant geneuzel, die voor mij totaal geen toegevoegde waarde hebben.

Ook het einde, sorry dat ik het zeg, maar gadverdamme wat een kattegejank.

Dit is nou echt een film voor liefhebbers van de poezie, de Ramon K's onder de MM-ers. Neen, ik kan hier werkelijk niets vermakelijks van maken.

1/2 *

Je bent lekker bezig de laatste tijd met je generalisaties. Erg kort door de bocht praten als iets niet in jouw straatje ligt.

Zoals je alle klassiekers die jou niet zinnen gedateerd noemt.

Ik heb helemaal niet zoveel overeenkomsten in filmsmaak met Ramon, maar ik vind het wel een goede film.

Nou ja, generaliseren doe je nu zelf ook. Je doelt waarschijnlijk op High Noon, waar ik dit heb vermeld (gedateerd). Alsof ik alle klassiekers die mij niet zinnen, bestempel als gedateerd.

Ik probeer niet te generaliseren, maar dit is toch typisch een film voor een bepaald publiek, vind je niet?

Ik meen het vaker gezien te hebben, maar goed.

Filmliefhebbers, maar niet alle. Verdere uitspraken over wie deze film goed vindt zou ik erg mee oppassen.

Ik kan me trouwens heel goed voorstellen dat sommigen de film helemaal niets vinden.