La Poison (1951)

Ook met een kleine rol van een nog jonge Louis de Funes.

Wat zie ik, nog maar 1 stem voor deze briljante klassieker van Guitry met Michel Simon en Louis de Funes in een bijrol?

Typisch na-oorlogs Guitry materiaal weer, maar geen verfilming van een stuk en niet met hemzelf in de hoofdrol, Simon was daar uiteraard geknipt voor. Wat niet wegneemt dat de film puur dialooggericht is en liefhebbers van briljante fotografie eldrs hun heil moeten zoeken. Maar de dialogen van Guitry behoren dan ook tot de geestigste uit de cinemageschiedenis, bv:

meneer pastoor: wat heeft u precies tegen uw vrouw ?

Simon: dat ze bestaat.

Typisch Guitry materiaal zei ik, de man was na de oorlog nogal verbitterd geraakt en gaat hier los in een satire op zowel het juridisch systeem als op het provinciale kleinburgerdom, speelt ergens in Normandie en De Funes is hier een kwaadaardige niet-komische roddelaar. Het slot is niet conform de gangbare moraal, zoals te verwachten en wij kijkers zijn er blij om.

Ook typisch Guitry is het tonen van cast en crew ipv gewone credits, wat zoals gekend werd overgenomen door Welles.

Ongemeen grappig op alle vlakken en tevens toch ook een stevige beet naar het rechtssysteem.
Acteur, scenarist en regisseur Sacha Guitry in een meesterlijke beurt. Ook al eist hij zelf geen rol op, toch zorgt hij voor een origineel begin waar hij zelf de acteurs en crew voorstelt, de enen uitvoerig bewierookt, de anderen opzadelt met een "zo'n sterke acteur zijt ge nu ook weer niet" maar er toch een "ge waart toch wel nuttig" aan toevoegt.
De film werd gemaakt in amper een halve maand. Een spitsvondig scenario, met heerlijk dialoogwerk (de scène van de "aangifte" van de moord bij een topadvocaat, die zich beroemt op 100 vrijspraken van misdadigers en wiens opvatting over het verschil tussen "moordenaar" en "doder" niet zonder gevolgen blijft) druipt van zwarte humor, terwijl deze van het verzoek bij de pastoor om een mirakel wat de dorpscommerce zou opkrikken de mens langs zijn smalste kant toont én de supervlotte slotscènes in de rechtzaal die voor één en ander niet mals zijn.
Film oogt wat ouder dan hij al is (jaren 30 zou ik gegokt hebben) maar dat doet niets af het plezier dat het filmpje je verschaft.
Moet er nog aan toegevoegd dat Michel Simon weer eens verbluffend is ?

Heerlijke film van Guitry, vol zwarte humor. De scenes tussen Simon, meesterlijk als altijd, en zijn wanstaltige vrouw zijn al zeer grappig, het is vooral de geweldige scene bij de advocaat die me definitief gewonnen heeft. Maar eigenlijk was elke scene best raak, ik vond het gekonkel tussen de dorpsbewoners al amusant en ook het slotstuk in de rechtszaal is erg geestig, met de perfecte uitkomst. Een soort omkering van de Hayes-code, die in de VS nog op volle kracht werkte. Ik heb de hele film met een grote glimlach gekeken.

Ik had van Guitry eerder alleen zijn bekendste film Le Roman d'un Tricheur (1936) gezien, maar hij is dus zeker geen one-hit-wonder. Moet maar eens kijken of ik meer werk van hem kan vinden.