Saving Private Ryan (1998)

Dit is zeker niet de grootste WOII-film. Ik heb meer 'genoten' (voor zover je dat kan noemen natuurlijk) van films als Schindler's List, La vita e bella, The boy in the striped pyjama, Der Untergang, The pianist, Hotaru no haka, The great dictator, The longest day en anderen. Daarvoor is deze film te episch en mist enige persoonlijkheid. Het is wel een mooie ode aan de Amerikanen die hielpen bij de bevrijding. De film geeft een vertekend beeld, alsof enkel de Amerikanen de helden waren in de oorlog. Maar voor hen is dit wel een grote opsteker natuurlijk.

De openingsscène is indrukwekkend, dat zullen velen het eens zijn. Maar wel mist het daar het grote plaatje. Vooral door het gebrek aan uitwerking bij de personages blijft het geweld primair op het verlies van vele mensen. En ook een globale kijk op de veldslag had hier toepasselijk geweest. Daarbij is The longest day toch beter. Maar Spielberg heeft in elk geval indruk gemaakt op het strand zelf met schokkende beelden. En denkelijk is hij dan nog braaf geweest, want in het echt zal dit nog gruwelijker geweest zijn.

Na de sterke opener gaat het toch bergaf. Een groepje vrienden met cliché scènes die hun verhaal hebben. Daar gaat het bergaf, want geen enkel personage kan echt overtuigen en mist enige diepgang. Dat speelt mee als er iemand sneuvelt. Eens Ryan gevonden is gaat het terug beter met de nodige actie als gevolg. Al zijn daar evengoed films die het beter doen in tactische verhalen.

In elk geval chapeau voor Spielberg omdat hij het thema van WOII (dat zeker nooit mag vergeten worden) zo in beeld kan brengen. Elke film (of ander mediamateriaal) dat mensen kan doen herinneren aan de gruwel van deze oorlog, is een pluspunt. Als film zelf is Saving Private Ryan toch niet de grote klassieker geworden. Vooral het middenstuk en de miscasting doen SPR de nek om. En voor een grotendeels Europese oorlog is het ontbreken van andere nationaliteiten (Frans verzet, Engelsen, Canadezen?) toch jammer. Hollywood zeker?

Mooie film, maar ik vond het verhaal echt overdreven heroïsch. Ik kan me niet voorstellen dat zoiets echt gebeurt is. Desondanks is het zeker een goede film. Ik heb ooit gelezen dat de D-Day scène net zo lang duurt als de echte D-Day geduurd zou hebben. Ik vind D-Day heel realistisch gefilmd en ik zat echt me afschuw te kijken. Toen het verhaaltje 'Saving Private Ryan' begon, werd ik een beetje bang dat dit een verhaal zou worden als 'kijk eens hoe stoer wij Amerikaantjes wel niet zijn: wij zetten ons leven op het spel om een man te redden'. De film is echter niet op die manier vormgegeven. Het blijft realistisch. Er zaten een aantal hele sterke scènes bij (de Duitse scherpschutter, de dood van Wade,) die me weer eens lieten inzien hoe veel van deze mannen hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid, die wij nu zo vanzelfsprekend vinden. Daarnaast was het acteerwerk ook van hoge kwaliteit. Tom Hanks speelde natuurlijk heel goed, maar daarnaast waren er wel meer talenten bij. Mooie film, maar ik vind het geen meesterwerk.

Ik had deze film jaren geleden al gezien, maar veel kon ik me er niet meer van herinneren.

En de nieuwe kijkbeurt viel tegen.

Waar de landing zelf eigenlijk goed in beeld is gebracht, is de rest niet veel soeps. Enig minpunt bij de landing zijn de dwaze opmerkingen van de personages. De poging tot grappig zijn haalt de geloofwaardigheid net niet daar beneden.

Het totaal gebrek aan emotie is een hekel punt. Emotie moet toch de hoeksteen zijn in een oorlogsfilm? Dat dit een oorlogsfilm is, is haast nergens te merken. Een actiefilm past beter: hersenloos, en zonder veel emotie, er wat op los knallen.

Voeg daarbij nog wat onwaarschijnlijke scène’s die uit Rambo lijken te komen, en een half uurtje na het begin is het al zo dat de geloofwaardigheid van de film naar een dieptepunt gedaald is.

Her verhaal is trouwens behoorlijk belachelijk en onrealistisch. Het is wel zo dat Amerika een Sole Survivor Policy had, waarbij het laatste overlevende familielid naar huis kon gaan. Maar nooit werd daarvoor een reddingsoperatie uitgevoerd.

Overigens een behoorlijk vreemd om voor Tom Hanks te kiezen. Die vent heeft toch totaal de uitstraling niet om in zulke film mee te spelen. Zelf mijn klein zusje verslaat die vent bij armworstelen Wat een mietje.

De anderen (Matt Damon met stip) zijn al veel beter gekozen.

Eindsom: Er blijft nog weinig over. Een sterke beginscène, en hier en daar het gevoel ‘mooie actiefilm’.

Magere 2,0*

Indrukwekkende oorlogsfilm, briljant geregisseerd en magistraal in beeld gebracht. Het begin van de film, de landing in Normandië, blijft qua impact op eenzame hoogte staan, maar de finale is ook van zeldzame klasse. Het verhaal van de film is verder wel oké maar niet heel bijzonder. De geweldige cast, waarin je bij iedere herziening steeds meer inmiddels bekende akteurs gaat herkennen, maakt er gelukkig iets moois van.

Goede oorlogsfilm die zowel dramaonderdelen heeft als lekkere gevechten. Een goede cast en mooie muziek maken het geheel af. Toch wil ik hem graag nog een keer zien om echt goed te kunnen oordelen.

Lang geleden heb ik de eerste helft van de film gezien, en de scène op het strand had dusdanig veel indruk op me gemaakt dat ik sindsdien altijd de rest van de film heb willen zien. Onlangs was het dan eindelijk zover en ik ben niet teleurgesteld.
Aan mijn verwachtingen werd voldaan, maar ze zijn niet overtroffen. Er zijn een aantal bijzonder confronterende scènes (zoals die op het strand dus, gruwelijk, maar wel een enorm goede scène) en zelfs een klein aantal mooi dramatische momenten (ik vond het vreselijk dat de hospik doodging...). De muziek is niet overduidelijk aanwezig maar draagt wel bij aan de sfeer; het acteerwerk is voldoende. Of het enigszins realistisch is dat acht mannen erop uit moeten om er één te redden zal ik maar niet beoordelen, de manier waarop de mannen daar vervolgens mee omgingen, vind ik dan weer heel aannemelijk en dat redt de film.

Wat ik echter ook gevreesd had, zijn de net iets té sentimentele scènes, met name de allerlaatste (volgens mij is het laatste beeld dat je ziet een wapperende Amerikaanse vlag. Als ze die hadden weggelaten had de film een halve ster meer gekregen). Het is en blijft een Amerikaanse film, en of het nou een happy of niet zo happy end is, het end is sowieso te sentimenteel voor mij als nuchtere Nederlandse kijker. Toen Tom Hanks aan het eind doodging had dat op mij nauwelijks impact, omdat het typisch zo'n manier is waarop Amerikaanse helden op tragische manier aan hun einde komen. Als híj nou plotseling door een granaat uiteengeblazen werd, zou dat zeker impact gehad hebben...

Bovendien vind ik de film iets te lang. Een lange speelduur hoeft voor mij geen probleem te zijn (en de actie was goed, dat zeker), maar dan moet er wel iets meer ontwikkeling in het verhaal zitten. Maar goed, de actie is goed, de spanning is op sommige momenten te snijden en sommige scènes zijn zo tragisch en heel af en toe komt er nog een mooi staaltje zwarte humor tussen (de soldaat op het strand die zijn helm af doet nadat die hem gered heeft, waarna hij alsnog door het hoofd geschoten wordt... Hard, maar toch), dus ik vind dat deze film zijn status als klassieker toch wel verdiend heeft.

Boven verwachting.

Toen ik deze film ging kijken verwachtte ik een erg tam filmpje die weinig risico durft te nemen. Deze verwachting is helaas voor het grootste deel uitgekomen.

Het verhaal begint behoorlijk sterk met het gevecht op het strand. Toch zwakte het later wat af toen het drama er bij kwam. Het werd allemaal toch wat tam zoals ik al dacht dat het zou gaan, vervolgens kwam er echter een scène die zo bijzonder sfeervol was dat ik het een aparte vermelding waard vind. Het goed hier natuurlijk om de scène waarbij het begint te regenen en ze te maken krijgen met een sluipschutter. De scène wordt geopend met een stuk plant dat ondergeregend wordt en een shot waarbij de je de regen op de moeder ziet neerslaan terwijl de soldaten er doorheen lopen. Dit droeg zo'n geweldige sfeerbom met zich mee dat ik even het gevoel had er zelf bij te zijn.

Het camerawerk is erg lelijk gedaan. Vooral in het begin mistte ik hierdoor een deel beleving, erg jammer want het haalt toch de film in zijn geheel naar beneden. Er wordt eerst gefocust op een bepaald deel waarna de camera begint te trillen en wegdraait.

Acteerwerk is niet geweldig. Ik ben het met de bovenstaande commentaren eens dat Hanks een te vriendelijk hoofd heeft voor de rol. Hij weet zijn personage niet voldoende vorm mee te geven. Waar je bij bekende acteurs ook vaak mee te maken krijgt is dat je ze als acteurs gaat zien en niet meer als het personage. Dit was hier het geval en helaas zorgde dit er voor dat het minder geloofwaardig over kwam.

De speelduur vind ik ook wel een groot minpunt. Het weet niet de hele tijd te boeien en het gehele laatste uur mist de kracht die het voor-middenstuk had.

Heel krappe voldoende.

3*

De film begint indrukwekkend met de landing in Normandië. Een erg indrukwekkende, lange scène die erg hard, realistisch en rauw overkomt. Vervolgens neemt de film een stap terug en gaat het er wat kalmer aan toe.

De acteerprestaties zijn overtuigend.

'k vond de film spijtig genoeg te lang. Vooral het laatste uur was er te veel aan. Na de zoveelste ontploffing en aanval had 'k het eigenlijk wel een beetje gezien.

Nu, 'k heb de film eens bekeken, maar de film is me te lang om me de volledige speelduur te boeien.

De eerste twintig minuten is één en al "paf, boem, poef, pow"-geweld. Oorlog.

De film is wel best vermakelijk, maar hij duurt veel te lang. 169 minuten is voor mij toch wel te lang. Er zijn heel wat overbodige stukken in de film, maar als je dan nadenkt, hebben ze wel en reden. Een kleine 3,5.

Het meesterwerk van Steven Spielberg en duidelijk zijn beste film.

Tevens moet ik vaststellen dat ik Saving Private Ryan al diverse keren gezien heb en dat de indruk iedere keer toch telkens weer groot was. Vooral het openingsstuk met de landing van de geallieerden op Normandië is van een waanzinnig hoog niveau. Zo gedetailleerd, zo erg en zo heftig om te zien hoeveel doden er onder geallieerden wel niet zijn gevallen tijdens die aanval. De stijl is documentaireachtig, de strijd is heftig en de beelden zijn soms behoorlijk gruwelijk en ogen gewoonweg levensecht. De ingewanden vliegen soms letterlijk in het rond en de ene scène is nog indrukwekkender dan de andere.

Daarna begint in feite het eigenlijke verhaal met de zoektocht naar Ryan, waarbij we kennismaken met de hoofdrolspelers. Op het oog lijkt het een stereotype groep van soldaten, maar door het prima acteerwerk krijgen de personages body en diepgang mee. Hierdoor leef je ook beter mee met deze mannen van vlees en bloed. Mijn complimenten ook voor Tom Hanks. Ik vind hem niet altijd goed, maar hier kreeg hij me mee, en speelt hij erg goed. Hetzelfde geldt voor Barry Pepper, Tom Sizemore, Giovanni Ribisi, Edward Burns en Matt Damon, die de overige rollen prima invulling geven. De samenwerking tussen de mannen is goed en vooral ontzettend geloofwaardig.

Ook de cinematografie is erg goed. Naast de sterke opening komen ook in de rest van het verhaal sterke shots voor, waarbij het landschap regelmatig op erg fraaie wijze in beeld wordt gebracht. Net als in het begin heb je ook later soms het idee dat je deel uitmaakt van de strijd en het oorlogsgebeuren. En in tegenstelling tot een War Horse, laat Spielberg de Duitsers hier gewoon Duits praten, zoals het hoort en wat de authenticiteit alleen maar ten goede komt.

Ja Saving Private Ryan is een krachtige film. Eentje die mij gemakkelijk keer op keer weer weet mee te slepen en waar na al die jaren nog niet de slijt op lijkt te zitten. Indrukwekkend van begin tot einde met uitstekend acteerwerk, een mooie cinematografie en buitengewoon goed gemaakt.

5,0*

Geweldige film waarin een groep soldaten op zoek gaat naar soldaat Ryan, nadat zijn drie broers gesneuveld zijn. De intense opening is een uniek stukje cinema over D-day waar je bijna geen toeschouwer meer bent, maar participant. De film zit technisch gezien ook heel goed in elkaar en ziet er realistisch uit met een aantal indrukwekkende shots. Maar ook na de opening, gaat de film verder met een prachtig verhaal. Meeslepend, ontroerend en aangrijpend (allemaal in hoofdletters). Groots, maar ook vol kleine nuances die de personages menselijk maken.

Gisteravond na vele jaren nog eens de moeite genomen om deze klassieker eens te herkijken. Nog altijd kijk ik met een brok in mijn keel naar het eerste half uur, dat denk ik het beste stuk oorlogscinema is dat ik ooit in een film zag. Ongekend hoe geweldig Spielberg de landing van D-Day verfilmd heeft.
Ook goed dat dit eens realistisch is verfilmd, want de landing bij The Longest Day kwam toch vrij soft over, niet geheel naar waarheid. D-Day is denk ik misschien wel de belangrijkste dag van de vorige eeuw geweest.

Maar na die landing vind ik de film toch wel wat minder. Wat langdradig zelfs, zo op zijn tijd. Al kent de film nog wel een aantal hele spannende momenten. Wat ik wel weer top vind is dat er nooit vergeten wordt dat de film om het menselijke aspect draait. Emoties als angst, woede en schuldgevoel worden sterk getoond. Scenes als dat de militaire politie bij moeder Ryan komt vertellen dat 3 zoons dood zijn en het einde van de film met James Ryan als oude man bij het graf van captain Miller die vertelt dat hij geprobeerd heeft als een goed mens te leven zijn echt kippenvel momenten. De eindclash met de Duitsers in het dorp is ook van grote klasse, zeer indrukwekkend allemaal. Gelukkig wordt het geweld niet geschuwd, want het ging aardig los.

Saving Private Ryan is gewoon 1 van de betere WO II films. Zeer goed acteerwerk, een mooie, passende soundtrack en genoeg indrukwekkende momenten. Maar ik verlaag mijn score van 4,5* wel naar 4*.

Hier ben ik wel klaar mee. Iedereen heeft het wel over die voortreffelijk openingscène, en die is dat natuurlijk ook, maar daarvoor zit iets waar ik al de nodige bedenkingen bij heb. Hetzelfde geldt voor het daaruit voortvloeiende epiloogje. Iets bescheidener had wel gemogen. Spielberg pakt naast de landing nog een keer uit met oorlogsgeweld, maar tussen die twee grote momenten is de film simpelweg niet zo interessant. Dat geldt sowieso voor de missie, maar alles wat daarbij komt kijken, is dat ook niet.

De scène met de Duitse gevangene lijkt het even te gaan worden, maar mist pit en wordt zelfs gaar als Hanks gaat speechen. Datzelfde geldt voor de beslissing van Ryan om te blijven en het onhandige rolletje van Upham is veel te doorzichtig. Het wil ook totaal niet vlotten met de praatsessie vlak voor de finale. Dat deed Robert Shaw destijds toch beduidend beter. Niks mis met de grauwe kleuren, maar de muziek is dan weer huilen met de helm op. En zo is het grotendeels maar een lauwe oorlogsfilm.

De beruchte Omaha Beach-scène is fenomenaal en behoort tot het beste staaltje cinema dat Hollywood in de afgelopen decennia heeft voortgebracht. Ook de uur durende climax aan het eind mag er zeker wezen.

Jammer dan dat de film daar dan niet respectievelijk mee opent en afsluit: in plaats daarvan mogen we kijken naar een oude veteraan die op zijn knieën neervalt bij een graf op de Normandy American Cemetery and Memorial en in tranen uitbarst, natuurlijk onder het sentimentele geschal van blaasinstrumenten. Ik zie hier het nut van de structurering als flashback niet.

Ook in het fragmentarische tussendoor krijgen we sporadisch John Williams' eeuwige violen voor onze kiezen. Ik wordt aan het wankelen gebracht: probeert Spielberg hier nu een rauw drama over de verschrikkingen van oorlog te vertellen of een sentimenteel, patriottisch heldenepos? Beetje vlees noch vis.

Wat niet betekend dat de film er niet mooi uitziet, of dat het acteerwerk niet naar behoren is. Bovendien bevat Saving Private Ryan enkele scènes die toch wel erg bruut zijn. Ach, een onvoldoende kan ik de film door de bekwame regie van Spielberg onmogelijk geven: maar toch, een half puntje aftrek ten opzichte van de laatste kijkbeurt.

Erg goede film van Spielberg.

Goede Cast, vooral Tom Hanks was erg goed.

Niet helemaal zoals ik van Spielberg gewend ben. Mis dat Indiana Jones-gevoel een beetje hier. Het word hier vooral erg dramatisch en sentimenteel gebracht. De openingsscène is zacht uitgedrukt geniaal. Wel vind ik het jammer dat de rest van de film grotendeels fictief is en daarbij ook erg onwaarschijnlijk. Ik vind A Bridge Too Far nog steeds de beste film over de Tweede Wereldoorlog.

John Williams heeft een goede score geschreven jammer dat die niet zo bombastisch is als gebruikelijk.

Ik ben geen fan van het schokkerig camera-beeld dat Spielberg hier gebruikt, het moet daarmee realistisch lijken. Visueel is de film erg goed al vond ik sommige CGI explosies erg nep. Ook is de kleur van de film af en toe iets te donker, naar mijn mening. Verder is dit wel een superieure film visueel.

Erg goede film.

laatst gekeken, ik ben er niet zo weg van.

Daarnaast wel sterk acteerwerk van Hanks.

gewoon een slechte film , waarheidsgetrouw nihil , Dat de duitsers nog altijd als achterlijk worden beschouwd stoot me tegen de borst , bij propagandefilms uit de jaren 40 is dat zeer goed te begrijpen en stoort me dat helemaal niet , dat de duitsers hun Tigertanks eerst een dorp laten inrijden zonder infanterie .... komaan zeg , de bunkers zijn totaal verzonnen , de radarscene is een sprookje .. Er WAS geen mamoet radar in heel de Basse Normandie en dat is een van de topscenes van deze film , wel is er in de streek een wasserman radar (Douvres la Delivrande ) maar das totaal iets anders en niet zo fotogeniek)

geef mij maar de Longest Day en vergeet deze film

als je van actie houdt is hij OK maar het is allemaal fictie terwijl er voor deze film veel research geweest is .... Waar dat vraag ik me af .... zeker niet in erkende archieven zoals Nara (USA) en Freiburg (Duisland)

een 1 krijgt deze film sorry hoor maar we leven in een democratie

Bij een film van de jaren vijtig lees ik dikwijls traag , langdradig , weinig aktie ...

welnu dit is dan moderne film ? Gewoon omdat Spielberg hem gemaakt heeft ....

Saving Private Ryan is een indrukwekkende film over de invasie van de geallieerden bij Normandië. Maar deze film heeft ook zijn minpunten.

Deze film laat goed zien wat een hel oorlog is. We zien dat erg goed in een ruim twintig minuten durende brute scene aan het begin van de film. In deze scene krijgen we de landing op de stranden van Normandië te zien. Een erg indrukwekkende scene die de gruwelijk heden van een oorlog laat zien. Deze scene behoort dan ook tot het hoogtepunt van deze film.

Deze film ziet er heel realistisch uit. De gevechten zien er echt uit en je hebt het gevoel dat je er zelf bij bent. De sets zijn ook heel realistisch gemaakt ( de verwoeste dorpen ). Ook is de Cinematografie in deze film erg goed. Veel muziek is er niet in deze film te horen. Bij de gevechten hoort ook geen muziek. Wel muziek erbij maakt het meteen minder realistisch. Als er wel muziek is, ( tijdens bijvoorbeeld de emotionele scènes) vind ik de muziek eerlijk gezegd een beetje zwak. John Williams kan veel beter. Michael Kamen deed het bij Band of Brothers een stuk beter. Williams stelt me bij deze film echt een beetje teleur.

De hoofdrol word gespeeld door Tom Hanks. Als ik eerlijk ben heb een beetje gemengde gevoelens bij de acteer prestatie van Hanks. Echt slecht acteerde hij niet als John Miller, maar toch wist Hanks me niet om ver te blazen. Ik heb toch het idee dat Hanks niet de juiste man was voor de hoofdrol. Naast Hanks is het acteerwerk in de film erg overtuigend en valt er geen negatief woord over te zeggen.

De film vond ik op geen enkel moment langdradig. De ruim 160 minuten waren zo voorbij. Tussen al het geweld door zijn er ook mooie dialogen tussen de soldaten onderling. Misschien zijn sommige dialogen wat overbodig, maar ik stoorde mij daar niet aan. Ik vond het wel een mooie aanvulling.

In deze film word door een groepje militairen gezocht naar de soldaat Ryan. Ik heb wat vraagtekens over hoe geloofwaardig dit eigenlijk is. Maar goed hier val ik verder niet over. Waar ik wel over val, al is dit maar een klein minpunt, is het patriottisme. Om een voorbeeld te geven. Tot twee keer toe word in deze film Lincoln geciteerd . Bij twee keer Lincoln erbij halen kreeg ik toch een soort hmmm gevoel. De Duitsers komen overigens soms een beetje dom over. Waardoor de Amerikanen nog wat slimmer overkomen. Minpuntje als je het mij vraagt. Soms komt in deze film toch het beeld naar voren van de slimme Amerikanen en de wat domme Duisters. Met dan ook echt de nadruk op soms. Het is niet zo dat de film zich hier heel vaak schuldig aanmaakt. Maar je kan wel zeggen dat de film soms te veel met een Amerikaanse bril is gemaakt.

De laatste gevecht scene bij het dorp en de burg was ook erg goed en laat nog eens zien hoe verschrikkelijk oorlog is. De begin en de eind scènes op de begraafplaats waren erg mooi. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen de laatste scene wat te sentimenteel vinden, maar ik vond die scene eigenlijk wel mooi.

Al met al is Saving Private Ryan een mooie film. Deze film laat op een realistische wijze de verschrikkingen van een oorlog zien. Ondanks dat er wel wat minpunten over deze film zijn op te noemen, is deze film absoluut een aanrader als je een beetje een beeld wilt hebben wat voor verschrikkingen de geallieerden soldaten hebben doorgemaakt tijdens de geallieerde invasie van Normandië.

4 sterren voor deze film.

ik vind het een geweldig mooie film.

Alleen al het feit dat dit een waargebeurd verhaal is (alleen in het waargebeurde verhaal zijn 2 broers gesneuveld, 1 vermist maar later terug gevonden levend in een werkkamp).

En wat is Tom Hanks toch een geweldige acteur, de perfecte man voor de rol van Captain John Miller.

Het is een film die veel verschillende aspecten van de oorlog laat zien.

Het is een meeslepend verhaal waar ik na de film al meer dan 10 x gezien te hebben nog steeds geen genoeg van kan krijgen.

Ik moet hem eigenlijk nog eens bekijken want hij verdient waarschijnlijk nog hoger dan de 4* die ik nu geef. Alleen de beginscéne op Omaha Beach al... zo verschrikkelijk goed. De hele film is zo ontzettend goed geschoten en het acteerwerk en kleurgebruik is gewoonweg perfect. Ja, hij verdient sowieso hoger. Gauw weer kijken (en Band of Brothers ook maar eens checken)

Saving Private Ryan

Gisteravond kreeg ik ineens het bevliegende gevoel om deze film van Spielberg weer eens op te zetten. Zo gezegd zo gedaan en de film in één lange adem uitgekeken. Van te voren heb ik me natuurlijk weer iets in het onderwerp verdiept. Spielberg volgt in deze film de gebeurtenissen tijdens de landing van de Normandische stranden de werkelijkheid goed. Hij weet een schitterende prestatie over één van de grootste gebeurtenissen op oorlogsgebied in de geschiedenis neer te zetten.

Het verhaal zit namelijk gewoon sterk in elkaar. De beginscène is gelijk al pakkend met de oude Matt Damon. Het bloedige gevolg op Omaha Beach geeft gelijk een welkome knaller, letterlijk. Spielberg volgt hier heel nauwgezet de werkelijke situatie op het strand, van de Tsjechische Egels tot de bangaloretorpedo's. Hierna neemt het verhaal natuurlijk een fictieve loop, die echter ook zeer sterk in elkaar steekt. Alle gruwelen van de eerste dagen na de invasie komen duidelijk naar voren. Dit voor zowel de soldaten als de burgers die slachtoffer worden van het geweld. De uiteindelijke climax in Rammele is an sich wat cliché, maar spectaculair genoeg om dat door de vingers te zien.

Er komen aardig wat bekende koppen voorbij in deze productie. De grootste ster op dit witte doek is toch, met recht, Tom Hanks. Hij zet zijn typetjes even opzij en stapt in een wat serieuzere rol. Toch blijven op momenten zijn typerende karaktertrekken terug komen. Desondanks is hij vanaf het begin tot het einde sterk. In zowel de kleine scènes, als in de kerk, als op de grote momenten, als op het strand.

Naast Hanks zijn ook Barry Pepper, Giovanni Ribisi en Vin Diesel erg sterk. Vooral Pepper is met zijn sterke christelijke overtuiging, en ook een beetje zijn sniper, een lust voor het oog. Matt Damon komt in deze film behoorlijk te kort. Hij verschijnt te laat op het doek om zich nog van de rest te kunnen onderscheiden. Op zich speelt hij goed, maar na de twee uur die je met de andere acteurs heb doorgebracht is het lastig om hem juist in de context van de film te zien en zijn zijn prestaties lastiger te waarderen.

Cinematografisch zit alles perfect. Alle beelden zijn goed geschoten en in het juiste filmperspectief verteld. De grootsheid en kleinschaligheid die in de film zij aan zij lopen komen meerdere malen erg sterk naar voren. Je krijgt tevens regelmatig de kans om goed van het Franse landschap te genieten. Puike prestatie van Spielberg op dit gebied.

Saving Private Ryan blijft een fantastische film, en doet zijn positie in de Top250 zeker eer aan.

4.5*

Op de middelbare school heb ik vier, allicht vijf docenten gehad, die mij echt iets geleerd hebben en de V in VWO wel begrepen hebben; de rest las maar wat voor uit het boek, iets wat ik zelf ook nog wel kon. Eén van die docenten voor zeker was mevrouw Plaggemars van geschiedenis. Slechts éénmaal zat zij er naast, toen ik zei dat ik die scène uit deze film op Omaha Beach vet, cool of wreed vond (geen idee meer wat de populaire terminologie toentertijd in 2002 was). Zij zei dat ik zoiets niet kon zeggen en dat ik ‘indrukwekkend’ bedoelde. Nu, vele jaren later en de film weer eens herzien te hebben, blijkt toch dat ik gewoon gelijk had. Die landing op de Normandische stranden is indrukwekkend ja, maar ook gewoon ongelooflijk vet om te zien, vooral door de regiekwaliteiten van Spielberg.

Nu het toch 6 juni was geweest leek me dit een mooi moment om de Spielberg-herzieningen voort te zetten met deze film, want als je iemand vraagt naar deze film, dan zal men vooral dat eerste halfuur bedoelen. En ja, dat eerste halfuur is fantastisch. Het is beklemmend, angstig (die gezichten van de angstige soldaten),het valt rauw op je dak en toont de horror van de oorlog die overal om je heen is, met granaatinslagen en kogelschoten overal. Het is überhaupt niet voor te stellen dat tieners en twintigers zichzelf zo de dood in liepen daar op het strand. Spielberg kiest voor een documentairestijl om pal in het gevecht zelf te zitten, met schokeffecten en halfafgeronde shots. Maar toch geeft hij altijd genoeg informatie mee om te weten wie zich waar bevindt. Je ziet net genoeg in beeld (een stuk zee, een bunker) om alles begrijpelijk te houden. Daarnaast heeft hij ook geen hypermontage nodig om het geheel flitsend te houden – wat mij betreft blijft Spielberg als actieregisseur ongeëvenaard.

Dat eerste halfuur komt de film overigens nooit meer te boven al is de rest lang niet slecht. Spielberg houdt in de actiescènes zijn kwaliteiten vast en het camerawerk is mooi met de afgebleekte kleuren, diepe schaduwen en veel vaal lichtinval (typisch de stijl van Kaminski). Daarnaast viel me nu pas op hoezeer dit gewoon een WOII-versie van Apocalypse Now is. Natuurlijk gaat deze film niet zo diep, maar de thema’s als waanzin van de oorlog en opoffering voor het grote goed komen zeker terug. Bovendien is dit gewoon een reis van een enkele soldaten die diep vijandelijk gebied ingaan voor een missie. Die totale gekte komt niet terug, al zijn er wel momenten, zeker met Hanks, als Spielberg het geluid laat wegvallen en we door de ogen van die Hanks vervreemdend naar de gebeurtenissen kijken. Twee maal komt dat voor, tweemaal uitstekend getimed. Ook de beelden van Europa in oorlog, maar toch in volle rust zo op het platteland, zijn fraai.

Dat alles neemt niet weg dat het niveau nooit meer zo hoog wordt als de landing, en heel soms zelf beduidend minder. Spielberg probeert wel af te wisselen in stijl (die scène bij die bunker wordt van een afstand gefilmd door iemand met een verrekijker) maar memorabel wordt het nergens meer. Ook duurt die scène in de kerk te lang en 165 minuten lijkt gewoon net te veel voor dit verhaal. Zit er dan een scène in die onnodig is? Nee, ook die hele opbouw richting dat laatste gevecht past prima en is bijzonder fraai met de muziek van Édith Piaf. En dat is vooral tekenend voor de film: alle losse scène werken uitstekend en ondersteunen de thematiek, maar alles achterelkaar is gewoonweg net te veel. Enig echt storend punt is die rol van de tolk, onnodig binnen deze film maar vooral irritant.

Bij vlagen is dit dus zeer opwindende en haast perfect geregisseerde cinema, bij momenten echter ook duurt de film te lang. Hanks en Spielberg wisten daarna die fout te herstellen met het magistrale Band of Brothers, en tot die tijd is dit genoeg om gewoon te genieten. Verhoogd naar 4,0*.

Duurde even, maar dan toch eindelijk deze klassieker opgezet... en uiteindelijk zet ik de film uit met gemengde gevoelens.

De gruwelijkheid van oorlog wordt in deze film ten volle tentoongesteld. De scènes bij de aankomst waarbij iedereen wordt neergeschoten voordat ze de boot uitkomen of waar een 'einfach'-fluisterende Duitser langzaam het mes in Mellish laat verdwijnen- terwijl Upham op de trap staat te huilen - gaven me een heel leeg gevoel van binnen. Kan me niet vaak herinneren dat een oorlogsfilm mij op een dergelijke wijze heeft laten kennismaken met de 'cruelties of war'.

Helaas zijn er dan ook momenten die deze aanschakeling van verschrikkingen verstoren en deze momenten gedeeltelijk teniet doen. Vooral de muziekkeuze (afgezien van de Edith Piaf scene) vond ik storend; net zoals de begin- en eind-scene bij het graf, wat extreem Hollywood-emotioneel aandoet. Naast dit vond ik het ook jammer dat Upland uiteindelijk toch een kleine 'heldendaad' verricht door het doden van de 'vrijgelaten' Duitser. De hele film wordt hij afgeschilderd als de lafaard - wat voor mij een van de beste scenes tot gevolg heeft, op de trap - en op het einde besluit men Upland toch enigszins 'likeable' te maken. Het past gewoon niet in het thema 'oorlog is verschrikkelijk', maar neigt wederom meer naar een Hollywoodiaans 'hij is uiteindelijk toch een goede jongen'-einde.

Sowieso een goede film, maar vond het erg jammer dat er toch een paar standaard 'emotionele' momenten in een film worden gestopt die verder voornamelijk de harde, bleke waarheid van oorlog laat zien.

De zesde maal dus deze keer... nu op groot scherm.

Het blijft een indrukwekkende film die, ondanks zijn lange duur van meer dan 2,5 uur, gene seconde verveelt.

Ook de cast, met grote namen bij de vleet, of acteurs die het later nog zullen maken, doet het uitstekend.

Spielberg's tweede beste oorlogsfilm, na Schindler's List.

Saving Private Ryan is een erg indrukwekkende film van Steven Spielberg. Spielberg heeft wel meer klassiekers op zijn naam staan en dit is daar een van. Net niet zijn beste film, maar komt wel dicht in de buurt. Maar het is gewoon een sterke film dus. Het eerste halfuur is enorm indrukwekkend: we krijgen een realistisch en grauw voorgestelde veldslag die de verschrikkingen van een oorlog duidelijk laat zien. De actie wordt ook prachtig in beeld gebracht. Fantastisch camerawerk ook. Na dit eerste halfuur wordt het verhaal en de missie geïntroduceerd en leren we de personages kennen. Tom Hanks zet hier een fantastische rol neer, net zoals de anderen natuurlijk. Niet elk personage krijgt evenveel diepgang mee, maar de groep in zijn geheel is boeiend genoeg. Qua acteerprestaties dus niks te klagen.

Het verhaal is niet hoogstaand en soms een beetje ongeloofwaardig, maar wordt wel goed uitgewerkt. Toch duurt het wat mij betreft allemaal iets te lang. Soms leek het alsof het allemaal een beetje gerekt werd. Van die 169 minuten had best wel wat afgesnoept mogen worden. Het middenstuk is zo af en toe een beetje langdradig, maar er valt uiteraard wel genoeg te genieten. Mooie landschapsbeelden en ook de actiescenes zijn mooi in beeld gebracht. De sfeer is redelijk rauw, komt ook door een iets donkerdere belichting. Visueel valt er weinig op aan te merken. Wat ik wel wat minder vond is de muziek van John Williams. Die viel vaak niet op en blijft je helemaal niet bij. Ik ben toch wel beter van hem gewoon, al kan er ook bewust voor gekozen zijn om de muziek wat op de achtergrond te laten.

Al met al is Saving Private Ryan een zeer goede film en weer een klassieker van Spielberg die je zeker eens gezien moet hebben. De film heeft te kampen met een iets te langdradig middenstuk, wat voornamelijk te wijten is aan de wat te lange speelduur, maar het begin- en eindstuk is fantastisch en ook in het middenstuk zitten meer dan genoeg geweldige momenten, waardoor ik uitkom op een mooie 4* voor deze film.

Het was een Spielberg. Maar hij ontgoochelde mij een stuk.

Het eerste half uur met D-day was het sterkste stuk van de film.

Voor de rest leek het mij een uitdovend familieverhaal met sterke oorlogsmomenten die me wat té geforceerd overkwamen.

Ik moet deze 26 in de top herzien. Vermoedelijk was het mijn dag niet om met zulk verhaal mee te leven.

De acteurs waren prima. Maar de inbreng van Tom Hanks leek me erg sober bijgekleurd.

Deze 2,5 uur durende film ontgoochelde mij en kon best een heel stuk ingekrompen worden om kracht bij te zetten en geloofwaardiger over te komen.

Sorry. Mijn mening. Zal ooit nog eens herzien, maar geef nu de gemiddelde punten die eigenlijk voor mij te hoog liggen. Maar na 2.378 berichten staat de waardering al vast op 4,1 punt. Ook de amper 62 meningen duiden over het geheel op twijfels. Vermoed ik. Dus!

Ik heb de hoge scores van Saving Private Ryan nooit begrepen. Het begint allemaal met een melodramatische Omaha Beach scene, die keihard binnekomt met veel geweld en bombastische muziek, om daarna vervolgens helemaal in te kakken.

Ééntonig, oppervlakkig, en weinig verrassend. Het ziet er allemaal gelikt uit, prima acteerwerk, maar tot diepgang komt het niet. Werkelijk waar één van de meest teleurstellende films die ik ooit heb gezien, en dat komt grotendeels door de hoge beoordelingen, waar ik geen begrip voor heb.

Spielberg.

In twee dingen vooral herkenbaar: de eigenlijk veel te sentimentele scenes voor en na, en het perfect uitgewerkte vernieuwende deel daartussen. Een goed uitgedacht concept, en tot in perfectie van visie tot detail uitgewerkt. Daardoor deels wel cliche, maar ook wel weer zo sterk dat dat eigenlijk nergens stoort.

Tom Hanks is wel wat erg zijn gewone rol aan het spelen, en draagt misschien de film maar irriteert daar ook wel een beetje mee. De bijrollen zijn beter en interessanter, Barry Pepper als de gelovige sluipschutter bijvoorbeeld, of Jeremy Davies als de laffe Upham. Zelfs Matt Damon heeft een leukere rol dan Hanks.

De gevechtscenes zijn gefilmd op een manier die tot dan toe nog niet gezien waren - ruw, bot en vooral bloederig. Toen de film net uit was op dvd heb ik eens geprobeerd het aantal doden in het eerste kwartier te tellen. Niet gelukt, het is niet bij te houden. Wel duidelijk terug te zien dat het budget enorm was.

Deze film heeft voorgoed het genre oorlogsfilm veranderd. Realistischer dan de invasie van Omaha Beach is oorlog zelden voor 1998 in beeld gebracht. De film temporiseert op zijn tijd om de karakters diepgang te geven, en dat is een welkome afwisseling met de vele actie. Natuurlijk is het verhaal niet realistisch en ook niet waargebeurd, maar dat is de pretentie ook niet. Het is een zeer sterk geacteerde film die terecht inmiddels als een van dé oorlogsklassiekers wordt gezien en in het algemeen als een absolute topfilm.

Mijn inziens een van de beste oorlogsfilms ooit! Prachtig drama met Tom Hanks als de hoofdrol.

Het verhaal is erg sterk en wordt gedurende de film steeds spannender. Moet je gewoon gezien hebben. Mega goede acteer prestaties!