Das Leben der Anderen (2006)

opzich geen slechte film maar op een of andere manier miste ik iets.

Geen afrader ofzo maar toch.

Heb hem afgelopen vrijdag nog eens opnieuw gekeken.
Nog steeds ontdek ik nieuwe dingen, ookal heb ik de film al een keer of 7 gezien.
Zo is de man die tegen het eind met het oortje aan HGW XX/7 laat horen dat de muur open is, dezelfde man als die de "Gutemorgen, liebe Sonne"-grap vertelt. Daarop grapte de Stasi-college van HGW dat zijn carrière klaar zou zijn. Blijkbaar is hij dus alsnog gedegradeerd.

Ik begrijp de overwaardering van deze film niet. Het is een aardige film, maar op een gegeven moment begon het gewoon saai te worden.

Wat ik heel aardig vond, is om te zien hoe het was om in die tijd te leven, hoezeer de kunsten onder druk stonden en gereduceerd werd tot banaliteit. Maar toch, ik mis gewoon iets aan deze film, kan er niet helemaal mijn vinger op leggen. Wellicht dat de ernst van hoezeer bepaalde waarden teniet waren gegaan in die omstandigheden, veel indringender neergezet hadden kunnen worden. Je ziet een minister, maar krijgt niet het gevoel dat hij onderdeel is van een groot geheel, van waaruit een ieders leven wordt bepaald. Het is net een grap dat één man door de scenes banjert en het allemaal kan maken of zo. Nou ja, ik kan het niet grijpen, maar de sfeer van de fantasieloze jaren '80 is wel erg goed nagebootst, "Niets meer om in te geloven of tegen in opstand te komen".

Aangeraden door mijn filosofieleraar, heb ik deze film gekocht. Ik ben enorm onder de indruk. Wat een film. Ik ben al zeer gefascineerd door de tijd waar het zich in afspeelt, maar afgezien van dat, nog steeds zeer indrukwekkend. Hoewel er weinig actie of geweld in voor komt, blijft de film spannend van begin tot eind. Ulrich Mühe wekte bij mij een paar keer het kippenvel op. Tevens heeft de film een dosis humor die bijna onbedoeld lijkt, maar dit maakt het zware plot niet minder dramatisch. De verandering in het spel van Ulrich Mühe is zo goed neergezet, als ook gespeeld. Al bij al krijgt dit juweeltje 4,5 ster van mij.

Prachtige film! Zeer overtuigend acteerwerk en continu een overheersende beklemmende sfeer. Deze prent geeft een perfect beeld af van hoe het er in de jaren 80 in Oost-Duitsland aan toeging. Is te vinden in mijn persoonlijke top 10.

Mooie, interessante film met sterk acteerwerk en een prachtig einde. Hoewel er weinig actie te beleven valt boeit de film tot het einde.Dan te bedenken dat dit nog niet zo heel lang geleden bij onze buren gebeurde. Gerd Wiesler zijn transformatie was mooi om te zien en is uitstekend gecast. Persoonlijk vind ik de film wel erg hoog genoteerd maar goed...een dikke 8

Weißt du überhaupt, was das ist, die Stasi?

- Ja, das sind schlimme Männer, die andere einsperren, sagt mein Papa..

Ik heb de dvd met dit meesterlijke regiedebuut van Florian Henckel von Donnersmarck inmiddels grijs gedraaid. Nagelbijtend vanaf de eerste minuut tot het sublieme einde. Onwaarschijnlijk sterke rol van Ulrich Mühe als de Stasi-kapitein, maar ook het acteerwerk van de anderen is voortreffelijk. Samen met Die Fremde (2010) met voorsprong de beste Duitse film van het afgelopen decennium.

Magistraal!

Dit is niks voor de meeste mensen onder de 16 jaar, ik had hem n paar jaar geleden gezien en ik vond het gigantisch saai... dit is meer een film voor ouderen dus...

Deze moest ik nog kijken. Veel goeds over gehoord.

Hangt een beetje af van je interesses. Er zijn zat 16 jarigen die meer willen weten over de DDR, het communisme en de stasi.

Ik was helemaal vergeten hoe goed deze film wel is.

Eenvoudig. Sterk (tranen!). Perfect. (Een plaatsje in m'n top-10 waard.)

Echt een onwijs prachtige film. De adrenaline gierde letterlijk door mijn lijf na het kijken van deze film. Ik heb niets kritisch te melden. Deze film staat zeker in mijn top 10!

*4,5

Wat een film! Echt een aanrader.

Ik snap de overwaardering van jou over je eigen mening niet blijkbaar kan jij alleen bepalen dat alle stemmers hier ongelijk hebben. Dat ruikt een beetje naar arrogantie

Goede film over een totaal ander realisme dan wat we nu kennen. Vooral de confrontatie tussen Wiesler en Christa was een sterk en goed getimed hoogtepunt . "Nadeel" vind ik het Duits, wat een lelijk en lompe tongval heeft dat (Nederlands niet anders btw). Nu ik zie dat von Donnersmarck hierna The Tourist heeft gemaakt: how low can you go.

Voor mij een van de beste films ooit....Het geeft precies aan in welke omstandigheid je bent terecht gekomen. Uit welk nest kom je, wat is je (politieke) opvoeding, Hoe word je beïnvloed door je omgeving....Ben je een speelbal van de macht of kun je je eraan onttrekken... word je de slaaf of verzet je je ertegen...Fascinerend hoe de mens is........

Hmmm.... Misschien begrijp je de hele film niet .... want saai was hij beslist niet....

Vanavond deze film nog eens bekeken (originele kijkbeurt was al een paar jaar geleden) maar de hoge score toentertijd (4,0) was niks teveel, eerder te weinig. De sfeer van de DDR perfect gepakt (vooral door de oorverdovend saaie jas van Wiesler) en de bedrukkende sfeer van het niet durven zeggen wat je denkt (uitstekend laten zien dmv het lot van de Honecker-grappenmaker).

Dit alles smaakt ook naar meer van Henckel von Donnersmark, hopelijk weet hij zich te herpakken.

Redelijke film, maar meer ook niet. Hier had veel meer in gezeten en het einde is nogal kort door de bocht.

Zonder meer een heel goed verhaal, toch deed deze film mijn hart niet sneller kloppen.

Wat een film! Enkele uren na het zien krijg ik nog spontaan kippenvel als ik eraan terugdenk.

Deze film speelt met ongeveer alle mogelijke waarden die er in een mensenleven en maatschappij aan bod kunnen komen en hoe deze ook onder druk kunnen komen te staan.

Trouw, respect, rechtvaardigheid, eerlijkheid, liefde, veiligheid,...

Het hele verhaal van de DDR etc. is nog maar de (absoluut ook goed uitgewerkte) mantel van wat deze film eigenlijk te bieden heeft. En die mantel geeft ons perfect de zovele 'geheimen' prijs die eronder te vinden zijn, de echte ziel van de film. Deze film heeft (voor mij) tot nu toe de meest uitgebreide ziel van alle films die ik al ooit gezien heb.

Wat een weergaloos personage die Wiesler, met zijn persoonlijke ommekeer die symbolisch is voor Die Wende, z'n gewetensbezwaren en beperkte klote-leventje. De film draait dan ook veel meer om hem dan om de schrijver en actrice, een goede keuze omdat anders (de romance tussen) die twee centraal zou(den) staan zoals vaak in films en de kans groot is dat het op te sentimentele soep zou uitdraaien.

Nu is het een behoorlijk aangrijpend verhaal over verraad, risico's nemen, carrière-belangen, de zinloosheid van bijna alles wat zich afspeelt (haar zelfmoord ai), en dat met de fascinerende achtergrond van (Stasi-)DDR. Het eerste uur had ik wat twijfels maar daarna ontvouwt het zich goed.

Mooie theme-muziek en het is kalm geschoten, misschien oogt het zelfs te clean omdat ik bij de DDR altijd groezelige beelden voor me zie. Vind het ook spannender en overtuigender dan bijvoorbeeld The Conversation die ik pas zag. Ik keek er alleen een tijdje tegenop om te gaan zien, met in m'n achterhoofd dat een andere hooggewaardeerde Duitse drama/thriller me ontzettend tegenviel (Das Experiment). Een flut-reden natuurlijk maar goed. Een nadeel is wel dat het net iets te lang doorgaat na de demotie van Wiesler.

Misschien zit er toch een kern van waarheid in: het is bewezen dat de hersenen van 16-jarigen nog niet in staat zijn subtiele ondertonen en emoties op te vangen.En daar is geen gebrek aan in deze film. Ik kan me dus best voorstellen dat deze leeftijdsgroep deze film saai vindt, omdat ze het letterlijk niet kunnen volgen. Volwassenen kunnen die associaties wel leggen. 16- jarigen hebben dus nog heel wat prachtige films om naar uit te kijken als ze ouder worden!

Niet in staat om subtiele ondertonen en emoties op te vangen? En vervolgens daardoor iets niet letterlijk kunnen volgen en associaties niet kunnen leggen? Dat klinkt als pseudowetenschappelijke lariekoek. Graag een onderbowuing met een link naar de uitkomsten van dat onderzoek. Puberhersenen zijn namelijk evengoed creatieve leermachines, met emotionele circuits en primair gericht op nieuwe ervaringen en het aftasten van sociale contacten.

Natuurlijk is niets zo veranderlijk als de mens en is er gezien de levensloop meer kans op zo'n verandering in interesse bij 16-jarigen dan bij volwassenen maar het heeft bovenal met interesse te maken. Er zijn net zo veel volwassenen die niet eens zullen overwegen een film als Das Leben der Anderen te kijken omdat ze dit soort films saai vinden. Ik vermoed statistisch gezien zelfs meer dan 16-jarigen.

Er zijn overigens online veel schoolopdrachten te vinden rondom deze film. Daarbij zie je vrijwel altijd in de conclusie terug dat de betreffende leerling het een interressante en verrijkende kijkervaring heeft gevonden.

Rauwe film over het ingekapselde leven binnen de DDR en enkele weldoeners die allen op hun eigen wijze in het geweer komen. Veelal subtiel weergegeven door Henckel von Donnersmarck maar waarin meerdere lagen zijn terug te vinden. De personages worden krachtig neergezet door met name een uitstekende Mūhe en past de sfeer van de film naadloos aan bij het onderwerp. Desondanks werd ik niet volledig meegesleept. Het tempo ligt ietwat aan de lage kant, mede veroorzaakt doordat scènes hier en daar iets te ver worden doorgevoerd. Geen alledaagse kost, zeker niet voor diegenen zonder voorkennis van de leefomstandigheden binnen de voormalige DDR; ik schaal 'm af op 4 punten.

Ik ben 15 jaar en heb deze film ook gezien. Op het eerste gezicht lijkt deze film inderdaad saai, maar de diepgang die er in voorkomt is indrukwekkend. Hoe een mens kan veranderen komt in deze film ook naar voren. Deze film zal ik zeker bij leeftijdsgenoten aanraden. Een erg goede film met goede acteurs.

Wat een krachtige, indrukwekkende film. Ik heb deze film bekeken voor mijn Duits mondeling, maar had hem net zo graag voor mn ´plezier´ gezien. Acteerwerk, verhaal en einde zijn indrukwekkend. Een must-see voor iedereen die inzicht wil krijgen in de indoctrinerende praktijken van de DDR, maar ook in de lonkende vrijheid van het Westen, en wat dat met de mens deed.

Hoofdrol van Weisler is zonder meer Oscar-waardig. Enige minpuntje wat mij betreft is de casting van mevr. Sieland, zij werkte me nogal op de zenuwen. 4,5*

Ik ben 17 en vond de film prachtig. Het waarderen van dergelijke films ligt mijns inziens niet aan de leeftijd, maar aan je inlevingsvermogen en interesse in historische periodes. Dat is bij ieder persoon verschillend. Wat meespeelt is denk ik het feit dat films als ´Das Leben der Anderen´ niet genoeg visuele actie en/of spanning bevatten om voor de gemiddelde jeugd echt aantrekkelijk te zijn.

Ben nu halverwege deze film en kan me niet bekoren. Als filmliefhebber kun je een 4plusser op MM niet overslaan maar ik hoop vurig dat de tweede helft mij iets laat zien wat mijn mening verandert...een openbarin gmoet wel nodig zijn want vind de eerste helft ronduit oninteressant ( zeker niet beklemmend) ... devolgende quote vind ik inderdaad herkenbaar..

Goeie film, fatastische sfeer dat word neer gezet. Goed geacteerd. Ondanks er niet zo heel veel gebeurt boeiend van begin tot einde. De muziek is trouwens ook fantastisch en geeft net nog iets extra. Zeker aanrader