Adaptation. (2002)

Ik behoor echt tot de groep die het briljant vindt. Het hele script is briljant en bijzonder grappig. Mug slaat de spijker op z'n kop. Dit is zo'n film die leuk is om met anderen te kijken en te zien of ze de film vatten. Het mooie is ook dat de film ook echt alle Hollywood-clichés in zich heeft. De verloren liefde die uiteindelijk toch weer terugkeert. Het gesprek met Donald terwijl ze schuilen voor Laroche en Streep. Nog net dat laatste liedje zingen voor Donald's dood. Het bespieden van Streep en het ontdekken van de pornosite als in een goedkope thriller. De moordplannen van een personage die zomaar uit de lucht komen vallen. Alles zit er in en dit levert een van de meest hilarische films ooit op. Ik kan niet genoeg zeggen hoe briljant deze film is.

Ik vind het om zo'n beetje dezelfde reden dus juist niet zo bijzonder....

En dat is juist ook de essentie van mijn eerdere beredenering van 'smaak'. Terwijl ik krom lig van het lachen, zijn er ook mensen die de film ook helemaal snappen, maar de clou niet briljant vinden en - wellicht - ongrappig. Voor mij is Adaptation een persoonlijke meetlat van verschillende soorten 'smaak'.

Ja.

Omdat eerder wordt gezegd dat iets slap is, is het niet slap meer is het dan gewoon gebeurt?

ik snap niets van die zin, alleen dat iets 'slap is'.

maar een parodie is dus ook bij voorbaat slap? (ook al wil ik niet zo ver gaan dat het een parodie is). de twist dat de broer met zijn goedkope cursus het verhaal overneemt, is zo origineel en goed bedacht, dat het woord 'slap' onmogelijk van toepassing kan zijn op deze film.

Als Wouter niet bevredigd raakt door het intellectuele onderliggende grapje van het eind dan kan dat toch.... Zo sterk is het nou ook weer niet. De hele film is een brilliante montage en moet het gelukkig van veel meer hebben dat alleen het plottrucjeop het eind gelukkig.

Overlaatst gekocht, voor 2 euro(ex-rental) en dan ook maar eens een herkijkbeurt gegeven en wat een geweldige film is dit toch. Veel beter als vorige keer vond ik hem deze keer. Het plaatje klopt en Charlie Kaufman maakt maar weer eens een meesterwerk.

Het begin is heel leuk met de oerknal en het verdere verloop van de aarde. Ook het heel begin waarin Charlie zaagt over niks en zijn eigen als zielig voorstelt.

Voor de rest vond ik iedereen ook goed staan te acteren, zelfs Meryl Streep, die hier een hele andere rol als haar andere neerzet en er veel beter mee wegkomt. Ook op het einde wanneerze een emotionele uitbarsting heeft, blijft ze overeind en houdt het sereen, wat ze soms in andere films niet doet.

Voor de rest speelt ook Nicholas Cage zijn dubbelrol met veel overtuiging.

Het verhaal is niets minder dan geniaal. Ook de beelden van de set van Being John Malkovich zijn heel leuk. Charlie Kaufman zet zijn eigen in een echt heel loserig daglicht en dat maakt het allemaal nog een stukje leuker.

Ook de gesprekken tussen de twee broers zijn zeer leuk, vooral wanneer het over het script van Donald gaat.

Echt alles klopt aan deze film, en dat is al de derde film van Charlie waar ik dat van kan zeggen.

Ook Spike Jonze doet zijn werk uitstekend en regisseert met grote klasse.

Hij stond al op 4*, maar ik doe er nog een halfje bovenop naar 4.5*.
Films van dit kaliber zie je niet elke dag, gisteren zag ik Lost Highway(4.5*), nu deze, ik heb al een heel mooie tweedaagse achter de rug en prijs mezelf gelukkig.

Als afsluiter misschien nog even mijn Kaufman-lijstje tot nu toe, wat wel vrij indrukwekkend is:

1. ESOTSM (5* en nummer 1 plaats in mijn top 10)
2. Adaptation (4.5*)
3. Being John Malkovich (4.5*)
4. Confessions of a Dangerous Mind (4*)

Nu alleen nog maar Human Nature zien. Ik heb wel gehoord dat dat de minste is, maar ben toch benieuwd.

Omdat het er - wat mij betreft - niet minder cliché door werd.

een film over scriptschrijvers, waarin de ene scriptschrijver halverwege het verhaal overneemt, dat ook nog eens het verhaal van de film blijkt. noem het maar cliché.

Iedereen mag natuurlijk vinden wat hij/zij wil, maar de clou van Adaptation uitleggen als cliche, ik kan er met mijn hoofd niet bij. Ik blijf het een briljante vondst vinden.

heb de film een keer een tijd geleden gezien, dus weet het ook niet meer precies.

er wordt i.i.g. gespeeld met de vraag 'wie schrijft op welk moment het script' en in de tweede helft (of 3/4 dat maakt niet zoveel uit) krijgt toch echt de broer de overhand. of ie dan helpt of helemaal alleen schrijft, valt niet te zeggen en maakt ook niet zoveel uit. het einde HAD ie waarschijnlijk al geschreven voordat ie dood ging (als held).

Ik denk persoonlijk niet dat zijn broer het einde geschreven heeft, aangezien hij en Charlie bezig waren met de 'ontmanteling' van Susan en John, en dat mijns inziens te belangrijk is voor de film om er al een soort van einde voor te bedenken.

Als ik zeg dat ik de film zie als A. dat wat echt gebeurt is (zoals de dood van Charlie's broer en Laroche), en B. dat op basis van die waargebeurde gebeurtenissen een film gemaakt wordt, dan heb ik het toch niet verkeerd?

Zoniet, dan is de omslag erg humoristisch: geholpen door dat wat werkelijk gebeurt, in combinatie met hulp van zijn broer en de scriptprof en zijn veranderde eigen inzichten weet Charlie uiteindelijk toch een spannende film te maken

2,5* voor deze film. Misschien begrijp ik de achtergronden van deze film niet helemaal, maar ik ben dan ook gewoon geen Charlie Kaufman-fan. Human Nature vond ik aardig, Being John Malkovich vond ik vreselijk, en Eternal Sunshine vond ik irritant.

Ik begon me net in de film thuis te voelen toen die irritante laatste slotscenes in het moeras naar voren kwamen. De kleine rol van Brian Cox vond ik verreweg het leukste in de film, ik mag hem wel. Trouwens vind ik Nicolas Cage ook heel erg goed, hij had best een Oscar daarvoor mogen krijgen. Maar ja, dat vreemde Kaufmanscript he...excuses voor alle fans!

Zeer goeie en super originele film. Wat een fantastisch script. Cage zet hier één van z'n beste rollen (misschien wel z'n beste) ooit neer, ook de rest van de cast valt goed te pruimen. Veel goeie en knap gefilmde scènes (zeker 2 keer autocrash). Ondanks dat er niet altijd veel gebeurt, blijft de film constant boeiend. Binnenkort nog maar is zien om nog wat dingen te ontdekken..

Dikke 4* (8,5/10)

Het kostte wat moeite om een beetje in het verhaal te komen, maar dan wordt de film ook wat boeiender. Ik nam alles gewoon niet al te serieus, het gaat immers om een komedie. Leuke grappen en zowaar origineel. *4.

Geweldig originele film.
Film begint erg vaag en lijkt na de set wisseling van BJM nog niet een eigen identiteit gevonden te hebben.
Hierna wat beelden over de evolutie die absoluut anders zijn qua vormgeving dan de rest van de film. Dit laat toch wel zien dat dit geen doodnormale film is. Hierna word alles wel een beetje duidelijk en komt het geniale script naar boven , Het schrijven van de eigen film plot die deels ook gebruikt word in de film zelf. En aan het eind de totaal ''onverwachte'' plotwendeling die er natuurlijk wle moest aankomen nadat die oude man dat aan Cage verteld had. Einde is erg grappig en er komen allerlei holly-wood cliches naar boven , dit wat ook wel het onderscheidende was van de film.
Verder sterke acteerprestaties en gewoon eens lekker anders is. Geniaal.

nicolas cage speelt in deze film echt geweldig!!

hoewel ik het verhaal een beetje vaag vind.

maar de moeite waard om te een keer te zien!

Adaptation is een zeer aparte originele film, met een glans(dubbel)rol van Cage. De film begint werkelijk ijzersterk, heeft dan een wat minder tussenstuk om vervolgens tot een geweldig eind te komen (wat ik overigens eerst niet snapte).

Voorlopig hou ik het op 3,5*

Vond Being John Malkovich geweldig en Eternal Sunshine of the Spotless Mind vond ik ook goed, maar dit is toch niet helemaal aan mij besteed.

Alleraardigste film die vooral weet te vermaken. Het film-in-de-film is echter niet heel origineel en in Adaptation iets te expliciet naar mijn smaak. Hierdoor wordt het een concept, een truc. Ook voordat het Hollywood-script de film begint over te nemen was ik daardoor al niet heel erg onder de indruk. Met goeie acteerprestaties en een paar bovengemiddelde momenten echter een prima film.

3,5*

Bewondering voor de echte Charlie Kaufman. Zijn scenario is je reinste egotripperij: hij schrijft een film over zichzelf en spreidt meteen zijn meest doorgedreven scenariotalenten ten toon. En toch hij komt er mee weg, want Adaptation blijft op een pijnlijke manier boeien.

Mij lijkt het maar duidelijk dat Charlie en zijn broer alterego's zijn. En dat ze waarschijnlijk allebei in de echte Kaufman rondwaren. (Daarom verbaas ik me ook niet dat de plotgerichte broer op het einde doodgaat, ze moeten als het ware één worden. De echte Kaufman wil geen regeltjesman zijn, maar gebruikt ze natuurlijk wel.)

Ik stond vooral versteld van de perversiteit in de evolutie van Susan. Ze wordt driekwart film opgehemeld en blijkt uiteindelijk enkel een moordende drugsverslaafde te zijn. Helemaal tegen het verwachtingspatroon in. Maar het is niet fout ... je bekijkt haar door de ophemelende ogen van Charlie en wij worden net als hem bedrogen. Ook al komt het laatste deel als een plotselinge breuk in de film over, is dat gedeelte nog steeds correct omdat Susan helemaal niet hoeft te zijn zoals wij ze 'kennen', want we hebben haar nog nooit gezien! (daarom wordt het moment waar Charlie haar zou zien steeds uitgesteld: hij loopt weg, stuurt zijn broer ...) Kortom de ECHTE Kaufman lacht in zijn vuistje want hij heeft de geroutineerde kijker werkelijk een mes in de rug gestoken. Een vondst, maar ik heb er niet van genoten.

Het scenario zit erg knap in elkaar, dubbelgelaagd: een film over het schrijven van een scenario, maar de film heeft vanaf het begin al de structuur van het uiteindelijke scenario. Toch heeft het mij enorm verward. Ik kreeg te veel 'nutteloze' informatie bij de start die later pas wordt ingelost. Originele vondst dat wel, want meestal proberen scenarioschrijvers zo veel mogelijk informatie achter te houden.

Ik heb een dubbel gevoel bij dit ‘werkje’ van Kaufman. Het voelt voor mij aan als een vertoning van zijn talenten ‘Kijk ik kan jullie nu dit en dit en dit laten geloven en later zal het pijn doen als jullie zien dat het helemaal anders is.’
Ik voel me als kijker genaaid. En omdat hij briljante spelletjes met ons speelt, weer ik niet of ik hem moet slaan of een schouderklopje geven.

Gewoon herzien, dan valt alles prachtig op z'n plaats. Een typische film die bij herziening beter is omdat de schijnbaar nutteloze informatie uit het begin dan al te plaatsen is.

Eens met Reinbo. Ik herzag de film gisteren en de film is simpelweg briljant. Misschien wel het beste script van de laatste 10 jaar. Verder is de film ook erg de moeite waard (veel goede scènes, sterke acteerprestaties (Cooper behoort zo langzaam aan tot mijn favorieten), visueel schitterend, erg veel humor (juist ook door de zelfbewustheid) en visueel schitterend (prachtig gefilmd, de versnelde evolutie is prachtig etc.)

Geweldig, een van mijn favoriete 100 films.

Het is wel een ingenieus script (dat de film je in de film weergeeft hoe de film zelf ontstaan is) maar dat is dan ook alles. Het verhaal zelf (iemand die moeite heeft een boek te verfilmen) is niet zo bijzonder en de gebeurtenissen ongeloofwaardig. En Nicolas Cage is weer een introverte depressieveling, net als Meryl Streep natuurlijk. Dat Cage twee rollen speelt was verwarrend, aangezien ik niet de cover had gelezen dacht ik eerst dat het een soort gespleten persoonlijkheid was die met zichzelf praatte, had ook wle gepast. Een komedie heb ik er nooit in kunnen ontdekken, het is eerder triest. De plotwending vond ik absurd, onrealistisch, net als de orchideëenrover. Wel enkele mooie kleine stukje spoezie. Toch zal ik deze film niet bewaren.

Buitengewoon vermoeiende film.. raar doen om het raar doen en vaag om het vaag, dat kennen we nou wel in hedendaagse cinema van legio regisseurs en van deze Kaufman

Nietszeggend prul wat mij betreft.