Adaptation. (2002)

Het is niet alleen een film over een man die een film schrijft over een vrouw die een boek schrijft over een man die gek is op planten, het is ook nog eens een film over een man die de film schrijft... je ziet dus in deze film hoe Kaufman deze film schrijft. Als je daar over na gaat denken krijg je een leuke Droste effect

dit heeft echt geweldige resultaten met als hoogtepunt het laatste deel van de film: Kaufman's tweelingbroer, die commerciele films schrijft, begint hem te helpen met het schrijven van de film, waarna de film zelf (DEZE film dus) ineens een cliché achtervolgingsverhaaltje met een happy end wordt. Echt geweldig, hoe verzin je het. En dat alles zich afspeelt tijdens het maken van Being John Malkovich, en dat je dus Malkovich, Cusack en Keener af en toe ineens langs ziet lopen.. geweldig

Verder een aantal ontzettend komische momenten, een paar ontzettend spectaculaire autocrashes, en twee fantastische rollen van Cage. Ook erg knap gedaan trouwens; normaal ben je je er als kijker toch wel van bewust dat je af en toe naar de rug van een ander zit te kijken ofzo (als 1 acteur 2x in beeld is) maar hier is het echt ontzettend naadloos en geloofwaardig hoe Cage met zichzelf in discussie is.

Weer (na John Malkovich) een erg goeie film van Spike Jonze. Het script is heel erg goed met de afwisseling van de problemen van Kaufman bij het schrijven naar de schrijfster van het boek en de plantenfreak. Ten tweede een uitstekende dubbelrol van Nicolas Cage, waaran je zag dat hij twee hele andere rollen neer zette. Erg goed gedaan. Ik keek trouwens ook vol bewondering naar de sené's dat Cage tegen zichzelf aan het praten was. Je kon hier nauwleijks zien dat hier de computer bij is betrokken. Voorlopig 4*, maar deze film ga ik binnekort zeer zeker nog een keer kijken!!

De aller- allerlaatste scene vond ik ook een beetje afknapperig (wat een kleurloos Brits meisje is dat vriendinnetje zeg), evenals het etentje van Meryl Streep met haar New Yorkse vrienden. Voor de rest heb ik mij meer dan vermaakt. Hoewel ik de meeste dingen alweer vergeten ben (plotwendingen, overpeinzingen, grappen) en ik op dit moment nog niet heb besloten of dat een zwakte is, heb ik ontzettend gelachen en vaak heftig zitten knikken. Misschien heeft het met schrijven te maken (degene met wie ik was, schrijft ook en wij twee zaten ons van de hele zaal het meest (in ieder geval het luidst) te vermaken) en ontroerde mij het gevecht van de schrijver met de materie. Het is zo superherkenbaar. Dat Kaufman een zo origineel script weet te construeren uit al die elementen... petje af. Meryl Streep is ge-wel-dig, evenals Chris Cooper, evenals Nicolas Cage, evenals zijn broer . Cage weet overtuigend, grappig en herkenbaar twee zeer verschillende karakters neer te zetten. Ik was voor een paar dingen op mijn hoede voor het zien van deze film: 1. Cage, die ik erg irritant kan vinden. 2. Ik vond Being John Malkovich in het tweede deel vreselijk tegenvallen. Kaufman en Jonze weten mij toch helemaal te overtuigen. Wat een talent is die Kaufman. In sommige kritieken las ik dat Kaufman zijn talent wel erg etaleert als het slimste jongetje van de klas, niet in het minst door het schrijven zo prominent het onderwerp te maken met raamvertellingachtige structuren en dergelijke. Maar als je daar zo'n vermakelijke film voor terugkrijgt, jezus, waar zeur je dan over? Ik bedoel wat krijg je er voor terug? Een authentiek geluid.

Behoorlijk geacteerd. Erg origineel. Maar meer nog dan Being John Malkovich drijft deze hele film op een scenario met een bonte parade aan slimmige vondsten en aparte structuren. Dat is niet genoeg voor een absolute topfilm. Desondanks erg leuk.

3.5*

Oke, Kos heeft dan ook Adaptation gezien (kwam er eerder niet echt van.)

Originele film, maar ik kan niet ontkennen dat ie me wat tegenviel, ik had er namelijk veel van verwacht, vooral na het geniale Being John Malkovich.

Het hele idee is natuurlijk erg grappig, maar om daar nu een hele film mee te vullen vind ik wat te ver gaan en dan dat einde, wel leuk hoor, dat die broer dat verzint..maar om daar nou zo lang mee door te gaan

De rollen worden stuk voor stuk geweldig gespeeld, maar de grap duurde voor mij iets te lang... Origineel, maar dat alleen doet het niet voor mij. Ik had op wat vermakelijkers gehoopt.

Stem verhoogd naar 4,5*
De film steekt echt geniaal in elkaar. Met de nodige zelfspot en sarcasme schetst Kaufman zijn geworstel met het onmogelijke boek van Orlean.
Het constante meta-niveau van de film zit geweldig in elkaar, er wordt constant gepraat over wat wel kan in scenario's en wat niet. Dit brengt voor de film de nodige zelfrelativering teweeg, maar het is vooral erg vermakelijk en het vult bovendien de gaten in het af en toe spanningsloze plot; elke scene van de film valt wel op verschillende manieren te bekijken, als gebeurtenis, als boek, als film...als film over film. Geweldig.
De inventieve creatie van een tweelingbroer biedt leuke mogelijkheden, die tot het uiterste gerealiseerd zijn. De tegenstelling in karakter zijn hilarisch. Het script van Donald, dat geniaal blijkt te zijn, de lessen van McKee, die zelf ook weer een ander licht op de film als geheel geven (het taboe rondom voice-over, het allesbepalende einde van een scenario).

Een compliment aan Nicolas Cage bovendien, die boven zichzelf uitstijgt door twee compleet verschillende personages met veel flair weet neer te zetten. Dat Chris Cooper een Oscar(nominatie?) kreeg voor zijn rol is begrijpelijk, maar het is vooral zijn personage dat de show steelt ( "He's such a fun charachter")

De film is grappig, origineel, intelligent en nauwsluitend. Een nagenoeg perfect geheel waarin alle onderdelen en verschillende lagen precies in elkaar passen. Met 4,5* komt deze op gelijke hoogte met ESotSM, die ik eigenlijk toch net een fractie beter vond. Daarentegen verdient deze film niet minder, dus toch 4,5*

Aparte film. Anders dan ik had verwacht..

Afgeleid door iets, maar al snel met volle concentratie naar deze film gekeken. Cage, mijn acteur, heeft zichzelf opnieuw bewezen. Deze keer zelfs 2 maal...

Traag opbouwend en vreemd, maar de film groeit uit tot adembenemend.

Fantastisch moment, dat Charlie zijn broer Donald probeert te behoeden van de dood, door een liedje te zingen. Donald probeert, machteloos een kleine poging te doen om in leven te blijven.. Die blik zijn ogen.. Ook al zou je zeggen dat het cliché is.. Toch mooi gedaan.

Het tegenovergestelde van een feelgood-movie, maar wel een film met inhoud.

4 ****

Na het interessante Eternal Sunshine of the Spotless Mind en het erg sterke Being John Malkovich was ik erg benieuwd geworden naar Adaptation. En zoals verwacht, ook deze film is bijzonder sterk. De cast is uitstekend. Cage speelt een voortreffelijke dubbelrol en wordt gesteund door sterke rollen van onder andere Cooper, Streep, Cox, Gyllenhaal en Livingston. Verder zit het verhaal briljant in elkaar en blijft vermakelijk tot de allerlaatste minuut, met erg leuke personages en een geweldige mix tussen humor en drama. Briljant, geestig, intelligent en bijzonder origineel.

4,5 sterren.

Slim, inventief, bizar... vreselijk goed! De openingsmonoloog van Cage is ultiem ontroerend. Mijn favoriete stukje.

Ik moet zeggen dat ik de eerste keer het einde (waarin de broer het verhaal overneemt) niet begreep, dat kwam pas bij herziening. Misschien als ik hem nog een keer kijk dat Adaptation dan ook bij mij een klassiekerstatus krijgt. Op dit moment houd ik het bij 4*.

Wat betreft het einde (ik heb even het een en ander weggespoilerd, bij klachten kunt u bij mij terecht): De hele film is een plot-trucje...nou ja truc. Interessant begin, letterlijk een slaapverwekkend middenstuk, en een knallend festijn op het laatst. De een wil naast het briljante script mooie beelden (Ramon, correct if I'm wrong), de ander neemt genoegen met een briljant script en de rest kan hem/haar totaal niet boeien (o.a. Mug) omdat het nu eenmaal zo moet.
Adaptation is qua script fantastisch. Wellicht het beste script ooit. Ik wil nogmaals, namens mezelf en een vriend van me die meeging destijds naar het filmhuis, excuses aanbieden aan de rest van de zaal die zich ongetwijfeld aan ons gelach, gejoel en geklap door dolle pret heeft ge-ergerd. Wellicht vonden wij het extreem grappig en de rest begreep het niet of konden er niet om lachen. Een van de weinige keren dat ik uitgedroogd en met buikpijn de zaal uitkwam. En nog een kwartier lang onder het genot van een biertje ontzettende na-pret. Persoonlijk top tien materiaal (dus).

Overlaatst gekocht, voor 2 euro(ex-rental) en dan ook maar eens een herkijkbeurt gegeven en wat een geweldige film is dit toch. Veel beter als vorige keer vond ik hem deze keer. Het plaatje klopt en Charlie Kaufman maakt maar weer eens een meesterwerk.

Het begin is heel leuk met de oerknal en het verdere verloop van de aarde. Ook het heel begin waarin Charlie zaagt over niks en zijn eigen als zielig voorstelt.

Voor de rest vond ik iedereen ook goed staan te acteren, zelfs Meryl Streep, die hier een hele andere rol als haar andere neerzet en er veel beter mee wegkomt. Ook op het einde wanneerze een emotionele uitbarsting heeft, blijft ze overeind en houdt het sereen, wat ze soms in andere films niet doet.

Voor de rest speelt ook Nicholas Cage zijn dubbelrol met veel overtuiging.

Het verhaal is niets minder dan geniaal. Ook de beelden van de set van Being John Malkovich zijn heel leuk. Charlie Kaufman zet zijn eigen in een echt heel loserig daglicht en dat maakt het allemaal nog een stukje leuker.

Ook de gesprekken tussen de twee broers zijn zeer leuk, vooral wanneer het over het script van Donald gaat.

Echt alles klopt aan deze film, en dat is al de derde film van Charlie waar ik dat van kan zeggen.

Ook Spike Jonze doet zijn werk uitstekend en regisseert met grote klasse.

Hij stond al op 4*, maar ik doe er nog een halfje bovenop naar 4.5*.
Films van dit kaliber zie je niet elke dag, gisteren zag ik Lost Highway(4.5*), nu deze, ik heb al een heel mooie tweedaagse achter de rug en prijs mezelf gelukkig.

Als afsluiter misschien nog even mijn Kaufman-lijstje tot nu toe, wat wel vrij indrukwekkend is:

1. ESOTSM (5* en nummer 1 plaats in mijn top 10)
2. Adaptation (4.5*)
3. Being John Malkovich (4.5*)
4. Confessions of a Dangerous Mind (4*)

Nu alleen nog maar Human Nature zien. Ik heb wel gehoord dat dat de minste is, maar ben toch benieuwd.

Alleraardigste film die vooral weet te vermaken. Het film-in-de-film is echter niet heel origineel en in Adaptation iets te expliciet naar mijn smaak. Hierdoor wordt het een concept, een truc. Ook voordat het Hollywood-script de film begint over te nemen was ik daardoor al niet heel erg onder de indruk. Met goeie acteerprestaties en een paar bovengemiddelde momenten echter een prima film.

3,5*

Inmiddels opgehoogd naar een bescheiden 4,5* Het verhaal zit gewoon perfect in elkaar. De verhaallijnen van Streep en Cage lopen lekker door elkaar heen en worden vaak ondersteund door veel boeiende, evolutionaire beelden, fijn geregistreerd door de camera met fijne muziek. De lessen hoe je een Hollywood film voorkomt doet de film veel goed. nee, geen gespleten persoonlijkheid! . Geweldige parodie natuurlijk, die in stijl wordt afgesloten door even alle Hollywoodclichès belachelijk te maken. Met als hoogtepunt een snuivende en losbandige Meryl Streep!

Een film die steeds beter lijkt te worden naarmate je hem kijkt. Veel grappen was ik alweer vergeten na mijn 1ste kijkbeurt en sloegen nu toch weer als een mokerslag in. heerlijke droge omgangsvormen:

Cage: Thanks, that `s very sweet of you.
Serveerster: Yes, I `am a sweety.

Twee weken gelden deze film toevaliig op de kop getikt, omdat deze niet duur was en ik dacht dat de film niet slecht was.

Nou nu ik de film gezien heb kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik de film heb, want ik heb er van genoten. Ik moest de eerste 20 minuten even wennen aan het verhaal, maar daarna kwam ik lekker in de film. Het acteerwerk is erg goed en hoewel Cooper een oscar voor zijn rol heeft gewonnen vond ik zelf Streep echt fantastisch spelen. Ik heb nog wel een paar kleine dingetjes gemist, zoals ik hieronder lees, maar dit is volgens mij echt zo'n film die bij herziening alleen maar beter kan worden omdat je de film dan nog beter begrijpt. Ik vind het script in ieder geval meesterlijk en ga de film over een tijdje zeker nog een keer kijken.

voor nu 4,0* maar de film zit erg dicht tegen de 4,5* aan.

Fascinerende en originele film met schitterende cast die ons prima vermaakt en geboeid achterlaat. Dit is een absolute aanrader voor elke rechtgeaarde cinefiel. Meesterwerk.

Deze film heeft een aantal jaar in mijn top 10 gestaan. Afgelopen december viel hij eruit. Tijdens mijn jaarlijkse top 100 was de film een van de grootste verliezers, aangezien hij 25 plaatsen daalde in de lijst ten opzichte van vorig jaar. Een aantal dagen geleden sprak ik met iemand over deze film en kreeg ik ineens weer zin om hem te zien. Ik had hem al 3 keer gezien of zo, maar de laatste keer was een jaar of 2 geleden. Vrijdagavond ging hij weer op. En ik moet het toch weer eerlijk toegeven: ik hou van Adaptation!

Ik heb sowieso een zwak voor films over de filmindustrie. Van Sunset Blvd, via Sullivan's Travels, Singin' in the Rain en 81/2 tot Ed Wood. Ik mag er gewoon graag naar kijken. Maar Adaptation (ik laat de punt achter de titel bewust weg, omdat het irritant leest) is mijn abolute favoriet. Op knappe wijze geeft de film het creatieve proces van het scriptwijze weer, met alle obstakels, irritaties en briljante invallen die niet blijken te werken. Geweldig om te zien hoe Kaufman tijdens zijn werk wisselt tussen een oprechte drang naar vernieuwing, wanhopige pretenties, een soort narcisme en een naar voorgevoel dat er wel eens geen film gemaakt zou kunnen worden over de schoonheid van bloemen. Dit gaat gepaard met een briljante mix tussen humor en drama.

Ik heb me ook altijd afgevraagd hoe ze de echte Susan Orlean en John Laroche zover hebben gekregen om in te stemmen met dit script. Ze bestaan echt, maar zodra Donald het script overneemt worden hun karakters op een manier gepresenteerd die niet bepaald waarheidsgetrouw meer is. John Laroche moet zelfs sterven. Hij toont in ieder geval een fijn gevoel voor humor door met het script te hebben ingestemd. En voor Orlean is zelfs geen sympathie meer voelbaar aan het einde van de film. Ook dapper dat ze haar imago zo heeft willen laten verstoren. Gelukkig spaart Kaufman zichzelf ook niet. Het is toch wel een gewaagd spelletje met identiteit, maar het werkt gewoon fantastisch in deze film.

Veel is er al gezegd over hoe de film zich in het laatste half uur ontwikkeld. Ook door mijzelf, dus ik zal er niet te diep meer op ingaan, maar het blijft gewoon briljant. Het hele thrillerelement met die krokodillen is totaal belachelijk, maar bij de dramatische scènes in dit stuk betrap ik mezelf er steeds op dat ze toch op mijn gevoel spelen. Het gevolg is dat ik mezelf moet uitlachen dat ik alweer in deze bewuste sentimentele valkuil trap. Geheel in de geest van de film dus, waardoor ik me niet hoef te schamen (of juist wel?). Daarom waardeer ik hem alleen maar meer. Ik ken geen film die zo'n gevoel oproept. Er zijn nog twee andere scènes in de film (voor het goedkope Donald Kaufmangedeelte) die mij op een persoonlijk niveau gigantisch aanspreken, maar die hou ik voor mezelf. Ik zeg wel dat die scènes tevens heel grappig zijn. Het blijft een knappe mix tussen twee genres, ondanks dat komedie duidelijk de overhand heeft. Zeker achteraf gezien.

Ook al het andere in de film is gigantisch genietbaar. De scène bij de seminar van van McKee is een van de beste scènes ooit over creativteit in film. Het acteerwerk van Nicholas Cage is weergaloos. Een van mijn favoriete acteerprestaties ooit en het doet me betreuren dat ik Cage tegenwoordig nog alleen maar aantref in oninteressante actievehicels. Waar is die acteur van gewaagde keuzes uit de jaren '90 gebleven? Ik heb niet veel met Streep, ook hier niet, maar hier hoef ik haar personage gelukkig niet sympathiek te vinden. Dat scheelt. Chris Cooper is briljant. Leuk ook dat ik nu Maggie Gyllenhaal herkende. Deze actrice kende ik de vorige kijkbeurten nog niet.

De film is op een paar momenten na niet eens zo bijzonder gefilmd als ik me herrinerde, maar de regie van Jonze blinkt vooral uit in de manier waarop hij het script gewoon de kans geeft om zich goed te ontvouwen. Niet revolutionair, maar zeer toepasselijk. Het liedje Happy Together krijg ik de komende dagen weer niet uit mijn hoofd.

Ja, ik hou van deze film! Terug in mijn top 10 ermee. Sorry It's a Wonderful Life, sorry James Stewart, sorry Frank Capra. Wat is een top 10 toch eigenlijk belachelijk met zoveel sterke filmkeuzes. Maar dat terzijde.

5 sterren blijven staan. Geen idee waarom ik dat er bij vermeld.

Eens herzien maar net als bij de eerste visie werd ik zeker niet weggeblazen. De film mikt meer op het verstand dan op het hart lijkt het, hoewel het hoofdpersonage toch aandoenlijk genoeg zou moeten zijn om met 'm mee te voelen.

Net als bij bijvoorbeeld Synecdoche, New York ligt de nadruk op een complex kluwen tussen realiteit en fictie waarbij het uitkijken is welke van de twee nu de overhand neemt.

Adaptation drijft dus wel op een origineel uitgangspunt en dat levert een intelligente prent op maar 't raakt mij eigenlijk niet. 'k Heb wel eens gedacht dat überoriginele cinema, waarbij alles liefst zo inventief mogelijk is, me nooit echt zal kunnen meeslepen, maar bij bijvoorbeeld Eternal Sunshine Of The Spotless Mind leefde ik wél volledig mee. Hangt dus meer af van de manier waarop personages worden uitgewerkt en 'k vind de emotionele slagkracht van Adaptation eerder beperkt. Cage doet het nochtans erg goed als beide Kaufmans, maar het verhaal wordt in mijn ogen nogal steriel gebracht. Behoorlijk vaag, maar 'k kan het niet anders onder woorden brengen.

Ook de andere acteurs zijn best overtuigend, maar diep snijdt het allemaal niet. Op visueel vlak vind ik deze Spike Jonze evenmin overweldigend en dus blijft het bij 3* voor het bijzondere basisidee. Sorry fans.

Ik kan geen film over bloemen maken, dan maak ik maar een film waarom ik geen film over bloemen kan maken. Die Kaufman toch, altijd een plezier zijn films.

Erg fris idee om dit te laten zien. Het begin is al fantastisch met de evolutie van onze blauwe planeet. Later wordt dit dan gemengd in de film als Kaufman zijn ideeën, geweldig. Ook de stukken van Being John Malkovich die ertussen gemonteerd werden was amusant.

Beide broers kunnen dus hun gang gaan met het schrijven van het script wat op het einde enorm goed uitpakt. Ik denk dat Kaufman hiermee ook de vraag wilt stellen: Maakt een goed script een goede film? Want de eindscènes staken zeker niet boven de middelmaat uit enkel past dit perfect in het hele concept. Vond heel de situatie met de dubbelrol van Cage geloofwaardig overkomen. Meryl Streep wist me ook eens een keertje echt te overtuigen in haar rol.

Knappe zelfspot.

****

Opnieuw laat Kaufman zien wat voor genie hij eigenlijk is.

Want wat een geniaal script is dit. Complex, vol met parallellen, een briljante structuur en mooie verwerving van fictie en werkelijkheid. Heb als ik het hier zo nalees ook nog de nodige zaken gemist. Ben benieuwd wat een herziening hiermee doet.

De muziekkeuze is bijna perfect en Cage is DE acteur voor rollen als deze, fantastisch die droge kop van hem. De regie van Jonze had van mij eigenlijk wat aparter en inventiever gemogen maar misschien is die overige ruimte voor het script juist wel goed.

4* voor nu.

Oeps...? Wat een vreemd allegaartje was me dat

Wat begint als een soort Woody Allen film met een timide hoofdrolspeler die zijn leven ziet als een mislukking, gaat stilaan over in een Detective verhaal.

Het voortdurende zelfbeklag en gefilosofeer van schrijver Charlie Kaufman werd grappig en interessant in beeld gebracht. Zijn relatie met vrouwen is ook de moeite om zien, ik zou bijna durven zeggen dat ik mezelf er een beetje in herkende,

een héél klein beetje maar hè !

6,5/10.

Absoluut de moeite om te bekijken, maar dan enkel als je een inteliggente film kan waarderen en over genoeg zelfrelativeringsvermogen beschikt om je in Charlie's situatie te kunnen inleven. Dus niet voor iedereen

Filmsite : http://www.sonypictures.com...

Het onderwerp spreekt me bijzonder aan maar ik begin het eigenlijk een beetje een cliche te vinden dat films die gaan over worstelende schrijvers altijd alle cliche's moeten vermijden. Het werkt bij mij niet zo facinerend als dat de bedoeling is. Alhoewel de casting zeer degelijk is, vond Nicolas Cage een prima rol neerzetten, krijg ik zo langzamerhand toch echt een lamme kijkhouding van iedere keer dat Meryl Streep langs komt. Voegt niets toe, geeft de rol in mijn opinie niets extra's mee en, het is een cliche, maar ik heb het idee dat ze 80% van de rollen exact hetzelfde speelt. Leuk uitgangspunt maar met Adaptation kon ik uiteindelijk vrij weinig.

Goede film die in het begin niet makkelijk te volgen was. Dit komt vooral door de afwijkende verhaallijn. Wel erg knap gedaan en erg goed geacteerd door Streep.

Mooie creatieve film met een zeer overtuigende Cage. Helaas zakt het ergens op de helft wat in maar over het geheel genomen was dit zeker een hele interessante en intelligente film die precies geeft wat je van de regisseur mag verwachten.

Goed.

Een heel aparte maar fascinerende film, met een uiterst origineel verhaal. Erg grappig hoe ze het hebben verwerkt allemaal, chapeau voor de gebroeders Kaufman En natuurlijk voor de regisseur. Het zag er allemaal erg mooi uit, en was goed te volgen. En natuurlijk met zo'n geweldige cast, kan het ook bijna niet misgaan. Vooral Nicolas Cage en Chris Cooper vond ik sterk acteren, Streep was wel okay maar vond ik nou niet echt opvallen.

4*

Vanmiddag opnieuw gezien. Nog steeds een heel erg intrigerende komedie over een scenarist die worstel met het script van de verfilming over een orchideën-boek. Plot is eigenlijk belachelijk heel sterk weergegeven.

Geweldige rol(len) voor Nicolas Cage en natuurlijk de fantastische rol van Cooper. De personages zijn allemaal heel goed uitgewerkt en zoeken eigenlijk naar de zin van hun leven. Daarmee heeft de film ook nog eens heel veel zelfspot en is een tragisch zwarte komedie met een spannend en droevig einde.

Film steekt heel ingenieus in elkaar en kent zelf een geweldig scenario (misschien wel een van de beste).

Origineel, fascinerend en bijzonder. Een fantastische film.

Geinig om te zien hoe een film over een loserige screenwriter, die een verhaal over orchideeën voor op het witte doek wil schrijven, toch nog boeiend kan zijn. Adaptation. houdt de kijker voortdurend bezig en is bovendien geestig.

Geweldig ingenieuze film! Dat komt dan ook vooral door het script. Helaas Doet Spike Jonze er weinig bijzonders mee, maar het script is zo goed dat dit zeker 5 sterren waard is. Ook goede rollen van Nicolas Cage en Chris Cooper en zelfs Meryl Streep was zeker niet onaangenaam.

Het script is uniek en intelligent zonder op ook maar enig punt echt moeilijk of onbegrijpbaar is. En dat vind ik zeer knap van Charlie Kaufman. De film gaat over een schrijver van een script en het script dat hij schrijft, is de film. Eigenlijk een vicieuze cirkel, dus dat kan nogal vaag zijn als je iemand de film wilt aanraden en verteld waarover het gaat.

Kijk deze film en laat je verrassen door dit zeer interessante en vermakelijke script!

Aparte film die inderdaad zeker wat weg heeft van Woody Allen films, al is het enkel het personage van Nicolas Cage.

Ben helemaal geen groot fan van Nicolas Cage, maar dit vond ik toch een erg goede rol van hem.
Hij wist vol overtuiging 2 personages neer te zetten die een totaal ander karakter hadden.
Adaptation is een boeiende film, maar soms net een tikkeltje te lang.

Het einde was origineel maar ook een tikkeltje verwarrend, waar is die broer opeens gebleven? want zoals ik uit de film opvatte was hij niet echt dood toch?

3,5 sterren, omdat ik zeer verrast was met de dubbelrol van Cage!

Oei, dit was een speciale film. In het begin vond 'k er niet zo veel aan, maar de film groeit wel. Je kunt de film ook niet in een vakje duwen, want zo naar het einde toe gaat de film over van eerder drama naar thriller. Nicolas Cage springt er toch wel uit in z'n dubbelrol.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind vind 'k wel beter, maar deze vond 'k ook wel eens de moeite om te bekijken.

Origineel en waarschijnlijk autobiografisch filmverhaal.

Het geniale in deze film is het 'inception' idee, dus een verhaal over een verhaal over een verhaal.

Eigenlijk heeft het te veel lagen om compleet te kunnen bevatten.

Desondanks weet de film de aandacht goed vast te houden, terwijl eigenlijk orchideeën mij geen fluit interesseren.

knap gemaakt en vooral ook goed geacteerd door nicolas cage.