Adaptation. (2002)

Er is al veel geschreven over hoe fantastisch Cage wel niet is in dit minder-dan-twee-uur-durend stukje cinema. Ik kan niet anders dan me daarbij aansluiten: Cage is heel geloofwaardig als tweeling. Ok, ze hebben een verschillend karakter maar in het uiterlijke voorkomen legt hij tussen de twee zulke kleine verschillen. Ik denk dat veel acteurs de neiging zouden hebben de twee als tegenpolen te portretteren. Cage doet dit niet: het lijkt wel alsof hij uitgaat van een basistype (A) waarvan hij in de uitwerking (A+ B) en (A+C) toont. De meeste acteurs zouden A en B spelen (wat de geloofwaardigheid van de tweeling niet ten goede zou komen). Een dikke pluim voor Cage.

fantastische film 4 sterren

Wat moet je doen als de impact van een film na een vierde of vijfde kijkbeurt, nog altijd niet aan kracht heeft ingeboet? Als hij de vierde keer alsnog weet te verrassen? Als hij nog steeds grappig is, de vindingrijkheid je keer op keer doet verbazen en je de gelaagdheid nog steeds niet 100% lijkt te kunnen bevatten?

5* van maken en in de top-10 gooien natuurlijk!

Ik vond het een beetje een tegenvaller. Ik had soms een beetje het idee dat hij (charlie Kaufman) bezig was met een zo leuk en zo slim mogelijk trucje te spelen met het publiek en daarbij de film opzich een beetje vergat.

ik heb niet de moeite genomen om de ander 10 pagina's van de recenties door te lezen, maar cage speelde een van z'n zeldzame sterke rollen in deze film.

Grappig om te zien dat de film eindigt met een plot wat in de film wordt aangeraden. Ondanks dat mijn vriendin 3 x heeft gevraagd wat anders aan te zetten hab ik em afgekeken en vond 't erg de moeite waard (maar dus niet voor iedereen!!) 3,5*

Ontzettende goede film! Kauffman is weer op de introspectieve geniale toer gegaan en heeft een film geschreven over het schrijven van dezelfde film. Hoe ver kun je gaan? Alles maar dan ook alles klopt aan deze film (ik heb hem wel twee keer moeten zien om alle gemiste plotgaatjes te vullen, maar het script is echt waterdicht!) OK, één minpuntje dan: Cage heeft overduidelijk een rubberen buik!

Mooie film!De verhalen steken goed in mekaar.Het acteertalent van Nicolas Cage was me nog nooit opgevallen tot ik hem in deze hilarische rol(len)zag Chris Cooper vond ik dan weer minder Oscarwaardig.

Dit lijtk me echt zo'n film die alleen maar beter en beter kan worden.

3.5*

Dat wordt ie ook, maar helaas had ik 'm al gelijk op 5 sterren gezet en heeft verhogen geen zin

Slim, inventief, bizar... vreselijk goed! De openingsmonoloog van Cage is ultiem ontroerend. Mijn favoriete stukje.

Ik moet zeggen dat ik de eerste keer het einde (waarin de broer het verhaal overneemt) niet begreep, dat kwam pas bij herziening. Misschien als ik hem nog een keer kijk dat Adaptation dan ook bij mij een klassiekerstatus krijgt. Op dit moment houd ik het bij 4*.

Niet mijn stijl film dus ook na 30 minuten afgezet omdat ik er geen zin in had om te gaan begrijpen of we nu 9 jaar eerder of 3 jaar later in de film zaten. Nu vind ik Cage sowieso geen sterke speler maar dit terzijde. Ik werd eigenlijk getrokken na deze film omdat iemand hier schreef dat hij na 5x kijken de film nog top vond. Maar na 30 minuten begreep ik ook waarom die na 5x nog boeiend kon kijken want het is een wazige film die vooruit en achteruit blikt en droom en werkelijkheid door elkaar haalt of het een lieve lust is zonder dat ik ook maar iets van begrijp. Als ik een film een paar keer moet kijken om hem te begrijpen heeft de regiseur iets verkeert gedaan. Dus meer dan 1 ster word het niet.

Precies zoals ik het zeg dus. De laatste 20 minuten ervaar ik als een B-film, ongeacht het briljante plottrucje.

Het was ook een plottrucje, dat was juist de hele grap.

Wat betreft het einde (ik heb even het een en ander weggespoilerd, bij klachten kunt u bij mij terecht): De hele film is een plot-trucje...nou ja truc. Interessant begin, letterlijk een slaapverwekkend middenstuk, en een knallend festijn op het laatst. De een wil naast het briljante script mooie beelden (Ramon, correct if I'm wrong), de ander neemt genoegen met een briljant script en de rest kan hem/haar totaal niet boeien (o.a. Mug) omdat het nu eenmaal zo moet.
Adaptation is qua script fantastisch. Wellicht het beste script ooit. Ik wil nogmaals, namens mezelf en een vriend van me die meeging destijds naar het filmhuis, excuses aanbieden aan de rest van de zaal die zich ongetwijfeld aan ons gelach, gejoel en geklap door dolle pret heeft ge-ergerd. Wellicht vonden wij het extreem grappig en de rest begreep het niet of konden er niet om lachen. Een van de weinige keren dat ik uitgedroogd en met buikpijn de zaal uitkwam. En nog een kwartier lang onder het genot van een biertje ontzettende na-pret. Persoonlijk top tien materiaal (dus).

Geweldig tekstje Mug. Kan ik me helemaal in vinden Jammer dat ik 'm niet in de bios gezien heb.

Zalige prent met sterke prestaties van Chris Cooper en Nicolas Cage. Ook al omdat Cage zich als acteur/scriptwriter volop in de filmwereld bevindt (z'n natuurlijke biotoop als het ware). Genoten van de eerste tot de laatste minuut! **** 1/2

Een van de beste films van de afgelopen jaren. Echt geweldig. Een heel ongewoon plot. Geweldige acteurs, het einde is naar mijn mening ook weer zeer verrassend.

Jammer dat ik deze film maar niet op dvd kan vinden.

Vandaag gekocht. Ga hem nog eens herbekijken, staat voorlopig op 4*, maar ik ben toch meer gewoon van Charlie Kaufman, dus wil hem nog eens zien. Ik verwacht toch wel een 4.5*.

Adaptation is zeker een sterke film, maar ook een beetje vreemd, vaag en afstandelijk. Het schakelen tussen de levens van Cage en Streep wordt op een gegeven moment saai, vooral omdat beiden weinig interessants beleven. Ook vond ik de dubbelrol van Cage in het begin verwarrend, ik dacht te maken te hebben met soort 2e ik van Charlie Kaufman

Achteraf kun je natuurlijk dat het zo nu en dan vrij saaie eerste 3/4 van de film uitstekend past bij de transformatie van de film die Charly maakt. Maar dat vind ik te makkelijk. Uiteraard heeft de regisseur niet bewust geprobeerd de film saaiig te maken... Maar het had allemaal wat meer pit mogen hebben. De analytische en trieste gedachtengangen van Streep en Cage zijn soms best interessant, maar het blijft ook allemaal vrij oppervlakkig.

Het laatste 1/4 van de film is een geweldige omslag, met een schok ervoer ik het auto-ongeluk van Laroche, ik werd letterlijk wakker geschud. Daarna bleef ik wakker, maar vond ik Streep niet helemaal overtuigend overkomen in haar drugsverslaafde 2e ik. Haar sombere saaie personage paste helemaal bij haar, maar het ruige moordlustige: nee, die broek paste haar niet helemaal. Cage deed het geweldig.

Na wat andere berichten hier te hebben gelezen is alles me nog duidelijker geworden, en dan is deze film uiteraard wel erg origineel. De film is een beetje vreemd, maar wel lekker.

Voor mij geen topper, maar zeker interessant om te kijken, geen alledaagse film

3,5 ster

Dat is ook goeie ja. Maar het gaat toch ook over de realiteit, ik bedoel: het is gewoon toevallig dat de Kaufmannetjes hun geheime relatie en drugsgebruik ontdekken. Dus de realiteit is dat Streep nog steeds dezelfde nette vrouw is, alleen nu staat ze onder invloed van drugs. Maar dan nog geloof ik niet het moordlustige wat ze nu opeens in zich zou hebben. Eerst een nette vrouw die niet bij haar man durft weg te lopen, of hun relatie alleen maar ter sprake te brengen. En plots een drugsverslaafde, moordlustige vamp die ook wel op een pornosite wil staan... Het kan uiteraard allemaal, maar ik vond it hier dus niet geloofwaardig, wat dan weer leuk overeen met de visie van The One Ring. Maar verder bleven de Kaufmannen en Laroche wel gewoon dezelfde karakters en bleven zij geloofwaardig. Maar goed: voor hun was er natuurlijk niet zo'n grote gedrags/levensomslag als voor Streep.

Maar ik blijf erbij: niet geloofwaardig dat Streep zo omslaat. En ze blijft ook zo koel. OK, misschien zou ze iemand kunnen vermoorden, maar dan wel met knikkende knieen en de ogen dicht. Niet jacht makend op de prooi. Dan kun je zeggen: de drugs beinvloeden haar, maar ook dat vind ik een minpuntje in de film: wat is dat voor handel? Ze voeren een nieuwe drug op die van een bang vrouwtje een meedogenloze moordenaar maakt...

Sjongejonges, wat een serieusheid alhier.

Het einde van de film behoort ongeloofwaardig te zijn. Dat is de hele grap. Dat is de essentie van de film. De sneer richting actie-Hollywood-gepruts. De omslag is essentiëel. Het einde dient ongeloofwaardig te zijn (of vonden jullie de krokodillen écht spannend?) Alles maar dan ook alles wordt ongeloofwaardig, inclusief natuurlijk La Streep die eindelijk eens ongegeneerd on-Streeps mag acteren. Het is jammer dat men de hilarische, a-serieuze ongeloofwaardigheid beticht als serieuze ongeloofwaardigheid.

Nou die krokodillen scheuren wel Laroche aan stukken, dus ik vond het wel spannend ja. Maar verder: Laroche zie ik wel voor een moord aan en het auto-ongeluk en de dood van broer Kaufman kunnen ook gebeuren. Het is allemaal over the top, maar het kan allemaal wel. Dat vind dan juist het mooie eraan: het betekent een omslag in de film, het wordt allemaal Hollywood-achtig, maar het blijft (voor mij tenminste) realistisch. En dan is het voor mij het acteren van Streep minder goed, omdat ik dat zoals gezegd dus het enige minder realistische en ongeloofwaardige vind

Ik wil nu al alvast mijn nederige excuses aanbieden als ik iemand 'pijn doe' in zijn/haar smaak.

Ik kan er met mijn volle verstand niet bij dat men het einde van de film als serieus of spannend kan ervaren. Adaptation spiegelt jouw smaak. Ik lag helemaal in een deuk, buikpijn van het lachen, het idee van de film werd me duidelijk. Het einde is niets anders dan een flinke sneer naar een actierijke Hollywood-film om het publiek te entertainen, hoe ongeloofwaardig de verhaaltjes en stunts wel niet zijn. Kijkers die het eind bestempelen als spannend (de krokodillen: hahahaha, ik kwam niet meer bij, ik lig nu weer spreekwoordelijk over de vloer te rollen) zijn blijkbaar zij die de Hollywood-prut 'geweldig' vinden, laat ik diplomatiek zijn: appreciëren. En dan heb je ook nog eens het art-house-publiek die het einde niet snappen, die de clou niet vatten, en die het einde dan maar bestempelen als Hollywood-prut. Adaptation is een weerspiegeling van ieders filmsmaak.

Het einde is precies wat Kaufman geleerd had op de Hollywood script cursus; ongeloofwaardige nonsens! Precies de point van de hele film, erg leuk. Ik snap alleen niet wat dat met iemands filmsmaak te maken heeft? Ik vond het zowel spannend, ontroerend, onzinnig, knap gevonden en zeer geestig. Heb ik nu een hele brede smaak?