menu

Tommy (1975)

Alternatieve titel: Tommy by 'The Who'

mijn stem
3,30 (192)
192 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Muziek / Drama
111 minuten

geregisseerd door Ken Russell
met Roger Daltrey, Ann-Margret en Oliver Reed

Captain Walker is vermist geraakt in de Tweede Wereldoorlog. Kort hierna baart zijn vrouw, Nora, zijn zoon Tommy. Wanneer Tommy een jaar of tien is hertrouwt zijn moeder met Frank Hobbs. Als Nora en Frank op het punt staan hun liefde te consumeren stopt Walker hen, waarna hij vermoord wordt door Frank. Dit alles wordt gadegeslagen door Tommy, waarna hij blind, doof en stom is. Terwijl Nora en Frank op zoek gaan naar een manier om Tommy zijn zintuigen terug te geven, zoekt hij zelf naar dromen over zijn verloren vader. Rockopera van The Who.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=GkD78qRf3gQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Robi
3,5
Best alweer een tijd geleden dat ik de film gezien had, maar ik vind hem nog steeds goed. De muziek ken ik al jaren door en door en de film weet dat op een knappe en creatieve manier ook in beeld te brengen. Zeker het overgrote eerste deel is het verhaal ook mooi en creatief. Het laatste deel, wanneer Tommy kan zien en commercieel wordt, zakt zowel het verhaal als de muziek in. Ik vond kant 4 van de lp ook altijd al de minste. Al hoewel het slot "listening to you" dan weer een hoop goed maakt. Maar visueel ziet de film er na al die jaren nog steeds groots en mooi uit.

3,5
Grappige beelden,fantastische muziek.leuk in elkaar gezet

3,5
Lekker overdreven zoals we van Russell mogen verwachten. Oliver Reed was geweldig gecast ook. Tina Turner verdient het ook om apart vermeld te worden, echt een van de hoogtepunten van de film! Helaas vond ik het na het geweldige eerste uur een beetje inkakken. Ik heb verder nog nooit iets van The Who gehoord (wel eens een Pete Townshend soloplaat overigens), maar daar gaat snel verandering in komen. Erg fijne en gevarieerde muziek!

avatar van kos
3,0
kos
Haha, dit is inderdaad wel bijzonder. Had deze toch -wel-klassieker nog nooit gezien, al kende ik de muziek natuurlijk wel.
Met See Me Feel me, Im Free en Pinball Wizard zitten daar toch wel een paar rockpareltjes tussen.

Deze film is heel erg Ken Russell met zn psychedelische visie, maar het past er vaak wel goed bij.
Zeker niet alles aan de film bevalt me, maar goed ook dat is weer typisch van deze tijd.
Laatste half uur met name zakt het allemaa behoorlijk in.

Hoogtepunten zeker de scenes met Elton John en Clapton (die Marilyn Monroe kerkdienst was epic).

Oook grappig dat de niet-rocksterren in deze film met Ann-Margret, Oliver Reed en Jack Nicholson ook wel heel erg rock n roll acteurs zijn . Benieuwd naar de making of hiervan. Dat zal me een feestje geweest zijn..

avatar van Basto
5,0
De eerste rick opera en nog stteds een van de beste muziekfilms ooit. Wat een talent!

Ken Russel, Pete Townshend, Elton John, Eric Clapton, Oliver Reed, Jack Nickolson, Ann Margret, Tina Turner, Keith Moon!

Wat een heerlijke audiovisuele cocktail!

avatar van Metalfist
4,0
I'm the gypsy, the Acid Queen! Pay me before I start

Hoewel ik Tommy niet het beste album van The Who vind (toegegeven: er zijn er een aantal die ik niet ken maar Who's Next lijkt me onovertrefbaar), is het wel een klassieker in het genre. Een album dat ik ook wel eens regelmatig opzet en ik merkte dat ik eigenlijk mijn eigen versie van het verhaal begon te maken en dat het dan maar eens dringend tijd was om te gaan zien hoe de band het oorspronkelijk bedoeld had. Een tijd geleden de dubbeldisc edition gevonden in de Kringloopwinkel, altijd fijn zo van die onverwachte vondsten, en gisteren eens goed voor gaan zitten.

Het was warm weer gisteravond en de ramen stonden open dus de buren & toevallige voorbijgangers op straat hebben in ieder geval mogen genieten van de geweldige soundtrack. Ik ging er van uit dat Tommy nog wel gesproken stukken ging hebben, maar dit is eigenlijk gewoon één lange gezongen trip. De ene geweldige scène volgt de andere op (Pinball Wizard! De Marilyn Monroe dienst! De Acid Queen! De tripscène van Nora!) en dan is het toch o zo jammer dat dit naar het einde toe wat in elkaar stuikt. De film/rock opera verliest zijn schwung een beetje vanaf het moment dat Tommy terug kan zien en het is pas helemaal op het einde met Listening to You dat het terug naar het vertrouwde niveau weet te schakelen. Jammer, want ik heb lange tijd op 4.5* gezeten maar misschien dat dat met een herziening wel goed komt. In ieder geval het soort film dat echt wel meer gewaardeerd kan worden met meerdere kijkbeurten, al is het maar om alle details te spotten.

En laat ons eerlijk zijn, qua cast is dit ook wel om van te genieten. Oliver Reed heeft niet meteen de beste stem om te zingen, maar doet het qua uitstraling gewoon erg goed. De interactie met Ann-Margret is dan ook om van te smullen (en die kan blijkbaar ook nog een lekker potje zingen) en zeker scènes met de nog jonge Tommy zijn heerlijk gebracht door hun twee. Sowieso erg fijne en onverwachte cast met een zingende Jack Nicholson in een kleine bijrol, Eric Clapton als een soort van cultleider, Tina Turner als een gestoorde zigeunerin en Elton John als pinball tegenstander. Afgelopen donderdag stond de man nog in het Sportpaleis en tijdens I'm Still Standing was een flits van zijn scène uit Tommy te zien, al had ik toen nog niet door dat het om een performance van Pinball Wizard ging. Tof! The Who doet uiteraard ook nog mee waarbij Roger Daltrey het eigenlijk nog erg goed doet in de titelrol en Keith Moon een geweldige Uncle Ernie neerzet.

Ik heb me hier in ieder geval danig mee geamuseerd. Misschien ligt het voor een stuk ook aan de muziek, maar ik vond dit heel wat beter te behappen dan Pink Floyd The Wall. Ik krijg in ieder geval wel zin om Quadrophenia eens te gaan opzoeken, al vrees ik er wel voor dat de verrassing dan weg gaat zijn. Heerlijke film in ieder geval en het blijft zonde van de inzakking naar het einde toe, al vind ik het nu al weer wat minder erg dan vanmorgen..

Dikke 4*

avatar van Panta Rei
Metalfist, ik herinner me nog deze show die destijds op tv te zien was.
Ann-Margret en Tina Turner.
Speciaal voor jou.

Tina Turner & Ann-Margret - 1975 - YouTube

avatar van Shadowed
3,0
Ok.

Een aparte film is het zeker, maar dit soort projectjes zie je wel vaker rondom dit soort muzikanten die wat artistieker zijn. Veel symbolisch en vaag gedoe met een visuele flair erbovenop. Tommy is er zo'n eentje, al had ik eigenlijk niet eens verwacht dat The Who erin mee zou spelen.

Ik ben niet echt een fan van The Who. De muziek is wel goed en enkele nummers zijn gaaf, maar ik ben gewoon niet zo'n fan. De muziek van deze band gecombineerd met trippy film vind ik ook niet zo sterk en haalt me eigenlijke vaker uit de "trance" dan me er dieper in laten gaan. Ik vind andere, meer apartere soundtracks passender.

Acteerwerk is verder best oké. Erg theatraal en met veel grootse gebaren maar wel redelijk als geheel. Reed vond ik de beste rol neerzetten, geeft er ook de volledige inzet voor. Verhaaltje zelf heeft niet zo veel om het lijf, maar dan moet je het wel doorhebben want het wordt eigenlijk volledig verteld via gebaren en beelden.

Visueel is het regelmatig apart en Russell doet er werkelijk alles aan om het bijzonder te maken. Toch waren er elementen die ik minder passend vond, zoals de eerdergenoemde soundtrack. Ook het constant onrustig uitvergroten en uitverkleinen van de camera deed weinig moois ontstaan. Camerawerk zelf vond ik regelmatig ook wat lomp en de trippy scenes zijn ondertussen net te verouderd.

Er zit wel genoeg unieks en bijzonders om te aanschouwen in, maar in het algemeen is het toch niet helemaal all the way naar mijn smaak. Veel zang en drukte maar niet echt altijd een even goed geheel. De sequenties met Elton John, Tina Turner en het pestende neefje springen er wel uit.

Na een goed uur kakt de film in, het gaat allemaal net wat te lang door. De finale is dan wel weer sterk, maar als Tommy zijn zicht terug heeft stort de boel wel in, het eerste uur was veel vlotter.
De film kan zich daarna ook maar moeilijk herpakken, maar als geheel blijft het goed genoeg voor een voldoende. Apart genoeg, uniek genoeg, maar als geheel niet perfect.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:56 uur

geplaatst: vandaag om 14:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.