A United Kingdom (2016)

little cheesy, maybe. En wie maakt die trailers!? Maar ik ben wel benieuwd naar wat David Oyelowo hiermee doet.

Vanaf 30 maart in de bioscoop (Paradiso)

Nee. Goedbedoeld, en zowel Oyelowo als Pike hebben fijne scènes, maar het voelt allemaal te Disney. Ik was nog wat instabiel van Make Way for Tomorrow (1937) die ik vlak ervoor zag, maar anders had ik de film waarschijnlijk nog een stuk onaangeroerder gekeken. Het maakt je boos, en ik ben blij dat (anders wellicht niet bereikte?) mensen zien hoe fucked up sommige dingen zijn, maar wanneer de montage voelt als maximaal effect bejag, dan houdt het voor mij op. Uiteraard beoogt het dat altijd, maar je zou het niet moeten zo moeten merken.

Het is dan ook jammer dat A United Kingdom dat gemakkelijke zesjesniveau niet ontstijgt. Je wilt dat namelijk wel als je de film kijkt...

De film miste wat diepgang, verder heb ik niks negatiefs op of aan te merken over deze film.

Film gebaseeerd op waargebeurde feiten, die het politiek onrecht, apartheid/racisme, etc....toont.

Rollen worden goed vertegenwoordigd en de film kijkt zich gemakkelijk weg.

Ik was tot voor deze film niet bekend met dit waargebeurde verhaal en ik ben tevreden dat ik deze film een kans heb gegeven. Meestal is politiek geneuzel niet echt mijn ding maar het tempo is stevig genoeg om hier niet bij in te dommelen. Ik vond het eigenlijk best onderhoudend en ik heb helemaal niets met recht of politiek. Ik voelde mij ook echt aanwezig in Afrika en ik ging vlot mee in de sfeer van die tijd.

Oyelowo speelt erg geloofwaardig alleen de chemie tussen hem en Pike miste toch een bepaalde vonk.

Al bij al wel een aardig onderhoudend filmpje.

Rassenkwestie, politiek en romantiek verpakt in een commonwealth geschiedenislesje.

De liefde en volharding van de zwarte Seretse en blanke Ruth is prachtig in beeld gebracht en het weerzien na de verbanning is ontroerend maar de hele soundtrack er om heen maakt het wel erg mierzoet. Dat is jammer en ik vond het storend want dat leidt mij af van het verhaal.

Interessante geschiedenis, dat wel, maar toch voor mij te weinig boeiend om te beklijven.

Het verhaal tussen een Brits meisje en een hoog opgeleide Afrikaan (troonopvolger van Botswana).

Blijkt een waargebeurd verhaal te zijn, hun zoon is Ian Khama is de dag van vandaag nog steeds staatshoofd.... Ian Khama - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Seretse Khama - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Ondanks de stropigere romantiek toch een zeer behoorlijke film over liefde/interraciale relatie, racisme /apartheid, de Britse houding t.o.v. Zuid Afrika (eerder uit economisch oogpunt) en de uitbuiting van Afrika in het algemeen.

David Oleyowo en Rosamund Pike zijn perfect gecast en maken het meeste van dit biografische drama over hoe Botswana, na lange tijd een politieke speelbal van Groot-Brittannië te zijn geweest, vooral door de volharding van Prins Seretse Khama en diens blanke Britse vrouw Ruth, een onafhankelijke natie met een sterke economie werd. Het eerste deel van de film richt zich vooral op de opbloeiende relatie tussen Seretse en Ruth en de knopen die ze moeten doorhakken om met elkaar te kunnen trouwen en samen te leven. Het tweede deel, waarin de nadruk ligt op de diplomatieke spelletjes die Seretse moet spelen met de Britse regering om terug te kunnen keren naar zijn geboortegrond, is minder interessant. Het was allicht interessanter geweest als de film zich gericht had op de moeite die Ruth moest doen om het respect te winnen van een aanvankelijk zeer sceptische, zelfs ietwat vijandige volk. Maar die problemen verdwijnen hier als sneeuw voor de zon en nadat ze een paar keer met wat emmertjes water heeft gesjouwd en haar kind borstvoeding geeft in bijzijn van 'haar volk' is ze ineens een heldin van het volk. Het einde is afgeraffeld, alsof de makers besloten dat ze in een paar minuten nog een paar verhaallijntjes snel tot afronding moesten brengen. Dit is nou een film die beter was geweest als hij een half uur lange had geduurd, want het is een uitstekende productie en het spel van de beide hoofdrolspelers is ontwapenend en verdient een betere afsluiting.

Wellicht iets te zoet maar de rassenkwestie en de smerige politieke spelletjes die gespeeld worden maken het toch interessant genoeg. Het oogt allemaal wat stijfjes maar dat past wel bij die tijd. Oyelowo en Pike spelen afzonderlijk wel goed, echter bij het samenspel miste ik toch de chemie een beetje. Desalniettemin ziet het er allemaal prima uit en vond ik het toch wel een aangenaam geschiedenislesje.

Hier had meer ingezeten, nu was het een zoete film over mensen die wel bij elkaar willen zijn maar dat lukt niet. Had beter uitgewerkt kunnen worden. Wel een interessant verhaal.

Afstandelijk en zoet. Darnaast gebeurt er veel in een korte tijdspanne. Saai.

Aardige film over een bijzonder onderwerp, maar geen film die me lang bij zal blijven. Daarvoor was het net wat te gewoontjes allemaal.

Ik vond het wel fijn dat de film niet de nadruk legde op racisme, maar veel meer op de politieke en economische belangen. En ook een keer niet alleen maar ellende.

Had hier wel wat meer van verwacht, met zo'n verhaal kun je toch een film maken die wat steviger oogt. Erg plichtmatig, eentje die je na een tijdje vrij vlug bent vergeten. Enkele heikele thema's worden aangestipt maar onvoldoende daadkrachtig uitgewerkt, dit noemen we dan een gemiste kans. Niettemin is Oyelowo weer in goede doen en geeft een prima rol weg. Pike kon me, met haar voortdurende tandpasta glimlach, niet helemaal overtuigen, had graag wat meer diepgang en emotie gezien. Als vals kreng in Gone Girl heb ik van haar genoten, maar dit was erg oppervlakkig, net als A United Kingdom in zijn geheel.

Met alle remakes, reboots, vervolgdelen en andere onzin is af en toe pijnlijk zichtbaar hoeveel moeite de filmindustrie en in nog grotere mate Hollywood heeft om een behoorlijk verhaal te vinden. En toch komt er dan zo af en toe zoiets als deze film naar boven. Ok, de BBC heeft natuurlijk een behoorlijk indrukwekkend track record, maar zelfs dan verbaast het me wel wat dat dit verhaal zo lang onverteld is gebleven. Heeft de niet heel fraaie rol van de Engelse politiek daar wat mee te maken? Op welke tenen mocht er niet getrapt worden, zou je je af gaan vragen.

En al ben ik er dan van overtuigd dat de wat minder fraaie randjes in het verhaal met de mantel der liefde zijn bedekt, het is wel een indrukwekkend geheel wat langs komt. Visueel haast te mooi uitgewerkt, de beelden zitten erg dicht bij dat ze afleiden van het verhaal - ik voelde mezelf af en toe afgeleid door vakantieplannen in die regio, zo mooi ziet het er uit. Bijzonder mooi gespeeld ook, hoewel ook dat me hier en daar wat al te ingetogen en eerzaam toegaat bij het knappe paar. Net iets te zoetjes, en dat is dan niet alleen door de tandpastaglimlach van Pike. Maar evengoed een erg indrukwekkende film.

Een stukje onbekende geschiedenis, politiek gekonkel, drama en romantiek. Met deze hartige genremix blijft er voor mij niet veel te wensen over.

Een pakkende, leerzame film, waarin de meedogen- en gewetenloze praktijken blootgelegd worden, die westerse politici destijds hanteerden om het welzijn van de koloniale bevolking ondergeschikt te houden aan de belangen van het “moederland”. Zoveel jaren na dato nog steeds schokkend, want het excuus “ze wisten niet beter” gaat natuurlijk niet op. De heren politici wisten donders goed wat ze aan het doen waren.

Prachtige film is dit. Waar gebeurd, en dus ook het genre dat ik het liefst zie.

Een totaal onbekend verhaal voor me, en voor velen als ik de reacties zo lees.

Maar wel een indrukwekkend verhaal.

Echt wel de moeite waard om eens te bekijken en een stukje geschiedenis op te pikken.

Prachtige vertolkingen ook, vooral van de beide hoofdrolspelers !!

Ik heb echt genoten van deze film, al was ik wel onthuts over het verhaal, dat zo iets in een democratisch land als Groot-Brittannië mogelijk is!!

“No man is free who is not master of himself.”

Mooie film. A United Kingdom heeft een indrukwekkend historisch verhaal, maar voelt soms aan als een stuiverromannetje. Dat is eigenlijk het grootste minpunt en regisseuse Asante toont wel heel weinig lef. De film schuurt nergens, maar daar staat tegenover dat het samenspel tussen Oyelowo en Pike fantastisch is, het verhaal zelf natuurlijk wel indrukwekkend is, en er zelfs wat humor in zit. A United Kingdom is vooral een romantisch verhaal met Afrika als schitterend decor. Niets mis mee.

Een mooie biografie/Drama/Romantiek film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima camerabeweging...

Een moeite waard...

Film naar een waar - en mij onbekend - gebeuren over racisme, apartheid, kolonisatie, protectaraat maar vooral over diplomatie en economische belangen.
Een schokkend verhaal dat in een uiterst verzorgde, keurig en duidelijk opgebouwde film wordt gebracht.
Zo zie je maar dat zelfs oorlogsheld Churchill zijn woord niet in stand houdt en gezond verstand en emotie van tafel veegt uit schrik voor (eventueel) politiek nadeel voor zijn eigen land.
Knappe settings, nette dialogen, bijwijlen aangrijpend voorgesteld en uitstekend acteerwerk. Rosamund Pike is perfect voor dergelijke rol en David Oyelowo zo goed als in de rol van Martin Luther King in "Selma"

Weer ''zo'n" film...

Kende dit verhaaal helemaal niet, mede daarom gefascineerd zitten kijken. Kan zijn dat het allemaal aan de zoete kant is, maar de film snijdt wel hout, met name hoe ze vanuit Europa in die tijd tegen een continent als Afrika aankeken. En die Churchill...man, man, man, die is te kolossaal om van zijn voetstuk te dondereren, maar loopt hier door zijn gekonkel wel een flinke kras op. Maar goed, een film die een fijne mix is tussen romance en politiek.

Matig.

Nogal klef en voorspelbaar drama, dat weliswaar een interessante geschiedenisles is, maar ook niet meer dan dat. Filmisch is het allemaal maar aan de vlakke kant en ook al doen hoofdrolspelers Rosamund Pike en David Oyelowo hun best; het blijft eerder oppervlakkig. Pas naar het einde toe begon ik er eigenlijk wat meer opwinding bij te voelen, maar dan was het plots alweer gedaan.

2,5

De geschiedenis van Botswana was me totaal onbekend. Zo ook deze troonopvolger die een blanke vrouw huwt. Dat niet in goede aarde zou vallen bij de blanke elite was te voorzien, maar even treffend was de aversie van de zwarte bevolking ten aanzien van de jongedame, niet in het minst door de naasten van de kroonprins. Racisme en vooringenomenheid dus van beide kanten.

Beetje afgevlakt en geromantiseerd plot waar de extreme kantjes wellicht afgevijld zijn. Desalniettemin toch een boeiend verhaal over een soort David versus Goliathstrijd. Tja, Churchill, groot politicus, maar ik wist al eerder dat het een kleine man was. De vrouw lag sowieso niet in de bovenste schuif bij hem, dat wist ik al, ook moet je natuurlijk ook alles in zijn context en tijdsgebeuren zien. Hij was zeker niet de uitzondering, integendeel.

Prima acteerwerk van de protagonisten die trots en eigenzinnig hun wil doordreven tegen de grote stroom in. Ook eens een Afrikaans staatshoofd dat de democratie nauwer aan het hart lag dan de dictatuur. Een vrij veilige film, iets te afgelikt, een romantisch kostuumdrama zonder kostuums. Meer dan degelijk dus, zonder meer.

David Oyelowo en Rosamund Pike worden opnieuw herenigt na hun samenwerking in Jack Reacher. Dit in deze aantrekkelijke biografie over Seretse Khama en Ruth Williams. Dit in een tijd waarin een interraciale liefdesaffaire al helemaal niet werd geaccepteerd. In de film zien we o.a. het echte huis van Seretse en Ruth. Het ziekenhuis waar de echte Ruth beviel, werd gebruikt als decor voor de geboortescène in de film. De Botswaanse bevolking werd opgeroepen om te figureren. Tijdens de eerste filmdag kwamen er 3000 mensen opdagen. Ook de rest van de cast is goed samengesteld. De vrouw van David Oyelowo speelt de rol van Lady Lilly Canning. De beroemde linkse politicus Tony Benn verschijnt als personage in deze film. In het echte leven vocht hij hard voor de bevrijding van Seretse, en raakte goed bevriend met hem. Om tijd te besparen moest het verhaal zich echter meer concentreren op de relatie tussen Seretse en Ruth. Ook de feitelijke kleinzoon van Seretse Khama is te zien tijdens een korte cameo. Ian Khama is de oudste zoon van het koppel, en was tussen 2008 en 2018 actief als president van Botswana. Hij bezocht onaangekondigd de set, en ervaarde dit als een ongelooflijk ontroerend en diepgaand moment. De impact was dermate groot, dat hij nooit had gedacht dat hij zijn ouders weer zou zien. In 1990 werd er een boek over deze gebeurtenis gepubliceerd onder de titel "A Marriage of Inconvenience." Het boek werd geschreven door Michael Dutfield, en had als ondertitel "The Persecution of Seretse and Ruth Khama." In 1990 werd er een tv-film onder dezelfde titel uitgebracht. De serie The No. 1 Ladies' Detective Agency heeft ook wat aandacht besteed aan deze gebeurtenis.

De film werpt een interessante blik op een historische romance. Liefde, hoop, verdriet, rassenhaat, apartheid en politieke spelletjes vormen de rode draad. Persoonlijk was ik eveneens onbekend met het verhaal, maar keek ik na afloop terug op een geslaagde film. Niet de sterkste in zijn soort, maar zeker onderhoudend.

3,0 *