Me before You (2016)

Mooie, ontroerende en romantische dramafilm. Sam Claflin heeft voor deze film een vergelijkbare fysieke prestatie (enorm afvallen) geleverd als Michael Fassbender voor Hunger. Begin van de film verloopt traag met een rustige opbouw en werkt toe naar de climax aan het einde van de film. Ik heb mijn ogen uit mijn hoofd zitten huilen, ondanks dat je aanvoelde hoe het ging aflopen, hoop je toch telkens op een plotwending met goede afloop...... Ik ben erg benieuwd naar de sequel 'After you'!

Zoals zovele 'love stories': ups and downs met als rode draad een hoog suikergehalte. En toch weer anders dan de doorsnee films van dit genre. Hele lieve film, heb ervan genoten!

Toen ik hem aanzette, dacht ik dat dit weer zo'n bloedirritante dramatische roman zou worden, maar dat viel erg mee. Sterker nog, ik was positief verrast door het einde. Ik ben blij dat het geen happy ending was, want dat was 13 in een dozijn geweest. Dit had juist een beter effect en minder voorspelbaar. Heb met deze einde ook een traantje moeten laten.

Het enige wat ik echt jammer vond, was dat bloed irritante mokkel. Wat een ongelofelijke over-geacteerde bedoeling zeg. En normaal zou ik meteen een onvoldoende geven met zo'n neppe, gemaakte, blije ei in de hoofdrol, maar ondanks deze irritante tuthola, vond ik het verhaal wel sterk.

Een geweldige film maar ook zeker een geweldig boek. Ik geniet elke keer weer als ik de film zie en vind het einde heel erg mooi gedaan.

Bekijk hier mijn volledige beoordeling: Review me before you

Kleffe boel.

Het was weer de beurt van vrouwlief om de film van de avond te kiezen en dan ontsnap ik niet altijd aan dit soort tranentrekkers. De score hier op MovieMeter is nog vrij hoog, dus op zich kon ik er wel mee leven.

Maar na de eerste scènes vol overacting van Emilia Clarke was dat toch al een pak minder. Dat haar eigenaardige wenkbrauwen wel eens hun eigen leven leiden wist ik al, maar om nu constant van die gekke bekken te trekken met op-en-neer dansende wenkbrauwen... Enige subtiliteit mag wel.

Niet dat de rest van de film zo subtiel is. Dat rolletje van die kerel uit Harry Potter (toen kloek, nu afgetraind) is wreed irritant. Ook de rest is me wat te klef en te plastic. Meegaan in dat zeemzoete heeft er nooit ingezeten.

2

Heb m'n ogen uit m'n kop zitten snotteren. Hele mooie film.

Alleen vond ik de manier waarop Emilia Clark haar rol in het begin van de film neerzette iets teveel van het goede. De kleding in combinatie met haar maniertjes gaf mij het idee dat de hoofdrolspeelster een lichte verstandelijke beperking had oid.

Eigenlijk is het helemaal geen goede film... maar de innemende Emilia Clarke weet haast in haar eentje de film te dragen. Haast sprookjesachtig word je meegezogen in haar onbevangen en soms naïeve kijk op de wereld. Daardoor voelt de film speels en echt aan en wekt ze sympathie op bovenal voor zichzelf maar ook voor haar tegenspeler.

Dat alles een beetje over the top is, de bijrollen soms onnodig irritant en dat er zelfs met dit thema wat lelijke plotholes zijn moet je maar voor lief nemen. En dat doe ik. *3.5

Lou [Emilia Clarke] is kostwinner voor haar familie, dus wanneer de pub waar ze werkt failliet gaat, wil ze zo snel mogelijk een baan krijgen. Die vindt ze bij de welgestelde familie Traynor, als persoonlijk assistent en gezelschap voor Will [Sam Claflin], een sportieve, levenslustige jonge man tot hij als gevolg van een ongeluk ernstig verlamd raakt. De iets te enthousiaste Lou en de verbitterde Will moeten behoorlijk aan elkaar wennen, maar al snel heb je het idee dat je precies weet welke kant het op gaat. Gelukkig blijkt dit minder voorspelbaar te zijn dan verwacht en heeft het meer diepgang dan veel soortgenoten. Clarkes ‘charme’ kan zo nu en dan wat op de zenuwen werken, maar er is een prettige chemie tussen de twee hoofdrolspelers. En dus is dit een bovengemiddeld, maar niet buitengewoon goed romantisch drama.

Ik vond dit een geweldige film. Het gebeurt echt zelden dat een film mij kan ontroeren maar deze deed dat wel. Voorspelbaar bwah, toch niet helemaal. Het is een knap verhaal en Clarke en Claflin hebben een goede chemie. Enige minpunt dat ik kan bedenken is dat Emilia Clarke soms wel iets te geforceerd aan het glimlachen was vond ik. Klein beetje overacting. Meestal als ik een film kijk en het is bedtijd pauzeer ik de film en kijk ik de dag erna gewoon verder maar hier wou ik blijven kijken. Super.

Me Before You

Het boek waarop de film gebaseerd is, las ik slechts twee dagen voordat ik de film ging kijken uit. Ik was dus voorbereid op wat er zou gaan komen en het verhaal zat nog erg vers in mijn geheugen. De zakdoekjes legde ik vast klaar, want tijdens het lezen van Voor Jou biggelden de tranen over mijn wangen als een waterval.

Een verhaal dat je bijblijft

Voordat ik inga op de film als verfilming, eerst even een stukje over de film als film. Het verhaal is prachtig. Me Before You is aan de ene kant een film met een zwaar onderwerp, maar aan de andere kant is het heel luchtig opgezet en moet je zelfs regelmatig lachen. Ook zal je ongetwijfeld wat tranen moeten laten. Toen ik de film in de bioscoop keek barstte de zaal spontaan in lachen uit omdat je iedereen om je heen hoorde sniffen haha.

De acteurs

Ik benoemde het ook al in mijn boekrecensie, maar Emilia Clark en Sam Claflin zijn perfect gecast als Louisa en Will. Ik heb enorm kunnen lachen om Emilia Clark en haar aparte gezichten, en de manier waarop Sam Claflin Will neerzette. De diverse bijpersonages had ik hier en daar iets anders verwacht. Zou zag ik de vader van Will (Charles Dance, Game of Thrones) heel anders voor mij, maar de vader van Louisa (Brendan Coyle, Downton Abbey) was dan weer perfect. Maar allen geloofde ik ze. Ze wisten mij ondanks dat ik het verloop van het verhaal al wist mee te slepen. En hoewel ik iets minder heb gehuild dan bij het boek, wisten de acteurs mij toch genoeg te ontroeren dat ik een zakdoekje nodig hadden om de tranen op te vangen.

De film als verfilming

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen; ik vind dit echt een goede verfilming. Nee, het is niet woord voor woord en scène voor scène verfilmd, maar het is wel erg trouw gebleven. Hier en daar zijn wat stukjes weggelaten en hier en daar zijn wat stukken ingekort, waarna ze bijvoorbeeld later door iemand anders even tussen neus en lippen genoemd werden. Het meeste zat dus wel in de film.

Natuurlijk waren er ook een aantal stukjes waar ik het niet mee eens was, of die ik echt miste. Sommige stukken waar zodanig ingekort dat ik het echte effect, dat ik wel voelde bij het lezen van het boek, miste. Bijvoorbeeld het concert, waarbij de aanleiding uiteindelijk heel anders was in het boek, en ook veel korter waardoor bij mij de impact minder goed overkwam. Ook is een personage geschrapt. Ik snap wel dat het anders niet in twee uur paste, maar toch is het jammer. Hoe dan ook blijft het wel één van de betere – of eigenlijk trouwere – verfilmingen die ik heb gezien.

Het boek heeft zoveel meer diepgang

Als je het boek niet hebt gelezen zou ik kunnen indenken dat het hier en daar iets te snel gaat en dat je misschien niet direct bepaalde verbanden ziet. Bij het kijken wist ik precies wie wat met welke reden deed omdat het verhaal vers in mijn geheugen zat, maar als kijker – zonder het boek gelezen te hebben – weet je dat niet altijd. Als je de film leuk vond, raad ik je daarom ook zeker aan het boek te gaan lezen, want het boek heeft nog zoveel meer diepgang. Het leuke aan de film is trouwens dat bepaalde grappige scènes uit het boek nu nog grappiger zijn omdat je het echt kunt zien (bijvoorbeeld de gezichten die Patrick (Matthew Lewis, Harry Potter) trekt wanneer hij Will en Louisa samen ziet, geweldig!).

Conclusie

Me Before You is een prachtige film met een zwaar onderwerp, maar een luchtige opzet en ook nog behoorlijk wat humor. De acteurs weten je mee te slepen en zetten hun rollen goed neer. Emilia Clark en Sam Claflin zijn perfect gecast als de hoofdpersonen van dit verhaal. Als verfilming ben ik er ook erg tevreden over; ze zijn erg trouw gebleven aan het boek, en de kleine aanpassingen die zijn gemaakt of dingen die zijn weggelaten vind ik begrijpelijk. Al met al zeker een film die je moet zien als je van bijzondere en romantische films houdt.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Deze film al eens gezien in 2016 toen hij pas uitkwam maar blijkbaar toen niets over geschreven. Nu op Netflix te zien en eens herbekeken, want herinnerde mij niet veel meer behalve dat ik hem destijds wel goed vond.

En moet toegeven opnieuw onder de indruk te zijn. Mooie romantische film met een moreel discutiepunt als achtergrond, dat wel niet de overhand neemt.

Emilia Clarke speelt een beetje een weirdo met een voorliefde voor aparte kleding, genre Pipi Langkous, maar het gaat haar goed af. Ze is grappig, stuntelig, gevat en het maakt haar ongelooflijk lief en aantrekkelijk. Draagt gans de film door haar immers goedlachse en optimistische karakterrol. En ja, af en toe was ik wat afgeleid door haar ongelooflijke mimiek met de wenkbrauwen, wat toch wel haar uniek handelskenmerk is.

De rest van de cast doet het niet slecht maar moet hopeloos onderdoen voor de aanstekelijke Emilia. Moet zelfs toegeven dat ik de rest van de acteurs niet eens ken of kan toewijzen aan andere films. Emilia daarentegen wel al gezien in een vrij grappige kerstfilm (Last Christmas), Terminator Genisys, Solo: a Star Wars story en natuurlijk Games of Thrones.

Grappig detail: in film heeft haar karakter zelfde achternaam ‘Clark,’ maar zonder ‘e’. Is trouwens volgens bronnen op internet puur toevallig…

Verder is het een verhaal met voldoende inhoud dat nooit overdreven zeemzoet wordt. Een romantische film voor mij van het A-niveau (dus geen Hallmark-B-genre).

Aanrader voor de romantisch filmliefhebbers.

Wil wel meer zien van Emilia, verveelt niet als ze rollen speelt zoals in deze.

4*

Ik heb flink wat tranen gelaten, deze film raakte mij echt. Heb mij geen seconde verveeld. Wel in het begin een beetje geërgerd aan Louisa, maar sloot haar later in mijn hart. Een beetje zoals haar tegenspeler