Le Casse (1971)

Minste van Verneuil tot nu toe, de eerder genoemde autoachtervolgingen zijn inderdaad spectaculair maar het verhaal heeft weinig om het lijf. Helaas kunnen de fijne acteurs - de charmes van Belmondo zijn al goed voor een volle ster - en het prima camerawerk niet verhullen dat de film zeker een half uur te lang is. Het bovengenoemd 'fantastisch einde' stelde ook behoorlijk teleur.

3*

Zag overigens de Franse versie, heb de Engelstalige hier ook nog ergens liggen maar daar ben ik eerder na 10 minuten bij afgehaakt.

Deze voor mijn verjaardag gekregen.

Lekker oude jaren '70 Franse actie thriller met Belmondo op zijn bekende toer.
Sharif is aan hem gewaagd en gaat er feitelijk met de beste rol van door.
Rol van Dyan Cannon is er met de haren bij gesleept en stelt niet veel voor, maar -zoals gewoonlijk- is ze een plaatje om te zien.

Hoogtepunt is uiteraard de minutenlang durende autoachtervolging, waarbij -in tegenstelling tot meeste andere films- er geen gebruik gemaakt wordt van tussenshots van de hoofdrolspelers, maar louter gefocust wordt op de auto's.

Einde van film is vrij moralistisch (misdaad loont niet).

Een acht, ofwel vier sterren.

De veelbelovende opening (met de sleutel), de toch wel unieke achtervolging en enkele andere actiescènes redden voor mij de film. Omar Sharif probeert wel héél erg nadrukkelijk corruptie uit te stralen, en het eigenlijke verhaal bevat m.i. wat veel 'vulwerk' om de twee uur te halen.

Verneuil houdt van lange scenes want hij bezorgt ons een ingenieuze kluis-kraak-openingsscene, een gierende achtervolgingsscene, een copieuze culinaire Griekse specialiteitenscene, stevige knokscenes en vele kat-en-muis spelletjes tussen meesterinbreker Belmondo en inspecteur-deugniet Omar Sharif.

Het is geen misdaadkomedie maar toch hangt er boven de film een humoristische toon en daarvoor is er in de eerste plaats een Belmondo die als geen ander in zijn acrobatische heldenrol en zijn spreekwoordelijke bluf de nodige gekte kan steken. De film stevent trouwens af naar een slot dat onvermijdelijk dezelfde 'losheid" voorhoudt.

Spannende ontspanning, noem ik het, en zo is het best. Een dikke 3,5.