SherryBaby (2006)

Wel een aardige film, verhaal is best aardig en Maggie Gyllenhaal (wat een lekker ding is dat toch) acteert aardig in deze film.

En inderdaad ze lijkt best veel op Kirsten Dunst. Maar gelukkig speelde Kirsten Dunst niet in deze film want Maggie Gyllenhaal gaat tenminste wel uit de kleren

Ik ben zeer onder de indruk van Maggie Gyllenhaal. Wat een acteerprestatie.

Het is een kleinschalige productie, maar zij krijgt hier alle ruimte en neemt die ook. Beste rol die ik tot dusver van haar zag.

Ontroerend, indrukwekkend en confronterend.

Een beetje hetzelfde uitgangspunt als het iets sterkere Il Y A Longtemps Que Je T'aime, hoewel Sherry in de eerste plaats opnieuw toenadering zoekt tot haar dochtertje natuurlijk. Ook is Sherrybaby rauwer en brutaler en is het moeilijker om sympathie te voelen voor de personages. Toch kruipt white trash Sherry onder je huid en begrijp je op een bepaald moment in de film waar het fout is gegaan in haar leven. Ook ik ben onder de indruk van Gyllenhaal die als kind de gevangenis is ingestuurd en er als kind is uitgekomen.

Aangrijpende film, maar wel wat saai en wat sloom. Toch zeker niet verkeerd, jammer alleen dat hij zo onbekend is voor het grote publiek. Het verhaal is niet zo geweldig en ook wat cliché, toch hebben ze er iets goeds van gemaakt. Sentiment was goed en niet te overdreven. Muziek was goed gekozen, belangrijk aspect denk ik voor deze film, want de beelden waren niet zo bijzonder het is dan ook natuurlijk een vrij goedkope film geweest denk ik, des te knapper hoe ze hem toch zo hebben gekregen. Het is wel een harde film, en dus voor sommigen wat lastiger om te kijken.

Maggie Gylenhaal speelt echt heel erg goed, heb haar nog nooit zo sterk zien spelen. Maar misschien komt het omdat die andere rollen nooit zo speciaal zijn geweest. Maar ze laat goed zien wat ze in haar marche heeft. En de rest is ook prima, niet zulke bekende namen voor mij iig.

3.5*

Mooi drama, met een prima acterende Gyllenhaal, ze zet haar rol als jonge vrouw die terugkomt uit de gevangenis en vervolgens alle problemen ondervindt die erbij horen prima neer!

Soms is de film wel een beetje loom, maar om de een of andere reden beviel me dit wel. Het zijn gewoon echte gebeurtenissen met echte mensen. Zoals Gish het al aangeeft, vergeet Hollywood en de glamour, dit is het echte Amerikaanse leven.

Overigens moet ik wel zeggen dat Gyllenhaals rol niet altijd even sympathiek is, als ik haar was zou ik dr kind gewoon bij dr broer laten opgroeien. Ze is mentaal veel te instabiel. Overigens valt Trejo me in een positieve zin op, leuk om hem is in een serieuze rol te zien.

Al met al levert Big Beach Films weer een leuke productie af(tot nu toe Little Miss Shunshine, Sunshine Cleaning en SherryBaby gezien), een productiemaatschappij wat ik in de gaten zal houden.

Ruime 3*

Tour-de-force van Maggie Gyllenhaal, die haar rol van vallen en opstaan met verve vervult. Gelukkig kiest regisseur Collyer niet voor een geforceerd Hollywood-einde, zodat de toekomst open ligt. Geeft ruimte voor een sequel: "SherryBaby: 10 years later" (of zoiets). Het personage is er interessant genoeg voor.

Uitstekende film over een moeder die net ontslagen is uit de gevangenis en haar leven op de rit probeert te krijgen. Een soort verhaal dat gemakkelijk vervalt in vals sentiment, maar dit wordt hier gelukkig vermeden. En ook het soort film dat valt en staat bij de leading lady. En dit gaat Maggie Gyllenhaal bijzonder goed af. Hierdoor een nipte 4.0 sterren.

Maggie Gyllenhaal is fenomenaal als verslaafde ex-gevangene die na vrijlating probeert haar leven op de rails te krijgen. Sober maar doeltreffend geregisseerd, geholpen door een prima supporting cast, waarin vooral een verrassend subtiele Danny Trejo opvalt. Het verhaal heeft niet zo heel veel om het lijf, maar de emoties zijn raak getroffen en de film bevat geen spoortje vals sentiment.

De zelfkant van Amerika.

De andere kant van de American Dream, zoals al vaker gezegd is. Een rol zonder glamour of opsmuk voor Maggie Gyllenhaal. White trash, noemen ze dat - ontstellend discriminerend is die betiteling eigenlijk. Mooi gespeeld, heel naturel en daardoor precies raak - en hoe onsympathiek Sherry zich ook gedraagt af en toe, je krijgt er wel begrip voor waarom ze dat doet.

Danny Trejo is ook erg goed als de spirituele makker, de betrouwbare steun en toeverlaat - ik weet eigenlijk zogauw geen film waarin ik hem beter heb zien spelen. Hij kan het dus wel.

Het verhaal is misschien wat aan de simpele kant, maar het laat de problemen waarin Sherry zit wel erg helder en geloofwaardig zien.

Mooi.

Deze eens meegebracht omdat de cast me wel aanstond en 'k vond het een prima drama. Een toegankelijk verhaal dat overtuigend overkwam. Ook de acteerprestaties waren van een goed niveau.

Verder verveelde het verhaal niet en wist het te boeien tot het einde.

'k had geen verwachtingen bij deze film, maar 'k vond het een prima film om eens gezien te hebben. Geen meesterwerk, maar toch de moeite om eens gezien te hebben.

Fijne film ervaring. geen ingewikkeld verhaal.

Maar fijn acteer werk.natuurlijk in eerste instantie door de geweldige gyllenhaal.

Maar wat ook erg opviel wat danny trejo.Nu eens in een rol die geen gebruik maakt van

zijn ""bad guy"kop.

Maar ook de dochter was sterk.wat voor die leeftijd een best knap is.

goed 3,5 ster

Maggie Gyllenhaal schittert als Sherry Swanson, die drie jaar heeft vastgezeten wegens diefstal om haar heroïneverslaving te financieren. In die drie jaar is ze afgekickt en hebben haar broer Bobby [Brad William Henke] en diens echtgenote Lynette [Bridget Barkan] gezorgd voor Sherry's dochter Alexis [Ryan Simpkins]. Sherry is een sterke, eigenzinnige vrouw die niet schroomt haar seksuele en persoonlijke charmes te gebruiken om haar zin te krijgen. Ze heeft dan ook grote moeite met de strenge eisen die haar reclasseringsambtenaar [Giancarlo Esposito] aan haar stelt. Bovendien blijkt haar dochter zich gehecht te hebben aan haar nieuwe gezin en moet ze hard werken om het vertrouwen van haar familie terug te winnen.

Regisseur/scenarist Laurie Collyer weet op fraaie wijze inzicht te geven in de problemen waar mensen met een crimineel verleden mee worstelen wanneer ze proberen te re-integreren. Sherry is getekend door haar verleden, ook in de gevangenis waar ze - soms letterlijk - heeft moeten vechten om iets van haar waardigheid te behouden. Maar die vechtersmentaliteit werkt haar juist tegen wanneer ze oprecht probeert haar leven op de rails te krijgen. Een indrukwekkende samenleving tussen Collyer en Gyllenhaal, die de hoofdpersoon volledig weten te doorgronden. Zeker niet zo zwaar op de hand als het onderwerp doet vermoeden, maar wel een film die stemt tot nadenken.