Basket Case (1982)

Vergeet mijn vorige bericht aub. ''Basket Case'' is vermakelijke Cult-horror!

Dit is echt zo'n film die vroeger heel wat leek en na jaren nog steeds wel kijk baar is maar deels zijn charme heeft verloren

Fijn cult werkje!

Het verhaal is geweldig, de vertelwijze erg fijn en de sfeer heerlijk. Ontzettend fout allemaal, al werkt dat niet op alle vlakken altijd even goed hier. Zo is zijn siamese tweeling niet altijd even gaaf(lees: handig) in beeld, vooral die vreselijk slecht uitgevoerde stop-motion stukjes (gelukkig maar weinig) zijn het toppunt daarvan. Voorderest ziet het mormel er erg tof uit!

Heerlijk humoristisch ook, lekker luchtig geheel wat dus amper serieus te nemen valt. Helaas mist het op één bepaald aspect een hoop, de gore. Er valt weinig te beleven, laat staan on-screen. Heeft vast veel te maken met budget maar ook dat is eigenlijk geen excuus, zoiets moet geen probleem zijn. Jammer dat het daar naar mijn mening wat tekort komt als je het geheel bekijkt.

Maar het heerlijke verhaal en typische foute jaren 80 sfeertje maken dit tot een werkje zoals ik ze altijd graag zie. 3.5*

Wat een bagger, niet vermakelijk niet eng en zeer slecht acteerwerk. In de basket met deze film.

Cult van niks.

Hoe een film als deze vergeleken kan worden met Braindead gaan mijn petje te boven. Braindead is een voorbeeld hoe kunde en een lekkere portie over-the-top budgetaire beperkingen kunnen overwinnen, Basket Case is een voorbeeld dat kunde en creativiteit écht wel nodig zijn en je zonder gewoon een belachelijk slechte film hebt.

Acteerwerk is droef. Het belachelijke opdreunen van tekstjes is niks, het eeuwige geschreeuw (alsof het een wedstrijd was) is irritant en de weelderige krullen van de hoofdrolspeler zijn zowaar enger dan het monster.

Slechte effecten, maar dan ook echt slecht. Liefhebber van stop motion hier, maar meer dan drie keer stoppen per scene zat er niet bij. Da's geen budgetaire beperking, da's gewoon luiheid. Maar, valt op te vangen met wat leuk camerawerk. Ook dat ontbreekt. Om er een moord (wat dan de hoogtepunten van deze film moeten zijn) uit te lichten: je ziet een automatische zaag. Je ziet een romp van een man. Daarna twee benen die uit elkaar vallen.

Pijnlijk gebrek aan gore ook, want buiten hier en daar een bloedspetter is er helemaal (helemaal!) niks te zien. De foto die Reinbo hier linkte is misschien nog grappig, maar niet als dat mens 5 seconden ervoor plat met haar hoofd in een la vol mesjes werd gedrukt. Hoe moeilijk kan het zijn om even een scene uit te denken waar oorzaak-gevolg ook daadwerkelijk kloppen.

Mjah, genoeg te zeuren en te zeiken over deze film, veelal over punten die er eigenlijk toch niet toe doen. Het is gewoon dat alles zo belabberd slecht is dat zelf die makkelijk te vergeven pijnpuntjes enorm gaan irriteren.

Belachelijke prul. Niks te zien, véél slecht geacteerd drama (alsof we daarop zitten wachten) en buiten een veelbelovende (op papier) setup echt helemaal niks te beleven. Je moet al een erg slechte regisseur zijn om van dit uitgangspunt zo'n slechte film te maken.

Cult van niks. 0.5*

Allemaal punten die van deze film nou net zo'n cultklassieker maakt. Ik geniet van regisseurs die zulke prul niet intentioneel lachwekkend maken, over weinig kunde beschikken, weinig rekening houden met logica, maar wel gek genoeg zijn om het meesterwerk in hun hoofd om te toveren tot iets op het scherm, hoe slecht het ook uitpakt. Dat is cult. Je moet er echt van houden.

Herriner me nog deze film. Nu ik hem terug heb gezien kon hij me niet meer bekoren. Slecht gemaakt, slechte speciale effecten. Een echte B-film maar dan geen goede. Toch 2* voor de goede herinnering

Wat een topper deze film daar moet ik bij zeggen je moet er wel van houden want dit is zo'n film die bedoeld is als horror maar door het belabberde acteerwerk en vreselijk slechte special effects grotendeels gewoon lachwekkend is geworden. Toch vind ik het verhaal wel sterk en heel af en toe is hij wel spannend. Ik heb hem meerdere keren gezien en kan er nog steeds van genieten.

Wat een tegenvaller zeg; vre-se-lijk deze Basket Case. Ik had echt een leuk filmpje verwacht, maar dat mocht niet baten. Saai, dom, lelijk en totaal niet boeiend. Helaas.

Het acteerwerk is belabberd, de effecten zijn bedroevend en dat monstertje is totaal niet leuk (eng / grappig). De bruine vrouw, die nog voor ''die ene'' opwindende scéne kan zorgen ziet er niet uit en dat gedoe met de vriendin van krullemans is nogal vervelend.

Ik heb m'n best proberen te doen om dit leuk te vinden en het begint nog niet eens zo slecht, maar naarmate de film vordert wordt het steeds minder allemaal. De kills zijn gewoon érg slecht; geen leuke gore, veel off-screen (die twee benen die uit elkaar vallen bijv.) en het verhaal(tje) is totaal niet vermakelijk uitgewerkt. Had beter gekund.

Nee, helaas voldeed dit niet aan m'n verwachtingen. Erg amateuristisch, soms zó triest dat het weer wat grappig wordt, maar dat is niet echt positief in deze. Onvoldoende.

Grote , grote, grote tegenvaller.

Had hier toch iets anders van verwacht.
Pas na een klein uur wordt duidelijk waarom onze misvormde Belial de dokters vermoord.
Het creature (wat er nog het meest uit zag als een grote uitgescheten drol) ziet er knullig doch redelijk grappig uit. Eng was hij echter totaal niet, mede door lachwekende stop-motion scenes.

Duane vond ik (mede door die verschrikkelijke afro van hem) een zeer irritand kereltje. Wat dat te gaat was ik blij met het einde.

De film (vind ik) kent een hele vieze sfeer. De gebouwen/hotel is vies, en het zelfde geld voor de personages. Met als hoogtepunt onze vriend Duane. Zeker in de scene waarin hij droomt dat hij zelf volledig naakt door de straten van New York rent zijn misselijk makend. Ik heb die zin trouwens niet tussen spoilers gezet omdat ik vind dat je hiervoor gewaarschuwd moet worden .

Iets wat deze film al minstens een punt hoger had laten scoren was een goed stuk gore. Wat mij betreft was deze film daarvoor gemaakt, maar zelfs de gore is (onverwacht) niet aanwezig (tenzij je een paar bloed spetters als gore rekent).

De film is echter zo knullig dat ik het niet lager dan een 2 kan geven. Hij wordt nergens echt saai, en het monster is aandoenlijk genoeg voor op z'n minst een glimlach.

Maar al met al dus een fikse tegenvaller. Hoe heeft dit op IMDB nog een 6,0 weten te scoren .

Cult met een Hoofdletter C-U-L-T!

Dit is een schitterend voorbeeld van hoe een low budget horror film zijn beperkingen overstijgt om een tijdloze cultklassieker te worden.

Regisseur Frank Henenlotter combineert bakkenvol plastische gore en 42nd Street humor met een origineel verhaal dat -gode zij dank- het 'Iedereen Kan Schilderen' psycho killer qu'est-ce que c'est genre met glans overstijgt. Er komt zelfs een aantal sympatheiek karakters in voor, plus een druppel menselijke tragedie temidden van alle bloeddoordrenkte close-ups.

Duane, een naief ogende jongen uit de provincie, arriveert in New York City met een rol(!) geld in z'n broekzak en een rieten mand in z'n armen. Hij neemt een kamer in het eerste -maar NIET het beste!- hotel waar hij tegenaan struikelt. Het gruizige Hotel Broslin, met zijn kleurrijke, zonderlinge, drankaangetaste gastenlijst., is exact het no-tell-hotel - Hotel Quickie waar Duane rustig zijn moorddadige plannen kan uitbroeden. De keur aan medebewoners is nieuwsgierig naar de mand, sowieso wat een aardige jongen als hij in een zaadvlek als dit te zoeken heeft. Het wordt de kijker snel duidelijk als Duane met zijn mand op jacht gaat naar de slagers die hem in zijn jeugd zo bruut scheidden van zijn misvormde siamese tweelingbroertje Belial! En voor wie het nog niet doorheeft, raad eens wat er in de mand zit, en waarom het 'nogal enorm pissig' is!

De film zit voordevol bloed, gore, een (stop-motion) monster, zelfs wat liefde en drama! Geweldige ranzige locaties, met Hotel Broslin als hoofddecor - Henenlotter schildert een heerlijk smerig plaatje van Downtown New York, 42nd Street sleaze jaren '80. Dit kan zich qua '80s tijdsbeeld meten met evenzo van pus druipende, naar riool en putlucht stinkende pareltjes als Street Trash, Combat Shock, Maniac, Deadbeat at Dawn en jawel Kondom des Grauens! Het is toch prachtig als Duane piemelnaakt door de nachtelijke straten van New York jogt! Of de briljante hotelclerk/concierge die keer op keer al mopperend en vloekend de nauwe trappen opstommelt als er voor de zoveelste keer heibel is op Duanes verdieping.
Of als een roedel straatlopertjes gillend en paniekerend naar boven wijzen als Belial aan het Broslin uithangbord hangt, wanhopig Duane aan zijn strot vastgrijpend, en hem om te behoeden te pletter te vallen op de harde straatstenen hem effectief aan het wurgen is! Hoe mooi!

Het is allemaal prachtig. Voor een schamel budget van $160,000 krijg je een soms wat krakkemikkig spektakel. Maar wat wou je dan voor een debuutfilm met een fooi in elkaar geMacGyverd!
Bloed en gore zijn heerlijk. Let ook vooral op de mooi in beeld gebrachte flashback waarbij het (nood)lot van de vader van de twee prachtig aan de verbeelding wordt overgelaten. Goed, de stop-motion is wat knullig, maar het misvormde monster ziet er schitterend uit.

Dit is een van de mooiste off-the-wall, geflipte, van de pot gerukte horror/drama/komedies die het videotijdperk van de '80s ons heeft geschonken! En laten we daar dankbaar voor zijn.

Voor Duane, Belial, en alle bewoners en gebruikers (nudge nudge, wink wink...) van de kamers van Hotel Broslin, 4,0 geamputeerde sterretjes!

Belachelijke film.

Maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben fan van deze serie. ik kan de vinger er niet echt opleggen waarom, maar ik vind het fantastisch. Geen aanrader voor iedereen, maar b-film fans moeten hem maar eens proberen.

4 sterren

Een jongeman gaat met z'n kwaadaardige gezwel / tweelingbroer (die in een rieten mand zit) naar New York om een arsenaal aan dokters af te slachten, dit zorgt voor melige en ranzige taferelen. Erg leuk jaren 80' product. dikke 3,5*

Toch een opvallend groot kwaliteitsverschil tussen deze eerste film van Frank Henenlotter en Brain Damage, de film die hij erna maakte en in mijn ogen één van de tofste horrorkomedies aller tijden. Basket Case is pulp met een hoofdletter Y, waar je telkens heerlijk om de knulligheid kan lachen. Maar helaas komt de film niets verder dan dat. Karakters boeien niet, het acteerwerk is bizar ondermaats, evenals de gore en effecten. Eveneens jammer dat Henenlotter schijnbaar af en toe dacht een bloedstollende thriller te maken, want sommige scènes hebben een gigantische opbouw, terwijl iedereen gewoon wacht op over-the-top taferelen en idioot gedoe. Dit ontbrak er toch teveel aan, veel te vaak probeert Henenlotter spanning op te bouwen. En tja, met zo'n uitgangspunt en creatie moet je dat niet eens willen proberen. Af en toe is Basket Case lekker lomp en sowieso op veel momenten grappig, maar daarmee is het voor mij nog niet een uiterst geslaagde pulpfilm.

Dan kijk ik toch veel liever naar de avonturen van Aylmer.

2,5 sterren.

Over zowat de hele lijn vrij zwak uitgewerkt maar toch heb ik me met deze film steeds vermaakt.

2,5*

Gekke shit. 3.5*.

Hier kan ik toch wel van genieten, in tegenstelling tot een Rabid Grannies

De Henenlotter films zijn een beetje love it or hate it films. Persoonlijk kan ik wel van de enorm foute, over-the-top films genieten. De personages zijn overdreven en idem dito voor het acteerwerk van de castleden. De effecten zien er goedkoop, maar vermakelijk uit.

Heb deze een tijdje geleden na een half uur uit gezet, en weer zat ik te twijfelen... Basket Case leunt puur en alleen op het monster, maar vergeet verder goor of grappig te zijn.

Bradley arriveert in New York met een enorme rietenmand en wordt al snel geconfronteerd met het vieze, ongure volk wat er rondloopt. Jammer dat Van Hentenryck niet grappig is, noch sympathie opwekt. De overige cast acteert al even ellendig en en er is werkelijk geen enkel personage die ook maar een beetje boeit.

Dus dan ben je blij wanneer het monster tevoorschijn komt, en die is best leuk ontworpen. Helaas wordt er af en toe gebruik gemaakt van ontzettend knullige stop-motion die mij meermaals naar een zakdoekje deed grijpen. Het was zo ontzettend lelijk dat Beverly Bonner erbij verbleekt. De moorden gebeuren veelal offscreen, maar bloed zit er zeker weten wel in. Ik vermoed dan ook dat sommige niet de uncut versie hebben gezien. Er is namelijk een versie in omloop waar al(!) het bloed uit is geknipt. Dan heb je helemaal een kutfilm ja.

Monster en gore zijn aardig, maar daar kan de film niet alleen op leunen. Henenlotter vergeet er een paar leuke characters, situaties en dialogen in te stoppen om de lach op ons gezicht te toveren. Want serieus kan dit nooit bedoeld zijn.

Zeer voorspelbare en ondermaatse horrorfilm met een monster dat alleen maar uit is op moorden. Dit concept werkt al snel vrij vervelend als zullen sommigen dit werkje wel weer beschouwen als een cultfilm. Niet veel beter dan Eraserhead, maar dan hebben we het ook over het absolute dieptepunt in de filmgeschiedenis. 2 sterren

Haha leuke film, leuk verhaal, ik kijk uit naar deel 2 volgende week

Film die nogal Lovecraftiaans aanvoelt. Het is best wel vermakelijk, maar het concept is interessanter dan de uitvoering. Na het zien van de trailer waarin regelmatig "what's in the basket" werd gezegd dacht ik dat dit mysterie nog wat langer zou aanslepen. Uiteindelijk krijg je als kijker toch al snel te zien welk geheimzinnig monster de dood van verschillende mensen op zijn geweten heeft. Het deed mij dan ook snel denken aan oudere films met een moordlustig hoofd (want veel meer dan dat is het eigenlijk niet) zoals The Brain that wouldn't die. De film maakt gebruik van nogal zwakke stop motion effecten, belabberd acteerwerk en probeert maar slaagt er niet in om sympathie op te wekken voor het hoofdpersonage. Ook andere personages blijven erg oppervlakkig. Veel drukte en geschreeuw ook. Zonder enige verklaring kon de monsterlijke Belial ook de gedaante van zijn tweelingbroer aannemen op een bepaald momentEn ondanks het einde hebben ze toch een sequel gemaakt die ik wijselijk aan me voorbij ga laten gaan.

Aardige film die toch niet boven gemiddeld uitsteekt. Zo nu en dan grappig, dan weer ontroerend en ook nu en dan spannend.

Als horror, totale bagger. Als cultfilm, de absolute top. Van de meeste spelers is deze film hun enige credit. Gewoon een vriendenploeg die lekker lol hebben getrapt.

De film is net opgenomen in de collectie van het Metropolitan Museum of Modern Art.

Benieuwd of die nu ook hier geherwaardeerd gaat worden.

Ik ken de film niet vanuit mijn jeugd, dus voel de nostalgie niet zoals vele anderen hier. Toch vond ik het best een leuke & grappige horror met sleazy effects. Maar voor mij niet meer dan dat, ben toch ook wel benieuwd naar de vervolgen.

Sla die maar over...

Oke dat scheelt me weer wat verspilde uurtjes

Dan zie ik geen enkele reden om de andere delen over te slaan. Alles van Henenlotter voldoet aan die eis, dus als je daar weer een keer trek in hebt...

Veel beter dan ik had verwacht.

Wat mij het meest verbaasde was dat Henenlotter het voor elkaar krijgt mij mee te laten leven met een groot stuk rubber. Stop-motion effecten vond ik trouwens prima, veel overtuigender dan de gladde CGI tegenwoordig. Verhaal was veel beter dan ik had verwacht. Het heeft allemaal niks om het lijf, maar het was origineel, leuk, vrolijk en toch wat tragisch. Gelachen ook tijdens de momenten met de gefrustreerde hoteleigenaar.

3,5*