Peter Pan (2003)

Onvoorstelbaar goede verfilming van regisseur P.J. Hogan, die er tot mijn grote verrukking niet voor terugschrikt om ook de donkerste elementen uit het boek van Barrie naar het witte doek te vertalen. Het hele boek wordt hier zowat integraal verfilmd (met uitzondering van het hoofdstuk met de Never-Bird en de korte epiloog op het einde), en dat levert een wervelende, spannende en ontroerende jeugdfilm op.

Een goede verfilming van Peter Pan begint uiteraard met de cast, en op dat vlak valt er geen valse noot te bespeuren. Jeremy Sumpter is ondanks zijn Amerikaanse accent (even wennen!) een prima Pan en Rachel Hurt-Wood is geweldig als Wendy. De allerbeste (en meest dankbare) acteerprestatie is natuurlijk weggelegd voor Jason Isaacs, die met zichtbaar plezier zijn tanden zet in de rol van Captain Hook (en in een moeite door ook de rol van vader Darling speelt). Isaacs is zelfs zo goed dat ik er op sommige momenten kippenvel van kreeg. Vooral de scène waarin Peter Wendy achterlaat op de toren van de Dark Castle, en Hook uit de schaduw stapt met zijn haak en degen, is echt fantastisch. Hoe meedogenloos Hook eigenlijk is, bewijst hij een paar scènes later, als hij zonder scrupules het schokkende zinnetje: "I don't believe in fairies" hardop uitspreekt.

De hele film is trouwens een stuk donkerder dan de gemiddelde avonturenfilm, en zelfs de zware thema's uit het boek van Barrie worden niet uit de weg gegaan. Zo is Peter Pan niet altijd de vrolijke vrijbuiter zonder zorgen, maar moet hij af en toe flink slikken als hij zichzelf betrapt op diepere gevoelens als schuld en liefde. Ook Hook is niet de karikaturale slechterik (zoals die in de tekenfilm was), maar een complex personage met zijn eigen zorgen en verlangens, voortdurend opgejaagd door een tikkende krokodil. Zelfs de zeemeerminnen zijn geen vriendelijke nymfen, maar verraderlijke, zelfs gevaarlijke, roddeltantes zonder eer en geweten.

Gelukkig wordt het nooit té zwaarmoedig en worden de serieuze scènes afgewisseld met haast magische momenten. Zo is de vlucht naar Neverland (en de landing op roze wolkjes!) een lust voor het oog, en was ik echt ontroerd door de dans van de feeën. Maar de allermooiste is scène is wel het intieme moment tussen Peter en Wendy, die samen voor de volle maan boven het bos zweven. Alleen jammer dat Peter de magie zelf doorbreekt door in een zeldzaam moment van nuchterheid te fluisteren: "You know it's all make-believe, don't you?"

Ik was ook erg verrast door het gebrek aan goedkoop sentiment. Normaal gezien heeft elke jeugdfilm wel een paar tenenkrommend moraliserende scènes, maar dat was hier totaal niet het geval. De emotionele scènes (hoofdzakelijk rond moeder Darling) zijn zo smaakvol, en zo goed geacteerd (door Olivia Williams), dat ik er een brok van in m'n keel kreeg. Vooral het moment waarop moeder Darling ziet dat het kamerraam dicht is, en het met alle macht weer probeert te openen, greep me heel erg aan.

De film ziet er trouwens ook verschikkelijk goed uit, en de dromerige sfeer wordt uitstekend versterkt door de heerlijke muziek van James Newton Howard. Ook de vele speciale effecten zijn origineel en overtuigend.

Echt onvoorstelbaar dat zo weinig mensen deze film hebben gezien, want de nieuwe versie van Peter Pan is echt een topper van formaat. Het was bij mij in elk geval alweer een hele tijd geleden dat ik nog zo blij werd van een film. Een pareltje!

4.5 sterren.

Ik vond het juist een mooie film van Peter Pan. De effecten vond ik ook mooi zoals de zeemeerminnen in het water en de elfjes. Het werd ook echt weergegeven als een kinderavonturenfilm en ik vind het daarin zeker geslaagd.

Mijn dochter van 4 zit ook al gespannen te kijken. Aangezien zij nog niet echt voor het verhaal kan gaan moet ze het vooral van de speciale effecten hebben. En aangezien zij heel de film geboeid zit te kijken zit het wat mij betreft daarmee wel goed.

Best een leuke verfilming van de animatie. Het blijft voornamelijk kidsvermaak, maar het werkt best aanvullend terwijl ze tegelijkertijd niet te veel afwijken van het origineel.

Ook de cast is goed gekozen en zitten goed in hun rol, alleen aan Peter Pan zelf moest ik wennen..

En ik herinner me dat er bij de animatie een ander klokgeluidje of melodietje erbij zat toen die krokodil kwam..?! jammer dat dat hier anders was (als ik het goed heb)

Jammer dat hier geen nostalgie inzat voor mij, anders had het zeker wat hoger gescoort.

Dit is toch wel een film die een dubbel gevoel achter laat. Het oogt als een jeugdtoneelstuk met een te groot budget, maar af en toe zie het er wel goed uit. Zwevend tussen kunst en kitch. Acteerwerk is op kindermaat, maar op zich wel evenwichtig. En het verhaal is alvast beter dan de Disneyversie. De symboliek van het verhaal, ook al is het nooit echt uitgesproken, komt ook meer naar voren.

Tinkerbell wordt gespeeld door Ludivine Sagnier die hetzelfde jaar verschillende nominaties kreeg voor haar rol als sexy lead in de film Swimming Pool van François Ozon. Ook hier is Tinkerbell allesbehalve een sympathiek figuur en ik kom op internet meerdere artikels tegen van mensen die zich afvragen of Tinkerbell eigenlijk een Disney villain is.

Ik merk dat de film vooral mikt op een jong publiek in plaats van er de gebruikelijke familiefilm van te maken. Cinematograaf Donald McAlpine werkte ook al mee aan andere films met een gelijkaardige lelijke schoonheid (of mooi lelijkheid) met een overvloed aan bling bling: Moulin Rouge!, Romeo + Juliet en Chronicles of Narnia. Het laat mij alvast met een dubbel gevoel achter, heel mooi kan je het ook weer niet noemen. Maar slecht is het ook weer niet.

Normaal gesproken slaap ik op een vrije dag uit tot circa 12:00 uur, maar rond 10:00 uur vanmorgen werd ik al wakker en kreeg ik de slaap niet meer te vatten. Ik ben toen nog wat blijven liggen in bed en daarbij heb ik ook de televisie aangezet en toen ik zapte langs de kanalen van "Film 1", begon net deze Avontuur / Familie film welke mijn aandacht trok.

Wendy Darling (Rachel Hurd-Wood) en haar broertjes John (Harry Newell) en Michael (Freddie Popplewell) dromen elke avond weg bij de verhalen over de belevenissen van Peter Pan en de gemene kapitein Haak. Ze staan echter op het punt zelf de hoofdrol in een groot avontuur te spelen wanneer Peter Pan, die vastbesloten is om nooit volwassen te worden, bij hen komt aankloppen en hen meeneemt naar "Nooitgedachtland", waar echte piraten, zeemeerminnen en andere spannende figuren rondlopen. Wendy en haar broertjes nemen al snel de ongedwongen levensstijl van Peter Pan en de "Verloren Jongens" over en binden samen met hen de strijd aan met kapitein Haak (Jason Isaacs). Peter Pan heeft immers ooit de hand van kapitein haak afgehakt en die aan een krokodil gevoerd.

Het verhaal van Peter Pan is een bedenksel van de Engelse schrijver sir James M. Barrie (1860-1937), die het verhaal begin vorige eeuw schreef. Peter Pan is een zeer succesvol verhaal gebleken. Dat komt natuurlijk omdat iedereen zich aangesproken voelt bij het idee niet volwassen te willen worden. Peter Pan is al talloze malen gespeeld en verfilmd en de bekendste verfilming is zonder twijfel Walt Disney’s interpretatie met de tekenfilm "Peter Pan (1953)".

Deze verfilming van Peter Pan is de meest recente, gemaakt door de Australische regisseur P.J. Hogan. Hogan heeft ook het script geschreven, dat dicht bij het origineel blijft. Dankzij de computer is deze film ook een visueel pareltje met prachtige effecten en sprookjesachtige decors. Uiteraard zijn belangrijke kenmerken als humor en opvoedkundige moraal niet vergeten. Met dit alles heeft Hogan een leuk sprookjesverhaal op een prachtige fantasierijke manier tot leven gebracht.

Omdat het verhaal omtrent Peter Pan zo goed als bij iedereen bekend is, gaat de aandacht in deze verfilming veel meer uit naar de uitvoering dan naar het verhaal. Omdat het hier gaat om een film voor kinderen (in principe zijn kinderen ook doelgroep), had ik het allerergste verwacht en dacht ik het niet lang te kunnen volhouden. Maar ik was zeer aangenaam verrast en ik heb de hele film gewoon kunnen uitkijken vanuit mijn bed Het is namelijk een bijzonder leuke, mooie en ook wel grappige film te zien en soms is het zelfs wat grof (kapitein Haak doodt namelijk een aantal van zijn eigen mensen).

M.b.t. het laatste is deze film misschien niet geschikt voor de allerjongste kinderen, want er komen namelijk wel een aantal dingen in voor die een wat jonger kind nachtmerries kan bezorgen. Zo zien we o.a. skeletten, piraten, mensetende krokodillen en het begrip dood komt dus meerdere malen in het verhaal voor. Natuurlijk is het hier en daar ook wat kinderachtig (o.a. als door iedereen herhaaldelijk wordt gezegd "I do believe in fairies, I do, I do"), maar daar heb ik me niet echt aan gestoord.

De cast vond ik het goed en leuk doen en dan vooral de hoofdrolspelers Jason Isaacs (in een dubbelrol (namelijk als Mr. Darling, oftewel de vader van de kinderen, en kapitein Haak) en hem vind ik sowieso een goede acteur), Jeremy Sumpter, Rachel Hurd-Wood en Ludivine Sagnier en de laatste speelt dan de rol van elf Tinker Bell, die in het begin jaloers is op Wendy. In 2003 kwam ook de Thriller / Mystery film "Swimming Pool" uit en wie wat meer van Ludivine Sagnier wil zien, die moet zeker naar die film kijken en dat is ook nog eens een goede film. Haar vond ik overigens niet de mooiste vrouw in deze film, want dat vond ik Olivia Williams als Mrs. Darling, oftewel de moeder van de kinderen. Overigens vond ik de sint-bernardshond Nana het als kinderjuf ook leuk doen.

Hoewel deze film bedoeld is voor kinderen is het ook een film voor iedereen die niet volwassen wil worden. En denk je volwassen te zijn, dan moet je zeker kijken en genieten als een kind

Voor het eerst sinds lange tijd deze film herzien. Ik kan me nog goed herinneren dat ik hem als kind gehuurd had en dat ik hem zeker niet verkeerd vond, maar ook niet gelijk getriggerd werd de film aan te schaffen, Daardoor ben ik 'm eigenlijk sindsdien nooit meer tegengekomen. Ik was groot fan van de Disney-film en ik denk dat ik die destijds dusdanig hoog had zitten dat deze film eigenlijk geen schijn van kans maakte.

Wellicht dat ik er ook gewoon nog wat te jong voor was. Ondanks dat deze verfilming van het bekende verhaal van J.M. Barrie qua verloop in grote lijnen overeenkomt met de animatiefilm van Disney (en daardoor de Disney live-action adaptatie die later dit jaar uitkomt imo overbodig maakt), is dit wel een stuk duisterder. Dat begint er al bij dat de personages een stuk complexer zijn. De rol van Mr. Darling krijgt iets meer betekenis, Pan zelf is een stuk egoïstischer en Wendy worstelt hier overduidelijk met gevoelens voor hem (en vice versa). De confrontaties tussen Hook en Pan zijn ook een stuk intenser, want het titelpersonage krijgt het hier een stuk zwaarder te verduren. Beide gevechten moet hij bijna met zijn leven bekopen, hetgeen de spanning wel ten goede komt. Overigens is het daardoor jammer dat Hook na Pans kus alsnóg bijna kinderlijk gemakkelijk verslagen wordt. Een klein smetje op de film.

Voor een jeugdfilm is het bij vlagen tamelijk rauw. Ook met Wendy en Tinker Bell ligt Peter namelijk een aantal keren behoorlijk overhoop. Er spelen meer emoties, waardoor de film geschikter is voor de iets oudere kinderen en volwassenen. Die emoties worden overigens goed gebracht; het acteerwerk is prima. Rachel-Hurd Wood is erg prettig en met de chemie tussen haar en Jeremy Sumpter zit het wel goed. Sumpter weet met zijn vertolking sowieso vrij dicht bij het personage te komen zoals deze ook in het boek beschreven wordt. Jason Isaacs heeft volgens mij een hoop plezier gehad in zijn rol als Captain Hook. Ik vond dat hij het uitstekend deed. Hook heeft bijna altijd wel iets 'lomps', maar er gaat hier toch ook best wel wat dreiging van hem uit. De film is overigens om meerdere redenen prijzenswaardig. De complete vormgeving van Neverland is ronduit schitterend. Er komen prachtige shots voorbij, waardoor het ook echt sprookjesachtig wordt. Ook zijn er een aantal naargeestige locaties, waaronder The Black Castle en het zeemeerminnenmeer. Hier en daar bekroop me een Harry Potter-gevoel wat dat betreft. De schitterende score van James Newton Howard wil ik daarnaast niet onbenoemd laten. Weet de beelden heel mooi te ondersteunen!

Het moge duidelijk zijn dat ik de film nu een stuk meer kan waarderen dan - voor zover ik me kan herinneren - eerder het geval was. Ik heb het boek een aantal jaren geleden ook gelezen en daar blijft deze verfilming op succesvolle wijze behoorlijk trouw aan. Zowel qua cast, inhoud als vormgeving steekt dit goed in elkaar. Er zijn hier en daar kleine minpunten te bespeuren, maar een positief gevoel overheerst. Ik had de film hier op drie sterren staan, maar daar komt nu toch ruim een halve ster bij. Wellicht dat ik ooit nog verder kan opschalen, want ruim twintig jaar nadat de film uitkwam voelt deze nog lang niet gedateerd.

3,5*