Lady in the Water (2006)

Nou heb ik me in het verleden toch vaak groot liefhebber van M Night genoemd, maar zelfs ik kan dit niet meer verdedigen.

De fantasiewezens, de "troubled" hoofdpersoon, het feit dat de personages zich bewust zijn van hun rol in een verhaal (de subtiele kracht van Sixth Sense en vooral van het geniale Unbreakable, hier werd je er tot vervelends toe mee om je hoofd geslagen), het steeds groter worden bijrolletje van Night zelf... het begint me allemaal heel erg tegen te staan.

Goede regisseur, redelijke acteur, maar een steeds slechter wordende schrijver.

Niksfrans, een beetje lomp om iemand een lelijk mens te noemen, terwijl ze juist hun best gedaan hebben om haar zo freaky mogelijk uit te laten zien.

Over de film zelf: de film heeft best potentie en is erg interessant en zelfs goed op bepaalde punten. Er zit ook goede humor in, maar zorgt voor het grote probleem. De film is te komisch om serieus genomen te worden, maar ook weer te serieus om als komedie gezien te kunnen worden. Boodschappen uit Cornflakes-verpakkingen, de laatste woorden van de filmrecensent e.d. verpesten de kans om het een goede serieuze film te laten zijn.

Helaas niet meer dan 2,5*

Beste Shyamalan die ik gezien heb.

Al blijft het wel een film met een aantal hekelpunten. Sterk is de inbreng van Doyle, al lijkt die ook aan banden gelegd te zijn. Wel een erg herkenbare filmstijl, maar waar de meeste van z'n film is subliem gekozen kleuren baden valt dat hier een beetje tegen. Kleurgebruik had heel wat beter gekund. Wel veel mooie focus en out of focus shots.

Giamatti doet waar hij voor aangenomen is. Leuke droge comedy brengen. Wanneer de man moet enigszins dramatisch moet acteren loopt het totaal fout af, gelukkig is dat maar een klein stukje van z'n rol. Net het comedy element (waarom niet aangegeven bovenaan ?) maakt deze film verteerbaar.

Bryce, de lelijke CGi en het onnodig gedoe om wat spanning toe te voegen halen de film wat naar beneden.

Verder is het een fijn sprookje zonder twist op het einde. Goed zo Shyamalan. Niks groots, niet erg vernieuwend maar wel leuk. Aardig filmpje, 3.5*

M. Night Shyamalan was één van de regisseurfenomen van de laatste 10 jaar. Hij werd als 29-jarige wereldberoemd met , het erg overgewaardeerde, The Sixth Sense en de film kreeg een karrenvracht aan prijzen met zelfs een Oscar-nominatie voor beste film, iets wat nog maar 3 films hem voordeed. Na dat succes had hij natuurlijk de acteurs voor het grijpen voor het aardige Unbreakable. Met het zeer goede"Signs" werd hij terecht gebombardeerd tot nieuwe jonge Hitchcock. Vooral die laatste film zette mij ertoe aan zijn nieuwe film te kijken.

Helaas is dit een schoolvoorbeeld van "Schoenmaker, blijf bij je leest". Shyamalan bij films zoals "Signs" en niet bij sprookjes. Nochtans had ik wel een goed voorgevoel bij deze film. Disney wees de film af wat ik jammer vond want als er iets is dat Disney nodig heeft is het nog wel eens een sprookje ipv het flauwe moderne gezever.

De film start al met een erg mooi moment. Aan de hand van kinderfiguurtjes wordt de verbrokkeling tussen de mensenwereld en de sprookjeswereld uitgelegd. "Dit wordt goed", dacht ik. Helaas, het verdere verloop van het verhaal raakt kant noch wal. Om de haverklap verzint Shyamalan weer één of ander wezen dat de "Lady In The Water" ervan weerhoudt om naar haar eigen Blauwe wereld terug te gaan. Wie kon nog volgen bij het oversentimele gedeelte van de gilde, de hoeder en de heler? Shyamalan's kinderen mochten dan wel in de Narfwereld geloven maar ik betwijfel of volwassenen zoals Cleveland en de rest van de inwoners, er meteen klakkeloos in beginnen te geloven. Paul Giamatti (volgend jaar te zien in Shoot'em up ) moet nog niet eens moeite doen om de bewoners te overtuigen. Zelfs de Chinese familie bespeurt geen onraad wanneer Cleve allerlei vragen begint te stellen over dat sprookje. Soms merk je nog eens dat Shyamalan wel weet hoe hij met suspense moet omgaan en weet hij hier en daar nog eens een schrikmoment in te zetten. Ondersteund door nog een erg mooie soundtrack ook.

Maar voor de rest is het een enorme tegenvaller. Dit is een film die erg mooi begint maar alleen maar verder blijft weg zakken tot een oversentimeel einde waarin, zoals Onderhond al zei, Giamatti volledig uit de toon valt.
Komedie of Drama? Geen van beide. Ergens tussenin denk ik.

2*

Deze film ligt in de lijn van The Village. Een film dus met voor en tegenstanders. Op zich niet slecht, maar er zit nu eenmaal weinig actie in dit genre. Toch niet slecht, alhoewel het nogal traag op gang geraakt. Ook zijn de acteerprestaties niet altijd even sterk. Voor de liefhebbers.

Leuk, eindelijk weer eens 0,5 ster uitdelen.

Wat een zouteloze, ellendige, irritant ballefilm om het plat te zeggen.

Zeer irritant en slecht verhaal, sloom verloop...langdradig, er gebeurt niets, het is nep, het is vervelend, het is net zo klote als The Aviator, die ik ook 0,5 ster gaf.

Echt zonde van mijn tijd dit. Is dat ik altijd mn films afkijk, maar dit was echt waardeloos.

Net zo prut als zijn vorige film The Village.

0,5 ster dus.

Ik ben Lady In The Water vol verwachting gaan kijken, maar helaas valt het toch erg tegen.

Het idee is goed, het sprookje en de creatures zijn ook heel goed, alleen is het allemaal zo slecht uitgewerkt.

Er werd veelste veel in gepraat waardoor er weinig gebeurde, ook zat er geen spanning in.

Het had veel meer kunnen zijn, en ik heb dus ook het idee dat Shyamalan het een beetje verleerd is.

2.5*

Zeker niet de meest geniale film uit het filmjaar 2006 maar toch zeker ook niet zo slecht als hier vaak wordt beweerd en persoonlijk vind ik dit weer een stap in de goede richting na het tegenvallende The Village.

Shyamalam is voor mij in de eerste plaats een regisseur te zijn die gewoon een lekkere aangename suspense sfeer kan neerzetten met stemmige muziek en mooie plaatjes. Er wordt in de moderne tijd een hele aardige sprookjeswereld gecreeërd, die eens een keer niet uit Tolkieneske draken en tovenaars en wat niet meer bestaat. Dat de uitwerking van het plot en bepaalde karakters uit deze Lady in the Water niet helemaal vlekkeloos is vond ik allemaal minder storend. Het is en blijft in die zin een klassiek soort sprookje met bijbehorende simpele verhaallijn en moraal. Gelukkig wordt de moraal nogal verzacht door de nodige "comic relief" waardoor het geheel lekker luchtig blijft wegkijken.

Dat Shyamalam zichzelf wel een heel uitgebreide cameo heeft toebedeeld en dat sommige dit als egotripperij zien vind ik vreemd want over bv een Clint Eastwood die hele films met zichzelf in de hoofdrol regisseert heb ik dit nog nooit gelezen. Laat de man lekker in z'n eigen film aub! Paul Giamatti blijkt weer eens een prima acteur te zijn ben alleen nog niet altijd gelukkig met zijn keuze voor films.

Leuke vermakelijke film die zeker niet perfect is maar toch gewoon een voldoende scoort 3*.

Overigens vind ik het woord Narf nog niet zo vreemd klinken, het woord Scrums deed me eerder een wenkbrouw heffen...

Pompeuze film van Night struikelt over de eigen pretenties. Hoogdravendheid in woord, gebaar en muziek liggen me normaal wel, maar passen simpelweg niet bij dit kinderverhaaltje. Heel soms ontroerend, meestentijds tenenkrommend.

Net aan 2 sterretjes.

Hooi > vork.

Shyamalan bewijst eens te meer dat hij superspannende scènes kan schieten, maar het met een geforceerd script meermaals teniet doet. Af en toe een leuk, maar logisch, puzzeltje en één leuke reflexieve scène, maar over het algemeen een raar sprookje, dat me zelfs even deed denken aan een soort Miike-zonder-gore-wereld. Het zal Reggie met zijn arm geweest zijn.

2,5* Zelfde laken een pak als The Village. Ik duim nog voor een iets duisterdere film over een seriemoordenaar, met een drukkende score en Shyamalan aan het roer.

Dat is vooral het probleem met deze film, je hebt tijdens het kijken echt niet het gevoel dat je naar een enorme flutfilm of amateuristisch prul zit te kijken, maar het is gewoon zo ontzettend oninteressant, niet te geloven gewoon.

Het grootste probleem van de regisseur M. Night Shyamalan zijn de verwachtingen die hij schept. Na de plot-twist thrillers The Sixth Sense, Unbreakable en The Village [en Signs in mindere mate] verwacht het publiek hetzelfde kunstje.

Dat M. Night Shyamalan deze keer kiest voor een modernistisch sprookje is blijkbaar 'not done'? Hij speelt deze keer met tegenstellingen. Shyamalan schopt met het personage Harry Farber tegen gevestigde Hollywood-normen terwijl hij in de film binnen deze normen blijft opereren (m.n. het wijsvingertje genaamd 'moraal'). Het kindersprookje (Shyamalan geeft aan dat het in feite een voorleesverhaaltje is voor z'n kinderen) is eigenlijk een volwassen aanklacht jegens de maatschappij. En natuurlijk men verwacht dat het sprookje een heuse 'die had ik niet zien aankomen' twist zou krijgen a la Shyamalan, ware het niet dat het een simpele 'en ze leefden nog lang en gelukkig' sprookjes einde heeft. Vreemder is eigenlijk nog het narcisme of toch zelfspot van Shyamalan zelf. Deze keer is zijn rol die van schrijver wiens geschriften de basis zullen zijn van het gedachtengoed van een groot wereldheerser.

De film heeft veel lagen, ik kan me voorstellen dat niet iedereen zich ervoor kan/wil openstellen. Of juist de doorzichtigheid niet kan pruimen (maar goed, het is dan ook in de vorm van een sprookje).

Dan nog een pluim voor de laatste minuut, au, wat was dat mooi, mede dankzij de shots van Doyle. Prachtig.

Bijzonder dat de Shyamalan's die ik het hoogste waardeer hier de laagste score hebben. Je zou dus kunnen zeggen dat ik dit een 'misunderstood' regisseur vind.

In het geval van 'Lady in the Water' is het publiek dat hij warm heeft gemaakt met zijn Sixth Sense e.d. totaal niet klaar of niet open genoeg voor een film die heel andere richtlijnen heeft en zich niet focust op een spannend of verrassend verhaal.

Lady in the Water is een wonderlijk sprookje die mij idd terugbracht naar de tijden dat mij verhaaltjes werden voorgelezen. Een klassieke bedtime story zoals vaker naar wordt gerefereerd in de film. Zelfs dan kunnen de mensen de knop niet omzetten. Best jammerlijk.

Essentieel in een film als deze is de creatie van 'likeable' personages en een pakkende setting.

In het geval van de setting is die niet alleen pakkend maar ook nog eens erg mooi in beeld gebracht. Je gaat je één voelen met de bewoners van dit appartementencomplex waarin het sprookje zich afspeelt.

Ben ook blij dat er niet buiten deze wereld om verteld wordt zodat de sfeer niet verbroken wordt. Mooie shots en leuk camerawerk zorgen ervoor dat op dit gebied de film niets tekortkomt.

De personages zijn stuk voor stuk mensen die zo uit een boek hadden kunnen komen. Van alles wat. Net een RPG waar je je kan verplaatsen of deel kan maken uit verschillende karakters individueel of als groep. Goed werk van de castingpersonen en zelfs Shyamalan als acteur doet het erg goed.

Het sprookje an sich is mooi verteld en hoewel niet zo wonderlijk als een klassieke Grimm goed genoeg voor een puik avondje vermaak.

Shyamalan mag ze zo meer maken en heeft dat gelukkig ook gedaan met de even sterke The Happening.

4*

Shyamalan heb ik altijd wat een vervelende filmmaker gevonden die zijn films per se veel moeilijker wil voordoen dan ze eigenlijk zijn, maar dat is bij deze film absoluut niet het geval! Zijn reputatie indachtig zat ik de hele tijd te zoeken naar plottwists, en dan blijkt het gewoon een mooi, eenvoudig verhaal te zijn - wat mij betreft veel interessanter dan zijn vroeger werk. Het is een bedtimestory en zeker niet een van de meest complexe, ook qua originaliteit niet geweldig of zo, maar juist die simpele, complexloze benadering maken er een mooie, aangename film van. Er zit humor in, de beelden zijn (zoals steeds eigenlijk bij Shyamalan, deze keer dan nog ondersteund door Christopher Doyle) prachtig en hoewel het scenario en de opbouw zeker niet perfect waren, vond ik dat nergens storend. Een tussendoor-filmpje, maar een met een hart, en dat voel je.

Wat een vage film is dit! Absoluut niks voor mij. Vreselijk.

The Village, The Happening en Signs zijn prima, maar deze film is iets te vaag.

Na de vele vernietigende recensies gelezen te hebben had ik het ergste verwacht, maar tot mijn verbazing bleef dat doembeeld uit. Lady in the water is eigenlijk best intrigerend als metaforische allegorie op verhalen en hoe wij als mens baat hebben bij ''de fantasie''. Het is alleen jammer dat het conceptuele van het verhaal er wel erg dik bovenop ligt en dat er zodoende weinig ruimte is om je in te leven in de karakters. Paul Giamatti doet zijn best als de stotterende loser en de nimf is fantastisch gecast, maar er ontstaat nooit het gevoel meegenomen te worden in hun wereld. Daar zijn de andere karakters tegenover hen ook te stereotiep en schijtlollig voor. Ik zie nog steeds niet de visionair in M.Night Shymalan die sommige mensen van hem maken. Zijn werk is echter wel verfrissend tegenover alle 13-in-een-dozijn-films.

Vond het wel een aparte film die me wel wist te boeien (vond hem zelfs spannend). Saai vond ik hem juist niet en er werd best leuk in gespeeld.

Ondanks de solide regie en het behoorlijke acteerwerk ging deze film toch volledig de mist in met dit waardeloze en wazige script. Er is niks mis met een surreele sprookjesachtige film (Pan's Labyrinth als voorbeeld), maar als er geen goed plot te vinden is, er gedurende de hele film zo goed als niks gebeurd en een film onbedoeld lachwekkend wordt, dan gaat er toch iets mis.

M. Night Shyamalan zal waarschijnlijk zijn hoogtepunt (Unbreakable) nooit meer overtreffen, maar toch is iedere film weer een waar genot. Daarbij moet gezegd worden dat ik de opvolger van Lady in the Water nog niet heb gezien.

De film is fantasievol, mysterieus en soms zelfs grappig. Jawel, er zit een flinke dosis zelfspot in. Daarom is de keuze voor Paul Giamatti ook zo ongelofelijk sterk. Lady in the Water is een vrij recht-toe-rechtaan vertelling van een kindersprookje. En daar zit hem het grote verschil in vergelijking met eerdere films. De karakters zijn zich compleet bewust van wat ze (misschien) zijn en handelen daar ook naar. Dit zorgt echter wel voor een bespottelijk flauwe scene waarin Harry Farmer het beest tegenkomt in de hal en zelfbewust begint de brabbelen over dat zijn karakter niet hoort te sterven..

Alhoewel ik de voorkeur geef aan Shyamalan's persoonlijke gezinsdrama's met veel gefluister en een groot mysterie is ook deze film erg interessant. Naast de veranderingen is het immer verzorgde camerawerk (ditmaal van Doyle) en de meeslepende score van James Newton Howard wederom van een vertrouwd hoog niveau.

Hele mooie film. Ik heb lang gewacht om deze te kijken door alle negatieve reacties maar het was uiteindelijk toch een grote meevaller. Het verhaal is sprookjesachtig, met heel veel andere elementen in. De filmrecensent was schitterend. Een duidelijke knipoog naar alle kritiek die Shyamalan krijgt. En het personage dat hij zelf speelt is ook heel symbolisch. Jammer genoeg zijn er blijkbaar veel recensenten die hier niet tegen kunnen. Was deze film door een andere regisseur gemaakt had deze zeker betere reacties gekregen. Shyamalan heeft natuurlijk pech dat hij zijn meesterwerk in het begin van zijn carrière gemaakt heeft. Deze film is natuurlijk geen oscarniveau maar het is toch 1 van de mooiere films die ik de laatste tijd gekeken heb. Werden er maar meer van dit soort films gemaakt.

4*

Na het lezen van toch aardig wat negatieve recensies en het zien van de lage gemiddelden hier en op ImDb was ik toch wel een beetje huiverig om Lady in the Water te kijken. The Village heb ik nog niet zo lang geleden gezien en daar was ik enthousiast genoeg over om deze film toch maar eens te proberen.

Spijt heb ik niet, ik heb genoten van Lady in the Water. Ik kan aan de andere kant best begrijpen dat deze film niet aan iedereen besteed is, want het is een sprookje en daarmee vraagt het van de kijker toch de bereidheid om mee te gaan in sommige dingen - net zoals de bewoners van het appartementencomplex geen van allen lijken te twijfelen aan het verhaal van Story. Het enige moment in het verhaal dat mij stoorde is wanneer Cleveland Story geneest door nogal sentimenteel tegen zijn overleden gezinsleden te praten. Dat deed me toch even fronsen.

Wat ik niet snap is dat sommige mensen de film en het plot niet begrijpen. Misschien heb je moeite met een diepere laag (hoewel ik niet het idee heb dat die laag nou heel erg diep is) maar het verhaal op zich is toch wel te volgen? Alleen over de recensent heb ik nog mijn twijfels. Zou dat gewoon een sneer zijn naar recensenten die M. Night Shyamalan niet altijd even vriendelijke recensies geven?

De acteurs zijn allemaal heel goed bezig. Bryce Dallas Howard zet hier een heel andere rol neer dan in The Village maar overtuigd desalniettemin. Paul Giamatti doet het ook heel aardig, net als de bijfiguren. Het hele sprookjesachtige en soms wat absurde sfeertje bevalt mij prima. Van de muziek had ik wel wat meer verwacht, eigenlijk. Slecht was het niet, maar het kan niet tippen aan wat vaste componist James Newton Howard voor The Village geschreven heeft.

Al met al lang niet zo slecht als ik vreesde, hoewel niet zo goed als The Village. 3,5 sterren.

Dit moet één van de meest maffe films zijn die ik ooit heb gezien, los van alle bizarre cult die je af en toe tegenkomt. Voor een grote regisseur is dit een bijzonder vreemde film, met een verhaal dat zoveel vreemde momenten en personages kent, dat het zijn gelijke niet kent.

Het verhaal is best aardig, maar niet gedenkwaardig. Maar vooral de hele setting in dat moderne complex maakt deze film uniek. Een maf sprookje in een hedendaagse setting, waar de meest krankzinnige dingen gebeuren. Geen perfecte film, maar wel eentje die zijn gelijke niet kent. Dat levert niet altijd een goede film op, maar wel een bijzondere ervaring.

Zelfs teleurgesteld nadat ik met lage verwachtingen aan deze film begonnen was, weliswaar met de hoop dat het een gevalletje The Village zou zijn die ik best wel kan waarderen en goed vindt. Maar helaas....

Het grote probleem met Lady in the Water is met name dat het vlees nog vis is. Het blijft voornamelijk tussen alle genres inhangen en lijkt in die zin niet echt een richting in te slaan qua sfeer. De chemie is er totaal niet tussen 'het verhaal' en de omgeving. Daarnaast vind ik het maar raar, niet perse slecht, dat Shyamalan zelf een vrij prominente rol speelt. Verder; het boeit niet, mist spanning, het komt niet over, de personages boeien niet, hoewel ik het niet bezwaarlijk zou vinden om zelf BDH uit een zwembad te plukken, en Giamatti zijn best doet er wat van te maken, mislukt het eigenlijk op alle vlakken. Waar ik het voornamelijk kwijt raak onder het mom 'whatever' is het moment dat dat Story bij Vick onder de douche zit. Met het nogal buitengewone verhaal in gedachte staan de posse en de puzzelaar door voor de douche naar een wildvreemde en naakte vrouw te kijken en het lijkt allemaal doodnormaal, niemand verblikt of verbloosd of bied aan het gordijn dicht te doen of haar op zijn minst wat aan te laten trekken.
Pas bij de tweede lichting komt er wat normaal realisme met opmerkingen dat ze naar het ziekenhuis moet en wordt er een aantal opmerkingen gemaakt die op een normaal reactie/relativering lijkt. Dit is wat ik bedoel met dat de chemie tussen het sprookje en 'normale' omgeving niet tot stand komt. Had dan een inrichting genomen als setting. Daar zou het normaal zijn om 'abnormaal' te reageren bovendien zou je dan ook nog kunnen spelen met het feit of het nu echt is of een bedenksel van de patiënten zelf is.

Jammer maar helaas, behoorlijke mislukking terwijl ik toch van mening ben dat dit niet gehoeven had en wellicht een andere setting als een enorm verschil had kunnen maken.

"Time is running out for a happy ending."

Het is een quote die hier ook boven aan de inleiding staat en voor zich spreekt..

Shyamalan weet eigenlijk niet echt wat voor genre nou bij deze film hoort. Vandaar dat hij ook zelf maar een prominente rol in de film heeft aangenomen waarvan ik niet echt weet wat ik er nou van moet vinden.

De film doet eigenlijk weinig goed. Het verhaal is onsamenhangend, visueel klopt het niet bij de sfeer en ik weet nog steeds niet tot welk genre deze film nou echt behoort.

Paul Giamatti doet zijn best, maar weet de film niet beter te maken. Daarvoor is het allemaal gewoon te rommelig en vaag.

3.5/10

Zo.

Met als uitzondering zijn twee eerste films die nog niet echt waren wat de rest van Shyamalans films wel waren denk ik dat ik nu volledig door zijn regiecarrière heen ben. Hij heeft een aantal goede films weten te maken, maar dit was toch wederom een beetje middelmaatwerk voor zijn doen. Wel jammer blijft dat.

Zijn allereerste thrillerfilms waren duidelijk wat sfeervoller terwijl ze een wat humaner toontje wisten aan te houden. Dat bleef Shyamalan gaandeweg ook doen, maar in deze film werkt die combinatie wat minder. Zeker aangezien dit niet echt een thrillerfilm is, maar eerder een fantasierijke film met zowel drama als comedyelementen tussendoor.

Wat Giamatti eigenlijk deed in deze film is me een raadsel. Is als acteur toch veel te goed hiervoor, het komt zelfs bijna ondankbaar over. Howards rol moet duidelijk wat meer aandacht opeisen. Giamatti is eerder een bijpersonage in een film die hem juist als hoofdrol naar voren schuift. Helaas weet Howard toch te weinig met de rol te doen. Het komt allemaal houterig an afstandelijk over.

Geen verkeerde effecten, wel een algemene look die niet echt kan verhullen dat de film een gebrek aan sfeer kent. Ik denk eigenlijk dat dit voor Shyamalan het antwoord moest zijn op de kritiek die zijn vorige film kreeg. Waar de vorige film vooral niet genoeg thriller kon includeren, kan deze juist niet genoeg fantasie includeren. Jammer, want de poster belooft een erg mooi sprookje.

Slecht kan ik het niet echt noemen. Wat vooral opvalt aan de film is dat het camerawerk een stuk passender is dit keer en dat de toon altijd wel consistent blijft. De relatie tussen Giamatti en Howard zorgt ervoor dat de film altijd genoeg benzine heeft om naar voren te drijven, maar tevens is de film een teken (zeker destijds) voor Shyamalan dat de tijd hem aan het inhalen was.

Het blijft een vreemde regisseur, Shyamalan waar ik een haat-liefde verhouding mee heb. Zijn ideeën zijn best wel goed, maar het komt er niet altijd (meer) uit. Ik ben waarschijnlijk niet de enige met dat idee.

Hier miste ik vooral sfeer en power. Sfeer, toch één van die kenmerkende stijlen van Shyamalan komt hier nauwelijks tot zijn recht. Zoals steeds een aanwezig potentieel, maar het komt niet verder dan dat. Onsamenhangend en vaag las ik hier ook, wel ja, daar kan ik me iets bij voorstellen.

Ook de chemie tussen Howard en Giamatti vond ik niet geweldig, en Giamatti leek er wat verloren bij te lopen. Hij kan de film ook onvoldoende redden. Shyamalan zelf doet eveneens mee, iets ruimer dan een cameo deze keer. Bizarre films storen me niet, maar wees dan overtuigend, maar dat gevoel had ik jammer genoeg niet.

Lady in the Water lijkt op het begin over alles te beschikken wat de film prachtig zal maken. De sfeer en de opbouw van het verhaal zijn hierin uitblinkers. Gedurende de rit wordt het allemaal wat langdradig en zakt het niveau behoorlijk in. Dit weet men dan ook niet meer om te draaien en een climax blijft dan ook uit. Beetje gemiste kans.