Perfume: The Story of a Murderer (2006)

The gruesome smell of success

Het moet een hele uitdaging geweest zijn voor Tom Tykwer, wetende dat klasbakken als Kubrick en Scorsese dit project wegens onverfilmbaar opzij hebben moeten leggen. Reden te meer om zich als voormalig videoclipregisseur te profileren als een gevestigde waarde en als het kan meteen zijn eerste echte meesterwerkje aflevert.

Wat mij betreft is Tykwers jongste telg een geval apart, zowel in de negatieve als de positieve betekenis van het woord. Enerzijds beschikt 'Perfume' over een prachtige fotografie, die het gehele gebeuren gruwelijk tastbaar en 'reukbaar' maakt; je reukzin zal plots veel werk voorgeschoteld krijgen. Anderzijds komt Tykwer weinig origineel uit de hoek wat betreft het in beeld brengen van Grenouilles reukervaringen. Het frequent gebruik van travelling-shots en extreme close-ups ('fetisj cinema' is inderdaad een uiterst toepasselijke term) is op zich een plezier om naar te kijken (Tykwers uitzonderlijke gevoel voor montage laat zich blijken), maar is tegelijk een voor de hand liggende keuze. Ik vraag mezelf af welke andere mogelijkheid zich aanbiedt om deze ervaringen in beeld te brengen?

De openingsscene is een typisch voorbeeld van een film die begint met het einde (technisch gezien niet geheel juist, maar het principe blijft hetzelfde). Over deze verteltechniek heb ik zo mijn twijfels, het is vaak niet meer dan een goedkope manier om verwachtingen te creëeren, en in dit geval is dat niet anders.
Bij deze openingsscene maak je ook meteen kennis met de voice-over van dienst, ingesproken door John Hurt en wederom een vrij voor de hand liggende keuze. Deze voice-over blijkt ook rechtstreeks te zijn overgenomen uit Süskinds roman, waardoor Tykwer deze tekortkoming blindelings overneemt. Een tekortkoming, omdat de verteller alles wat op het scherm gebeurt voor jou uitlegt in plaats van de interpretatie simpelweg aan de kijker over te laten.
Het einde is magnifieke cinema, een prachtig staaltje barok dat resulteert in een tableaux vivant op grote schaal. Hetgeen volgt kan omschreven worden als een 'verrukkelijke' deus ex machina, waar Grenouille op bijna cynische wijze over zijn eigen lot beslist.

Als laatste nog even vermelding van de compleet foute miscasting van Dustin Hoffman. Het lijkt wel alsof Hoffman geen kennis meer heeft van de kunst van acteren; de overige acteurs leveren daarentegen knappe vertolkingen.

3*

Erg matige film die het vooral moet hebben van het magische thema, maar voor de rest (te) weinig spektakel biedt. Vrouwelijk schoon is er voldoende en ook het hoofdpersonage doet goed z'n best om geloofwaardig over te komen. Het schort echter voornamelijk aan de wispelturige aard van deze film, die bij vlagen wel boeiend is, maar waar veel scènes te lang duren zodat ze hun impact verliezen en de concentratie wegebt. Het overgrote deel van die scènes was nochtans mooi geprobeerd en de potentie was op zich wel aanwezig, maar telkens ontbrak net die subtiele touch die van Perfume een wonderlijk sprookje kon maken.

Daarenboven kwam het einde, ook al mag het dan zo in het boek beschreven staan (?), erg gemakkelijk, geforceerd en bovendien extreem langdradig over. De zogenaamde magie die deze sequentie moest uitademen was bijgevolg nauwelijks voelbaar.

Conclusie: goede basis, matige uitwerking en veel te lang.

Gemengde gevoelens. Inderdaad valt het me aan de ene kant niet echt tegen hoe ze dit boek verfilmd hebben, maar ik kan niet zeggen dat het dit boek helemaal recht doet.

Wat goed is zijn de visuele kenmerken en daarmee een groot deel van de sfeer, maar aan de andere kant mis je toch echt de diepgang van het personage Grenouille en alle zijgebeurtenissen die het verhaal maken tot wat het is, het blijft nu een behoorlijk plat karakter.

Ik las hier ergens dat het fijn is dat het niet helemaal wordt uitgelegd wat hem drijft. Prima, dat is in het boek ook niet zo, maar daar is het ook minder essentieel omdat de hele moorddadige verhaallijn slechts een onderdeel is van al die dingen die gebeuren en er veel meer is waar je je op kan richten.
In deze film wordt veel teveel van het verhaal gericht op de daadwerkelijke rode draad, waardoor je niet anders kan dan vragen stellen hoe het nu helemaal zit. Het wordt teveel gebracht als een normale thriller.

Het einde (terechtstelling) was dan wel weer erg goed gedaan vond ik.

Werd zostraks in de bioscoop erg aangenaam verrast door deze film. Ben niet bekend met het boek en van de film had ik alleen een tijd geleden een trailer gezien, die me ook nog niet eens zo heel erg trok. M'n verwachtingen waren dan ook niet al te hoog.

Perfume: The Story of a Murderer begint erg sterk en weet de kijker vervolgens vast te grijpen en zelden los te laten. Heb me dan ook geen moment weten te vervelen tijdens de film, ondanks de toch redelijk lange speelduur. Ook de vertelstijl van de film beviel me wel, er is uitstekend gebruik gemaakt van voice over (met de uitstekende en rustgevende stem van John Hurt).

Verder zorgen ook de prachtige muziek en het schitterende camerawerk voor heel veel sfeer. En als laatste is ook het acteerwerk prima in orde. Whishaw doet het prima als Grenouille en ook acteurs als Hoffman en Rickman vertolken sterke bijrollen. Maar desalniettemin zijn het toch de prachtige plaatjes, shots en sfeer die overheersen en Perfume maken tot de film die hij is.

Voor mij zat er slechts één nadeel aan de film en dat is dat de film aan het einde iets te lang doorgaat. Met name vanaf de (voor mij trouwens totaal onverwachte) orgie scène zakte de film na mijn mening een beetje in en verloor daar wat kracht. Het uiteindelijke slot (de opoffering/ zelfmoord van Grenouille) was overigens wel weer briljant.

Al met al een grote verrassing en voor mij zonder twijfel één van de betere films uit 2006 die ik momenteel heb gezien. Twijfel erg tussen de vier en de vier en een halve ster, maar ik hou het voorlopig toch nog even voorzichtig op dat eerste.

4 hele dikke sterren

Er zijn een aantal delen uitgehaald zoals dat wanneer Jean-Baptiste die kuur van die ene malloot ondergaat, wat de periode is waarin hij leert zich met een mensengeur onder de mensen te begeven. Dit is het enige belangrijke stuk dat ze eruit gelaten hebben.

Verder zijn er een aantal dingen die niet verteld worden, maar die je wel ziet als je het boek gelezen hebt, kleine dingetjes. Verder is de film visueel een plaatje! Het boek is niet, zoals Kubrick zei, onverfilmbaar; de basis is in ieder geval goed naar het doek te vertalen, alleen weet ik niet of Kubrick het eens zou zijn geweest met deze samenvatting; meer zou het in zijn ogen denk ik niet geweest zijn.

Ergens heb ik wel het idee dat als ik het boek niet zou kennen, ik de film veel minder mooi zou vinden. Want zonder het boek zou Jean-Baptiste in deze film maar een heel vlak karakter zijn, denk ik. Wat er echt in hem omgaat, weet je dankzij de film slechts in hoofdlijnen, maar hierop reken ik de film niet af, omdat ik niet weet hoe hij opme over zou komen, zou ik het boek niet hebben gelezen. Verder zitten er namelijk ook enorme vondsten in en stukken die verschilden van het boek op een positieve wijze (ga ik nu niet op in). Niet dat deze in het boek ontbraken en nodig waren, maar ze gaven wel aanvulling.

Ik geef deze film het voordeel van de twijfel en geef hem een vier en 'n half. Dit is de Top-250 toch veel meer waard dan zo'n slappe piratenfilm vol met cliché's en een verhaal dat je in duizenden andere films kunt terugzien?

Film begint sterk (erg indrukwekkende openingsscene), maar weet helaas niet de volle lengte te boeien. Na een dik uur raakte ik mijn concetratie kwijt en die vond ik pas weer terug ongeveer drie kwartier voor het einde, toen het weer stukken interessanter ging worden. De paar laatste scenes waren ook weer erg mooi; vooral de Messias-achtige scene als hij zijn parfum gebruikt om zich onschuldig te laten verklaren.


Een half uur korter had wonderen gedaan...

3,5*

Zojuist heb ik de film in de bioscoop gezien en ik ben er helemaal vol van! Eerlijk toegegeven, ik heb het boek niet gelezen, maar dat ga ik na vandaag zeer waarschijnlijk wel doen!

De film zit visueel heel erg goed in elkaar en qua verhaal is hij ook niet minder. Het betreft hier een erg mooi sprookje over een ongrijpbare man die het perfecte parfum wil ontwikkelen. De diepe, ongrijpbare blik van Ben Whishaw (hij is ook niet onknap!), zijn hele gelaat dat spreekt, zelfs zijn mooi gevulde lippen! Hij is geknipt voor deze rol, hij deed mij geloven Jean-Baptiste Grenouille te zijn!

Ik vond de heren Dustin Hoffman en Alan Rickman het beide erg goed doen, ondanks de vele negatieve kritieken op hun prestaties. Grappig moment was, dat Giuseppe Baldini (Hoffman) het ontzielde lichaam van de kat uit de destileerketel haalde, nadat Jean Baptiste had getracht de geur van 'kat' te vangen in een olie.

Eén puntje van kritiek, die 'orgie' vond ik echt onnodig, dat had niet zo gehoeven. De film heeft voldoende stijl en niveau om alles te kunnen dragen tot het einde, de orgie was naar mijn mening net iets té veel van het goede. Graag had ik ook gezien dat de kerkvader niet zo enthousiast JB een Engel zou noemen, dat was ook een beetje overdreven.

Zoals iemand anders hier al schreef, de film is eigenlijk op z'n mooist als JB zwijgt en dat deed hij dan ook veel, hierdoor behield hij een zekere mysterieuze lading, hij bleef een zonderling creatuur voor de kijker en werd nooit echt mens. Deze mysterieuze lading met zijn adembenemende schoonheid, maakte 'Perfum: The Story of a Murderer' een lust voor het oog.

Is het trouwens iemand opgevallen, dat iedereen die nauw contact had met JB, stierf, kort nadat hij hen had verlaten? Toen JB werd geboren en zijn moeder probeerde weg te komen, werd zij opgehangen. Toen de vrouw van het weeshuis, die strot werd afgesneden toen ze JB had verkocht aan de leerlooier. De leerlooier stierf al snel nadat Baldini hem had gekocht en toen JB naar Grasse vertrok, stortte het huis van Baldini in. In Grasse werkte hij bij Dominique Druot en zijn vrouw... toen JB eenmaal was vertrokken om achter de dochter van Antoin Richis (Rickman) aan te gaan, werd Dominique Druot al snel opgehangen, beschuldigd van de moorden op de schone maagden.

Voor hen die deze film nog niet hebben gekeken; kijken! Hij is de moeite waard! Ik geef deze film 4,5 punten.

"De onverfilmbare roman!", werd van allerlei daken geschreeuwd. Hoop bombarie, goede publiciteit.

Jaaaaaaaaaaaren geleden was het boek van Süskind verplichte stof voor Duits. Het was ook het eerste verplichte boek dat me beviel. Maar onverfilmbaar... nee.

Tykwer verfilmde het ook zoals te verwachten was, veel close-ups (maar ook wijde natuur-shots), veel kleuren (maar ook veel donkerte/zwartheid), veel schoonheid en viezigheid, en dat in een moordend en dan weer ultra-rustig tempo.

Tykwer had gelukkig goed in de gaten dat Das Parfum niet een regelrechte thriller is, maar ook een zwarte komedie. Met finesse weet hij dat brengen, alleen vliegt hij flink uit de bocht met het personage Baldini, vertolkt door grootheid Dustin Hoffman, die van Baldini één grote karikatuur maakt. Debet aan de film.

Prachtige verfilming, en hulde aan Ben Whishaw en de verbluffende schoonheid van de twee roodharige dames. Ja, je kon ze 'ruiken'. Vier dikke sterren. Gaat het zien, gaat het zien.

Nog nooit van het boek gehoord en (pre)historische verhalen zijn meestal ook verre van mijn ding. Vaak omdat alles in het teken staat van het verhaal en het er allemaal wat eentonig uitziet. Daarnaast gedragen de mannen zich nogal eens als domme, herriemakende wezens.

Zo, niet deze film.

Nergens bombastisch. Tykwer weet de aandacht gelukkig op een subtielere manier te trekken. Ogenschijnlijk kleine details in het verhaal, zoals het naar beneden vallen van een druppel worden vol in beeld gebracht. Prachtig hoe de druppel een golf van opwinding veroorzaakt in het glas. Prachtige cameravoering dus, vooral als de camera al schuivend over de grond op zoek gaat naar nieuwe voorwerpen die Baptiste nog nooit heeft geroken. Veel van dit soort scènes.

Op het personage valt geen grip te krijgen en dat is ook wel eens fijn. Daar waar je als kijker soms geneigd bent te denken dat de hoofdpersoon romantische intenties bezit, zit je er soms gruwelijk naast. Voor iedereen is hij onbereikbaar en aan karakterontwikkeling doet hij niet.

De voice over heeft soms wat weg van Amelie. Met name het begin waarin we kennismaken met wat personages. En op het moment dat het huis van zijn 1ste leermeester instort.

Hoogtepunten waren voor mij de sfeervolle scène in het doolhof en de scène op het plein. Onder het genot van heerlijke, wat klassiek aandoende muziek. Tykwer weet wanneer hij een toontje hoger en lager moet spelen. Het 2de uur was duidelijk wat beter dan het 1ste uur, vooral doordat de film naar mate de tijd verstreek steeds spannender werd. Soms is de film ook gewoon grappig. {spoiler] volwassenen die collectief verstoppertje spelen .

Veelzijdig regisseur tot nu toe, totaal anders dan Lola Rennt. Maar net wat minder. Dikke 4*

Ja, ik moest ook meteen aan die Axe reclame denken bij de laatste scéne.
Het einde van de film is natuurlijk te zot voor woorden. Als je een flesje Axe koopt omdat je denkt dat je dan besprongen zult worden door de mooiste vrouwen van de wereld, dan is dit echt een film voor jou.

Het verschil met Axe is dat de jongen in deze film er aanzienlijk meer moeite voor heeft gedaan om het product te maken, en dat maakt het alweer "iets" geloofwaardiger.

Neemt niet weg dat het een bizarre, maar interessante vertoning was op dat marktplein. Zoals de hele film bizar is. Gedurende de hele film hangt er en enge, vieze naargeestige sfeer.

Toch is het een hele goede film, erg spannend en met een prachtige score. Ik zat gedurende de hele film op het spreekwoordelijke puntje van mijn stoel. Daarom, ondanks het 'rare' verhaal, geef ik toch een dikke 4 voor deze film.

Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Uitstekende film van Tywker. Mooie visuals en muziek versterken het geheel. Interessant uitgangspunt draagt de film goed. Beelden versterken het verbeelden van de geuren, vooral de jumpshots tussen de verschillende specerijen op de markt was mooi gedaan. En dat ie op het dak lag en opnoemde wat er op steeds verdere afstand van hem bevond. Me ook niet verveeld tijdens deze toch wel lange film. die orgiescene sloeg wat mij betreft in het kader van de film net iets te veel de plank mis. Het einde was even mooi als onverwacht.

4* voor nu

ps. Tywker heeft wel een voorliefde voor roodharigen in zijn films

Aardige film. Visueel goed, sterke prestaties en het onverfilmbare (zal dan wel om 'geur' op het doek te krijgen zijn geweest) wordt op een goede manier in beeld gebracht. Logisch dat bijvoorbeeld onderhond dit een goede film vindt. Jammer alleen, dat de film zo afstandelijk als de pest is. De dramatische insteek werkt helemaal voor geen meter en de film wordt ook maar niet spannend. Het komische gedeelte werkt maar zo zo. Je zit dus naar bewegende beeldjes (die natuurlijk genoeg met elkaar te maken) te kijken zonder verdere impact. Die beeldjes zijn genoeg voor een voldoende, maar een goede film brengt mij echt wel iets meer. Roept iets op. Zelden een film gezien met zoveel potentie, maar die totaal niet werkt door de meters dikke muur die tussen kijker en film zit. Gemiste kans. 2,5 sterren.

De hele film was vermakelijk maar het is voor mij wel een erg vreemd, verrassend en overdreven einde en tevens grootste orgie ooit. Op het eerst dacht ik; waar slaat dit nou allemaal op? Ik dacht serieus dat hij gekilled zou worden. Wel erg overdreven allemaal om hem een engel te noemen omdat hij lekker ruikt. Natuurlijk past dit wel bij de sfeer van de film dus naderhand vond ik het toch best leuk bedacht.

Helaas was de film niet echt spannend en soms zelfs saai. De film straalde wel een leuk sfeertje uit en de acteerprestaties waren naar behoren. Ik heb het boek niet gelezen trouwens dus ik wist niet wat ik kon verwachten.

Zeer moeilijk te verfilmen verhaal. Niet alleen zit je met een bestseller waar je als regisseur toch trouw aan wil blijven, je zit ook met de weergave van ruiken en een breed gamma geuren. Iets dat in het boek nog kan beschreven worden, maar visueel moeilijk is. Toch heeft Tom Tykwer dit magnifiek gedaan. De film is eens streling voor het oog geworden en toont zowel het in zichzelf teruggetrokken hoofdpersonage, het belangrijke element van de geuren in het verhaal en ook een sterke verhaallijn met de nodige thriller elementen. Daarmee wil ik ook Ben Whishaw complimenteren die de rol zeer goed heeft gespeeld. Geen gemakkelijke rol trouwens. Verder nog prachtige muziek en vooral de finale is een enorm beklemmende scene die je aan het scherm gekluisterd houdt. Lang geleden dat ik zo gefacineerd naar een film gekeken heb. Daarom ook direct een plaats in mijn top 10 en de volle 5 sterren dus.

Een weerzinwekkend luguber verhaal, aangedreven door een hoofdpersoon die kan ruiken of het water dat zich 10 meter van hem af bevindt warm of koud is. Weird? Vreemd? Krankzinnig? Zeker. Maar met een zekere mate dat het fascineert.

Want diep in de mens zit toch een zekere fascinatie voor het aller-allervreemdste op aard en vreemde, mensonwaardige zaakjes, niet? Deze film buit dat compleet uit. Het hoofdpersonage is één van de opvallendste personages ooit, de manier waarop hij het leven ziet (of liever: ruikt) is intrigerend. Hij is geen aardig persoon, maar weet dan ook weinig af van zaken als liefde. En zijn queeste om alle bestaande geuren te ruiken en zelf zijn ultieme geurtje te creeëren blijven de gehele speelduur mateloos interessant. Fantastisch knap was de manier waarop werd getoond wat Grenouille ruikt. Een simpele voice-over en vele geur-uitademende beelden laten je perfect meeleven (of liever: ruiken) met Grenouille. Maar de cinematografie is sowieso fantastisch, vooral de manier waarop de welbekende roodharige vrouwen in beeld worden gebracht is zodanig dat je ze bijna zelf kunt 'ruiken'. Door de vele visuele vondsten is ieder plaatje er zowat ééntje om in te lijsten, met als klein hoogtepuntje het shot dat Grenouille op een berg staat en ongeveer een kilometer verderop ruikt dat één van de roodharige meisje op een paard wegrijdt. Waanzinnig shot.

Maar het knapste moet dan nog komen: al deze mooie plaatjes staan wonderwel in dienst van het verhaal. De unieke sfeer met betrekking tot de kunst van het ruiken is wat mij betreft de beste achtergrond die de film kon hebben. Daarnaast duiken er regelmatig nog wat emoties op die de film een mooi eigen karakter geven. En langzaam maar zeker worden al deze mysterieuze en abstracte feitjes opgestuwd naar één van de geniaalste climaxen ooit. De scène op het plein aan het eind. Plotseling begrijp je álles van de magie van het geurtje, en slechts begeleidt door de (overigens prachtige) muziek heeft het een soort verlammend effect. Briljant gedaan, ik kan niet anders zeggen. Hoe ze zo'n schijnbaar doodeenvoudig luchtje zóveel magie en mysterie wisten mee te geven is, zeker op dat moment, overrompelend.

De conclusie is eigenlijk dat de film stiekem buitengewoon geslaagd is, de tijd neemt voor zijn excentrieke hoofdkarakter en het verhaal op ook nog eens visueel prachtige wijze ingenieus vertelt. Met het einde als absoluut hoogtepunt.

4* - Aanrader alert!

Er was slecht één ding wat ik niet snapte: steeds als hij één van zijn bazen verliet, stierf die baas. Zat hij daarachter ofzo? Of was het toeval? Het kwam in mijn ogen in ieder geval nogal uit de lucht vallen. Of weet iemand hier een verklaring voor?

Een aangename verassing deze film.Het verhaal trok mij totaal niet, maar heb hem toch maar aangeschaft.

Perfume is echt zo'n film in de trant van een beetje vreemd maar wel lekker.Het verhaal begint heel goed met de veroordeling van Grenoille Daarna word je door de heerlijke stem van John Hurt terug in de tijd gebracht bij de bizarre geboorte van Grenoille,en leef je de gehele film toe naar het "begin" van de film.Het verhaal bleef mij de hele tijd boeien.En toen hij begon met het maken van de parfums begon het verhaal pas echt.Het einde kon mij helaas niet helemaal tevreden stellen.Na zo'n boeiende film te hebben gevolgd had ik wel gehoopt dat hij op het schavot zou sterven maar in plaats daarvan krijg je de grootste orgie die volgens mij op film is vastgelegd het deel daarna is dan wel weer goed dat hij op de plaats sterft waar hij ook het levenslicht zag .

Acteerwerk is dik in orde,waarbij ik Hoffman en Rickman toch een erg leuke rol vond spelen.Daarintegen kon Ben Wishaw mij niet compleet overtuigen.
Camera werk was ook prachtig, en de muziek was oorstrelend mooi.

4* voor deze aangename verrassing.

Wow , wat een geweldige film. Zat op elk moment op hetzelfde niveau - en wist mijn aandacht geen moment te verliezen. Meerdere keren hardop gezegd hoe tof sommige dingen eruit zagen.

Heb het boek niet gelezen, vind dat ook niet echt nodig na het kijken van deze film. Lijkt erop dat het niet veel mist.

Meteen al ondersteboven van de geweldige intro. Zeer toffe montage van een ranzige Middeleeuws Parijs. Lekker smerig met een glimlach, daar houdt ik wel van.

Geweldige cinematografie, prachtige kleuren en enkele memorabele scènes (Dat einde! Wow, geweldig. Zijn dat overigens allemaal figuranten? Of ook CGI?. Goede vertolking van Grenouille ook. Lijkt volledig in zichzelf, ongekend egoïstisch, levend in zijn eigen geurwereld waarin de vraag naar nieuwe geuren elke dag sterker wordt.

Prachtfilm.
4.5/5

Heel behoorlijke film met een hoog Efteling gehalte. Leuk en overdreven gestileerd allemaal en met mooie sprookjes muziek omlijst.

Het verhaal slaat derhalve eigenlijk nergens op, weet niet of het boek beter is uitgewerkt trouwens? Geniale neus met moeilijke jeugd moet 13 maagden vermoorden om de ultieme "lovedrug" te fabriceren. Waarom moest hij ze eigenlijk vermoorden? Had ie niet gewoon een advertentie kunnen plaatsen in het plaatselijk suffertje? Getalenteerd aankomend parfumier zkt jonge dames (16 - 22jr) voor creatie van ultiem parfum. Bosje bloemen en een flesje parfum, leuk inpakken roze strikje eromheen, als cadeautje voor bewezen diensten en de dames hadden waarschijnlijk in de rij gestaan. Echt, de prijs voor meest efficiënte manier van werken verdient Jean-Baptiste niet...

Het verhaal deed me een beetje denken aan dat van Bram Stokers Dracula. Ook een vrij idioot verhaal wat toch een klassieker heeft weten te worden. Horror met een romantische en licht erotische inslag, sprookjes voor volwassenen eigenlijk.

Nou ja, heb me er best mee vermaakt en een advertentie plaatsen is nu eenmaal minder spannend dan 13 moorden plegen. Verder stemmige plaatjes uit de donkere smerige steden en het liefelijke Zuid Franse platteland. Ook leuk hoe de geur steeds gevisualiseerd wordt in deze film.
Wel een beetje jammer dat de hoofdrolspeler wat vlak speelt. Zit ook maar weinig progressie in zijn karakter, als baby was hij enigszins vreemd en als volwassenen nog steeds. Had het beter gevonden als er na een duidelijk moment zou zijn toegewerkt waarop hij echt doordraait en gaat moorden. Ik vond de bijrollen vaak eigenlijk leuker, vooral professor Sneep als bezorgde pappa was goed.

Uit de orgie op het einde wordt niet het maximale rendement gehaald, blijft me net een beetje te braaf. Denk als er dan toch zo'n scene in zit mag er wel net iets meer de grens op worden gezocht. Beetje gemiste kans.

Uiteindelijk goed voor een welverdiende 3.5*

Gemengde gevoelens bij deze film. Het ziet er allemaal prachtig uit, maar zoals Madecineman al zegt slaat het eigenlijk helemaal nergens op. Dat ''slaat nergens op'' gedeelte is misschien wel een groot punt om in negatief opzicht op terug te komen, maar daarnaast is het ook de enige. Muziek, cinematografie, sfeer en een acteerprestatie om bang van te worden van hoofdrolspeler Whishaw. Die is echt zwaar bezeten zeg en doet het perfect.

De hele film kent een erg goed tempo. Niet te snel, niet te langzaam en alles word ons op een duidelijke manier verteld. Het begin - als Jean Baptiste geboren word - is overigens ook een beetje een afknapper. Wel goed is de afwisseling van de rotte sfeer die daar hangt en de sfeer die later in de film terugkomt op het prachtige platteland. Voor de rest genoeg vrouwelijk schoon te bewonderen en een heerlijke orgie op het eind. Misschien behoorlijk vaag, maar dat mag de pret niet drukken.

Dikke voldoende voor deze prent.

Vanaf het moment dat 'Perfume' begon, vond ik het een aparte film. De baby die zo bewust die wijsvinger vastpakt en eraan ruikt was echt freaky en de stem die alles aan elkaar praatte irriteerde me mateloos. Ik herkende dat aan elkaar praten ook uit een andere film, kan me alleen nu even niet meer herinneren welke dat was. (Was dat niet die film met Jim Carrey die heel verschillende rollen speelt, met die twee weeskinderen?)

Het verhaal zelf is natuurlijk behoorlijk ongeloofwaardig, maar wel origineel en 'leuk', alleen snap ik inderdaad ook niet waarom Grenouille persé moet moorden en bij wijze van geen advertentie plaatst, zoals Madecineman al zei
Achja, het verhaal zou er minder van worden, maar dat was toch al een beetje vreemd.
De sfeer in de film is wel heel erg goed, een beetje donker zoals dat in die tijd was. Het acteerwerk vond ik ook gewoon goed, al was Whishaw een beetje saai af en toe (en freaky, ik weet niet of die twee samen gaan..).

Ik vond het lachwekkend hoe de leermeester van Grenouille om het leven komt, maar juist doordat dat een beetje vreemd was, pastte het wel weer goed in de hele sfeer van de film. Die mega-orgie daarentegen was weer een beetje jammer en als einde had Grenouille wat mij betreft aan dat kruis kunnen sterven al was het einde wat er nu aan is gegeven ook wel weer een beetje, hoe kan het ook anders, vreemd. Ik krijg ineens lachbuien als ik daaraan terugdenk, hoe erg.

Eigenlijk weet ik niet zo heel goed wat ik van deze film moet vinden. Aan de ene kant vond ik hem wel heel mooi; goede sfeer, apart maar leuk verhaal, goede acteurs. Aan de andere kant ergerde ik me aan de achtergrondstem, maar ook soms aan de manier waarop de film zichzelf niet serieus lijkt te nemen (de dood van de leermeester, die mega-orgie etc.), maar goed, ik weet ook niet hoe alles in het boek gaat en hoe het daar beschreven wordt.
Ik kreeg daarbij niet echt feeling met de personen in de film.

Omdat ik dus echt geen flauw idee heb en de film niet slecht, maar ook niet goed vind, hou ik m'n stem in het midden, op de 2,5 sterren. Neigend naar de 3,0 sterren, wat misschien nog wel een keer (bij eventuele herziening) veranderd wordt.


Hoe vaak kun je het woord 'vreemd' in een bericht zetten zeg -_-;

In de tijd meegezogen worden mis ik meestal bij z'n films maar hier gebeurd het: Schitterende sprookjessfeer door de prachtige Parijse decors en de kostuums. Echt chapeau voor de mensen die de decors hebben opgemaakt. De intro van de film is misschien nog wel het beste van allemaal: Je kan de geuren bijna ruiken, zo goed is het camerwerk en de beelden, ook een schitterende voice-over. Zeer goed gemaakte film. Enige probleem dat ik had waren de acteerprestaties. Ben Whishaw vond ik bijzonder zwak en Dustin Hoffman is bijna een parodie te noemen, zo zwak en belachelijk was het.

Enkel mocht de film nog ietsje korter en een ander einde, dat vond ik nogal teleurstellend. Dan was het zeker 4,5 geworden maar nu 4 sterren.

****

Aardige film die weet te boeien en die ook nog eens een apart einde heeft.

Niet echt een film die je zou verwachten bij een historisch kostuumdrama van 2,5 uur... in de positieve zin dan.

Vooral fijn dat Tykwer voor een lekker tempo zorgt, wat soms nogal funest kan zijn voor films met zo'n lange speelduur. De film verveelt geen moment en elke scène heeft wel iets wat interesseert of je aandacht trekt. Verhaal trok me ook wel waarbij het personage Grenouille fantastisch wordt uitgewerkt. Erg knap geacteerd door Ben Whishaw want je hebt eigenlijk steeds totaal geen idee wat er in hem omgaat, wat het personage wel een mysterieuze vibe meegeeft. Jammer was dan wel weer dat het einde wat te lang werd uitgerekt, had wel wat vlotter afgerond kunnen worden.

Maar vooral de sfeer wist mij echt mee te sleuren. Alles is prachtig vormgegeven en Tykwer weet de film ongelofelijk veel flair mee te geven. Heerlijk die bewegende camera en de timing van de close-ups is haast perfect. Verder zorgen de lekker lopende montage en mooie score ervoor dat het plaatje mooi afgemaakt wordt.

Hele dikke 4*

Edit: Vond trouwens de rol van Dustin Hoffman ook wel leuk, misschien een beetje overdreven maar vind het toch wel wat toevoegen.

Weinig van verwacht op de een of andere manier. En daardoor viel het me eigenlijk reuze mee. De film is geen volbloed historische film, maar eerder een af en toe spannend duister sprookje, met een fijn zwartkomsich randje. Niet bescheiden, veel digitale effecten en dik aangezette sfeer. Maar ook een speelse montage en soms verrassende visuele vondsten. En precies de goede lengte, geen minuut te lang of te kort.

Hoffman is inderdaad een beetje een miscast en past nauwelijks bij de rest. Lijkt me een gevalletje "de financiers willen een grote naam". Hoofdrolspeler Winshaw is juist een typisch voorbeeld van een heel sterke casting. Niet omdat Winshaw hier alle acteerkunsten uit het boekje toont, maar omdat hij de juiste kop en de juiste uitstraling heeft.

Ik heb het boek nooit gelezen, wellicht gaat dat er nog eens van komen als ik weer eens een leesperiode heb. Het verhaal beviel me wel. Een donker sprookje dat door de humor wegkomt met hele ladingen metaforen en verwijzingen. En godzijdank niet het overmoralistische einde waar ik bang voor was.

Dik 3.5*

Eigenaardig bijzonder verhaal.

Soms aan de saaie kant en sterk acteerwerk.

Mooi geschoten plaatjes en de tijd waarin het zich afspeelt is leuk.

3,5 ster

Het duurt even voordat de film op gang komt maar dan heb je ook wel wat. Interessant gegeven is niet altijd even gelukkig uitgewerkt, maar het einde overvalt en verrast en weet uiteindelijk de film net aan over de streep te trekken.

3*.

Stem verhoogd naar 5. Dit is werkelijk een fenomenale film. Het boek (dat overigens ook schitterend is) wordt hier verfilmd op een fantastische manier. Het meeslepende verhaal, de uitmuntende regie (Tom Tykwer is gewoonweg geniaal), de schitterende fotografie, knappe acteerprestaties, de prachtige en grootste decors, de vele prachtige kleuren, de Hitchcock-achtige suspense, de muziek, niet te bombastisch, maar wel spanning oproepend, ... En dan dat schitterende einde! Deze film valt bijna niet te overtreffen. Een waar meesterwerk dat hier op Moviemeter schandalig ondergewaardeerd wordt.

Ik vond dit een geweldig knappe en meeslepende film met een wondermooie en betoverende soundtrack, prachtig !!

Een dikke 8/10 waard.

Filmsite : Perfume: The Story of a Murderer | Official Perfume Movie Site | Perfume - perfumemovie.com

Niet echt slecht, maar op alle gebieden toch ook niet bepaald goed. Met name de hier veelgeprezen vormgeving vind ik glad en wat bombastisch, maar zonder karakter. Bijna kitcherig zelfs zijn de slow-motionscenes. Het verhaal bevat een aantal clichematige gebeurtenissen; zo is de eerste ontmoeting met Baldini erg matig gedaan. Verder is Perfume onderhoudend tot de laatste 10 minuten, waar de zaken nog verder worden overdreven dan eerder, en dat zonder knipoog. Vanwege dit einde een halve ster eraf. Tegenvaller.