Perfume: The Story of a Murderer (2006)

Visueel is deze film echt geweldig, ontzettend mooi (overdreven) decor. Brengt je vanaf de 1e minuut in de juiste sfeer van de film. Ik heb het boek niet gelezen (lees net pas dat er één was) dus ik ging er blanco in.
Acteer werk is prima, een aantal zeer gewaardeerde acteurs ook. Het stoorde me ook nauwelijks dat er Engels werd gesproken (daar waar Frans veel beter op zijn plaats geweest zou zijn).
Tot ik bij het einde kwam, het einde is er in geslaagd deze film nog gruwelijker en sneller om het leven brengt dan Jean-Baptiste zijn vrouwelijke slachtoffers. Ik hou van vreemde wendingen in films en af en toe een tikkeltje fantasievol. , maar dit sloeg echt helemaal nergens op. Orgie op het plein???? Ineens is er die magie, die nergens in de hele film een plaats heeft gekregen. Dit is in mijn ogen een einde onwaardig. Normaal besteed men(filmmakers, verhaalbedenkers) hier 'aandacht' aan. Dit is hier duidelijk niet het geval. Echt jammer van het hele avontuur van de film. 2sterren is echt het maximum dat ik kan geven. En dit puur alleen voor de 1e 2 uur.

Ik was zeer geboeid door deze film, de acteurs en de prachtige entourage, muziek en filmische technieken. Voor mij bevatte de film tevens een spiritueel tintje, namelijk o.a. het verhaal over het geheim van het parfum van de farao, het tot dusver niet bekende, niet ontdekte 13e element, wat m.i. de drijfveer was voor de ambitie voor en het verlangen naar het evenaren van dit parfum door de hoofdpersoon. En wat de man uiteindelijk lukte, maar niet gelukkig maakte. . Een 4.0.

Matige film.

De eerste deel was het allemaal best leuk. Ook al vond ik het verhaal een beetje onzin, het interesseerde wel. Vooral toen hij voor Dustin Hoffman ging werken die een leuk, ietwat overdreven personage speelt. Ben Whishaw zelf speelt sterk. De onwetendheid straalde van hem af en eenmaal in zijn element zag je hem opbloeien. Met daarnaast de prachtige decors en kostuums heb ik het met de sterke punten wel gehad.

Vanaf het moment dat hij naar Grasse vertrekt zakt de film weg. Het wordt langdradig en is totaal niet spannend. De benaming thriller snap ik wel vanwege de de vrouwen die worden vermoord, maar het oogt niet. Even dacht ik trouwens dat hij zijn laatste slachtoffer zou laten leven, maar toch niet. Uiteindelijk moest ik nog heel hard lachen toen het plein opeens uitbarstte in een complete orgie . Toen had ik het helemaal gehad.

2,0* voor het acteerwerk, de decors en de kostuums.

Das Parfum heb ik ooit moeten lezen voor Duits, maar omdat ik alleen een samenvatting had geleerd kon ik me er nu niets meer van herinneren, gelukkig

Het verhaalconcept en de setting zijn mooi, een smerige omgeving die toch 'schoon' overkomt. Maar na een uur heb ik daar eigenlijk wel genoeg van gezien, de geliktheid wordt een beetje eentonig.

Het begint dan ook een langdradig te worden. Daar heb ik lang niet altijd moeite mee, maar hier ging het me tegenstaan. Gelukkig vind ik het (gedroomde..?) einde op het plein fantastisch, totaal niet verwacht. Mooie muziek en taferelen, een goeie climax die van mij eerder had mogen komen.

De toon van de voice over vind ik trouwens niet echt op z'n plaats. Ik snap dat Das Parfum sprookjesachtig is, maar de stem lijkt me meer gepast voor een vrolijke kinderfilm of voor "Wat doet Dikkie Dik nou toch weer?".
Toch een aardige film die jammergenoeg teveel inkakt.

Zat een tijdje geleden met een groepje Duitsers rond de tafel die vonden dat Tom Tykwer met Perfume: The Story of a Murderer een totaal verkeerde kant op sloeg in zijn carriere. Of dit met de heiligheid van het originele boek in de Duitse literatuur te maken heeft of zijn geslaagde eerdere stukjes 'arthouse' blijft me een raadsel. Vond deze film uitstekend en ik was erg gecharmeerd van de camerabewegingen en de contrastrijke artdirection die de geur beleving bijzonder sterk tot leven weten te brengen. Prima gespeeld en een degelijke film.

Tegenvallende film wat mij betreft. Visueel ziet de film er op zich best goed uit. Mooie kleuren, mooie decors en vaak een erg fraaie aankleding. Dat zorgt op zich voor een goede sfeer en een interessant begin. Ook hoofdrolspeler Ben Whislaw is best goed, speelt ingetogen en weet steeds mysterieus over te blijven komen. Toch begint vooral dat mysterieuze op een gegeven moment tegen hem te werken. Ondanks dat de film lang duurt, blijft het allemaal erg oppervlakkig.

Daarnaast heeft de film een behoorlijk gebrek aan spanning en voelt vooral het laatste gedeelte van de film langdradig aan. Alleen het einde van de film is voor mij dan nog wel enigszins verrassend. Ik had niet direct verwacht dat Grenouille zich er nog uit zou redden. De manier waarop dat gebeurde was echter lachwekkend slecht om te zien. Die massale orgie haalde voor mij op dat moment ook gelijk de kracht uit het einde weg. Visueel vond ik dat moment ook superlelijk. Een waardeloze en overbodig aanvoelende scène wat mij betreft.

Teleurstellende film dus, met een slap verhaal, en zeer matig einde, waardoor de film uiteindelijk als een nachtkaars uitgaat.

2,0*

Op de middelbare school moest ik het boek Das Parfum lezen voor Duits, en het bizarre verhaal is me altijd bijgebleven. Kon me niet alles meer herinneren maar wou wel al lange tijd deze film ontzettend graag zien! Laatst is het er eindelijk van gekomen, en het is me verre van tegengevallen. De film kent een hele aparte sfeer, met name door de geheimzinnigheid van Jean-Baptiste. Echt een dijk van een rol die Ben Whishaw hier neerzet. De commentaren die ik lees over o.a. de orgie op het einde, kan ik me enigzins in vinden. Ware het niet dat dit ook precies zo in het boek beschreven wordt, en dus niet in de film kan ontbreken. Dit moment was ook iets te absurd naar mijn mening, en ook het einde vond ik ietwat raar (was dat ook precies zo in het boek?). Maar verder vond ik het echt een top film! De gehele sfeer, en het ontzettend speciale verhaal zogen mij er helemaal in.

4,5*

Ik vreesde al een beetje voor 2,5 uur in deze setting, maar gelukkig draaide het toch op een zeer fijn filmpje uit.

Origineel en fijn uitgewerkt met als hoogtepunt de mega-orgie

Ook een opmerkelijke sfeervolle soundtrack.

Geur-TV.

En ondanks dat dat ludieke idee van jaren geleden i.t.t. de 3D-TV's en de Ambilights altijd aan de grond zal blijven, zou deze film de aftrap ervan kunnen hebben verzorgd. Met verve hoogstwaarschijnlijk.

Het sprookje zelf is soms wat langzaam, doch erg mooi geschoten en kent een heerlijke vibe. Het einde staat echter in contrast met het voorgaande. Niet alleen de parfum is veranderd in het ultieme feromonen-wapen waarbij middeltjes als 'De Spaanse Vlieg' of XTC verbleken, ook de toon is anders en er ietwat over.

Goed.

Ik had hier nog geen recensie over geschreven, zie ik nu.

Perfume heeft al mijn verwachtingen overtroffen. De film is op alle vlakken grandioos. Het is spannend, bevat precies genoeg drama en is bovendien prachtig om na te kijken. Een schitterend decor. Een verhaal die eigenlijk helemaal niet zo spannend oogt en ik van tevoren zeker niet als een superfilm zou beschrijven, maar Tykwer doet iets. Ik weet niet wat, maar hij doet iets waardoor de film 2,5 uur een genot is om naar te kijken. Is het de prachtige muziek? Is het de perfecte timing? Of wellicht het perfecte acteerwerk van Ben Whishaw? Ik denk een combinatie van vele factoren.

Kortom: Een prachtig gestilleerde film. Een authentiek totaalplaatje, zoals ik ze zelden ben tegengekomen.

Tja... je moet er een beetje van houden denk ik. Net als 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' is dit een soort sprookje die je moet volgen. Het is een éénrichtingsweg en door de voice-over kun je geen kant op. Ik wordt liever verrast en het mag allemaal wel wat ruwer zijn.

Alles is heel erg netjes in beeld gebracht. Er zitten genoeg mooie plaatjes bij, maar de montage heeft er eigenlijk voor gezorgd dat je daar niet veel van overhoud. Want we switchen nu steeds van verschillende shots: van voren, van achteren, close-up... etc. Dat vind ik overbodig en zonde, er had wat meer rust in mogen zitten zodat je meer kan genieten van de boeiende settings.

De muziek ligt er ook nogal bovenop en is een beetje overdreven soms.

Het is ook een beetje typisch dat ze van Jean-Baptiste zo'n geheimzinnige figuur hebben gemaakt want eigenlijk heeft hij gewoon een goeie neus, en that's it...

Sowiezo had hij steeds dezelfde gezichtsuitdrukking en dat is een beetje jammer.

En wat een verschrikkelijke vent is die Alan Rickman, ik kan 'm echt niet uitstaan.

Niet echt mijn type film, maar het is redelijk origineel en het einde was indrukwekkend.

Bijzondere film, maar het heeft geen gigantische indruk achter gelaten. Dat komt met name door het sprookjesachtige point of view die de film heeft door de voice-over. Hierdoor kan de film niet echt heel spannend worden en zijn dit wel de elementen die de film naar een hoger niveau konden doen ontstijgen.
Qua drama en acteerwerk valt de film prima te pruimen, de film volgt een pad die niet veel andere films hebben gevolgd en je zou haast sympathie voor de moordenaar krijgen.
Toch jammer dat de film uiteindelijk zo'n vreemd einde heeft met een massale orgie op dat plein, dat ging me een beetje te ver en het voelde alsof de regisseur verzoop in de eigen pretenties. Ik weet niet in hoeverre de lijnen van het boek zijn gevolgd, maar het voelde wat ongepast aan allemaal.
De slotscene daarintegen was wel weer meer dan prima.

Uiteindelijk gewoon een prima film, maar het kon wat mij betreft spannender. Het sprookjes gehalte had wat minder gemogen.

3,5*

Matige verfilming van de wereldwijde best seller die ik gisterenavond herzien heb op de Belg. Positief puntje vind ik de geinige bijrol van Mr Hoffman maar kort beschouwd vind ik de film te bombastisch en overtrokken, met als dieptepunt de slotscenes. In mijn herrinnering was het vooral een smerige film, dat viel me bij herziening mee.

Een erg interessante film om te zien met name het gegeven dat het over een man gaat en zijn reukvermogen. Wat overigens erg goed in beeld werd gebracht.
Het eerste uur vond ik echt sterk gebracht, daarna zwakte het helaas wat af om vervolgens redelijk sterk te eindigen met de orgie op het plein en dat hij werd opgegeten.

Nipt 3,5 sterren.

Een goede mysterie film...

Mooi verhaal...

Prachtig mooi kostuums...

Uitstekend acteerwerk...

Wat een geur en veel vrouwen vermoord...

Uitstekend muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Het is moeite waard...

Een aardige thriller.

De film heeft een goede sfeer. Soms wat grimmig, soms wat vrolijker. Bij de beginscène wist ik al dat het mooi ging worden. Mooie beelden, goed acteerwerk,... De film duurde wel ietsje te lang voor mij. Het verhaal van Jean-Baptiste Grenouille wordt zeer mooi verteld ook. Leuke rolletjes voor Dustin Hoffman en Alan Rickman. Ik herkende ze allebei eerst niet.

Een goede film, maar niet altijd even boeiend. 3*.

Helemaal met "Boneka" eens.

Ze vertelden me dat ik deze eens moest zien. Op zich wel een leuke film maar zoals BONEKA al zei: Je moet het in 3 delen bekijken.

Het laatste half uur verpeste bij mij ook de film alsof het ineens verder gegaan was met een andere regisseur.

Het eerste gedeelte vond ik wat traag maar gaandeweg werd het steeds beter.

Om BONEKA maar te citeren:

Als ze het laatste half uur anders hadden laten eindigen dan had het van mij een 8 gekregen.

Nu geef ik een 7.

Een film over het zintuig reuk, tsjah, dr zijn toch nuttigere zintuigen te bedenken, maar vooruit ook al ben ik niet omver geblazen, de film was nog best oke. Allereerst ziet het er prima uit (vooral dat gedeelte rond het stadje Grasse) en is het verhaal nog best aardig om te volgen. Hoofdpersoon Jean-Baptist Grenouille is toch een interessant en mysterieus karakter, die langzaamaan steeds meer grip op andere personages krijgt. Alleen jammer dat op het eind de film compleet uit de bocht schiet. Dat soort eindes liggen mij totaal niet.

Perfume: The Story of a Murderer gekeken wegens regisseur Tom Tykwer. Een film waar hij co-regisseur van was, Cloud Atlas, behoort tot een van mijn favoriete films en ook Lola Rennt vond ik een bijzondere film. Daarnaast nodigde de sterke cast ook wel uit tot kijken.

En dit is ook weer een erg mooie film geworden. Het verhaal kende ik nog niet, maar het wordt op een zeer indrukwekkende manier in beeld gebracht. Al moet ik zeggen dat ik dat op het begin nog niet verwachtte: de geboorte van Grenouille ziet er slecht uit. Een eerste indruk is belangrijk maar niet bindend, zo blijkt wel weer. De decors in de film zijn prachtig gemaakt en zorgen samen met de muziek, die perfect aansluit bij het verhaal, voor een bijzondere sfeer. Het is imo duidelijk te zien dat er veel aandacht is besteed aan de uitwerking van de film. De casting zag er al veelbelovend uit, en iedereen was dan ook goed in vorm: de bijrollen van Rachel Hurd-Wood, Alan Rickman en Dustin Hoffman worden allemaal overtuigend gespeeld. Ben Whishaw zette het personage op een mysterieze, schockende maar daardoor wel intrigerende wijze neer.

Het verhaal boeit je meteen en blijft dat ook het hele speelduur doen. Mede doordat je benieuwd bent naar de ontwikkelingen van het personage Grenouille en wat hij van plan is. Aan de ene kant heb je de eerste helft waarin Grenouille zich verdiept in de geuren, en de andere helft waar hij veranderd in een medogenloze moordenaar om zijn doel te bereiken. Ook bleef ik benieuwd hoe de proloog tot stand was gekomen en of daar nog verandering in zou komen. Het anwoord op dat laatste moge duidelijk zijn. De film bevat een heel gewaagd einde (hoe hij ervoor zorgt dat hij niet terechtgesteld wordt, de onthulling van Antoine Richis en de daaropvolgende scenes wanneer hij terugkeert naar zijn geboorteplaats en verdwijnt alsof hij er nooit geweest is). Er zal een percentage mensen zijn die dit niks vinden, en er zal een percentage mensen zijn die dit geniaal vinden. Normaal gesproken ben ik er geen groot fan van wanneer een film een énorme plotwending neemt zo vlak voor het einde, maar bij deze moet ik toch zeggen dat ik het zeer goed gedaan vond. Een beter einde kan ik me niet bedenken. Het wijkt wellicht een beetje af van de standaard eindes die we kennen, maar dat deed de hele film toch al wat mij betreft.

Wederom een behoorlijke aparte film. Maar ik moet zeggen dat hij daardoor wel blijft hangen. De personages worden goed uitgewerkt en het verhaal is zeer goed verteld. Ik heb eigenlijk niet echt veel negatiefs genoemd. Dit is dan ook een film die makkelijk in de loop der tijd op een hoger cijfer kan uitkomen. Toch hou ik mijn punt even iets lager omdat ik denk dat dit een film is die je nog meer gaat waarderen des te vaker je hem bekijkt. Wellicht een beetje een gevoelskwestie. Ik kan echter niet ontkennen dat ik Perfume een sterke film vond.

3,5*

Een heel aparte film. Ruw en recht voor z'n raap en uitermate verfijnd. Een prachtige renaissance sfeer is neergezet; alsof je kijkje in die tijd neemt. Adembenemend.

Het verhaal is net zo bijzonder.

Toch werd het in alle rust een soort van doldriest verhaal. Met als klap op de vuurpijl het moment waarop iedereen in katzwijm valt... nou ja, dat had voor mij niet gehoeven, maar het zal allicht zo in het boek voorkomen. Het deed - althans in mijn beleving - een beetje afbreuk aan het eigenlijke erg originele verhaal.

Zeker een aanrader!

4*

Scent of a woman.

Wat me meteen bij het begin van de film al wat tegenstaat is de structuur van eerst even het einde verklappen, en dan terug in de tijd met een voiceover. Ik heb het nou eenmaal niet met voiceover. In het verhaal zelf wordt een keuze gemaakt om aan de ene kant wel voldoende absurditeit en afwijkendheid van onze brave Grenouille uiteen te zetten, maar aan de andere kant krijgen we ook niet echt een diepe beschouwing van het hoe en waarom van zijn karakter - het blijft wat aan de oppervlakte. Een wat meer extreme keuze voor een van beide had voor mij denk ik een interessantere film opgeleverd, de wat half-half aanvoelende variant die er uitgekomen is maakt dat de film vooral aanvoelt als een mooi gefilmd rariteitenkabinet. Dan wel echt erg mooi gefilmd, dat moet gezegd.

Van het acteren ben ik niet heel erg onder de indruk. Met een uitzondering, Ben Whishaw is geniaal in zijn gedreven en half-waanzinnige expressie.

Best mooie film, moest wel moeite doen om meegesleept te worden omdat veel in de film me eigenlijk niets deed. Baptiste vond ik een aardig personage, maar voor mij persoonlijk wekte hij niet veel intresse. Het einde met de reuze orgie vond ik wel erg mooi in beeld gebracht. Ook de sfeer was fijn en de verhaalloop vermakelijk.

Meer dan aardige film dus, die helaas nooit echt diep gaat. Veel stof om naderhand over na te denken heeft het dus niet.

Opnieuw van genoten, blijft een zeer goed gemaakte film, met een indrukwekkende vertolking van hoofdrolspeler Ben Whishaw.

Prachtige film in eerste instantie. Was er helemaal weg van. Mooie atmosfeer, schitterende muziek. Wilde hem eigenlijk wel gaan kopen voor in mijn collectie...

Tot het einde daar was.... Toen kwam voor mij een mega afknapper. Vandaar dat ik 3,5 ster heb gegeven want het is nog steeds een prachtige film, maar het einde was niet realistisch tot naar het belachelijke toe en dat vind ik zo'n zonde dat ik besloten heb de film niet te gaan kopen.

Ben Wishaw heeft wel een prachtige kop met mooie ogen moet ik zeggen. Ik kende de acteur nog niet. Tenminste.... Hij is me helemaal niet opgevallen, maar in deze film heeft hij wel geschitterd.

Het vervelende van Perfume is dat deze film zo goed is, zo mooi, zo fascinerend, zo geestverruimend, en vooral dat ie zo vaak op TV wordt uitgezonden. Telkens weer neem ik me voor om slechts het begin mee te pakken om de sfeer nogmaals op te snuiven, maar dan is er geen ontkomen meer aan. Ik raak bedwelmd, gefascineerd, en voor ik het weet heb ik de hele onheilspellende rit weer uitgezeten.

Alleen de stem al die me meeneemt, werkt zo betoverend dat ie me terugvoert naar mijn eigen kindertijd om opnieuw de suggestie te beleven van een verhaal dat nog nooit iemand gehoord heeft en waarin het mysterie stap voor stap ontrafeld zal worden, maar aan het eind begrijp ik het nog steeds niet ...

Jean Baptiste Grenouille. Ik krijg maar geen vat op hem. Hij blijft ongrijpbaar als een schaduw. Op de een of andere manier doet ie sterk denken aan Anton Chigurh in No Country For Old Men, maar met hem vergeleken is Grenouille de meest ondefinieerbare uit het schimmenrijk.

Jean Baptiste Grenouille overstijgt de verpersoonlijking van de dood, terwijl hij toch zo'n spoor nalaat. Hij kan onhoorbaar en onzichtbaar tot op de huid naderen. Geen zintuig getuigt van zijn bestaan.

Onmogelijk om met beeld en klank geuren op de kijker naar het witte doek of platte scherm over te dragen, maar op de een of andere miraculeuze wijze is het Tom Tykwer wel gelukt. Toverachtige beelden gaan hand in hand met bedwelmende klanken in een gruwelijk maar uitgesproken wonderschoon verhaal.

Net als Laura lijkt er geen ontsnappen aan om gewillig de genade van Grenouille te ondergaan.

Apart....leuk......SPANNEND......k*t einde. 2,5 ster

Perfume: The Story of a Murderer

Dit is de eerste film die ik van deze regisseur zie. Naar aanleiding van wat tv recensies, die uiteraard lovend waren, heb ik hem maar eens opgezocht en aanschouwd. Het was werkelijk een bizarre ervaring moet ik zeggen. Meerdere malen heb ik gedacht hem uit te zetten, maar iets bleef me kijkende houden. Het was vooral heel ongemakkelijk om naar te kijken...

Het verhaal an sich is nog niet zo heel apart. Perfume bevat een origineel verhaal dat tot een leuke uitwerking kan leiden. Toch heeft het al vanaf het begin iets vreemds. Alle veel te intieme ruikscènes brengen een heel ongemakkelijk gevoel met zich mee. Toch is het bijzonder knap van Tykwer dat hij geur zo op beeld vast heeft kunnen leggen. Je ademt met Grenouille mee. Na het wat bizarre begin ontwikkeld de film zich qua plot wat sneller. Het ongemakkelijke gevoel raakt wat op de achtergrond en je gaat je meer in het hoofdpersonage verplaatsen. Het einde lijkt op het eerste gezicht debiel, maar ik denk dat Tykwer hier goed aan heeft gedaan. Ik vond er een zekere filosofie in zitten waarin geur tot het uiterste getrokken word. Wat neem je waar? Hoe reageer je op je waarnemingen? Maar het belangrijkste: waarom? De geur van de maagd staat voor puurheid. Ik denk dat het einde dat bijzonder goed en duidelijk weergeeft.

De hele film draait om Ben Whishaw. Hij speelt een obscuur karakter, maar hij doet dat met verve. De intense scènes lijken hier op zijn lijf geschreven. Hij weet zijn karakter mystiek mee te geven zoals je dat niet eerder hebt gezien. Tevens weet hij goed te wisselen tussen een karakter dat immer op zoek is naar iets nieuws, nieuwsgierigheid, naar een karakter in de ban raakt van hetgeen dat hij gevonden heeft, obsessie. De omslag geeft hij goed weer en wordt vertaald in een enkele scène, waarin hij staat of valt. Gelukkig staat hij, kaarsrecht.

Tykwer weet, zoals ik zei, geur naar beeld te vertalen. Hij weet bijzonder goed van close-ups gebruik te maken (denk aan de markt). De vele afwisselingen en snelheid waarmee hij dit tot je laat komen zorgen er automatisch voor dat je fantasy alles verder invult. Daarnaast zijn er ook gewoon mooie scènes, als die in de bergen. Alles leidt echter wel tot een aparte sfeer. Een sfeer die ik niet zo goed kan plaatsen. Het geeft een dusdanige ongemakkelijkheid dat ik de tv bijna uit wilde zetten. Goed? Als het de bedoeling was wel

Perfume: The Story of a Murderer is een bizarre rit geworden die zeker niet slecht is. Een juiste balans tussen een origineel verhaal, een goede uitwerking en een sterk spelende Whishaw maken het een mooie film om te kijken.

3.5*

Toch wel een aparte film deze parfume. Film verveelt niet. Whishaw speelde zeer goed als jean baptist. Een aparte stijl wat ik wel aangenaam vond liever dat dan boordenvol cliches. Maar zoals velen vond ik het groote minpunt het einde. Ik vond het erover en de laatste 10 min begon ik mij toch efkens te vervelen. Was het einde maar anders gelopen moesten ze hem geexicuteerd hebben en zo de film doen aflopen had hij voor mij nog hoger gescoord. Jammer toch een 7/10

Geweldige film die je bizar goed in de sfeer van de film meeneemt.

En nee... geen slecht EINDE.

Deze film is voor mij toch een soort kunst....

Weer eens herzien. Het boek blijk ik erg leuk vinden, deze film komt daar niet in de buurt, maar is wel de moeite waard als film.

De openingsscène is in ieder geval sterk. Zoals er in de vis gehakt wordt, zo worden de beelden ook in de montage versneden, en dit gaat synchroon wat bijzonder sterk overkomt. Sowieso een erg visuele film, wat ik een beetje vergeten was. Het is de vraag hoe je het waarnemen van geur kan uitbeelden in een film. Hier wordt dat erg sterk gedaan door middel van de beeldtaal. Close-ups van de neus van de protagonist en op hetgeen wat hij ruikt en dergelijke.

Maar na enige tijd verdwijnt de voice-over, is de geurwereld wel verkend, en draait het vooral om de opdracht die de protagonist zichzelf heeft gesteld. Het resultaat is dat het allemaal wat vluchtiger wordt. Het verhaal voelt wat losser aan door het verdwijnen van de voice-over, en visueel wordt het ook wat minder gedetailleerd omdat de doelen zijn verschoven, het werkt allemaal wat minder op de zintuigen. Nog steeds de moeite waard, maar zo sterk als in het begin is het niet meer. Het werkt minder op de zintuigen. Ook muzikaal is het allemaal niet slecht, maar ik ben wat minder fan van zingende dames als filmmuziek.

Het boek wordt behoorlijk trouw gevolgd. Wel had de climax wat mij betreft keiharde porno mogen zijn, gezien de beschrijving in het boek. Dat zou het ook allemaal een stuk gewaagder hebben gemaakt. Maar goed, ik begrijp de keuze van de regisseur.

Een goede boekverfilming, ook als film geslaagd. Wel een beetje als een parfum dat vervliegt en iets te snel z'n kracht verliest. 3,5*.