Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Het werd tijd om deze film weer eens te bekijken, want het was alweer erg lang geleden dat ik hem voor 't laatst zag.

En ook deze keer was het een waar genoegen.

De drie uren die de film (ongeveer) duurt vlogen voorbij.

Net als bij 'Once upon a time in the west' verschijnt ook hier de foeilelijke, maar karakteristieke, kop van Al Mulock in de eerste scène in beeld.

Erg veel screen-tijd krijgt hij ook hier niet.

Mulock was nu eenmaal getypcast als schurk (wat moet je ook anders met zo'n kop?) en dat slag van personages delven meestal (maar niet altijd) het onderspit.

Het casten van acteurs en figuranten met uitgesproken karakteristieke gezichten was trouwens een van de kenmerken van de Italiaanse western.

Een aantal jaren vóór zijn Italo-western periode had Mulock wat grotere rollen (ook als schurk) in twee van de beste Tarzan films ooit: 'Tarzan's greatest adventure' (1959) Daarin kwam hij door toedoen van Sean Connery (zelf ook een bandiet in die film) aan zijn einde.

En in ' Tarzan the magnificent' (1960)

In werkelijkheid kwam Mulock aan zijn einde toen hij tijdens de opnames van 'Once upon a time in the west' zelfmoord pleegde door uit een hotelraam te springen.

Heel bizar, net als de meeste van zijn rollen.

De hoofdrol in 'The good, the bad and the ugly' is vooral voor die laatste, Eli Wallach dus, die zowat twintig keer zoveel tekst heeft als alle andere acteurs in de film, en zijn rol geweldig speelt.

Een van de mooiste scènes uit de film vind ik die waarin Tuco (Wallach) in een wapenwinkel een revolver uitzoekt. Onvergetelijk!

De tweede hoofdrol is voor de muziek van Morricone.

De settings zijn indrukwekkend, en er was veel oog voor details.

Het is een werkelijk grootse spaghetti western.

Of het ook de grootste is laat ik in het midden.

Vind ik ook niet echt interessant.

Hoofdzaak is dat ik mij prima heb vermaakt met de film.

Ik ben best wel een fan van degelijke westerns. Spaghetti-westerns echter, zijn weer een heel ander verhaal. Een ander genre zelfs. The Good, the Bad and the Ugly is wellicht de beste spaghetti-western ooit gemaakt. Met een geweldig leuk verhaal overtuigd het na 3 uur meer dan genoeg.

Clint Eastwood steelt uiteraard de show, maar ook Lee Van Cleef en Eli Wallach zijn fantastisch. Sergio Leone heeft duidelijk goed begrepen waar spanningsopbouw om draait, de lange, trage shots doen mythisch aan en Clint Eastwood wordt gemanouvreerd in een heldenrol puur door de beelden. In veel traditionele westerns is dit minder aanwezig.

Kijk eens aan, film is de top 10 binnen gedrongen

Als je even bedenkt wat er in hun hoofd moet omgaan gebeurt er opeens een stuk meer. Maar idd geniaal om met zulke shots en zulke muziek zo'n geniale scene te maken.

Laatste 3/4 scenes zijn echt ongelooflijk goed. Een paar scenes in 'The Good, the Bad & the Ugly voelen misschien langdradig/overbodig aan maar uiteindelijk is elke scene wel van belang in deze film.

De 'oorlogsscene' haalt volgens veel mensen 't tempo uit de film maar eigenlijk is het een schitterende scene die sterke kritiek op de burgeroorlog levert.

Sergio Leone weet in deze scene veel spanning te creëren. Waardoor er degelijk wel iets te zien valt. Vooral de close ups, de gezichtsuitdrukkingen zorgden voor die nodige spanning.

Wil jij niet lezen wat ik schrijf of wil je gewoon irritant zijn?

*zucht*

Misschien zou jij mijn post is beter moeten lezen.

Toe maar een afwisseling van camerastanden . Echt inderdaad, de actie spat er vanaf!

Ja laten we weer lekker sarcastisch zijn...

Ik zou het einde van Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo nog maar is herbekijken. Je snapt er blijkbaar niets van.

Precies, wat kan ik anders zeggen op zo'n domme opmerkingen.

In de laatste 5 minuten zetten ze niet één stap. Als jij vindt dat er wat gebeurt, omdat ze de 'camerastanden' veranderen dan kan ik beter niet meer discussie voeren met jou, want dat slaat natuurlijk nergens op...

Tuurlijk is er spanning (dat heb ik toch gezegd? ), maar als je objectief kijkt dan gebeurt er niks!

Dan een beetje mij gaan verwijten dat ik het einde nog een keer moet kijken. Hoe vaak heb ik dat einde al in de laatste 2 weken gezien? Precies! Genoeg keer, 2x de film en nog veel vaker op youtube. Omdat het zo'n geniaal einde is.

Jij moet gewoon eens leren lezen en niet zomaar dingen gaan roepen en dan met domme uitspraken komen als: '*zucht* Kijk nog maar een keer'.

Iedereen hier is het met mij eens, dus misschien ligt het een keer aan jou?

Oh wacht.. dat kan natuurlijk niet in die magische wonderwereld van jou!

Met jou valt niet te praten. Je wilt altijd je gelijk halen. Ik kan best toegeven dat ik fout zit, maar hier zit ik zeker weten niet fout.

En wat betreft de eindscene. Er moeten niet altijd explosies hier en daar vallen zodat er volgens jou wel iets gebeurd. In mijn ogen gebeurd hier degelijk wel iets. Hoe Angel eyes (ik dacht toch dat hij zo heette) telkens zijn pistool wou bereiken, Blondie die ondertussen op zijn sigaar staat te kauwen, Tuco die een prachtige gelaatsuitdrukking laat tonen. Geniaal die spanning.

Verwijten? Eerder een advies. En iedereen mag dan toch wel is laten horen dat hij het met jou eens is. Als dat gebeurt leg ik de handdoek in de ring..

Zeg ik dan dat er niks gebeurd? Ik zeg dat er WEINIG gebeurd...

*Lezen is een moeilijk onderdeel tegenwoordig* .

Toe maar met zijn hand naar zijn pistool, dat is toch wel een paar cm .

Het accent in deze scène ligt op de onderhuidse spanningen. Als je dat nog niet snapt... beetje tegen mij zeggen dat ik de film nog een keer moet kijken .

Inderdaad, ik wil graag mijn gelijk halen. Is dat niet de reden dat jij nog blijft antwoorden op mij?

Jij snapt mijn punt gewoon niet, dus hou aub je mond en ga reageren op gebruikers waarvan jij de strekking wel snapt..

P.S. Jij vindt dit een slechte slotscène. En dan ga je nu zeggen dat het een geniale scène is?

"Er gebeurt praktisch niks", jouw woorden chevy93.

Ik bedoel praktisch in de zin van nagenoeg . Oftewel heel weinig.
Het enige wat er gebeurt is het rondkijken van alledrie, het bewegen van één hand (een paar cm) en dat is het..
Ik bedoel uiteraard tot het moment dat ze schieten

Mijn eerste kennismaking met deze film was idd niet positief. Vond er niet zo veel aan en een te lange speelduur. Maar in de grote vakantie speelden ze deze film een paar keer op tv en heb hem telkens bekeken. Toen begon ik hem meer te waarderen. Heb een paar dagen geleden deze nog is in mijn dvd-speler gestoken en toen vond ik hem beter dan mijn eerste kijkbeurt.

Ik denk niet dat je inziet dat het bij dit meesterwerk gaat om beelden en muziek. Ik heb juist het. Meest genoten bij de stillen momenten.

Haha, Chevy en Kevin maken elkaar het leven zuur om een scene die ze allebei geniaal vinden.

Wauw.

Ik snapte er ook al weinig van

Je moet toegeven dat de muziek wel geniaal was

Geniaal? Magistraal!

Aangezien beide 'kemphanen' ('Chevy' en 'Kevin') uiteindelijk toch min of meer op één lijn zitten(ze vinden de scène beiden goed) is 'horizontaal' ook een aardige toevoeging denk ik zo.

Ik stoor me in de film vooral aan het stuk waarin Eli en Clint op bezoek gaan bij de zuidelijke troepen en dan met het grootste gemak de brug opblazen.

En dan die knal, die een glimlach op het gezicht van onze stervende commandant weet te toveren. Zelden voelde ik zo'n sterk gevoel van overwinning tijdens een scene.

ik heb het normaal niet op die super oude films maar ik ga me er zo aan wagen ben benieuwd ............................

To Be Continued

deze is tijdloos.

Fantastisch slot van het drieluik waarbij werderom een fantastische cast is samengesteld. Eastwood en van Cleef (in een heel andere rol) zijn werderom uitmuntend maar ook Wallach heeft een fantastische rol (opvallend: hij heeft de meeste screentime van iedereen). Het verhaal is knap samengesteld en valt uiteindelijk prachtig samen in een onvergetelijke climax.

Deze film is met een beduidend hoger budget gemaakt en ook de muziek is nog mooier dan in het vorige deel. Leone lijkt bij deze film het kunstje helemaal onder de knie te hebben voor zover hij dat al niet had en de 3 uur speelduur vliegen voorbij.