The Departed (2006)

Bij vlagen geniaal. Daarom een 4,5 sterren en net geen 5; Taxi Diver was bijvoorbeeld wel een grote aaneenschakeling van geniale diepgelaagde scenes.

Dit is typisch zo'n film die iedere keer weer een portie beter wordt als je tot een revisit besluit. Waarom? De genialiteit ontwijkt bombastische vertoningen, maar manifesteert zich in haar subtiliteit. Het is niet makkelijk deze geniale momenten in woorden te omvatten, maar de stijl doet mij erg denken aan Jackie Brown. Hoe de scenes aan elkaar gekoppeld worden bijvoorbeeld. Plus natuurlijk de 'randomness' waarmee de hoofdrolspelers kogels door elkaars kop jagen.

Die randomness vertaalt zich ook in Jack Nicholsons personage. In tegenstellingen tot zijn illustere 'voorgangers', denk aan een Vito Corleone of Jimmy Conway, lijkt de man volledig gespeend te zijn van enige ideologie of filosofie. Niemand anders dan Nicholson had een dergelijke rol zo kunnen vertolken, ook De Niro niet. Matt Damon en Leonardo DiCaprio imponeren niet, maar vallen ook zeker niet door de mand. Alec Baldwin mocht af en toe zijn Glengarry Glen Ross act weer opvoeren. Eervolle vermelding voor Martin Sheen, wiens degelijkheid perfect bij zijn rol past.

Had trouwens een tijd terug ergens gelezen dat Scorsese dit als zijn enige film beschouwde waarin een 'plot' voorkwam. Interessante frase voor Scorsese kenners/idolaten.

"I don't want to be a product of my environment. I want my environment to be a product of me."

The Departed is de derde samenwerking tussen Martin Scorsese en Leonardo DiCaprio en het is een absolute voltreffer. Scorsese stort zich weer vol overgave in de wereld van de maffia en het is genot om te zien dat de man het nog niet verleerd is. Het verhaal rond een mol bij de politie van Boston en een mol in de organisatie van maffiabaas Frank Costello (Jack Nicholson) die elkaar moeten ontmaskeren zit erg sterk in elkaar en de spanning is constant voelbaar. Scorsese houdt de vaart erin en binnen het kwartier staan alle pionnen op hun plaats en kan het keiharde, ingenieuze en soms ook humorvolle verhaal beginnen. Het geweld wordt niet geschuwd en de manier waarop Billy Costigan (DiCaprio) en Colin Sullivan (Matt Damon) te werk gaan om elkaar te slim af te zijn is ijzingwekkend, sluw en levert veel memorabele scènes op. Met onder andere DiCaprio, Damon en Nicholson is er een groep acteurs verzameld die wel raad weten met dit materiaal. Nicholson excelleert en weet weer een kleurrijk personage aan zijn cv toe te voegen. Met zijn charisma en talent steelt hij iedere scene. DiCaprio is erg goed en straalt door zijn uitzichtloze situatie radeloosheid en hulpeloosheid uit maar is ook krachtig, slim en doortastend. Damon weet zich goed staande te houden en is sluw, keihard en loyaal aan Costello. Wahlberg is magistraal en zorgt net zoals Alec Baldwin voor een aantal humorvolle momenten. Martin Sheen, Vera Farmiga en Ray Winstone zetten ook allemaal sterke prestaties neer.

The Departed mondt uit in een explosie van geweld met een einde dat op een intrigerende manier laat zien dat niemand kan ontsnappen aan het milieu van dood en verderf. En de kijker kan eindelijk ademhalen. Scorsese gaat terug naar zijn roots en levert een meesterwerk af.

"When you decide to be something, you can be it. That's what they don't tell you in the church. When I was your age they would say we can become cops, or criminals. Today, what I'm saying to you is this: when you're facing a loaded gun, what's the difference?"

Een infiltrant van de maffia in het Politiekorps van Boston en een undercover-agent moeten elkaar zien te ontmaskeren. Het resultaat is een gevaarlijk kat-en-muisspel.

Ik wou de top 250 weer eens afwerken en aangezien ik nog nooit gehoord had van deze film van Martin Scorsese, had ik deze maar snel bekeken. Een remake van de Hong Kongse film Mou Gaan Dou (die overigens ook in de top 250 staat). Martin Scorsese wist niet dat de film een remake was toen hij besloot hem te regisseren en koos er bewust voor om het origineel niet te kijken voordat de film was voltooid.

Veel grote acteurs in deze film. Jack Nicholson speelt de maffiabaas Frank Costello, een rol waar hij natuurlijk perfect voor is. Nicholson heeft veel van zijn scenes geïmproviseerd om het onvoorspelbare gedrag van het personage te bevorderen. Leonardo DiCaprio doet het zeker niet slecht in de hoofdrol, al vond ik hem af en toe wel een beetje vervelend. Matt Damon vond ik ook een erg goede rol hebben. Verder speelden o.a. Mark Wahlberg, Martin Sheen en Alec Baldwin ook goed.

Het duurde even voor ik een beetje in het verhaal kwam en begon te begrijpen wat er precies aan de hand was. Maar toen ik eenmaal inzat had de film een goede spanning en een sterk verhaal. De film is aan de lange kant maar ik vond hem zeker niet langdradig aanvoelen, het begin misschien een beetje.

De film is erg goed opgenomen en Scorsese heeft mooi gebruik gemaakt van het widescreenformaat. Het kleurgebruik van de film vond ik ook erg prettig en natuurlijk (ik weet zo niet of de film digitaal of analoog is, 2006 dus ik vermoed digitaal met filter).

Om eerlijk te zijn vind ik de film wel een beetje overgewaardeerd, ik vind het dan ook zeker niet Scorsese's beste film. Maar de film mag er zeker wezen en is alles behalve slecht. Goed plot, spannend, goed acteerwerk en mooi opgenomen.

Wat een geweldige film is dit!

1. Het acteerwerk

2. Het onverwachte einde

3. De muziek

4. Het verhaal

Ik geef het zeker 5 sterren!

Deze film stond al een tijdje op mijn lijstje en het is een schande dat ik deze niet eerder zag. Stilaan ben ik mijn blinde vlekken rond DiCaprio aan het wegwerken. Hoewel ik hem hier niet zijn beste rol zie vertolken (moeilijk kiezen eigenlijk), blijft hij een streling voor het oog om naar te kijken. Mooie vertolking van een personage. Realistisch en beangstigend om vast te stellen dat je elk moment kunt ontmaskerd worden als een mol: een normaal mens doet het in zijn broek (hij bijna). Wat een expressie! Super hoe dit voormalig tieneridool dankzij ondermeer Scorsese zich kon herlanceren na mindere prestaties (The Beach ...). Ik ben het eigenlijk (zoals vaak) eens met de analyse van IH88.

Scorsese weet voor deze maffiafilm een geweldige cast te strikken met DiCaprio, Nicholson, Damon, Wahlberg en Sheen. Nicholson speelt zet hier een fantastische rol neer als Frank Costello, een Ierse maffiabaas die de plak zwaait in Boston. Nicholson heeft zijn strepen al verdiend in de acteurswereld en laat dit ook nu duidelijk blijken. Zijn imitatie van een rat is memorabel. Ook Damon zet een erg goede rol neer als mol bij de politie: koel, beredeneerd en doortastend. Interessant om hierbij de oorsprong van zijn loyaliteit te ontdekken als kleine jongen. Wahlberg met zijn rol als vuilgebekte arrogante staff sergeant: heerlijk!

Het verhaal is spannend en verveelt geen minuut. Het kat-en-muisspel van de twee infiltranten is meesterlijk opgebouwd en wordt op een hoog niveau gehouden door Scorsese. De scene in de bioscoop en de achtervolgingsscene tussen Costigan en Sullivan waren bloedstollend. Ook scene waar Costigan bijna gevat werd, was erg dreigend. De passende muziek doet de rest (onder meer I'm shipping up to Boston van Dropkick Murphys).
Het einde heeft verschillende verrassende plotwendingen. Hoeveel regisseurs zouden niet gekozen hebben voor een einde als "Costigan ontmaskert de hele boel, wordt in ere hersteld, is de grote held en leefde nog lang en gelukkig met zijn therapeute (die uiteraard zwanger is van hém)? Niet Scorsese en daarvoor ben ik hem dankbaar! De rat in de slotscène geeft een tenslotte een mooie symboliek weer waar het de hele film om draait: wie kan je vertrouwen en wie niet? Zowel Costello als Queenan worstelen met die vraag. De één zou vroeger al zijn personeel neergeknald hebben om gezuiverd te zijn. De ander infiltreert in het diepste geheim een agent bij de maffia. Beide tegenpolen (Costello en Queenan) fungeren bovendien als een vaderfiguur en enige vertrouwenspersoon waarbij loyaliteit voor Sullivan en Costigan het hoogste goed zijn.

Eventjes dacht ik aan een LA Confidential-einde waar Jack Vincennes (Kevin Spacey) ten huize zijn baas werd neergeknald door zijn overste. Niet dus. De film kon alle kanten uit en ook dat maakt net de film zo sterk. Sublieme, knappe en wel doordachte plotwendingen zonder veel uit de bocht te vliegen doen me een dikke 4,5* toe te kennen. Het enige minpuntje misschien was de affaire tussen Costigan en zijn therapeute. Geen idee wat daarmee bedoeld werd.

Maar waar zit ik over te l*llen? Ik ben al niet vrijgevig met maximumscores, maar deze verdient dit eigenlijk wel!

Denderende misdaadfilm : het zenuwslopend leven van infiltranten.

Een waterval van korte scènes doorspect met Scorsese's ondertussen platgetreden pad van heftig fysiek geweld.

Het laatste halfuur is spannend, verrassend en niets ontziend, zowat het summum dat het genre inhoudt.

DiCaprio en Damon zijn voortdurend in de picture maar het is de satanische verschijning van Jack Nicholson die letterlijk en figuurlijk de show steelt.

Sterke maar iets te lange misdaadfilm die voor mij af en toe wat moeilijk volgen was. De acteerprestatie van Nicholson is verbluffend en alle ander acteurs spelen op zeer hoge niveau. 4 sterren

Kerst is officieel voorbij (al was het wel tweede kerstdag dat ik deze film opzette) en het is weer tijd voor de films die geen kerstsfeer bevatten. ‘The Departed’ viel vrij snel op aangezien hij in mijn lijst op Netflix stond en ik hem laatst nog een voorbij zag komen. Ik heb altijd met de vakanties een selectief lijstje aan ‘grote’ films die ik wil zien, en toevallig stond deze film op de eerste plek. Nu heb ik nog maar weinig werken van Scorsese gezien en misschien valt de film daarom ontzettend goed. Ik moet ook nog aardig wat beroemde titels van de beste man aanzetten, dus ik heb een goed gevoel wat er nog gaat komen.

“You got a nice suit at home or do you like coming to work everyday dressed like you're goin' to invade Poland?”

Ik ben eigenlijk best geïnteresseerd in deze film geraakt door de sterrencast. Iets wat me al meerdere keren is verteld, ook in mijn directe omgeving en iets wat ik veel las online. En wat een geweldige cast kent deze film! Mijn favoriete acteurs kwamen zeker tevoorschijn, vooral ‘Mark Wahlberg’ waar ik al best een langere tijd tegen op kijk. Niet dat ik acteur wil worden maar, ik kijk best vaak films met de beste man er in en het is zelde dat hij mij weet te vervelen! En uiteraard ook Matt Damon niet te vergeten, een geweldige acteur die het ook weer erg leuk deed in deze film. Leonardo DiCaprio als Billy vertoonde weer een rete sterke rol, en knalde goed binnen. En inderdaad ook ik kon in de eerste scenes deze twee niet uit elkaar halen! Voor de rest kunnen we nog wel verder de cast naar voren halen maar de rest deed het allemaal prima. Dit waren toch wel echt drie namen waarvoor ik wel de film snel aanzette. Oh, en natuurlijk de beeldschone Vera Farmiga die zelfs nog even mooi in lingerie naar voren kwam, mij hoor je niet klagen.

Het verhaal is erg leuk. We volgen een Ierse familie wiens zoon (?, dit kon ik niet meer heel goed terughalen) mee werkt aan de politie opleiding, om zich vervolgens te specialiseren tot een hogere unit om zo o.a. ze vader uit de gevagenis te houden. Ook DiCaprio zat op de opleiding maar word eigenlijk gedwongen om te infiltreren in de Ierse familie om zo hun praktijken naar buiten te halen en ze op te laten pakken. En wanneer Colin zich steeds hoger op werkt is DiCaprio bezig om aan de kant van de baas Frank te komen. En na een tragische schiet partij komen de heren lijnrecht tegen over elkaar te staan waarna het uit komt op een waar kat en- muisspel.

Ze moeten er allebei aanwerken om de zo geheten ‘rat’ op te doeken, Damon is natuurlijk de rat van de familie in het politie gebouw en DiCaprio is de rat die bij Frank rond hangt. Een heuse zoektocht en soms wat confrontaties komen dicht bij elkaar, en als ze dan onderling ook nog lopen te flikflooien met Madolyn (wat ze niet weten) komen ze echt wel vaak dicht bij elkaar. En dat maakte het soms wel eens spannend.

Ook na het zien van ‘The Departed’ kom ik er vaak achter dat mijn interesse in zo geheten maffiafilms toch wel hoog ligt. Ik kan altijd erg genieten van dit soort films en ik waardeer ze ook heel erg. Ik heb er nog aardig wat te gaan maar heb er ook al wel wat gezien, en ik verveel me eigenlijk nooit.

“You hear me, you two-faced faggot?”

Voor de rest is de film aardig strak gefilmd, passen alle lijntjes goed bij elkaar en heb ik me prima vermaakt. De film is ook wel hard, de ene dood na de ander en je krijgt het goed in beeld te zien. Ook mooi hoe ze bijvoorbeeld lachen op het moment dat ze een dame in het hoofd schieten, want ze viel grappig.. Ik moest er wel een beetje om lachen. Leuk, ludiek en hard!

Het einde was wel het punt waardoor ik niet volledige sterren geef aan deze film. Vooral het moment dat iedereen dood gaat vond ik best raar maar ook aardig wat cliché momenten. Hoe is Madolyn opeens zo boos op Colin terwijl ze nog niet eens het volledige achtergrond verhaal kent. En waar kwam Wahlberg opeens vandaan? Dat laatste vond ik dan stiekem ook best geinig, leuke come-back! Over het algemeen heb ik er niet mee zo erg veel over te zeggen buiten het feit om dat ik ontzettend heb genoten van deze film, en het voor mij bijna een ware topper was, heerlijk ik houd wel van dit soort films!

4.5*

Het moet minstens een jaar of acht geleden zijn dat ik de film voor het laatst zag. Daarvoor minstens twee keer gezien, maar ik zag dat ik nog geen review geschreven had over deze film dus het leek me gisteravond een goed moment om de film nog eens te herzien na al die jaren.

Achteraf kan ik concluderen dat dit een absoluut meesterwerk is van Scorsese. Ik kan geen minpunten bedenken eigenlijk.

Alleen de cast al. Jack Nicholson, Leonardo DiCaprio en Mark Wahlberg springen er wel in positieve zin uit, maar eigenlijk is iedereen geweldig. De film kent alleen maar grote namen en allemaal maken ze hun reputatie waar.

Het verhaal en de daarom heen hangende sfeer is fenomenaal. Na een kwartier staat iedereen op z'n plek en kan het kat- en muisspel tussen beide mollen beginnen.

Het tempo ligt erg hoog en zelden is een film van tweeënhalf uur sneller voorbijgevlogen dan deze film. Scorsese levert hier vakwerk van de bovenste plank en ik verhoog m'n score dan ook naar de volle vijf sterren, iets wat ik zelden doe.

Potentieel top tien materiaal.

Ok.

Toch niet helemaal de film die ik ervan gehoopt had, al is de stijl van Scorsese wel behoorlijk te herkennen. Gelukkig is dit niet een al te saaie misdaadfilm, en dat was nodig want normaal ben ik niet zo dol op dit soort films. Gelukkig blijft het allemaal vlot.

Dingen en trucjes zoals de draaiende camera en interessante camerastandpunten maken het dan ook wel een beetje af. Ook de achtergronden en locaties zijn soms echt top in beeld gebracht. Acteerwerk, van zo'n grote cast, viel me dan toch een klein beetje tegen.

De wat overdreven emoties die ze tonen (DiCaprio) weken hier en daar wat irritatie op. Ook die typische, onnodig grove dialogen van Scorsese passen vaak ook niet helemaal. Al dat geraas, getier en gevloek is soms zo opvallend dat het simpelweg niet grappig of leuk meer is. Alleen kinderachtig.

Nicholson is wel leuk, al had ik net iets meer van zijn rol verwacht. Als dat gevloek even opzij mocht, was er meer ruimte voor echt goed acteerwerk van Nicholson. Damon en DiCaprio spelen ook wel voldoende, al soms net iets te overdreven zoals ik al eerder zei. Wahlberg is verkeerd gecast, vooral omdat hij gewoon niet heel dominant is. Ook Farmiga weet niet heel veel van haar rol te maken en deed me denken aan een reality TV-ster.

Het blijft allemaal boeien, dat wel. Enkele geweldsuitbarstingen en meer detail doen de film dan ook behoorlijk goed. De finale en shootout trekken de film dan toch nog wel even over de streep heen, waarbij Scorsese er weer in slaagt toch een voldoende van me te krijgen.

Ook de opening van de film was weer erg leuk, vanaf het moment dat de barman en zijn dochter/bediende afgemaakt worden begint de film dan toch wel een beetje gas terug te nemen. Daar acteerde Nicholson ook echt goed. 151 minuten is een beetje veel voor een verhaal zoals dit, maar gelukkig zijn ze vrij snel om.

Het vermaakt, en enkele onverwachte momenten en plot twists zijn er gelukkig ook, al zijn de twistjes vaak een beetje voorspelbaar. Toch kan ik dit onmogelijk een onvoldoende geven. Leuk dat Scorsese iets 'hipper' is met dit filmpje.

[iThe Departedi] is een Scorsese op z'n best. The Departed, gebaseerd op de thriller Infernal Affairs (2002) uit Hong Kong, is Scorsese's eerste gangsterfilm waarin geen Italiaans-Amerikaanse criminelen voorkomen. In feite speelt deze film zich af in Boston, waar de Ierse regering heerst. Na Goodfellas toch wederom een topper binnen het genre.

Gisteren op tv eens bewonderd. De vele reclames is echt een ramp voor films, maar wilde hem toch weer eens bekijken. De vorige keer gaf ik deze film 3,0. Geef 'm nu een half puntje meer, maar het is een film met veel plussen en minnen. De fucks zijn vervelend zieker in het begin en komt niet echt geloofwaardig over. Ook het hele team is veel te groot als je het mij vraagt. Er is sprake van overacting met name bij Jack maar dat geeft hem wel weer een leuke rol. De film flitst nogal op en neer wat nogal chaotisch over kan komen, maar blijft wel zeer goed te volgen. Je mist niks. De decors zijn nogal grauw en geeft weinig mooie beelden, maar goed voor de rest zit ie wel lekker in elkaar al blijf ik het eind van opeenstapeling van momenten de grootste sof vinden van de film. Een echte Hollywood einde komt er niet en dat was nu juist bij deze film gewenst.

Deze heb ik destijds met veel interesse bekeken, maar blijkbaar vergeten te reviewen. Ik weet nog wel dat hij weinig indruk op me maakte. Ik was (en ben) groot fan van het origineel, de Hong-Kong film uit 2002. Die zorgde bij mij voor meer waardering en interesse in Chinese films. Waarom The Departed dan tegenviel weet ik niet meer.

Want de herziening gisteren beviel goed. Alle hoofdrolspelers doen hard hun best waarbij hooguit Mark Wahlberg misschien wel van wat overacteren beticht kan worden.

Opvallend is dat er een enorme unit jacht maakt op de Ierse schurk Costello (wat een Italiaanse naam is?) maar dat de beste man eigenlijk best 'klein bier' is. Hij is anders dan andere film-maffiabazen: hij is niet iemand die van uit een absurd decadent ingerichte villa de lakens uitdeelt. Nee, hij rijdt zelf rond, slaat zelf mensen in elkaar, etcetera. We zien zijn huis niet eens.

Hoewel Jack Nicholson weer lekker bezig is, vind ik zijn dialogen niet echt memorabel. Dat komt vooral omdat hij dus een nogal atypische maffiabaas is. Je kunt het allemaal lastig in context plaatsen; het voelt alsof er een nog veel hogere baas boven hem staat.

Ook de welbekende 'lagen' in de boeven-hiërarchie is hier afwezig. Dat maakt ook dat undercover-agent Billy Costigan (Leonardo DiCaprio) zich opvallend snel opwerkt tot een vertrouwde medewerker van Costello.

Al met al een spannende, goed geacteerde film. Zeker de moeite waard.

3,5 sterren

Ben een Scorsese fan, maar dit was het toch niet. Nodeloos lang, niet spannend of interessant, weinig bijzondere dialogen en oppervlakkige personages. Niet wat ik gewoon ben van de beste man. Matt Damon heb ik nooit iets aan gevonden, maar hij doet het wel degelijk hier, DiCaprio is goed, en Nicholson érg goed. De acteurs behoren dus zeker niet tot de minpunten, al is het personage van Nicholson wel de enige met een beetje kleur en ziel. Het plot heeft meerdere gaten en zit niet geweldig in elkaar. Met de term ongeloofwaardig strooien vind ik altijd een beetje flauw, maar suspension of disbelief is wel degelijk een ding, en dat had ik hier toch meerdere malen.

Maar bon, er zitten wel enkele afzonderlijke goede scènes in, het is niet lelijk om naar te kijken, en zoals ik eerder zei zet Nicholson een erg goede en toffe prestatie neer. Jammer dat hij niet vaker met Scorsese heeft samengewerkt.

De film heeft in 2006 de prijs voor beste film van het jaar gewonnen. Dus mijn verwachtingen waren best hoog, en de film heeft zeker aan mijn verwachtingen voldaan. Ik heb me erg vermaakt met deze film!

Het verhaal zit erg goed in elkaar, en er is voldoende spanning. Ik kan ik me ècht niet vinden in het kritiek dat hier boven word vermeld. Ja de film heeft inderdaad erg veel dialogen, maar de dialogen zijn wel interessant genoeg om je aandacht erbij te kunnen houden, en met de soms wat luchtige humor er tussen moet dat wel goed komen. Dat de film ook totaal geen spanning heeft ben ik het dus ook niet mee eens. In het eerste half uur kan het inderdaad allemaal wat traag aanvoelen, maar daar moet je je dan maar doorheen slaan. Naar het eerste half uur gaat het tempo echt wel wat omhoog, en komen er een aantal vermakelijke scènes. Het einde wanneer Bill de corrupte Sullivan betrapt, en hem oppakt is erg vermakelijk en wanneer er dan in eens nog één mol binnen de SIU blijkt te zitten, die uiteindelijk Bill door het hoofd schiet is de spanning absoluut aanwezig. Plus het was een sterke twist en kwam best wel als een shock. Ik zag dat namelijk niet aankomen, maar wanneer Dignam gelukkig toch nog even Sullivan zijn verdiende loon geeft heeft het toch nog een verteerbaar einde


Acteer prestaties waren ook van een erg hoog niveau. Mark Wahlberg zet hier waarschijnlijk een van zijn beste prestaties neer met een sterk persiflage van de bad cop, Leonardo di Caprio spreekt voor zich, Matt Damon vond ik eigenlijk voor het eerst te pruimen en Jack Nicholson bracht weer aardig wat monologen en zette zijn personage ook goed neer.

Ik vond het een zeer matige film, ging hem kijken omdat de film in de top 100 staat van beste films en deze een van de weinige was die ik daarvan nog niet had gezien.

De film heeft me geen enkel moment weten te boeien..enige veras element ontstaat in de laatste 15 minuten van de film......Daarnaast zijn in deze film Di caprio en Matt Demon nauwelijks van elkaar te onderscheiden qua gezicht en manier van acteren...

Nicholson haalt de kwaliteit nog aardige omhoog maar das alles.

Qua cijfer 2,5...en snel vergeten deze film

Spannende film. Met allemaal acteurs die zeer goed op dreef waren. Vooral Leonardo DiCaprio en Jack Nicholson.

Het verhaal is in het begin rommelig, maar langzaam aan begrijp je steeds beter hoe de vork in de steel zit.

Veel groffe schiet partijen. Sommigen schrijven hier dat de film langdradig of saai is. Nou, totaal niet mee eens. Er is continu spanning en sensatie. Dat zit hem niet altijd in actie, maar ook in het spel. Veel mensen zien dat niet. Jammer genoeg. Maar gelukkig wij wel.

Een heerlijke misdaad thriller met een sterrencast. En de grote namen presteren allemaal naar behoren, hoewel ik Nicholson persoonlijk over de top vind gaan.

Het verhaal zit redelijk geniaal in elkaar, al is het natuurlijk grotendeels geleend van het origineel. Een origineel dat ik overigens nooit heb gezien. Je voelt de druk en wanhoop van DiCaprio's personage en in mindere mate ook die van Damon. Cinematisch is het heel dik in orde en zichtbaar een Scorsese.

Dat The Departed als serieuze en wat broeierige misdaad thriller toch hier en daar ruimte zoekt voor een lolletje, zoals bijvoorbeeld het steeds abrupt afkappen van de muziek, deert totaal niet en geeft de film een eigen smoel.

Ondanks de wat lange speelduur werd ik tijdens de tweede kijkbeurt, een dik decennium na de eerste, weer elke seconde geboeid.

Ondanks de cast en Scorsese een matige film. Nauwelijks spanning; je weet immers de hele tijd precies hoe de vork in de steel steekt en de karakters worden niet voldoende neergezet om echt mee te voelen. Daar zit meteen een pijnlijk punt; namelijk dat er - behalve DiCaprio - niet geweldig geacteerd wordt. Vooral Damon valt vies tegen met een vlak personage. Nicholson is Nicholson, wat op zich prima is, maar tegelijkertijd hebben we het al vaak genoeg gezien. DiCaprio is wel ouderwets sterk maar dat is niet genoeg. Martin Sheen heeft nog nooit meer gedaan dan zijn tekst onthouden en Mark Wahlberg en Alec Baldwin zijn clichématige stereotypen. Het script is onnodig complex en ongeloofwaardig gemaakt met de mooie psychologe die met beide ratten een verhouding aangaat. Alles bij elkaar bekruipt je het gevoel dat men er te veel tegelijk in wilde stoppen, waardoor weinig echt uit de verf komt. Nee, hoe langer ik erover nadenk hoe meer teleurstelling overheerst. Hier zat zoveel meer in. Uiteindelijk komt ik niet verder dan een nipte voldoende en dan ben ik gul.

De acteurs waren goed. Het verhaal was gewoon moeilijk om te volgen waardoor de film lang duurde. Ook al was het wel interessant om te zien. Op het einde heb je echt een reactie

Voor mijn hele review: review: the departed.

Een van de betere politie/misdaad films

Die ik heb gezien. Een super spannend verhaal met top acteurs die allemaal weten te boeien. Er zijn vele momenten die je totaal niet ziet aankomen, waardoor deze film je keer op keer verrast en je de gehele film op het puntje van je stoel laat zitten. Het spannende van de film is puur het spel tussen de undercoveragent en de undercover crimineel ... Genoten!

The Departed begint erg sterk. Je gelooft de karakters en de verhaallijn, helaas wordt het na ruim de helft van de film erg ongeloofwaardig. De Caprio zet dan nog steeds een sterke rol neer maar Damon wordt een karikatuur, hij liegt alles aan elkaar en zijn vriendin die psychiater is heeft niets door? Okay ze heeft waarschijnlijk wel iets door maar pakt niet door. De politie weet dat er een rat is maar zien dezelfde rat die op zijn werk met zijn 'vader' praat, soms waar anderen bij zijn. Toch valt ook dat niet op, zelfs niet als hij heel duidelijk in codetaal spreekt ("ik kom vanavond niet maar mijn vrienden komen wel").

Het einde is een afgang, ze schieten elkaar allemaal dood. Waarom heeft die psychiater geen grotere rol, dat zou het verhaal een stuk interessanter maken.

Geweldige misdaad thriller, heerlijk lange speelduur en een geweldige cast, beter heb ik het bijna niet gezien in één film.

Jack Nicholson is echt een genot om naar te kijken, maar ook Damon en DiCaprio spelen geweldig!
Mark Wahlberg had een wat kleinere rol, maar paste hier ook prima tussen en maken Alex Baldwin en Martin Sheen deze geweldige cast compleet.

Twee agenten die zonder het van elkaar te weten, tegenover elkaar komen te staan. Een crimineel, undercover bij de politie (Damon) en een agent, undercover bij de maffia (DiCaprio), die heel langzaam steeds dichter bij elkaar komen om elkaar te ontmaskeren

De film heeft een perfecte opbouw, veel spanning en genoeg plottwist, waarvan twee héél gruwelijk Martin Sheen valt te pletter van een gebouw, voor de voeten van DiCaprio en de liftdeur open en DiCaprio wordt direct door z'n kop geschoten . Erg bruut en enorm onverwacht net als de laatste scène waarin je eigenlijk verwacht dat Sullivan als nog wordt opgepakt en voor de rest van zijn leven opgesloten wordt, maar in plaats daarvan netjes wordt opgeruimd door Dignam.

Top film!

9,5
4,5*

Scorsese is voor mij een wat wisselende regisseur, maar soms weet hij toch pareltjes te maken. The Departed is niet zijn eerste gangsterfilm, hier gaat hij voor een verhaal met een remake van Infernal Affairs. Maar dan langer, minder spanning en veel te veel leunend op de plot ipv een deftig scenario. Het is niet slecht, maar het voelt nogal druk en sommige dingen hadden er gerust uit gemogen. De cast valt wel mee, maar heeft al beter gedaan. Als je houdt van het genre is het zeker geen slechte film, maar er zijn veel betere films gemaakt. De film kan ook niet tippen aan het origineel en Scorsese doet met de remake ook niet veel. Alleen voller maken, wat sommige dingen eerder als ballast dan als meerwaarde maakt.

Uitstekende film over twee agenten die er ieder hun eigen agenda op na houden. Deze remake is voor een film van Scorsese behoorlijk plot gedreven. Maar het zit wel goed en slim in elkaar en de personages zijn ook goed uitgewerkt. Een sterke cast weet hier zeker bij te helpen. Vrij snel, maar wel goed gemonteerd (je moet je aandacht er dan ook wel bijhouden).

Nog eens gezien. IJzersterke misdaadfilm. Spannend. Verrassende plot.

De cast is er een van wereldformaat en dat maakt de film. DiCaprio, Nicholson, Damon, Sheen, Baldwin, Farmiga waren prima in vorm.

Jammer dat soms heel snel gewisseld werd met fragmenten. Dat maakt het rommelig. Ook klopten bepaalde beeldwisselingen niet. De plot kwam wel heel snel.

Al met al een prima film.

Film opnieuw bekeken en wederom 2 1/2 uur geboeid aan de TV gekluisterd. Topfilm met topcast uiteraard en allemaal (Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Jack Nicholson, Mark Wahlberg, Martin Sheen en kleinere rol voor Alec Baldwin) in zeer goede doen. Het absolute einde van de film is toch verrassend en voelt ook goed aan.

Nooit eerder gezien omdat ik al vrij snel het origineel "Infernal Affairs" te pakken had. Die is misschien over de linie ook nog net iets sterker. Op zich zal dit ook niet mijn favoriete Scorsese-film worden. Maar goed anderzijds fantastisch plot natuurlijk waarin de rat en de mol op elkaar jagen. En dan Jack Nicholson in de typische kijk-daar-hebben-we-Jack-Nicholson-weer-rol. Zeker het laatste uur is een groot shit-hits-the-fan-festijn.

I smell a rat...

Ik had wel even zin in een herkijk van The Departed, een film die ik al talloze keren zag en steeds beter ga vinden en wilde voorzien van een betere comment. Toch was het zeker geen liefde op het eerste gezicht toen ik deze Oscarwinnaar voor het eerst zag. Sterker nog, ik was uitermate verbaasd dat deze film oscar voor beste film gewonnen had, want wat ik in eerste instantie meende te zien was een overhypte wirwar van lijntjes en karakters in zo'n snelheid door elkaar gemonteerd dat het amper bij te houden was. Oppervlakkig, te snel, veel gebrei en weinig wol, nee, ik was niet enthousiast over deze film...

Maar wat zie ik daar 15 jaar later toch anders tegenaan en zoals reeds gezegd zag ik de film inmiddels al meerdere keren en zag ik inmiddels ook het origineel Infernal Affairs, en daarmee een film die totaal niet te vergelijken valt met deze Hollywood versie maar niet minder goed en stijlvol is, toch is deze Hollywood versie een klasse apart beginnend met de quote van Costello die zoveel zegt als 'het recht van de sterkste' en 'dat je moet pakken wat je toekomt'. Het is de opmaat voor de installatie van beide klikspanen, iets dat in het geval van Colin al jong begint en in het geval van Billy niet minder indrukwekkend is met een Wahlberg in topvorm. Kenmerkend in beide gevallen toch zonder enige twijfel het milieu van Boston, de Ierse inslag, armoede, criminaliteit, afkomst, de ons kent ons mentaliteit en de reputaties van families. Het is een sterk verweven beeld waarin de lijntjes kort zijn, iedereen elkaar kent en er altijd rekeningen openstaan met veel achterdocht en omgekeerde psychologie en logica tot gevolg in een briljant plot van bedrog en wantrouwen.

Fantastisch is bijvoorbeeld de scène waarin Billy voor het karretje gespannen wordt door Dignam en Queenan, hij wordt met de kennis van zijn familie verleden perfect binnengehengeld en opgelijnd, 'do you wanna be a cop, or do you want to play to be a cop?' Het is 'down the rabbit hole' voor Billy Costigan, een perfecte rol overigens van Leonardo DiCaprio die het Pretty Boy imago andermaal van zich afschud, die zich weldra in een bijzonder onveilige wereld bevindt. Wordt hier een lans gebroken voor undercover werk? Het zou zomaar kunnen, want zelden zien we echt de keerzijde zoals je die nu ziet met de gesprekken met een psychiater en het beeld van Billy die ten ondergaat aan angsten en depressies en meerdere malen op het punt van vluchten staat. Paradoxaal en schrijnend is daarentegen het goede leven dat Colin leeft, en het moet gezegd dat Matt Damon zowaar charismatisch overkomt. Zowel prachtig als beklijfend zijn de korte momenten van Billy die sterk lijken op PTSS en onverwerkte rouw rond zijn moeder, prachtig is ook de scène rond zijn kwetsbaarheid in combinatie met Madolyn op prachtige wijze begeleid door Pink Floyd.

En zo snelt The Departed voort in een tempo en montage waar de aandacht eigenlijk geen moment mag en kan verslappen om in de sfeer en stijl van deze uitermate gelikte film te blijven waar geen moment of scène over en te veel is. De cast is werkelijk uitstekend met een biologerende DiCaprio als lijdend voorwerp maar tevens ontzettend sterke acteurs en prestaties in bijrollen zoals een geweldige Ray Winstone als French, of David O'Hara als 'hired muscle' en natuurlijk Wahlberg met een Oscar nominatie als de grofgebekte sergeant Dignam. Niet te vergeten de strakke soundtrack met Pink Floyd, Rolling Stones en het ontzettend aanstekelijke Shipping Up To Boston van The Dropkick Murphy's. Om te eindigen met de memorabele scène waar de telefoon gaat terwijl het contactpersoon Queenan dat niet meer kan zijn. Het omlijst de film als uiterst uitgebalanceerd geheel waar de spanning op geweldige wijze wordt opgevoerd en vooraldeze scène een moment is om ademloos te kijken.

Cui Bono is en blijft de vraag, waarschijnlijk niemand, en hoewel ik er verder geen minuut minder om zal slapen is het lot van een undercover agent toch wel iets dat even de aandacht mag hebben en daarmee is The Departed niet alleen een vlotte misdaadfilm maar ook zekere een psychologische evaluatie te noemen waarin veel fases van het leven voorbij komen en veel onbegrijpelijke dingen des mens voorbij komen. Want waarom steekt Billy zich in zo'n wespennest? Waarom is Frank met drugsdeals bezig terwijl hij allang binnen is? Waarom is Madolyn bij een man waar ze overduidelijk niet van houdt? En waarom smeert Colin hem niet gewoon om los van alles te zijn? Het is uit het leven gegrepen zullen we maar zeggen en daarmee een absolute topfilm. Een opwaardering naar 5 sterren wat mij betreft.

Toen ik deze film indertijd bij de huurvideo-release zag was ik eigenlijk wel teleurgesteld: een rechttoe-rechtaan-gangsterdrama, goed gemaakt maar niet spectaculair, en dan ook nog eens een remake, had ik eigenlijk niet méér mogen verwachten van deze filmmaker? In al die jaren heb ik hem nooit herzien, maar nu ik hem goedkoop op DVD ben tegengekomen ben ik toch wel van mening veranderd. The departed is niet zo zeer goed alswel uitstékend gemaakt, met voorop het geweldige contrast tussen de personages van Damon (keurig gekleed en zeer gedisciplineerd, maar een schurk) en DiCaprio (sjofel en agressief, maar rechtschapen) en daarachter de strakke organisaties van Nicholson en Sheen en al hun kleurrijke ondergeschikten, en de spanning hoe het net rondom de twee mollen steeds strakker wordt aangetrokken is prachtig uitgewerkt (om nog maar te zwijgen van de lange maar perfecte climax vanaf het dak tot de eindcredits).

        Toch ontbreekt er volgens mij nog steeds iets waardoor deze film voor mij niet de klassieke status heeft die GoodFellas meteen bij uitkomst had: "Nou, beter dan dít gaat een film uit dit genre onmogelijk worden." Ook z'n hoge noteringen in de top-250-lijsten van MovieMeter (#55) en IMDb (#39) verbazen me wel – het enige wat er ècht uitspringt is voor mij de bloednerveuze vertolking van DiCaprio door wiens lichaam constant een elektrische draad lijkt te lopen. Jack Nicholson daarentegen wordt nooit zo eng of intimiderend als ik had gehoopt, van het opgefokte personage van Mark Wahlberg had ik al bij zijn eerste verschijning genoeg, en alleen Matt Damon is verder uitstekend zonder meer. Misschien moet ik deze film nog vaker zien om echt van zijn grootsheid doordrongen te worden, het heeft me bij bijvoorbeeld Heat ook een aantal kijkbeurten gekost.

        Overigens vond ik deze film in een 2-DVD-versie met op de tweede schijf documentaires over Whitey Bulger en over de invloed van Martin Scorsese's jeugd in Little Italy en de vroegere Warner Brothers-gangsterfilms op films als Mean streets en GoodFellas, plus een negental deleted-scenes met korte inleidende commentaren van Scorsese zelf. Misschien geen exceptionele bonus-features, maar op de één of andere manier trokken ze me wel extra de film in en deden ze me nóg meer beseffen dat ik toch wel naar iets bijzonders had zitten kijken, dus de derde kijkbeurt moet ik misschien maar niet ál te lang uitstellen. (Overigens is GoodFellas bij MovieMeter #15 en bij IMDb #17, en Heat #26 resp. #103.)