Allegro (2005)

Interview met Boe.

In 'Allegro', we take a love drama and see what happens to it within a science fiction setting."

Ben erg benieuwd vanwege 'Reconstruction' en gezien het interview.

Na gebruik van Adagio for Strings van Barber in Construction van Christoffer Boe nu misschien Allegro van Schubert??

Maar beter niet vertellen dat Winterbottom ze al voor was.

Laat maar komen, Winterbottom of niet. Hoewel ik Code 46 nog best goed kon appreciëren, lijken de mogelijkheden met Boe achter de schermen mij heel wat groter

Inderdaad, mijn citaat komt vanwege 'Reconstruction' in mijn achterhoofd. Dat er meerdere films met zo'n intentie zijn gemaakt snap ik.

Zal er de volgende keer een knipoogsmilie bij zetten ;p

Erg sfeervolle trailer.

Wat een krachtige dialogen in die trailer! Ik sta er nog versteld van.

Komt er nog iets van deze film? Of is hij er al?...

nog 5 daagjes wachten en dan wordt de dvd gereleased .

http://www.amazon.co.uk/Allegro-Ulrich-Thomsen/dp/B000HRLWRQ

Ik vond het geweldig, kom er later als ik meer tijd heb nog wel een keer op terug. Boe weet echt hoe je schitterende plaatjes kan schieten. Mooi, ruis, korrel, licht, donker. Mooi.

Heb hem gister eindelijk gekocht bij Boudisque, kan niet wachten.

Vooral de scène waarin Zetterstrøm zijn herinneringen terug heeft, spijt heeft, weet wat er gebeurd is, een manier gevonden lijkt te hebben en dan meer wil, z'n vriendin terug wil, maar natuurlijk niets 'krijgt' is geweldig en geeft meerwaarde aan de film. "En nu? Niks, er is niks, dat kan niet" Heel mooi.

Boe pakt wederom een thema aan dat me ontzettend aanspreekt en weet dit te combineren met een geweldig gevoel voor cinematografie. Visueel is het vaak ontzettend mooi: in Reconstruction perfect, in Allegro soms net wat op het randje.

Ik verwachtte een film die zo fijn en zo hoog verheven is boven het gros als Reconstruction. Helaas waren mijn verwachtingen iets te hoog, maar allegro staat er maar een paar stapjes onder. Hij weet je te pakken en mee te nemen in een wereld van herinneringen en liefde. Schitterend hoe de wereld die door Boe wordt geschapen zo doeltreffend is.

De ontmoeting en relatie tussen Andrea en Zetterstrom, subtiel en haast slordig snel; maar o zo mooi wordt het gereflecteerd als je de scene hierboven door tovenaar beschreven krijgt te zien!

De belichting is schitterend. De donkerzwarte contouren van het halfbelichte beeld zorgen voor magie en sfeer. Ik vond echter het camerawerk ietwat in herhaling vallen, de steeds terugkerende 'zoom' werkte niet echt goed voor mij.

Al met al een schitterend filmpje, waar Boe wel inlevert qua sfeer en op visueel vlak, maar zeker een aanrader! 4,5 sterren voor nu, maar een herkijkbeurt zit er zeer binnenkort zeker in.

Note: Vond het erg mooi dat Alex (Reconstruction) ook in the Zone voorkwam.

Dit moet maar eens gezien worden. Niet veel aandacht gekregen verder deze film of heb ik liggen slapen?

Veel te weinig aandacht gekregen. Beetje vreemd na al het positieve dat over Reconstruction gezegd is. Maar met een beetje geluk kan ik hem binnenkort ook zien.

Gezien dan.

Boe gaf met Reconstruction al aan dat hij in staat was een verhaal te ontrafelen en uit elkaar te vijzen, zonder daardoor aan de emotie te raken.

In Allegro bouwt Boe verder op dit thema en maakt hij het zichzelf nog net iets moeilijk. Waar Reconstruction op een sublieme spanning vanuit het man/vrouw standpunt kon rekenen, neemt Boe dat hier ook nog grotendeels weg ... "but still, it hurts".

Wat Boe toont is opvallende klasse. Visueel doet niemand het beter (in kleur). Stijl druipt er gewoon vanaf. Belangrijk ook (en zeker bij een film over muziek) is dat het ritme echt juist zit. Maar het is toch vooral de belichting die Boe's film dat (enorm veel) extras geeft. Beelden zijn altijd plaatjes. Ook opvallend de "shakey/scherpstel" techniek die hij gebruikt. Komt vaak terug en werkt opvallend goed, zonder de film een lelijk/realistisch uiterlijk te geven.

De muziek is prachtig. Stijlvol maar ook onheilspellend. Lekkere brom op de juiste momenten, subtiel pianospel waar nodig. Boe haalt duidelijk veel emotie uit de sfeer, en deze film explodeert sfeer.

Daarbij een machtig mooi uitgewerkt concept (dat nogal aan Stalker doet denken) en wat rest is alleen maar meer bewondering voor deze regisseur. Hij is dan ook nog eens zo vriendelijk om z'n film geen seconde te lang te laten duren. Uniek inderdaad.

Boe is iemand die moeilijke zaken erg makkelijk doet, en makkelijke zaken erg moeilijk maakt. Daarvoor is kunde nodig, en een stevige brok pretentie. Zo voelen z'n films ook aan, maar hij maakt die pretentie volkomen waar.

Moderne, klassevolle, stijlvolle filmer die de concurrentie ver achter zich laat. De vergelijking met een film als Inland Empire ligt op de loer, hoewel beide films toch een hoop verschillen hebben. In de vergelijking komt Lynch er maar een beetje karig vanaf.

Nét iets minder dan Reconstruction, iets meer man/vrouw interactie had deze film nog dat beetje extras gegeven, maar dit is weer een meesterwerk. Weergalloos stukje cinema, genieten van elk beeld, elke klank en elk stukje (abstracte) emotie.

Dikke 5*

Bij jullie wel een bioscoop release gekregen? Ben zeer benieuwd, recontruction verdiend eigenlijk ook wel eens een herziening, ooit eens wat gehaast gekeken omdat de dvd weer terug moest.

Nee, jammer genoeg niet in de bioscoop verschenen, anders was ik echt wel gaan kijken. Beetje goedkoop van het internet moeten plukken.

Neemt niet weg dat ik nu wel zonder gêne achter de DVD kan gaan zoeken

Klnkt weer erg boeiend allemaal. Vooral die vergelijking met Inland Empire maakt me extra nieuwsgierig. Kleurgebruik vond ik in Reconstruction al zeer geslaagd, erg warme diepe kleuren. Laat maar komen die hap.

Engelse DVD is sinds een paar weken uit.

En de Nederlandse distributie zit weer eens te slapen....

Wat kan een verkeerd verwachtingspatroon veel slechts doen. Herzien, verhoogd, top10.

Het drama, met name in het begin, varieerde van erg sterk (vooral in dialoog) tot soms wat te overdreven. Ook vond ik de animatie scénes en de voiceover in deze vorm niet echt passen bij de stijl van de rest van de film, het gaf een soort van luchtige draai aan de film die van mij niet gehoeven had. Tevens had ik moeite met de plotselinge introductie van de zone.

Zover de minpuntjes.

Audiovisueel is deze film werkelijk perfect, evenals het acteerwerk van met name de 2 hoofdrol spelers. Daarnaast een leuk/intressant concept, en geven de sci-fi elementen de film een fijn sfeertje mee.

Boeiende film die ik zeker nog een kijkbeurt gun, voorlopig 4*

Wat een zeldzaam briljante film.

Enorm vlot verteld, met een fabelachtig oog voor visuele details. Nagenoeg alles is uit de hand gefilmd, maar de nabewerking levert eigenlijk de ultieme tegenhanger van de Dogmafilms op. Niet alleen visueel, maar ook narratief enorm gestileerd en artificieel, en tóch werkt het. We hebben het eerder gezien, maar wat maakt dat eigenlijk uit?

En dat maakt Allegro tot een virtuoos mengsel van Stalker, Eternal Sunshine of the Spotless Mind en Boe's eigen Reconstruction. Als een golf van fijne, snappy, warmbelichte plaatjes spoelen de herinneringen van een gesloten pianist over je heen. Muziek, liefde, dood en verdriet worden opvallend luchtig gebracht, maar tijdens de laatste scènes is de zware dreun er niet minder hard om. Hoe mooi en - gezien Boe's thematische aanpak - veelzeggend is het dat een animatiescène daarbij voor het meest ontroerende moment van de film zorgt. Kindje-Zetterstrøm opent zijn doosje en knuffelt het meisje voor de laatste keer... Kippenvel!

M'n verwachtingen bij deze film zijn inmiddels torenhoog, het gegeven van stalker in een film van Boe kan toch haast niet fout gaan. Zowel reconstruction als stalker zijn 2 van m'n absolute lievelingsfilms en hoewel het erg moeilijk zal zijn om bovenstaande titels te overtreffen of zelfs maar te evenaren ben ik erg benieuwd. Zal maar eens snel op zoek gaan naar de dvd.

Gezien en zeker geen spijt van m'n aankoop.

Eerst maar eens de minpunten: Allereerst vond ik het begin oftewel de ontmoeting en de daarop volgende verhouding veels te kort. Het duurde een klein kwartier en dit mocht zeker verdubbeld worden. Aangezien ik deze film allereerst als en soort stalker-cloon zag (op positieve wijze) vond ik het jammer dat de zone ook werkelijk werd getoond en ook nog zo lang. Bij stalker was juist de reis die telde en de zone bleef erg mysterieus. Door het lange verblijf hier is de mystiek er wat afgegaan.

Echter nogmaals zo zag ik dit aan het begin, wat zich ontvouwde was echter allerminst een stalker-cloon. Hoewel de zone hetzelfde is evenals z'n functie: Het houden/bewaren van je diepste gedachten en verlangens, is dit in Allegro op een totaal andere manier uitgewerkt. In stalker was (imo) de boodschap: De reis is belangrijker dan het doel waar het (weer imo) er in allegro om gaat dat je nooit je verleden en identiteit moet verliezen. De vergelijkingen met stalker zal ik dan ook bij deze laten rusten aangezien dat toch appels en peren wordt.

Dan de technische aspecten, in één woord zijn die erg goed. Iets minder dan in reconstruction maar nog steeds van erg hoogstaande kwaliteit. De soundtrack is goed, vooral geluiden worden doeltreffend gebruikt. De muziek mocht over het algemeen dan wat tegenvallen, (ik heb wel betere piano sonates gehoord) slecht was het allerminst. Ook de cinematografie was prima in orde, erg mooie beelden zowel qua camera, editing als belichting erg knap gedaan en ook de sfeer was goed voelbaar.

Al om al heb ik dus genoten van de film ondanks een wat stroef begin door een foute vergelijking, herziening zal dan ook snel volgen. De film schommelde voor mij tussen 4 en 4.5 maar omdat ik de fout maakte met verkeerde verwachtingen te beginnen en de film me ondanks dat toch heeft kunnen meevoeren, geef ik hier graag 4.5 sterren voor. Boe heeft het hem weer geflikt.

4.5*

Wat ik ook enorm mooi vind is dat Boe met Allegro, zijn Reconstruction alleen maar sterker maakt. In Allegro wordt wederom een reconstructie op tafel gelegd, in een andere vorm, met andere middelen, met andere personen, in een andere context, maar het blijft een reconstructie en het blijft pijn doen. Zelden gezien dat een regisseur een vorige film nog extra waarde kan meegeven door simpelweg het gelijk van die film nogmaals (al was dat niet eens nodig) te bewijzen met een volgende film.