The Girl on the Train (2016)

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende actrice Emily Blunt speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top, gewoon goed...

Grappig! Wij hadden precies hetzelfde!

Dacht dat het een thriller was. Kreeg gauw het idee dat het één of ander drama over een geesteszieke zou worden, maar het bleek toch een thriller!?!

Blunt vond ik erg sterk spelen en uiteindelijk vond ik het hele verloop en de afloop zeer bevredigend. De 'twist' en clou zie je wel al mijlenver aankomen.

Mmm, wat schuift dat, zo'n baantje? Ik blijk er dus wel talent voor te hebben. Zou ik dat op mijn cv kunnen zetten?

"Geen touw aan vast te knopen..." "Als je van het vrouwelijke geslacht bent zul je deze film met meer sterren belonen..." "Emily Blunt de uitstraling van een koe..." Ben ik een (a) hyperintelligente (b) vrouw met (c) een voorliefde voor Emily Blunt dat ik deze film met **** waardeer? Geen van al die dingen, maar ik vond het gewoon een spannende film met een vrij onverwachte ontknoping en een geweldige centrale rol, waarbij Blunt (geholpen door de grime) vooral de dronkenschap erg goed speelde, dat lukt lang niet iedereen. In het begin is de situatie inderdaad niet helemaal helder (zo hadden mijn medekijker en ik allebei éven de indruk dat het niet om twee maar om drie verschillende blondines ging), maar na verloop van tijd wordt het toch wel duidelijk wie wat is, en vanaf dat moment hield de plot me goed in zijn greep. Wel had ik enige moeite met het gegeven dat Rachel langzaam maar zeker en op de juiste momenten de benodigde delen van de waarheid weer "terugkrijgt", alsof zo'n black-out een puzzel betreft waarvan de stukjes alleen maar zitten te wachten tot ze het podium op mogen, daar voelde ik teveel de hand van de auteur die de dosering scherp in de gaten hield, maar los daarvan vond ik dit een spannende en uitstekende film.

En weer zo'n film (dacht ik na afloop ) waarin de man weer de abusive bad guy blijkt te zijn die niet van de vrouwen af kan blijven .
Dit keer emily blunt die in het begin zwelgt in zelfmedelijden en bijna voortdurend dronken de film door wandelt.
Dat zijn in het begin de scenes waar ik toch al vrij snel genoeg van begon te krijgen , vervolgens neemt het verhaal een onverwachte wending en word het een thriller waarin de suggestie sterk word gewekt
dat zij de schuld van alles is .

Ik geef toe de wending zag ik niet direct aankomen al had ik beter moeten weten , eigenlijk maakt het de film ook niet beter want het is zo cliche.

Deze ook eens bekeken en had er toch wat meer van verwacht. De film kwam nogal warrig over, gelukkig maakte het einde alles duidelijk. Omdat de film zo warrig overkwam, vond ik het niet zo'n meeslepende film. Ook het hoofdpersonage is niet zo sympathiek, dus dit hielp de film ook niet echt.

Tja, prima om eens mee te pikken via de tv, maar toch niet veel meer.

Ik las het boek een paar maand terug wel en ik moet zeggen dat het me geholpen heeft bij de verfilming ervan. Ik kan best de kritiek begrijpen dat het begin erg verwarrend en onsamenhangend is. Zeker met die flashbacks wordt er nog meer chaos gecreëerd. Tate Tayler probeert zo nauwgezet mogelijk het boek van Paula Hawkins te volgen en slaagt daar vrij goed in. De vraag die je je dan kan stellen is of een kopie van een boekstructuur te vatten is in een film van 107 minuten? Ook in het boek had ik in het begin niet onmiddellijk door dat de drie verhaallijnen van de vrouwen door elkaar liepen. Een boek daarentegen vertelt zoveel meer en het zijn de kleine nuances die ervoor zorgen dat het geheel bevattender wordt.

Geen topfilm en niet iets zoals iemand hier al zei om in de bioscoop te zien. De driehoeksverhouding van de vrouwen vormen de rode draad doorheen het verhaal. Allen zijn op één of andere manier aan elkaar gelinkt. Blunt deed het zeer goed als alcoholverslaafde vrouw. Het viel me ook op dat net als in het boek de vrouwelijke karakters dieper werden uitgewerkt dan de mannelijke. De film (en het boek) kennen diverse plotwendingen en naar het einde toe was het duidelijk wie de dader ging zijn. Het was net het verhaaltje van de drie indianen...

Dankzij het boek en de toch meer dan behoorlijke visuele kopie van Tayler een nipte 3,0*.

Redelijk sfeervolle en ook best intrigerende film al vond ik het er door de wat ingewikkelde vertelstructuur (die overigens wel goed bij het karakter Rachel Watson paste) nooit helemaal uitkomen.Gelukkig hebben we dan nog Emily Blunt die ik een erg sterke rol vond neerzetten en feitelijk de film redde.

Het scenario op zich was daar,als je alle Flashbacks op zijn plaats zet uiteindelijk toch iets te voorspelbaar voor en miste in mijn optiek ook overtuiging.

The Girl on the train is dan ook een film waarbij je in het begin even moet doorbijten om tenslotte tot de conclusie te komen dat het best een aardig drama/thriller is.

En dat komt hoofdzakelijk op het conto van het acteerwerk van Blunt,al deed de doeltreffende camerawerk en de regie van Tate Taylor (eerlijk gezegd nog nooit van de man gehoord) ook wel een duit in het zakje.

The Girl on the Train

Heel degelijke film. Met het bronmateriaal was ik onbekend - ik heb mij louter ingelezen door de beschrijving hier op MM te raadplegen - maar dat leek mij niet genoeg reden om mij deze film te onthouden. Ik was zeer benieuwd naar het ogenschijnlijk perfecte koppel en dat zorgt er voor dat The Girl on the Train op bepaalde punten een zeer sterke film is, maar ook wat steken laat vallen.

Een groot pluspunt is de complexiteit van het verhaal en de karakters die daarbij horen. Alle laagjes van de karakters en in welke relatie die tot elkaar staan worden prima uitgewerkt. Dat wordt verreweg het sterkst uitgewerkt rondom het karakter van Rachel, dat intrigerend, weerzinwekkend en interessant tegelijkertijd is. Haar obsessie met het koppel Scott en Megan, gecombineerd met haar eigen problematiek zorgt voor een boeiend begin. Rondom de persoon van Megan laat de film echter wat steken vallen. Haar karakter wordt door Rachel heel boeiend gepresenteerd, maar zodra haar karakter uitgediept wordt verdwijnt de aura van perfectie en haar transcendente status. Uiteindelijk vervalt haar persoon zelfs tot het ordinaire. Hierdoor komt de maniakale obsessie van Rachel met haar persoon in een wat irreëel daglicht te staan. Helemaal als Rachel ook haar persoonlijke problematiek gaat ondermijnen verliest de film aan kracht. Het einde is daarmee een moetje geworden.

Emily Blunt speelt sterk. Zij draagt grotendeels de film. Ze weet haar complexe persoonlijkheid goed tot leven te brengen. Haar missie, haar tegenslagen en haar verloren eigenwaarde komen perfect over op de kijker. De wanhoop en de afhankelijkheid waarmee haar obsessie gepaard gaat laat ze goed zien. Prima rol.
Haley Bennett heeft ook een zekere triestigheid over zich gehangen die niet makkelijk te imiteren is. In gesprek met Edgar Ramírez komt ze het best tot haar recht. Die tweede echter is vervangbaar, net als alle andere acteurs in de film. Luke Evans en Justin Theroux zijn net zo min een meerwaarde.

De sfeer in de film is vooral in het begin heel sterk. Gaandeweg de film kalft die wat af. Ik had daarom gehoopt dat het einde weer diezelfde grauwheid als het begin zou kunnen oproepen, maar dat blijft helaas uit. Suïcide van Rachel was een prima optie geweest bijvoorbeeld. Ze had best voor de trein mogen springen. Veder steekt de film cinematografisch degelijk in elkaar. De flashbackstructuur werkt prima en neem een deel van de spanning voor haar rekening.

The Girl on the Train is een zeer degelijke film die heel goed begint en dan gaandeweg het verhaal wat afzwakt. Desalniettemin zeker het zien waard.

3.5*

Matige film waarin een alcoholistische vrouw meer denkt te weten over de verdwijning van een vrouw. De vertelstructuur komt wat manipulatief over (ondanks dat is de identiteit van de dader voorspelbaar). De personages weten niet echt te boeien en de film was gebaat geweest bij iets meer tempo. Emily Blunt zet een prima rol neer. Een kleine 2.5 sterren.

Een fijne film! Hij begint traag en je moet je er echt even doortrekken, vooral de verschillende verhalen lopen dan wat door elkaar heen en je kunt de drie lijnen moeilijk van elkaar onderscheiden. Naarmate de film vordert lopen deze lijnen steeds meer door elkaar heen, de film wordt spannender en geeft steeds meer hints naar wat er werkelijk is gebeurd. Het einde zwakt weer wat af, ondanks dat de spanning een hoogtepunt bereikt wordt het ook wat onwerkelijk. Want waarom niet eerst de politie gebeld? En na het verliezen van haar bewustzijn lijkt er aardig wat tijd verloren te zijn gegaan waarin er kansen zat lagen voor Theroux... Al met al een prima film als je zoekt naar iets wat aardig wat aandacht vergt gedurende de film.

Heel aardig mysterie/thriller.

Interessante benadering wat mij betreft over hoe iedereen op zijn manier met verlies en tegenslag omgaat en vooral hoe iedereen volmaakt normaal en gelukkig lijkt maar dat er bij iedereen vlak onder de oppervlakte een gitzwart randje van onvrede, ongeluk of verdriet leeft of sluimert. Eigenlijk hoe het in het echt ook gaat in het facebooktijdperk van tegenwoordig.

Al met al ook nog wel een aardige ontknoping alleen had ik eerder de psyschiater verwacht die zijn praktijk probeerde te redden en daarom Megan uit de weg wilde hebben. Nooit een moment gedacht dat Rachel het geweest was.

Leuk filmpje.

Suf.

Wat heb ik me toch dood geïrriteerd aan dit project. Nergens, maar ook nergens had ik het idee naar een beetje realiteit te kijken. Daarnaast zijn zowel Emily Blunt als Evans vreselijk aan het acteren en zijn daarmee ook vrij irritant.

Ook Bennett speelt nogal een dommige rol. De film is saai, nergens realistisch en duurt te lang. Mystery is vrij flauw uitgevoerd en de film is maar saai in zijn geheel. Slechts naar het einde toe is het wat interessanter maar ook dan is de ontknoping maar zwak.

Waar ik wel punten voor kan geven is de sfeer, die was dan wel weer goed uitgevoerd op sommige momenten. Vooral de wat surrealistische scenes weten wel een ongemakkelijk gevoel op te roepen. Voor de rest een matige film met een nogal dom verhaal.

Het boek heb ik (nog) niet gelezen. Deze verfilming vind ik in ieder geval redelijk goed. Ik vind het een vrij gecompliceerd

en intrigerend verhaal, oké acteerwerk en best spannend op sommige momenten. Het voelde niet heel bijzonder, maar het keek vrij vlot weg, ook al snapte ik het niet allemaal direct. Voldoende. 3*

Je moet er de aandacht wat bij houden, maar als je de relaties wat door krijgt en mee bent met de verschillende verhaallijnen toch wel een behoorlijke film. Het acteren moest vooral door de vrouwen gedragen worden, de mannen liepen er maar wat bij. Alleen jammer dat de twee blonde vrouwen nogal op mekaar leken, dat was niet altijd even duidelijk. 3*

Degelijk thrillerdrama die wat moeizaam en langdradig begint maar een verrassende plot kent, na een 'who dunnit' rondje. Leuke karakterrollen, met name Emily Blunt zelf. Heb er met genoegen naar gekeken, leuke film voor een zaterdagavond.

Niet onaardige opzet (veel flashbacks), zeker omdat de ontknoping zich langzaam laat uhh... ontknopen. Als je je realiseert dat het in de dop om 6 personen gaat, kun je overigens ongeveer halverwege de film raden whodunnit. Emily Blunt is gewéldig. Meer eye candy in deze film: Rebecca Ferguson (Zweeds van oorsprong, o.a. bekend van Mission Impossible) en Haley Bennett (Music & Lyrics met Hugh Grant). Wikipedia schrijft over waar het bij veel kijkers en de critici is gaan wringen. Mee eens. Veel blijft op de vlakte. In wezen waren alle ingrediënten voorhanden voor een ware psychologische thriller.

Je moet even over de helft komen en jeetje, dat kost wat moeite, maar dán pas weet je dat wat je denkt te weten niet is wat je weet.

Het einde zie je dus compleet niet aankomen en juist het einde maakt van deze film toch iets goeds!

Wel allemaal heel triest hoor potjedikkie ? heerlijk

(EDIT moderator: onzin verwijderd)

Matig.

Het begint nochthans best aardig. Er worden heel wat puzzelstukjes neergelegd waarvan niet meteen duidelijk is wat het totaalplaatje zal zijn. Daarbij is de trage opbouw zeker een meerwaarde, al merk je aan de monologen wel al snel dat je met een boekverfilming te maken hebt.

Maar Taylor weet het mysterie niet echt heel lang aan te houden. Na een half uurtje is het wel duidelijk waar deze film heen wil, daarna is het ook al te makkelijk te raden welke twist je mag verwachten. En dan is het eigenlijk gewoon een halve film lang "connect the dots" kijken.

Jammer dat na een beloftevol begin deze film verzandt in een al te matige en eenvoudige thriller. Qua acteerwerk en presentatie blijft het wel aardig overeind, maar verder valt er niet zoveel positiefs over te vertellen. Blijkt toch moeilijk, mysterie en spanning vasthouden, zo'n hele film lang.

2.5*

Een erg rommelig en traag begin inderdaad. Naar wie van de drie vrouwen kijken we en hoe passen die in het verhaal. Uiteindelijk begint het een beetje duidelijk te worden en wordt het nog een heel redelijke film.

De film begint erg onrustig. Er worden constant afzonderlijke personages geïntroduceerd en als je van tevoren niet Emily Blunt als enige op de poster hebt zien staan, zou je je afvragen op welk personage nou de focus komt te liggen. Ik gooide de geïntroduceerde namen in het begin ook de hele tijd door elkaar. In eerste instantie dacht ik dat dat misschien aan mijn oplettendheid lag, maar zo te lezen ben ik niet de enige die dit ervoer. Ook doordat er soms op vreemde momenten voor tijdsprongen gekozen wordt, komt het soms wat rommelig over.

Als de film eenmaal op gang gekomen is, is het verder wel een leuke thriller. Puik acteerwerk van Emily Blunt, maar ook Haley Bennett, Luke Evans en Justin Theroux doen het goed. Ook leuk om bekenden als Laura Prepon en Lisa Kudrow, ondanks hun geringe bijdrage, in bijrollen te zien opduiken. Bij een thriller let ik er met name op of er spanning aanwezig is, want daarvoor kijk ik een film als deze vooral. Het lukt The Girl on the Train halverwege nog best goed, maar je moet er wel even op wachten. Te lang eigenlijk. De plottwist zag ik niet meteen aankomen en zorgde daardoor voor een geslaagde verrassing en ontknoping. De film is absoluut niet perfect en wordt ook niet in elk opzicht goed afgerond. Ik vond het bijvoorbeeld een afknapper dat er blijkbaar geen sporen van Tom op het lichaam van Megan zijn gevonden. Wat overblijft is een vermakelijke film die ik al met al toch wel de moeite waard vond voor een keertje.

3*

Rond de mid jaren 10 waren dit soort drama/thrillers erg populair, denk daarbij bv ook maar aan Gone Girl bijvoorbeeld. The Girl on the Train is ook een fijne mysterie die vooral ondersteund wordt door een goed spelende Emily Blunt, die de film toch in haar eentje weet te dragen. Zij speelt toch wel een overtuigende alcoholist, zonder dat je denkt dat ze overdreven met een dubbele tong o.i.d. praat.

De film draait er voornamelijk om wat er nou precies die ene avond is gebeurd dat Blunt's personage een black out heeft gehad en het meisje wie ze altijd vanuit de trein bespiedt (en toevallig naast haar ex woont) vermist raakt.

Het mysterie wordt aardig opgebouwd en de film weet de spanning goed vast te houden de gehele speelduur. De grijze/grauwe filter over de film zorgt voor dat extra deprimerende sfeertje. Je moet er wel van houden en het is allemaal wel wat traagjes, maar binnen dit genre doet the Girl on the Train gewoon wat het moet doen, zonder exceptioneel te worden.

3,5*

Een traag, verwarrend en pretentieus project dat nergens weet te boeien. Emily Blunt is nogal een saaie trien, en weet nergens de sympathie van de kijker mee te krijgen. Je moet wachten tot helemaal aan het einde van de film om wat te zien gebeuren.

Om een of andere reden had ik ook iets Hitchcockiaans in mijn hoofd toen ik deze film in de winkel in mijn handen had, ben er wel blij om dat ik 'm niet heb gekocht.

IJzersterk drama. Er wordt heerlijk met flashbackstructuren gespeeld, maar ook met de notie van subjectieve Point of View en gekleurde herinneringen. De puzzelstukjes vallen zo doorheen de film meer en meer in elkaar, maar in de eerste plaats is het een film die niet zozeer focust op het thrillerachtige mysterie, maar veeleer op de onderliggende psychologie van de personages. En dat was in dit geval een goede zaak wat mij betreft, want het plot an sich is natuurlijk niet bijster origineel. Het doet een beetje Hitchcock-esque aan misschien, maar er wordt sowieso een eigen draai aan gegeven op het vlak van de uitwerking. De verslavingen en de imperfecties van de personages worden interessant weergegeven, vooral het alcoholisme van Emily Blunts karakter komt indringend en realistisch over. Ook de thema's van psychologisch misbruik en gaslighting, die vooral tegen het einde opduiken en een andere kijk op het verhaal geven, zijn intrigerend uitgewerkt. Het wordt wellicht wat onsubtiel en eenzijdig in het laatste gedeelte, maar ik zie niet direct in hoe je dat eleganter had kunnen oplossen. Er zaten in ieder geval zovéél diepe en interessante dingen in de film verwerkt buiten (en onder de oppervlakte van) het hoofdplot om, en dat zorgde er voor dat ik vanaf het begin gebiologeerd was. Als er meer was ingezet op het thrilleraspect, was het waarschijnlijk een stuk meer standaard en gewoontjes geweest. Blunt zet in de hoofdrol een carrière-uitsteker van een acteerprestatie neer, maar heel de cast levert fantastisch, subtiel en indringend spel. Alleen jammer dat Justin Theroux niet ten volle benut wordt, een acteur die ik na het kijken van de serie The Leftovers ontzettend hoog heb zitten. De soundtrack is (op een goede manier) minimalistisch aanwezig, en de cinematografie is simpel maar mooi. 4* langs mijn kant.

Toch wel boeiende psychologische thriller, met een zeer fijne cast, ja was het kijken meer dan waard.

Er is zeker wel een mystery maar het is nooit spannend genoeg om het een thriller te noemen, het is eerder een drama, dat vooral door het spel van Blunt omhooggetild wordt. Sowieso goede acteurs en regie en fraai geschoten maar het mist iets om het echt beklemmend en boeiend te maken.

The Girl on the Train is een film met een mooie opbouw wat je op het begin erg laat misleiden maar daarna veel duidelijk maakt. Qua sfeer en acteerwerk ook zeer fraai. Mooie film!