The Girl on the Train (2016)

Waarom zegt Rachel op het einde dat ze met zijn drieën altijd verbonden zullen zijn? Anna en Rachel snap ik nog wel, maar Megan ging vreemd met Tom en wist zelf ook dat hij getrouwd was en kinderen had. Van waar die sympathie op het einde voor haar.

Tegenvaller, en wel om meerdere redenen. De vertelstructuur is vermoed ik direct van het boek overgenomen. Er is natuurlijk een reden waarom de structuur van films en boeken verschillen, dit werkt namelijk niet. Mede daardoor wordt het verhaal warrig opgebouwd. Een ander minpunt is dat het mysterie in feite het onderwerp van de film betreft. Hierdoor weet je dus niet waar de film over gaat en weet je ook niet of je er wel of geen zin hierin hebt. Uiteindelijk blijkt de film een soort van soap te zijn over de relaties van een laten we zeggen vrouwonvriendelijke man. Ik had me vooraf niet ingelezen maar ik kan nu wel bevestigen dat deze film vooral op vrouwen gericht lijkt. De film wist me absoluut niet te pakken en al na een paar minuten had ik spijt van deze keuze, mijn suspension of disbelief werd meteen getest toen bleek dat je vanuit een (rijdende) trein tot in detail kunt zien wat mensen allemaal in hun huis doen. Een boekverfilming waar de producers de minst mogelijke energie in hebben gestoken, met dit resultaat. 1,5*

Matig.

The Girl on the Train begint redelijk suspensevol. Ik had geen enkele voorkennis dus dat helpt natuurlijk ook wel mee. Naarmate de film vordert neemt het soapgehalte enkel maar toe en de spanning ebt stapsgewijs weg.

Emily Blunt is daarenboven ook niet echt mijn type actrice. Ze doet haar best wel, maar verder komt ze er niet mee. Ook zo’n Justin Theroux of Luke Evans zijn inwisselbaar tot en met.

Regisseur Tate Taylor maakt het audiovisueel gezien degelijk genoeg, maar daar blijft het dan ook bij. Geen enkel element heeft me op het puntje van mijn stoel laten zitten. Het is me allemaal te vrijblijvend gebleven. Dat het uiteindelijk om overspel en driehoeksrelaties gaat maakt het veel te klef. Maar daar kan Taylor niets aan doen, natuurlijk.

2,5

Na drie kwartier nog geen touw aan vast te knopen. Wat een BAGGER. En wat is die Emily Blunt een saaie actrice: De uitstraling van een koe tijdens een heilige communie. Een welverdiende nul sterren.

Matig, inderdaad, eigenlijk gewoon ronduit zwak. Grote probleem vind ik niet zozeer dat de plot lang enigszins vaag blijft, maar dat het uiteindelijk een nogal leeg geheel blijkt, niet intelligenter of spannender dan een gemiddelde Baantjer-aflevering - maar met allerlei ongeloofwaardige wendingen, chronologische trucjes en haperende geheugens wordt het allemaal erg opgeklopt en gerekt. Blunt vond ik, zoals altijd, wel aardig.

Redelijk maar echt overtuigen kon deze The Girl on the train mij toch niet. Heb het boek nooit gelezen, maar het verhaal zelf is wel redelijk interessant, maar niet bijzonder origineel. De film zelf verloopt bijzonder traag wat niet altijd een minpunt hoeft te zijn. Wel is de film redelijk rommelig en de uitwerking wat oninteressant. Het acteerwerk was wel goed en Haley Bennett was een pareltje om naar te kijken. Wie de uiteindelijke dader was was ook niet zo moeilijk om te ontdekken. Al bij al is dit zeker geen slechte film maar ik miste iets om er echt van te genieten. Heb dit soort verhalen al beter gezien.
3/5 ***

Ken het verhaal en het boek niet, dus de film wist mij van begin tot het einde toe te boeien door het mysterieuze verhaal, de wendingen en het goede spel van de cast waarbij Blunt mij wel wist te overtuigen in haar rol. Haley Bennett vond ik een aangename verrassende ontdekking. Nochtans moest ik ze kennen van de films Kristy en Hardcore Henry. Maar blijkbaar weet ze in deze film dus meer op te vallen. Rebecca Ferguson is ook een leuke verschijning. De opbouw van het verhaal met de verschillende flashbacks stoorde mij niet want de puzzelstukjes vallen in het slot mooi in elkaar. 7,5/10

Op een gekke manier bleef deze film mij wel boeien. Tot het einde gekeken maar toen kwam toch een beetje de teleurstelling. Onder de film zat ik als maar te wachten op een verassende wending maar die bleef toch uit. Niet wat ik verwacht had. Leuk om een keer te zien maar daar blijft het voor mij bij.

Kon er niet inkomen en heb de film na 20 minuten afgezet, dat gebeurd me trouwens niet vaak. Mogelijk dat ik op een later moment nog een keer een poging waag. 1.5

Te voorspelbaar en dat is jammer, verder zit deze film eigenlijk prima in elkaar.

Eigenlijk vermoedde ik al dat 'The Girl on the Train' van Paula Hawkins weer zo'n overgewaardeerd flutromannetje is en dat vermoeden wordt door deze film maar weer eens bevestigd. Een fantasieloze plot die iedere knurft wel had kunnen verzinnen. De labiele Emily Blunt loopt alleen maar tranen te plengen: 'Die bitch woont nu in mijn huis. Ik heb dat hele huis ingericht, boehoehoe...' Jankerd! De rechercheur is weer zo'n wijs iemand die alles doorheeft en iedereen doorziet (waarom los je de zaak dan niet op, vraag ik mij dan af?). Het is trouwens ook uitgesloten dat je vanuit een rijdende trein en van zo'n afstand kan zien wat er in een huis gebeurt. Die mensen staan wel heel vaak op hun balkon. Op een gegeven moment ziet ze zelfs dat ze een nummertje aan het maken zijn. Overigens zijn de seksscènes weer zo preuts. Dat iemand de hersens worden ingeslagen, dat krijg je dan wel weer gewoon te zien. Maar goed, het is per slot van rekening een Amerikaanse film.

Het boek vond ik echt helemaal niks. Ik heb drie hoofdstukken gelezen; toen barstte het glazuur van mijn tanden van de mierzoete schrijfstijl. Vreselijk! De film valt me niet tegen. Ik wist dus niet wat er zou gebeuren, maar daardoor is de titel mij echt een raadsel. Het is zeker geen topfilm, maar hij kijkt aardig weg. Er wordt aardig geacteerd en het script zit goed in elkaar. 3 *

Ben lang niet zo negatief als de meesten hier. Ik moest er in het begin wel even doorheen komen en dacht even waar zit ik naar te kijken. Vooral het begin is dan ook niet al te sterk. En met die kritiek ben ik het hierboven dan ook wel eens. Overigens de trein rijdt hier op dit stuk vrij langzaam, maar de personages zo duidelijk in beeld brengen komt inderdaad niet geloofwaardig over. Gelukkig wordt de film naarmate beter en gaan we meer "daders" aanwijzen. De vele plotwendingen vond ik wel mooi, en voor mij was het toch wel een verassing wie uiteindelijk de dader was.

De vertelmode vond ik niet storend bij deze film die ik overigens in het begin kon betitelen als een dramastuk maar gaandeweg thrillerstukjes had. Niet hoogstaand, maar wel er tegenaan. Gelukkig was alles uiteindelijk goed te volgen en zag ik verder geen plotgaten. De verbondenheid met de drie vrouwen begreep ik wel. Het is wel een echt denkertje deze film. Kan begrijpen dat een deel deze film geen ruk aan vindt, maar een romannetje als Safe Haven ofzo is het zeker niet.

Als ik van te voren had geweten dat dit een verfilming was van een boek dat dertien weken lang op de eerste plaats in de New York Times Bestseller-lijst heeft gestaan. Had ik me misschien bedacht om te kijken. Aangezien boekenhypes als Fifty Shades of Grey of een meer mannelijker versie The Da Vinci Code ook niet tot mijn verbeelding spreken. Langzaamaan werd het me duidelijk dat de film alles behalve voor mij als man bedoeld was. De film hangt voor mij teveel aan elkaar aan van onwaarschijnlijkheden. Iets waardoor de uitdrukking: "mannen komen van Mars en vrouwen van Venus" van toepassing is op deze film (en ook het boek?) De mannelijke acteurs blijven eenzijdig en simpel uitgewerkt. Terwijl de vrouwelijke juist teveel zijn ontwikkeld tot zelfs het irritante toe. Ook zag ik de ontknoping, compleet met twist, ver van te voren aankomen. Het mogen duidelijk zijn dat als je van het vrouwelijke geslacht bent je deze film met meer sterren zal belonen. Echter ik ben van het mannelijke geslacht en kom niet verder dan 2 sterren. Omdat, de door mij zeer gewaardeerde, Rebecca Ferguson mee doet, verhoog ik het tot een halve ster meer.

Knap dat een op zich ongeloofwaardig verhaal toch kan beklijven...

Fijne "ouderwetse" thriller. Rommelig begin. Overwoog zelf om de film af te zetten. Hoewel af en toe een tikje ongeloofwaardig.....beklijfde de film wel naarmate de tijd. En blij dat ik hem af gekeken heb.

Matig werkje. Ik moest m'n best doen om 'm uit te kijken.

Grappig, dit is dus zo'n film die ik persoonlijk eigenlijk best goed vond en waar ik nu op MM.nl echt veel slechte recensies over lees. Dat had ik niet verwacht, en heel veel dingen die men als minpunten noemt vond ik juist goed. Gelukkig kunnen meningen dus verschillen.

De opbouw met de flashbacks vond ik niet verwarrend en dus had ik eigenlijk geen probleem met het volgen van het verhaal. Overigens ben ik niet bekend met het boek dus ik had ook geen voorkennis. Het acteerwerk vond ik prima in orde met een sterke cast. Justin Theroux is in de serie The Leftovers al één van de sterkhouders en dat laat hij nu opnieuw zien. En waar sommigen zich irriteren aan Emily Blunt vind ik haar juist een fijne, integere actrice.

En tot slot kwam ook de plotwending voor mij vrij onverwacht en dat gebeurd nog maar weinig in series en films die ik kijk dus ook dat kon ik waarderen.

4*

8/10 (IMDB)

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende actrice Emily Blunt speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top, gewoon goed...

Goede cast, die het ook goed doen in deze film.

Maar de ganse film kon me niet bekoren, het verhaal niet en ook de opzet van de film niet.

De flash-backs waren storen en voor de rest was het maar een saaie bedoening.

Ik kan gerust spreken van een miskoop...

Grappig! Wij hadden precies hetzelfde!

Dacht dat het een thriller was. Kreeg gauw het idee dat het één of ander drama over een geesteszieke zou worden, maar het bleek toch een thriller!?!

Blunt vond ik erg sterk spelen en uiteindelijk vond ik het hele verloop en de afloop zeer bevredigend. De 'twist' en clou zie je wel al mijlenver aankomen.

Mmm, wat schuift dat, zo'n baantje? Ik blijk er dus wel talent voor te hebben. Zou ik dat op mijn cv kunnen zetten?

De hele tijd de film willen stoppen omdat er echt geen touw aan vast te knopen is.Ik bleef kijken om het te vinden.Het lijkt geniaal maar moet hem nog 20 keer kijken in de hoop dat ik alles snap. De laatste 30 min maken een hoop goed

"Geen touw aan vast te knopen..." "Als je van het vrouwelijke geslacht bent zul je deze film met meer sterren belonen..." "Emily Blunt de uitstraling van een koe..." Ben ik een (a) hyperintelligente (b) vrouw met (c) een voorliefde voor Emily Blunt dat ik deze film met **** waardeer? Geen van al die dingen, maar ik vond het gewoon een spannende film met een vrij onverwachte ontknoping en een geweldige centrale rol, waarbij Blunt (geholpen door de grime) vooral de dronkenschap erg goed speelde, dat lukt lang niet iedereen. In het begin is de situatie inderdaad niet helemaal helder (zo hadden mijn medekijker en ik allebei éven de indruk dat het niet om twee maar om drie verschillende blondines ging), maar na verloop van tijd wordt het toch wel duidelijk wie wat is, en vanaf dat moment hield de plot me goed in zijn greep. Wel had ik enige moeite met het gegeven dat Rachel langzaam maar zeker en op de juiste momenten de benodigde delen van de waarheid weer "terugkrijgt", alsof zo'n black-out een puzzel betreft waarvan de stukjes alleen maar zitten te wachten tot ze het podium op mogen, daar voelde ik teveel de hand van de auteur die de dosering scherp in de gaten hield, maar los daarvan vond ik dit een spannende en uitstekende film.

En weer zo'n film (dacht ik na afloop ) waarin de man weer de abusive bad guy blijkt te zijn die niet van de vrouwen af kan blijven .
Dit keer emily blunt die in het begin zwelgt in zelfmedelijden en bijna voortdurend dronken de film door wandelt.
Dat zijn in het begin de scenes waar ik toch al vrij snel genoeg van begon te krijgen , vervolgens neemt het verhaal een onverwachte wending en word het een thriller waarin de suggestie sterk word gewekt
dat zij de schuld van alles is .

Ik geef toe de wending zag ik niet direct aankomen al had ik beter moeten weten , eigenlijk maakt het de film ook niet beter want het is zo cliche.

Deze ook eens bekeken en had er toch wat meer van verwacht. De film kwam nogal warrig over, gelukkig maakte het einde alles duidelijk. Omdat de film zo warrig overkwam, vond ik het niet zo'n meeslepende film. Ook het hoofdpersonage is niet zo sympathiek, dus dit hielp de film ook niet echt.

Tja, prima om eens mee te pikken via de tv, maar toch niet veel meer.

Film met David Lynch achtige trekjes, zeker naar het eind toe. Begin is regelrecht onsamenhangend, maar ik ben niet de enige die moeite heeft met de vertelstructuur. Of zoals iemand eens zei, echt goede films hebben geen ingewikkelde vertelstructuur nodig. Toch kreeg ik er wel grip op en heb ik geboeid zitten kijken. Al zou ik hem nog eens moeten zien om vooral het eind helemaal in te laten dalen. Of dat er van komt?

Tja...typische standaard 'relatie problemen' film, tussen mannen en vrouwen, kon inderdaad niet echt boeien, saai en voorspelbaar. Maar vind Blunt wel een goede Britse actrice, ze ziet er Brits uit, praat met een UK accent en zie haar dan ook het liefst in Britse films spelen. Maar US en UK films gaan nu eenmaal in elkaar over in Hollywood.

Ik las het boek een paar maand terug wel en ik moet zeggen dat het me geholpen heeft bij de verfilming ervan. Ik kan best de kritiek begrijpen dat het begin erg verwarrend en onsamenhangend is. Zeker met die flashbacks wordt er nog meer chaos gecreëerd. Tate Tayler probeert zo nauwgezet mogelijk het boek van Paula Hawkins te volgen en slaagt daar vrij goed in. De vraag die je je dan kan stellen is of een kopie van een boekstructuur te vatten is in een film van 107 minuten? Ook in het boek had ik in het begin niet onmiddellijk door dat de drie verhaallijnen van de vrouwen door elkaar liepen. Een boek daarentegen vertelt zoveel meer en het zijn de kleine nuances die ervoor zorgen dat het geheel bevattender wordt.

Geen topfilm en niet iets zoals iemand hier al zei om in de bioscoop te zien. De driehoeksverhouding van de vrouwen vormen de rode draad doorheen het verhaal. Allen zijn op één of andere manier aan elkaar gelinkt. Blunt deed het zeer goed als alcoholverslaafde vrouw. Het viel me ook op dat net als in het boek de vrouwelijke karakters dieper werden uitgewerkt dan de mannelijke. De film (en het boek) kennen diverse plotwendingen en naar het einde toe was het duidelijk wie de dader ging zijn. Het was net het verhaaltje van de drie indianen...

Dankzij het boek en de toch meer dan behoorlijke visuele kopie van Tayler een nipte 3,0*.

Redelijk sfeervolle en ook best intrigerende film al vond ik het er door de wat ingewikkelde vertelstructuur (die overigens wel goed bij het karakter Rachel Watson paste) nooit helemaal uitkomen.Gelukkig hebben we dan nog Emily Blunt die ik een erg sterke rol vond neerzetten en feitelijk de film redde.

Het scenario op zich was daar,als je alle Flashbacks op zijn plaats zet uiteindelijk toch iets te voorspelbaar voor en miste in mijn optiek ook overtuiging.

The Girl on the train is dan ook een film waarbij je in het begin even moet doorbijten om tenslotte tot de conclusie te komen dat het best een aardig drama/thriller is.

En dat komt hoofdzakelijk op het conto van het acteerwerk van Blunt,al deed de doeltreffende camerawerk en de regie van Tate Taylor (eerlijk gezegd nog nooit van de man gehoord) ook wel een duit in het zakje.