Short Cuts (1993)

Is deze film ook in Nederlandse winkels te verkrijgen???

Je kan 'm bijvoorbeeld wel via play.com bestellen.

Heb ik vandaag bij Boudisque in Utrecht zien staan. Wel UK import.

Owh ja, dat kan natuurlijk. Er is sowieso geen Nederlandse versie te krijgen, wat ik eigenlijk bedoelde.

Meesterlijke film. Een kijkje in het leven van een aantal mensen tussen 2 natuurrampen in (ik ben geen symbolenzoeker, maar...).

Verschrikkelijk "echt"; nooit geforceerd en vooral heel erg menselijk. Erg complex n diepgaand zonder ergens pretentieus of ontoegankelijk te worden.

Je moet wel wat onder de oppervlakte zoeken natuurlijk: subtiliteit is een sleutelwoord bij Altman. En zoals bij het meerendeel van de films van deze regisseur het geval is, heb je Short Cuts na één keer nog lang niet gezien!

Zeker een zeer goede film, Ik vind alleen dat er niet echt wat boeiends gebeurd wat dan weer jammer is en de film minder maakt.

Wie over honderd jaar een geschiedkundige, sociologische of antropologische studie wilt doen naar de levenswijze van mensen die op het hoogtepunt van onze westerse liberale cultuur leven doet er goed aan Short Cuts te bestuderen.

Short cuts is een prachtige willekeurige collage van mensen die in het liberale Amerika leven en overleven, ieder opzoek naar geluk, geld, seks en liefde. Los Angeles is de perfecte omgeving om alle mooie en vooral lelijke kanten van onze maatschappij te tonen.

De mensen in short cuts zijn allemaal doodgewone mensen die al worstelend de naar mijn smaak keiharde Amerikaanse maatschappij een gelukkig bestaan zoeken. Het leven kan raar lopen en zit vooral in de relationele sfeer vol tegenslagen en tegenstrijdigheden. Mensen maken arbitraire of juist doordachte keuze die voor vele onvoorzienbare gevolgen blijkt te hebben.

Een prachtige film en een aanrader voor de mozaiekfilm liefhebbers. Mooie muziek overigens.

Ik vind Short Cuts trouwens een compleet andere film dan Magnolia. Die twee zijn maar heel oppervlakkig vergelijkbaar.

In Magnolia wordt de mozaiekstructuur gebruikt om naar bepaalde dramatische en emotionele punten op te bouwen. Altman weigert zo te werk te gaan, Short Cuts is puur een studie van het menselijk gedrag, heel willekeurig en schijnbaar totaal ongestructureerd, net als een mensenleven.

Magnolia is in dat opzicht een gemakkelijkere film, de structuur maakt het makkelijker om met de personages mee te voelen, de films is emotioneel duidelijker en conventioneler. De meeste mensen voelen meer bij Magnolia, maar voor mij is hij veel minder waardevol dan Short Cuts. In Magnolia voel je duidelijk de hand van een regisseur (of schrijver) die de gebeurtenissen stuurt en iets wil vertellen over een aantal thema's, in Short Cuts geen (geforceerde) filmstructuur, gewoon kijken naar een aantal gewone mensen, niet noodzakelijk verbonden met elkaar. Altman beschrijft eerder een maatschappij dan individuele geschiedenissen.

mee eens

Op de wenslijst ermee. Als Magnolia bevalt, kijk ik deze ook.

Als Magnolia niet bevalt ook! De films hebben maar heel weinig gemeen, zoals ik al in mijn vorige bericht al schreef.

Sorry, had ik niet gelezen! Als het twee verschillende films zijn maakt het niet uit natuurlijk.

Hele mooie film. Ondanks dat de film ruim drie uur duurt, wist de film me de hele tijd te boeien. Alle verhaallijnen waren goed en zeker vanaf het moment dat sommige verhaallijnen bij elkaar kwamen was de film heel goed. De acteerprestaties waren goed van alle acteurs en het camarawerk was ook heel goed.

Short Cuts is ook wat mijj betreft een bovengemiddelde film, die uiterst vakkundig gemaakt is en die barst van de bekende acteurs. Acteurs en actrices, die allemaal ook goed kunnen acteren en dat in deze film ook laten zien, wat natuurlijk altijd fijn is.

Ik houd op zich wel van films waarin verschillende verhaallijnen zitten, die dan later weer met elkaar verbonden worden. Short Cuts is ook zo'n film natuurlijk en ondanks dat de film ruim drie uur duurt kijkt het aangenaam weg. Toch deed de de film op emotioneel vlak eigenlijk nauwelijks wat met me. Bij sommige films wordt je als het ware de film ingetrokken. Dat deed deze film helaas niet bij mij.

Het einde met die aardbeving is dan wel weer erg mooi. Erg mooi om te zien hoe een ieder op zijn of haar eigen manier op deze situatie reageert. Andere positieve elementen aan de film zijn het uitstekende camerawerk en het visuitje van de drie mannen dat natuurlijk als ontspanning diende, maar uiteindelijk later nog behoorlijk wat spanning teweegbracht.

Ja prima film dus, maar jammer dat ik er niet meer ingezogen werd. Nu blijf ik in mijn waardering steken op bovengemiddeld, anders had er zeker een echt hoge score ingezeten.

3,5*

Je hebt 'm dan toch eindelijk gezien

Ja, de aanhouder wint.

Iedereen met een hart in zijn lijf en ogen in zijn kop ziet natuurlijk dat dit een goede film is. Wat hem voor mij echt uitzonderlijk maakt, is dat hij op één of andere manier de vinger weet te leggen op iets heel wezenlijks: het leven is soms hartverscheurend gruwelijk, maar de mens leeft toch gewoon door; niet omdat hij zo heroïsch is, maar omdat hij te kortzichtig of te oppervlakkig is, of te kort van memorie, te veel met zichzelf bezig om dingen die zich onder zijn neus afspelen, echt tot zich door te laten dringen. En als het dan tot hem doordringt, schiet hij in zijn onbeholpen reactie tekort tegenover het verschrikkelijke, maar juist die onbeholpenheid is dan weer grappig en troostrijk. De film weet toch zodanig deernis op te roepen met de mensen, dat je ze gelukkig prijst dat ze zijn zoals ze zijn, en niet dat inzicht hebben dat het leven ondraaglijk zou maken. Met andere woorden: het is dansen op de vulkaan, met de slaapwandelende behendigheid die voorkómt dat je in de krater valt.

Het is misschien niet toevallig dat juist de uitzondering op die regel leidt tot één van de mindere scenes in de film:

Ik doel op de basketballende celliste, bij wie het eigen onvervulde verlangen naar haar vader en haar problematische verhouding met haar moeder zich zodanig verbindt met het besef van het trieste lot van haar buurjongetje, dat zij zich gedrongen voelt om, naar mijn smaak iets te theatraal, al cello-spelend, zelfmoord te plegen.

Maar hier tegenover staat een hele reeks van briljante, bizarre, grappige en ontroerende scenes waarin een keur van topacteurs zijn/haar beste beentje voortzet, culminerend in een gruwelijke en gruwelijk goede eindscene, die eigenlijk de hele film door al is voorbereid: wanneer de aardbeving komt, weet je niet; maar dat hij komt, staat vast. Commentaar op de radio: bij de aardbeving is één dode gevallen. De banaliteit van dat mediabericht tegenover de wereld van ellende die daarachter schuilt: het is maar een manier om greep te krijgen op het leven. Maar een film die én dat drama én die banaliteit weet te vangen, daar maak ik een diepe buiging voor.

Een meesterwerk.

Waarom nou dit soort films niet met NL ondertiteling, het spijt me het te moeten zeggen maar hopelijk is op een nieuwsgroep deze wel met NL costumsubs te vinden daar kom je tenminste nog echt briljantjes tegen die je anders nergens met subs tegen kunt komen.

Dus custom submakers mijn zegen hebben jullie!

Gister nog weer eens de criterion versie gekeken, de verhaal lijnen zijn echt goed en vooral Julianne Moore is goed bezig, gelijk in mijn top 10 gedaan.

Deze meesterlijke film verdient het om ook in Nederland te worden uitgebracht!!

Als we hier nu eens flink protesteren komt ie wellicht toch nog eens met ondertiteling.

Robert Altman - Short Cuts

Goede film is het zeker. Maar toch kan het in mijn ogen niet aan magnolia tippen mede door de soundtrack, manier van filmen en onderwerpen die daar aan te pas komen.

Hier heb ik zeker van genoten maar vindt het meer oppervlakkiger en minder intenser als Magnolia, Crash, Babel enz.

Zijn ook geen memorabele scenes die erboven uit springen. Voelt allemaal even vlak aan.

Vond Tim Robbins als politieman wel het leukste om te kijken, vooral grappig ook met dat hondje.

Ben het helemaal mee eens om dit en studie van menselijk gedrag te noemen en dat het misschien meer menselijker en realistischer is dan andere films met een mozaïek structuur. Misschien wel, maar dat maakt het voor mij niet beter.

3.5

Deze film is juist veel echter en minder oppervlakkig dan de overgedramatiseerde Magnolia, Crash en Babel. Dit voelt echt, die andere zijn show. Enkel Magnolia komt qua kwaliteit een beetje in de buurt van dit meesterwerk.

Ok die films zijn oppervlakkiger omdat ze meer gedramatiseerd zijn.

Maar of ze over de top gaan met het drama gedeelte verschilt per persoon.

Omdat deze film meer realistisch is, vindt ik het voor de kijker meer oppervlakkig. Magnolia, Crash en Babel willen allemaal realistisch voorkomen. Short Cuts zou winnen als het om realisme gaat daar ben ik mee eens.

Maar ik vindt het meer oppervlakkig om te kijken omdat er minder show is. Maar omdat er meer show is maakt het niet meteen meer oppervlakkig.

Als ze dat zouden willen zouden ze daarin flink gefaald hebben. Magnolia speelt als een Opera, is duidelijk over the top en bigger than life. De zingende personages en de 'regenbui' kan je toch moeilijk als realistisch omschrijven., Crash is een typisch Amerikaans zwart wit politiek correct emo filmpje en Babel is bij vlagen aardig (met name de Tokio sequence), maar wat te langdradig en niet in balans, van de drie de meest realistische.

Juist doordat het realistisch is en de personages echter zijn, is het wat mij betreft minder oppervlakkig, wel minder intens in de dramatiek.

Ik doel ook zeker niet op de zingende personages en de regenbui. Dat valt ook zeker onder show.

Als ik aan Babel denk, denk ik ook meteen aan dat Tokyo gedeelte.

Bij Magnolia meerdere memorabele scenes.

Maar als ik aan Short Cuts denk, denk ik niet echt aan een bepaald gedeelte of scene op die wijze oppervlakkig bedoel ik.

Misschien is vlak dan een bter wordt, maar het is dan wel een hoogvlakte.

Krijg erg veel zin in herziening.....

Laten Crash en Babel voor wat het is.

Magnolia en Boogie Nights zijn voor mij de toppers, meer omdat de films naar het einde toe meer grimmiger en onheilspellender worden d.m.v van de soundtrack en camerawerk van P.T.A. Ik word daar zelf gewoon zenuwachtig van, wat ik niet vaak heb bij films. Muziek en beeld komen geniaal samen.

Maar denk dat deze helemaal niet met Magnolia te vergelijken is maar meer met Traffic.

Vond het niet zo geniaal.

Ik zal niet ontkennen dat het een goed geregisseerde, goed geacteerde en goed in elkaar stekende film is, maar voor mij mist het net iets wat me echt aanspreekt. Eigenlijk heb ik drie uur naar een kabbelende problemenmozaiek gekeken wat voor het grootste gedeelte tot niks heeft geleid. Na de aardbeving had ik dan ook zoiets van: 'Oke en nu?'

Heb het gemakkelijk uit kunnen zitten, daar niet van, maar vond het niet bepaald bijzonder. 3*

Meer van verwacht.

Short Cuts is een sterke film met goede acteerprestaties. Het kabbelde echter voort zonder dat ik er echt in meegezogen werd. De lange speelduur is beslist geen probleem, want het verveelde geen moment en het was makkelijk uit te kijken. Soms is het grappig, soms is sentimenteel, het was in ieder geval realistisch. Maar ik had er gewoon meer van verwacht, één of meerdere wow-momentje(s). Iets meer senstatie denk ik. Iets beter dan Babel, maar komt niet in de buurt bij Magnolia en Crash.

3,5*