The Three Burials of Melquiades Estrada (2005)

Een verrassend goede film! Ik verwachtte er eigenlijk niet zo gigantisch veel van en het eerste half uur was ik ook heel de tijd afgeleid, maar door de inventieve verhaalstructuur en opbouw begin je toch steeds meer geboeid te geraken. En juist als je denkt dat je alles door hebt met alle flash backs in de juiste volgorde en zo, begint de film eigenlijk pas, en krijg je nog een erg spannend en meeslepend avontuur voorgeschoteld, dat me zelfs meermaals aan The Straight Story deed denken. De personages zijn allemaal erg mooi, misschien wat typisch maar dat hoort eigenlijk ook zo, en de sfeer en de beelden indrukwekkend. En dan is de film ook nog grappig en ontroerend, echt goed gedaan van de makers .

Leuke film die helaas nét iets te lang duurt om echt goed te zijn (een eigenschap die wel meer films hadden, die ik op het IFFR zag *kuch*Midnight Pelgrims*kuck*). Verhaal is wel erg leuk en lollig, vond alleen de acties van Jones na verloop van tijd niet helemaal meer geloofwaardig. Waar kwam die ziekelijke behoefte vandaan om Melquiades persé te gaan begraven? En waarom Jones het nodig vond om dan nog driekwart van de film met die lijk rond te gaan zeulen was mij ook niet helemaal duidelijk. Dit wil ik best geloven in een film, alleen moet het wel ergens vandaan komen...

3,5*

Na het zien van de film kan ik er eigenlijk maar weinig over kwijt. Hij liet me vooral achter met een "ja leuk, en ?" gevoel. Er wordt een verhaaltje vertelt. Niet spannend, niet verrassend. Eigenlijk gewoon saai en erg voorspelbaar. Het onderkoelde dat de film uitstraalt is eigenlijk het enige boeiende, verder vertelt en vertelt en vertelt de film ... over niks eigenlijk.

Volgens mij was het ook compleet toevallig dat er een cameraman in de buurt was, anders was het waarschijnlijk nooit een film geworden. Behalve de scene bij die kruidenmadam werd alles zo troosteloos in beeld gebracht dat ik er bijna van in slaap viel. Einde zweeft tussen aardig en kotmisselijk voorspelbaar cliché. Geen idee aan welke kant van de lijn het nu valt, veel boeide het me ook allemaal niet.

Kan niet zeggen dat ik echt veel slechte dingen gezien heb, maar zo ongelofelijk banaal allemaal. Leek wel een film die met tegenzin in elkaar gebreid was. Er zat totaal geen appeal in dit ding vond ik. 1.5*

Vond het vooral fijn dat de film ook heel erg humoristisch bekeken kan worden. Weliswaar geen volbloedige komedie, maar ik heb regelmatig mijn lach niet kunnen inhouden. En daarbij is het acteerwerk, het drama en het camerawerk ook nog eens uitstekend. En jawel, voor een groot gedeelte keek je werkelijk in de achtertuin, of liever gezegd ranch, van Tommy Lee Jones zelf. 4 sterren

Een erg mooie film, die goed de sfeer over wist te zetten. De personages werden stuk voor stuk effectief geïntroduceerd, en het script was zeer sterk. Met name het begin was leuk gedaan, om even te ontdekken wat al gebeurd is en wat er nu gebeurd, maar het liet wel die schietpartij van twee kanten zien, waardoor je voor beiden begrip kreeg. Erg knap.

Daarnaast is de muziek geweldig en de acteurs ook. Die Barry Pepper overtuigde echt helemaal. Een personage dat mij bijblijft is die oude, blinde man, die vertegenwoordigde zo'n beetje hoe het die oude cowboys verging. En de overgang naar TV en radio natuurlijk.

4*

Arriaga verdient straf voor de eerste veertig minuten van de film. Zijn gespeel met perspectief en chronologie was interessant in Amores Perros, werkte al veel minder goed in 21 Grams en in deze film helpt het zelfs de eerste veertig minuten totaal om zeep. Je zit naar een serie fragmenten te kijken die zoveel beter hadden gewerkt als het gewoon chronologisch in langere takes vertelt was. Inventieve verhaalstructuur? Meer dan een slecht werkend trucje vond ik het niet.

Vanaf de tocht wordt de film (op een flashback na) chronologisch en dan knapt de film duidelijk op. Rustig tempo, tamelijk ingehouden sfeer. Best een aardige rol van Jones, al vond ik Pepper beter. Wat weidse landschappen.

Echt indruk maakte het verder nooit. Ik geloofde, mede door het zwakke begin, de vriendschap tussen Pete en Melquiades niet zo. Vaak een film die meer wil suggereren dan ik uiteindelijk in vond. Maar vervelend was het, na de eerste veertig minuten, verder ook niet meer.

2.5*

Eigenlijk verwachte ik een soort van standaard wraakverhaaltje. Maar..., ik kreeg in plaats daarvan een hele sterke en slimme film voorgeschoteld die mij heel leuk wist te verassen.

Dat met name in het begin het verhaal niet chronologisch verteld wordt stoorde mij eigenlijk niet zo. Misschien treedt er zo langzaam aan toch enige gewenning op met het kijken naar films die het verhaal verknipt vertellen. Of er een diepere bedoeling achter steekt weet ik niet. Ik vind het hier eigenlijk niet zo nodig, dus dan klinkt dat al meteen zo pretentieus. Wel vond ik het gewoon soms erg grappig; Het ene moment kijk je naar cowboys in de woestijn het moment er op zie je die sheriff sip te zitten kijken met een kussen op z'n slappe willie.

The Three Burials... is verder een film met mooie cinematografie en prachtige landschapsbeelden, een sterk verhaal en personages die boeiend zijn. Dat de karakters cliché zouden zijn vind ik niet kloppen, zou ze eerder omschrijven als typisch. Maar kijk om je heen en je ziet dat de hele wereld bestaat uit "typische" mensen, dus waarom zeuren als ze ook een film bevolken.
Er worden mooie parallellen getrokken tussen de twee werelden gescheiden door de Rio Grande, verschillend maar eigenlijk toch ook weer niet zo anders van elkaar. Het landschap kent sowieso geen kunstmatige grenzen maar ook de sociale structuren blijken bij een wat nader beschouwing best veel met elkaar gemeen te hebben. De armoede uit Mexico die gespiegeld lijkt in de armoede van de kluizenaar en het "white trailer trash". En Mexicaanse of Texaanse cowboys ze houden allebei van muziek, bier, vrouwen en hard werken. Het is ook allemaal zeer kundig in beeld gebracht, mooi uitgekaderde en sfeervolle plaatjes worden op het scherm getoverd.
Maar natuurlijk gaat het echte verhaal over de personages die dit ruige grensgebied bevolken. De focus van de film ligt helemaal niet op de relatie van Pete en Mel maar juist op die van Pete en Mike. Eigenlijk gaat de film over de oudere en sombere Pete die de jonge en ongepassioneerde, ongeïnteresseerde grenswachter Mike een belangrijke levensles geeft. Waarom? Dat blijft een beetje in het midden. Zelf denk ik dat Pete een zwaar verleden heeft gehad, misschien heeft hij ook iemand vermoord of heeft hij gevochten in een oorlog en is daarna behoorlijk verbitterd geraakt. Waar zijn acties tegen Mike misschien eerst door wraak werden ingegeven door de moord op zijn vriend gaat hij gaandeweg iets van zichzelf in Mike herkennen. Pete wil hem denk ik behoeden voor het leven wat hij zelf geleefd heeft en leert hem met deze barre tocht dat leven en geluk geen vrijblijvend iets is. De vreemde reis met het lijk van z'n vriend is ook voor Pete een tocht waarmee hij lijkt te willen afrekenen met de geesten uit zijn verleden. Het gaat over bezinning, boete spijt en zelfopoffering en zo krijgt het rauwe verhaal toch ineens iets heel humaans.
Vind het vooral ook knap dat, ondanks je niet echt veel weet over de achtergronden van de personages ze toch behoorlijk compleet en echt overkomen. Vooral Barry Pepper speelt toch wel erg goed, er zit echt een hele sterke progressie in zijn karakter. In het begin vond ik hem een enorme eikel maar gaandeweg begon ik steeds meer sympathie voor hem te krijgen. Erg knap gedaan.

Ben behoorlijk enthousiast over dit regisseursdebuut van veteraan Tommy Lee Jones en hij krijgt van mij dan ook 4 dik verdiende sterren.

De film moet het vooral van de sfeer, de prachtige landschappen en de overtuigende Tommy Lee Jones hebben.

Het heen en weer springen in tijd vond ik niet hinderlijk. De aan elkaar geknoopte ploteindjes zijn zo'n beetje het handelsmerk van Guillermo Arriaga. Mij stoort het niet, maar hij mag nu ook wel eens wat anders doen.

De reis naar Mexico duurde me wat te lang. Daarom geen 3,5 maar 3 sterrren.

Een prima Tommy Lee Jones en prachtige landschappen zijn twee punten die deze film de moeite waard maken. Voor de rest vond ik het niet zoveel soeps. Het begin is erg rommelig wanneer het verhaal non-chronologisch verteld word. Vraag me af waarom dat nou zo heeft gemoeten, want later in de film word het verhaal gewoon op de ''normale'' manier verteld.

De reis die Jones en Pepper maken is vooral erg langdradig wat mij betreft. Gelukkig maken de prachtige landschappen veel goed. Daarnaast vond ik het allemaal wat overdreven gedoe van Jones. Was het nou echt zo'n goede vriend van hem? Moet het dan op deze manier? Ik vond het niet altijd even logisch, maar oké. Dat gedoe met dat lijk was soms ook wat té veel van het goede, vooral toen Jones dat hoofd in de hens zette. De slechtste scéne was het moment toen Pepper zijn vriendin even van achteren ging nemen, echt belachelijk. Vind dat verhaal van de vriendin van hem sowieso een beetje onnodig.

Nu ga ik deze film niet slecht noemen, maar ik had meer verwacht. Bij vlagen leuk om naar te kijken, maar het kabbelt maar een beetje aan. Jones en Pepper zijn prima, zo ook de shots van de woestijn, maar daar is het meeste mee gezegd.

2,5*

mooie film

goed verhaal, goede acteerprestaties van Tommy Lee Jones en Barry Pepper. Prachtige shots worden er gemaakt en de gebieden waar de twee acteurs door heen ook zeer mooi in beeld gebracht. Verder is het ook wel een emotionele film omdat Jones heel ver gaat om zijn dode maatje te begraven in een dorpje en Pepper meeneemt als gevangene. Het einde is ook heel mooi en dat als geheel maakt dit een goeie film.

4*

Sfeervolle film met prachtige plaatjes van een desolaat Texas.

Er gebeurt eigenlijk niet zo gek veel in deze film, die voornamelijk een (triest) beeld schept van het leven aan de grens USA/Mexico. Da's meteen ook een beetje een minpunt, het tempo ligt namelijk bijzonder laag, zodat het soms een wat lange zit dreigt te worden. Gelukkig zit de sfeer er wel goed in en krijgen we mooie beelden voorgeschoteld van het Texaanse en/of Mexicaanse landschap.

TL Jones speelt hier een beetje een zonderlinge man die het opneemt voor z'n Mexicaanse vriend Melquiades Estrada. Waar de overige inwoners van het dorpje weinig of niets geven om de dood van de illegale werkkracht, neemt Jones de weinig benijdenswaardige taak op zich om diens lijk te vervoeren naar z'n geboortedorp in Mexico, een laatste wens van Melquiades. En wie kan hij voor deze taak beter "gebruiken" dan diens moordenaar, Mike Norton (Barry Pepper)? Het is al van bij de eerste kennismaking met Norton duidelijk dat hij een gewelddadig man is die het niet zo voor de Mexicanen heeft.

De reis naar Mexico werkt als een soort loutering voor Norton. Aanvankelijk poogt hij nog te ontsnappen, maar uiteindelijk beseft hij dat de dood van de Melquiades hem nooit zal kunnen loslaten, ontsnappen is onmogelijk.

Het einde vond ik bijzonder mooi, 't is misschien wat cliché, de moordenaar die z'n fout inziet en om vergiffenis vraagt, maar het werkt wel.

Mooie film

Dat was niet slecht, helemaal niet slecht !

Het eerste half uur kon me niet echt boeien, er werd te veel over en weer geflitst tussen verschillende scènes.

Maar vanaf dan sluipt er best een goeie sfeer in dit filmpje, het trage tempo staat nu eens niet gelijk met een saaie film. Naarmate je de karakters beter leert kennen raak je almaar meer aan hen gehecht, indien dit niet zo was zou deze film in elkaar zakken als een pudding, maar dat is deze keer gelukkig niet het geval.

6,5/10.

Zeker de moeite om eens te bekijken als je geen probleem hebt met traag voortkabbelende films.

Filmsite: http://www.sonypictures.com...

Mooie landschappen en een continu mistroostig kijkende Tommy Lee Jones zorgen niet automatisch voor een goede film.

Het kleine verhaaltje dat zich ontspint wordt in alle rust opgebouwd met de nodige flashbacks. Maar als de roadtrip daadwerkelijk begint, sleept de film zich voort van scène naar scène. Het hele personage van die oude blinde man en zijn grote wens is ook volkomen irrelevant (tenzij iemand me kan wijzen op symboliek die ik niet zie?)

Het einde is ook erg abrupt en laat je nogal bekocht achter. Was dit het nou?

2 sterren

Aardige meevaller. Meestal als er een paard, woestijn, cowboyhoeden in een film verschijnen zap ik weg, maar dit verhaal ging gelukkig een hele andere kant op. Had ook nog nooit van deze film gehoord, maar ik heb me goed vermaakt. Jones en Pepper(vind ik sowieso altijd erg sterk acteren) zijn goed gecast voor hun rollen.
Het verhaal heeft een klein plottwistje, maar na zijn preutse reactie in dat motel met dat vrouwtje had ik ook al wel een beetje het idee dat de beste man alles uit zijn duim had gezogen. Ik denk dat hij ook werkelijk nooit een affaire met de vrouw op die foto heeft gehad. Als je zelfs een plaats gaat verzinnen, dan kun je toch niks meer serieus nemen wat die heeft gezegd? Of misschien toch allemaal halve waarheden. Hij was waarschijnlijk bezig met zijn krotje op te bouwen door wat geld in Amerika te gaan verdienen, maar verder speelde al zijn mooie verhalen alleen maar in zijn hoofd af. Ik vond de vrouw van Pepper werkelijk niks toevoegen. Ze was populair op school, ja en? Moet ik nu allerlei contradicties gaan zien of zo. De mooie jonge blonde meid die gewend is beetje mooi te zijn en te shoppen die in de hitte van de grens in een gat van jewelste terecht komt. Nee, geen emoties voor mij als de maker dat al poogde. Toen ze de bus instapte dacht ik: Nou daar gaat de figurante dan.
Ik heb soms nog wel moeten lachen trouwens. Eerst de vrouw van Pepper met touw op de stoel vastmaken en dan de tv aandoen en nog even een paar seconde droog meekijken haha. Het lijk dat elke keer wat verzorging nodig had onderweg was ook komisch. Beetje zwarte humor zo nu en dan erdoorheen gevlochten.
Die Mexicanen die heel droog tv zitten te kijken midden in de woestijn , beetje drank erbij, aangeschoten beer in de achterklep. Toevallig dezelfde serie op als Pepper thuis ook keek toen hij zijn vrouwtje een minuutje pakte in de keuken. Anyway goed acteerwerk, luchtig verhaal, vrolijke nood en mooie natuur. Gewoon een keer kijken.

Knappe film die eerst besluit wat met de voeten van de kijkers te spelen om pas later een 'normale' vertelstructuur aan te nemen. Er wordt in het begin namelijk heel veel gespeeld met verschillende tijdslijnen en die warrige manier van vertellen heeft wat tijd nodig om aanvaard te worden.

Dat niet in acht genomen zit je naar een aardige 'Redneck' film te kijken waarin zich allerlei typische Texaanse taferelen afspelen. Een paar coyotes afknallen, dienstmeiden die de koffie komen bijvullen en een kudde koeien die bijeengedreven wordt. Verder handelt de film ook over de stukgemaakte vriendschap tussen de immigrant Melquiades en Pete, de oude cowboy. Het eerste deel kan me niet echt bekoren en het duurt een hele poos vooraleer alles op zijn pootjes terechtkomt. De tocht tussen de magnifieke dorre landschappen is daarentegen wel geweldig. Op bepaalde momenten deed het me even aan m'n lievelingsfilm denken, zeker de achtervolging in de woestijn. Doch, 'Three Burials' weet perfect zijn eigen sfeer te creëren.

Het einde blijkt tevens erg verrassend. Blijkbaar had Melquiades een zeer levendige fantasie en heeft hij Jiménez en de bewoners ervan zelf bedacht. Hij heeft nooit de moed gehad de vrouw van zijn leven te benaderen, zoals je ook kunt zien wanneer hij danst met Lou Ann.

De acteerprestaties zijn briljant. Vooral Tommy Lee 'Gringo' Jones springt er echt uit en zet net zoals in 'No Country for Old Men, een schitterende rol neer. Even 'back to the roots' kan nooit kwaad, zo blijkt alweer. Ook Pepper is een meer dan behoorlijke tegenspeler en zorgt samen met Jones voor een echte meerwaarde.

Aardige regie en een prachtige soundtrack sluiten mooi aan. Meer heeft deze film niet nodig om zijn sterren binnen te halen.

3,50

Las vanavond in de gids dat het een 'western' was dacht dus dat dit niet aan mij besteed was, toevallig zapte ik langs RTL7 en bleef ik hangen. Mooie film, mooie beelden en ook ik vraag me nog steeds af of de vrouw hem echt niet kende of deed alsof en daar houd ik wel van dat je als kijker je eigen invulling kunt geven aan het verhaal.

Greetz,

Marilyn.

Prachtige neo-western (voor mijn gevoel althans) van Tommy Lee Jones, die ook uiteraard geknipt is voor deze rol.

Verhaal is mooi en meeslepend en de sfeer en beelden trekken je helemaal in de film. Fijne details ook en alle bijrollen zijn meer dan in orde.

Het is ook wel te zien waar de makers van Mad Men de rokende January Jones vandaan hebben getoverd. .

Er had misschien een wat fijnere score in kunnen zitten (iets Santaolalla-achtigs of zo) , maar al met al zeer genietbaar.

Sterk geacteerd, langzaam opgebouwd verhaal waar je een heleboel diepgang in zien kunt. Wel wat aan de lange kant, maar dat wordt wel gecompenseerd door de prachtige beelden.

Volledig met David eens.
Een prachtig verhaal vol met (en zonder) menselijke waarden, keuzes en consequenties, mensen met en zonder inhoud, maar ook over obsessie, waanzin en innerlijke transformatie. Regelmatig blijken mensen achteraf helemaal niet zo te zijn zoals ze zich voordeden, herkenbaar. Alles enorm mooi in beeld (en geluid) gebracht met een opvallend contrast tussen de vorige-eeuwse western sfeer met fraaie landschappen, Mexicanen, cowboys en vee en af en toe een modern tintje zoals een hedendaagse bus, steeds verrassend.
Een interessant, goed uitgebeeld en voelbaar drama in de vorm van een meeslepende roadtrip

Wat een ongelooflijk saaie, langdradige, niet interessante film is dit zeg. Waarom scoort dit zo hoog? Wat is hier leuk aan? Rare bijrollen ook.

Afrader 1ste klas.

Best wel een apart drama deze film. Ondanks dat de film zich afspeelt in het huidige tijdperk heeft de film veel weg van een western. Het verhaal was best aardig gevonden en was ook wel onderhoudend. Aan de andere kant heeft de film ook veel zwakke punten en dan doel ik dat de film langzaam op gang komt en er best veel saaie momenten inzitten. De beelden zien er fraai uit en de cast deed het met Barry Pepper en vooral Tommy Lee Jones ook best aardig. Het was best apart en soms ook wel humoristisch hoe Tommy Lee Jones omging met het lijk van zijn overleden Mexicaanse vriend.

Goeie film waarin een Amerikaanse grenswachter per ongeluk een Mexicaanse man neerschiet. Een origineel verhaal over boetedoening. Door de wat warrige montage is het op het begin wat moeilijk te volgen, maar daardoor niet minder onderhoudend. Een prachtige western-achtige setting en goed acteerwerk.

'Well, someone's got to pick strawberries.'

Behoorlijke trage film vol desolate beelden en dito personages, in een omgeving waar haast en snelheid een doodzonde lijkt.

De film begint niet heel standaard, zonder bijteksten wordt er in de volgorde nogal geschoven in de beginfase. Zo vind men eerst het lijk, om later Pepper met het lijk in de weer te zien en nog weer later de kennismaking tussen Melquiades en TLJ. Maar dit mag niet deren.

Zoals al eerder gezegd, een verhaal vol trieste personen en hun lotgevallen ontvouwt zich in deze door god verlaten hoek van de wereld. Een sadistische, seksueel niet presterende, waarschijnlijk depressieve Pepper, die met zijn vrouw in een kille stacaravan in een tokkie-trailer-park gaat wonen, de vonk lijkt allang, maar dan ook allang verdwenen tussen de twee. Een sheriff, de altijd onplezierige Dwight Yoakam, die ook al weinig presteert seksueel gezien en in echt werk geen zin heeft en op het belangrijkste moment naar Sea world gaat, de vrouw van de plaatselijke Diner die het met iedereen doet, de mooie en doodongelukkige January Jones. Het enige moment wanneer January overigens los/vrij en puur overkomt is het moment dat ze 'vreemd' gaat met Melquiades en met hem aan het dansen. Dan lijkt ze even verlost van de sombere realiteit. En dan is er die vreselijke sombere gelatenheid en zware tempo waar alles zich in voltrekt. Meeste trieste moment, waar ik echt even van volschiet, het moment dat de oude man, overigens de drummer van The Band en later Ringo Star zijn band, aan TLJ vraagt hem dood te schieten. De eenzaamheid en triestheid daarvan....pffff....

In deze sferen en omgeving lijkt het enige fatsoenlijke, wat TLJ van plan is te doen, en voor Pepper blijkt het een bijzondere werking te hebben, namelijk: zonde, boetdoening en vergeving. En dat wel via een bijzondere en soms humoristische weg. Desalniettemin komt toch niet alles uit de film wat er denk in gezeten had. Ondanks dat, geweldig geacteerd door zowel Pepper als Tommy Lee Jones.