The Da Vinci Code (2006)

The Da Vinci Code is onderhoudend en vermakelijk, zonder ooit echt meer dan dat te zijn. Ik kan dit soort puzzelmysteries wel goed hebben op zich, en de film heeft vooral de sfeer en cast mee. Hanks is degelijk in zijn rol, de vijanden zijn boeiend, en vooral McKellen tilt in zijn scènes het niveau omhoog. En tja, dat cryptische sfeertje rond Vaticaanse/Bijbelse geheimen en complotten werkt gewoon leuk. Heel veel meer valt er ook niet over te zeggen: script, dialogen, verhaal en logica zijn aspecten die allemaal niet bijster sterk in elkaar steken. Het boek zal wellicht beter zijn, maar een sterk verhaal is het toch niet. Het is gewoon het mysteriesfeertje dat het geheel boeiend houdt, maar nu de clou duidelijk is, zie ik hier eerlijk gezegd 0 herkijkwaarde in. Hetzelfde geldt in principe voor het vervolg Angels and Demons, al vind ik dat wel de betere film. En Ron Howard zou Ron Howard natuurlijk niet zijn als hij zijn film niet zou doordrenken met (vals) sentimentalisme, dik aangezette muziek en zoetsappige conclusies. Ik snap dat het voor velen werkt, maar mij doet het weinig.

3*.

Robert Langdon

Het stond al eeuwen op mijn nog-te-zien lijstje; de Robert Langdon films kijken. Eén keer was ik al wel samen met mijn vriend begonnen aan The Da Vinci Code, maar ik werd ziek en moest halverwege de film stoppen. Sindsdien was het er niet meer van gekomen om hem uit te kijken. Tot nu. Ik von het een fantastisch idee om alle films in een week tijd te gaan kijken. Op die manier zitten alle verhaallijnen nog vers in mijn geheugen. Achteraf bleek dat het niet perse nodig was. Het zijn slechts kleine dingetjes die je terugziet in alle films, waaronder het horloge van Robert Langdon met het verhaal daarachter. Maar in principe kun je alle films prima los van elkaar zien.

Raadsels en Puzzels

The Da Vinci Code vond ik echt ontzettend leuk. Het feit dat de film al bijna 20 jaar oud is valt amper op. Ik vind dat de film hartstikke slim in elkaar zit, en ik vind zo’n film waarbij gepuzzeld wordt ontzettend leuk om naar te kijken. Al die raadsels en dergelijke – ook al zou ik ze nooit kunnen oplossen – zorgen voor spanning en dat je benieuwd bent naar het volgende raadsel als het ene raadsel opgelost is. En in tegenstelling tot bijvoorbeeld films met wiskundige raadsels, kon ik deze raadsels gelukkig, mede dankzij dat het Christendom vrij algemeen bekend is, ook nog redelijk volgen en was het best interessant.

Toch ook luchtig

Ook een pluspunt is dat ik veel heb gelachen. Spanning en actie wordt redelijk vaak afgewisseld met simpele humor, waardoor de film niet te zwaar beladen wordt. Je brein wordt immers al overladen met al die raadsels en puzzels. Je moet alles wel met een korrel zout nemen. Het is gemaakt om te vermaken, en misschien ook wel deels gebaseerd op theorieën. Maar je moet niet vergeten dat het uiteindelijk fictie is.

En dit vond ik iets minder

Er zijn echter wel een aantal dingen die ik minder vind, maar over het algeheel kon ik er wel om lachen en er doorheen kijken. Zo vond ik de Franse dame (Audrey Tautou) erg slecht acteren. Het kwam gewoonweg niet geloofwaardig over zodra zij haar mond opentrok. Gelukkig brachten Tom Hanks en ook Ian McKellen (blijft een fantastische acteur) en Jean Reno dit weer in balans. Verder waren er een aantal momenten waarop ik dacht “Dat kan niet” of “Oké, dat is niet geloofwaardig” – voor de maatstaven van de film natuurlijk. Ook vond ik de stukken waar iemand zich verminkt voor religieuze doeleinden minder prettig om naar te kijken, maar daar kijk ik gewoon niet graag naar.

Conclusie

The Da Vinci Code is een heerlijke film waarbij je goed moet opletten, maar die luchtig genoeg is om niet te zwaar te vallen. Wel denk ik dat in het boek waarschijnlijk nog veel meer details hebben gezeten waardoor je bepaalde feiten/aspecten/eigenschappen beter zou begrijpen. Maar dit soort dingen gaan meestal verloren van boek naar film. De film is echter leuk om te zien en raad ik je zeker aan als je het leuk vind om te kijken naar mysteries. En vergeet natuurlijk ook niet de mooie beelden van Parijs en Engeland.

Na jaren weer eens herzien, en ik blijf het een degelijke verfilming van een intrigerend verhaal vinden, met sterke ingetogen muziek van Hans Zimmer en een glansrol voor Ian McKellen. De extended-version op Blu-ray biedt in die extra 25 minuten niet veel meerwaarde ten opzichte van de bioscoopversie, maar brengt misschien wel wat meer rust en wat helderder uitleg. En zoals Boneka en aspro hierboven (en wellicht meerdere gebruikers op eerdere pagina's) al opmerkten is de transfer behoorlijk donker – ik heb het beeld van mijn televisie handmatig aanzienlijk lichter moeten zetten om sommige beelden (bijvoorbeeld in de vluchtauto vanuit de bank) überhaupt te kunnen onderscheiden.

Vrij matige film.

Niet qua setting, acteerwerk, etc maar puur op verhaal.

Ik heb het boek niet gelezen en dat zal waarschijnlijk ook niet gebeuren, omdat ik van mening ben dat het verhaal van Dan Brown rammelt aan alle kanten.

(Er van uitgaande dat het boek in de hoofdlijnen het zelfde verhaal vertelt).

Natuurlijk blijft het fictie, maar vertel dan een verhaal waarbij dingen eventueel kunnen kloppen en je misschien wel mee kan gaan in de gedachte van de schrijver.

Het plot draaide uit op helemaal niets:

De angst dat “de waarheid aan het licht komt” is irrationeel:

- Niemand weet van Sophie

- Niemand zoekt naar haar

- Niemand heeft bewijs

- Niemand heeft documenten

- Niemand heeft DNA

Als Sophie niets weet, is bescherming zinloos:

- Sophie weet niets

- Ze heeft geen missie

- Ze vormt geen bedreiging

- Ze kan niets onthullen

- Ze heeft geen kinderen

- De bloedlijn sterft vanzelf uit

Het verhaal zou exact hetzelfde zijn zonder Sophie dus als je haar uit het verhaal haalt:

- De moord kan nog steeds plaatsvinden

- De puzzels kunnen nog steeds bestaan

- De Graal-theorie blijft hetzelfde

- De kerk blijft hetzelfde

- De wereld blijft hetzelfde

Als je het verhaal ontleedt op logica, dan blijft dit over:

- Sophie is niet nodig

- Bescherming is niet nodig

- De bloedlijn heeft geen functie

- Het geheim zou nooit uitlekken

- De wereld verandert niet

- Het plot hangt aan symboliek, niet aan noodzaak

En daarmee is de bestseller van Dan Brown eigenlijk wankel, flinterdun en geeft geen enkele boodschap mee die in je gedachte zou kunnen blijven hangen...

1,5*

4-