Copying Beethoven (2006)

Totaal overgeromantiseerd stuk cinema dat enkele goeie momenten heeft, maar over het algemeen niets dan cliché's voorschotelt en bij de uitvoering van de negende alle geloofwaardigheid verliest: de ficiteve Anna Holz met haar onwaarschijnlijk muzikaal orgasme (mooi woord voor één van de slechtse filmmomenten van het jaar ), de eentonige cameravoering (Anna naar Ludwig en terug, een 15-tal keer ) en de ruwe onderbreking door het schudden van het beeld bij de climax, alsof de muziek niet voor zich spreekt ( )... Heel erg arty-farty, als je het mij vraagt.

Bovendien maakt Harris (of beter: de scenarist) van Beethoven meer een karikatuur dan een emotioneel figuur, en zit de film voor de Beethovenkenner (wat ik zelf overigens niet pretendeer te zijn) vol fouten (doofheid) of onvolledigheden (de relatie t.o.v. neef Karl?)...

Onder het mom van waarheidsgetrouwe biografie zoekt Agnieszka Holland doodgewoon naar een groot publiek - dat ze met 'Copying Beethoven' niet zal bereiken: de modale kijker is niet geïnteresseerd, de filmfan vind er niks aan.

Mijn conclusie: terecht geflopt in Amerika, waarschijnlijk volgt Europa.

2*

PS: Waarom trouwens geen pianosonates in de score?

Een aparte maar naar mijn mening een vermakelijke avond.

Diana Kruger speelt natuurlijk het beste van iedereen maar ook Ed Harris speelt zeker niet slecht. Al vond ik dat haar er wel héél vreemd en fake uit zien. Voor de rest zat alles wel goed in elkaar en kon ik genieten van de muziek van Beethoven al kende ik de muziek al. Er is ook een andere film van Beethoven met Gary Oldman in de hoofdrol...die heb ik nog nooit gezien dus ik kan niet zeggen of die beter is.

Deze zat op zich wel goed in elkaar al waren sommige rollen wat nutteloos zoals die neef. Soms wel goed soms een beetje vreemd en raar. En jammer dat je niets meer hoorde van de vriend van Diana Kruger. Moest wel erg lachen toen Harris die hele brug in elkaar sloeg en zei:'Nu heb ik hem verbeterd'. 3,5*.

De stijl en de sfeer in deze prent vind ik prachtig, de uitvoering van Beethovens muziek bezorgde mij kippenvel -ik zou er zelf niet gauw een CD van kopen, maar MIJN GOD!!! Wat klinkt DAT PRACHtig!!

Ik ben het met Film Pegasus eens dat de passie van de beroemde componist van deze film afdruipt. Ik kan het werk van Ed Harris doorgaans ook erg waarderen en hier zette hij een sterek, doch bij vlagen ook erg komische rol neer. Verstrooid, passioneel, stokdoof en verschrikkelijk onbeschoft, het zijn allemaal kenmerken die ik wel eerder over Beethoven heb gehoord en die kwamen hier leuk naar voren. Hoe correct precies weet ik niet.

Ik kwam erachter dat het grootste gedeelte van Copying Beethoven fictief is, daar Anna Holtz helemaal nooit heeft bestaan! Tevoren dacht ik dat het echt een soort biopic was maar eigenlijk valt het meer in de categorie van 'what if...?'. Dat vond ik erg jammer, daar de film me erg meesleepte en de aftiteling begon terwijl ik het gevoel had dat het werk van Beethoven 't leven van een veelbelovend componiste compleet had veranderd; nu blijkt ze geheel verzonnen te zijn! Dat verbreekt de betovering wel erg abrupt!

De tweede film die ik zag, na Inglourious Basterds, met Diane Kruger. Wat een mooie vrouw is dat! Ook Joe Anderson zag ik voor de tweede keer, die in Control Hooky speelt, de bassist van Joy Division. Altijd leuk om acteurs uit favoriete films terug te zien!

Als film weet Copying Beethoven me goed mee te slepen en te vermaken maar helaas is het geen historisch document. Met deze kennis kan ik de film alsnog aanraden, hoewel ik hem niet heel gauw nog een keer hoef te zien, was ie net niet bijzonder genoeg voor.

Dat Copying Beethoven historisch niet bepaald correct is kan mij weinig schelen - de film beweert ook nergens dat te zijn. Het probleem wat ik heb met deze film is dat ik niet weet welke bedoeling erachter zit. Gaat het om een vrouwelijke componiste die tegengezeten wordt door de mannen om haar heen? Gaat het om Beethoven met zijn moeilijke karakter en diepgewortelde eenzaamheid? Gaat het om de relatie tussen hen beiden? Gaat hem om de relatie tussen componist en zijn onwillige neefje? Of gaat het misschien 'gewoon' over muziek? Nu zou ik het geen probleem hebben gevonden als de film over al deze dingen was gegaan, ware het niet dat geen van die thema's bevredigend is uitgewerkt. Overigens is er bij de montage wel heel erg veel gesneuveld, toen ik de deleted scenes bekeek waren een aantal verhaallijnen ineens wel mooi afgesloten. Vreemde keuze, de film was helemaal niet lang dus verwijderen was dan toch niet nodig? Het verhaal heeft hier veel onder te lijden.

Ed Harris doet het wel aardig als Ludwig Van Beethoven. Zijn personage is een beetje vaag en onbenaderbaar, maar dat hoort denk ik zo. Diane Kruger is een plaatje als altijd, maar haar personage is een beetje vlak, net als haar acteren. Overigens geldt ook hier dat ze beter uit de verf komt met de deleted scenes erbij, net als Matthew Goode overigens (ik had hem graag veel meer willen zien).

De film is bij vlagen grappig en bij vlagen briljant. De uitvoering van de negende symfonie is vanzelfsprekend een kippenvelmoment, goed geacteerd door Harris en fantastisch uitgevoerd. Ook zien de decors en kostuums er zeer goed uit. Een scène die de plank naar mijn mening totaal missloeg was de 'wasscène'. Ik heb geen idee wat dat uit had moeten drukken, maar ik vond het bovenal erg ongemakkelijk om naar te kijken.

Al met al vond ik de film wat onbevredigend, maar met genoeg positieve punten om nog op een voldoende uit te komen. Drie sterren.

"I'm a very difficult person, but I take comfort in the fact that God made me that way"

Bij vlagen erg sterk met een uitstekende sfeer van de tijd en natuurlijk de muziek.

Helaas worden enkel weer de bekendere stukken gehoord. Waarom niet het briljante Missa Solemnis?

Verder behoorlijk leentjebuur bij Amadeus (dat natuurlijk kwalitatief mijlenver van deze film afstaat).

Maar daar tegenover is er de briljante muziek van Beethoven en ondanks de vele cliché's kon mij de relatie tussen Ludwig en Anna wel degelijk bekoren.

Tijd om deze film te herzien. Ed Harris is zeer sterk als Beethoven, hij geeft de componist weer als een man met z'n kuren maar ook zijn passie voor muziek. Zonder te ver daar in te gaan en een parodie te worden. Ik denk dat de makers met een figuur als Anna Holtz een figuur wilden creëren als Salieri in Amadeus. Zodat de componist waar de film omdraait niet het hoofdpersonage is, maar wel het hoofdonderwerp met het hoofdpersonage als getuigen en verteller. Maar Anna Holtz is niet zo interessant, enkel het feit Beethoven nu iemand heeft waar hij tegen kan praten over muziek. Wat hij anders waarschijnlijk gewoon tegen zichzelf deed in zijn hoofd. Maar Anna is niet de muze, maar echt het klankbord.

Copying Beethoven wil de componist als mens neerzetten, terwijl hij in Immortal Beloved eerder de eer lijkt te krijgen die hij als grote meester verdient. In Copying Beethoven komt dat minder aan bod, buiten misschien de voorstelling van de 9e symphonie. Helaas gaat de aandacht net te veel naar Anna Holtz, wat de aandacht te veel afleidt. Bovendien krijg je dan wel een beeld van Beethoven, maar minder van zijn muziek en carrière. Laat staan de rest van zijn leven.