Les Poupées Russes (2005)

Erg fijne film.

Lekker frist, guitig en sappig. Heb de eerste film nooit gezien, maar staat nu in ieder geval wel op het lijstje. Modern filmpje, met veel leuke editing fantasietjes en mooie shots.

Gebeurt niet veel, maar dit is echt zo'n luchtig filmpje dat aanvoelt als een product uit de 21e eeuw. Verder een sterke cast (Romain Duris, heeft alles om een groot acteur te worden) en lekker veel nationaliteiten en taaltjes. Blijft een zwak van mij.

Leuk hoe een verhaaltje over liefde zo fris gebracht wordt. Er hangt een schattig, zonnig en vrijblijvend sfeertje over de film, al gaat het toch wel net dat ietsje verder. Paar mooie en originele scenes, en 4* zijn zeker niet overdreven. Aanrader.

L' Auberge Espagnole was toch nog wat beter, maar dit vervolg komt zeer dichtbij. De film blijft een vaak erg mooi als het aankomt op de frisse montage en leuk ideetjes. Het 'magische' gevoel (de eerste film was voor mij een verademing) is ietswat minder helaas. 3.5 sterren

Leuk fris filmpje,

Heeft logischerwijs een streepje bij mij voor, omdat ik `l Auberge Espagnole geweldig vond. En het heeft even geduurd maar het was weer een fijn weerzien met de oude cast. Veel leuke hoofdrolspelers in deze film. Romain Duris staat weer centraal in deze film. Er is bijna geen een scène die buiten hem om gaat. Toch is dat allerminst vervelend. Duris staat namelijk zijn mannetje en weet moeiteloos op een geloofwaardige manier meerdere emoties tentoon te spreiden. Cecile de France is ook een fijne verschijning, heeft een lekkere ondeugende look. Audrey Tatou doet het ook aardig, mocht misschien wel wat cynischer zijn, is weer eens wat anders en ze bewees dat ze best sarcastisch over kan komen. Kelly Reilly is ook een grote verrassing, getransformeert van studiebol tot een heuse vamp.

Verder ook veel bijpersonages in deze film. Het lijdt allemaal tot veel komische situaties. Niet altijd makkelijke humor, omdat de film geen platgelopen paadjes betreedt. Daardoor moest ik ook even in de film komen. Wat minder feel - good ook, temeer omdat er toch wat problemen behandeld worden. Zij het op een luchtige manier.

Visueel ook erg genoten van de vele trucjes. Terugspoelen, vooruitspoelen, telkens weer de terugkerende trein als symbool voor plaatsverplaatsing, splitscreen - beelden, uitzoomen uit een raam en in zijn achteruit steeds verder van die plek verwijderd raken etc. De muziek was ook goed, vooral leuk in combinatie met de beelden. De scènes werden van de juiste muziek voorzien. Bv. De ijsdansscènes worden begeleidt door wat traditionelere, bekende muziek.

Hoogtepunt voor mij was de 5 minuten durende vertwijfeling van Duris met in zijn gezichtsveld een mooie dame op straat en in zijn gedachten een andere vrouw.

Het 1ste uur bevat wat mindere momenten dan het 2de uur, waarbij de trucjeskast wat meer open gaat en waarbij ik een steeds warmer gevoel kreeg bij de cast. 4*

Bijna even goed als L'Auberge Espagnole. Blijven superleuke films voor de zomer(ik heb ze nu wel in de winter gekeken, maar toch) met super acteerprestaties en zeer veel leuke scenes.

4*

L'Auberge was toch wel wat leuker en frisser vond ik, minder geforceerd ook en iets meer internationale feel.

Deze is ook best aardig, leuke muziek, locaties en dames (Wendy ) maar heeft wel erg simplistische zijsprongetjes en karakters die binnen een minuut geintroduceerd worden en net zo snel weer weg zijn.

Toch minder dan het eerste gedeelte. Er wordt nog wel gespeeld met de culturen en ook visueel heeft de film z'n goeie momenten. Maar de toon van de film is hier eerder een filosofisch gedoe rond romantiek. En dat begint net niet te vervelen. Veel scènes maken het wel goed en er zit nog wel humor in. Maar toch met de nodige herhalingen uit deel 1. Ik heb er van genoten, maar een topper zal het nooit worden.

Alweer een film die bewijst dat het "tweede deel" altijd minder is. L'Auberge Espagnole was geniaal, maar deze film mist daar toch een heleboel steken aan - hier ontbreekt het spontane, het nieuwe. Wat er overblijft is wel de snelle montage (met foutjes, ook, deze keer), de aardige muziek, de mooie beelden. Maar, dat versterkt bij mij wel het gevoel: dit trucje kenden we al, wat heeft deze film nog te brengen?

Dan, Romain Duris heeft zo'n kop die aan de ene kant misschien 'markant' genoemd kan worden, maar ook snel irriteert. Dat doet het bij mij - hij is echt te vaak in beeld, wat mij betreft. Audrey Tautou had dan wel wat vaker te zien mogen zijn, haar kan ik stukken beter hebben

Nog steeds best een leuke film, maar geen uitschieter zoals Auberge was.

Dit was nog een bijzondere film. Het eerste deel (L'Auberge Espagnole) heb 'k nog niet gezien, maar deze kon me wel bekoren. Een beetje een mozaïekverhaal maar toch vooral met Xavier in de hoofdrol. De film gaat vooral over liefde, zonder dat het een kleffe boel wordt. Visueel was het een aantrekkelijke film en de film verveelde me niet, ondanks dat hij toch meer dan twee uren duurt. De moeite om eens te bekijken.

Uitstekend vervolg op L'Auberge Espagnole die zich vijf jaar later afspeelt en zich vooral concentreert op liefdesperikelen van het hoofdpersonage. Verhaaltechnisch een logisch vervolg en een fijne manier om nog meer tijd door te brengen met deze sympathieke personages. De film heeft dezelfde frisse stijl en een vlot tempo waardoor het geheel erg lekker weg kijkt.

Deze Poupées Russes spreekt mij meer aan dan de voorganger. Kan met mijn leeftijd te maken hebben.

Geen idee.

Wat minder klef en dat filosofische toontje over de liefde bevalt mij wel.

Mooie acts van knappe mensen maar onvoldoende tempo en lijn.

Het is als grasduimen in het leven van vrijdenkende, avontuurlijke twens en daar doorheen allerlei bedenkingskes rondstrooien met de liefde, relatie, trouw enz als voornaamste item.

Minder dan "L'Auberge espagnole".

Vervolgfilm dus op l'Auberge Espagnole met dezelfde hoofdacteur in de spotlights. Zelfde aanpak met een soort luchteligheid van humor en romantiek. Niet echt een fan geweest van het hoofdpersonage, toen niet, maar nu nog steeds niet. Kan weinig hoogte krijgen van de man waarbij zijn carrière niet echt van de grond lijkt te komen, maar zijn liefdesleven evenmin hoewel er zich wel degelijk opportuniteiten voordoen. Klinkt wat "loser-achtig", maar dat is ook misschien wat overdreven.

Film die opgevat kan worden als coming-of-age met diverse mooie vrouwen, maar op zich niet zo bijster bijzonder is. Vermakelijk, goed om eens gezien te hebben, maar nimmer het wow-effect ervaren. Een 13 in een dozijnfilm wat mij betreft. Mosselen noch vis ongeacht hier en daar een leuke scène, maar in zijn geheel net iets te mager om lang in mijn geheugen gegrift te staan.

Ik vind het een beetje onrecht dat ik hier een 3* aan geef, maar dat is enkel om te duiden dat ik de film ietsje minder vind dan L'Auberge Espagnole. Hiermee wil ik dus zeker niet zeggen dat Les Poupées Russes een matige film is... Integendeel.

Deze is meer een relatiefilm dan Auberge Espagnole. Deze eindigde met de professionele keuze van Xavier, nu is het eindpunt een relatiekeuze. Hij is op zijn 30ste nog steeds de besluiteloze kerel uit de eerste film, die seksueel erg actief is maar daarbij op zoek is naar de ware. Tegen de achtergrond speelt zich het aankomende huwelijk af van William (broer van de Engelse ex kotgenote Wendy) met een Russische. Martine (Tautou), de ex van Xavier verdwijnt op een gegeven moment volledig uit het beeld. Zo gaat dat ook vaak in het echte leven met exen.

Visueel alweer heel hedendaags en fris gefilmd, wat het aangenaam kijken maakt. Klapisch voorkomt verveling in wat anders een vrij onopgemerkte relatiekomedie kon geweest zijn. Zo zie je Duris blokfluit spelen wanneer hij aan het lullen is ("raconter du pipeau"). Hij maakt ook subtiel duidelijk waarom vele mannen er in hun leven niet in slagen om ooit de ware te vinden; hij brengt dat zo goed over vind ik. Het toeval waarbij Xavier en Wendy elkaar terug vinden via hun beroep vond ik wat ongeloofwaardig maar goed, het moest zo geschieden en zoals Xaviers baas zelf beweert in de film : je moet niet bang zijn van clichés... veel mensen houden er van.