The Doom Generation (1995)

Ik voelde me werkelijk mentaal verkracht na het zien van deze film. Walgelijk, schaamteloos en zonder enige vorm van ironie.

Ziek. 1 ster

Man man, meneer director wat spookt u hier nu weer uit?

Stel je een parodie roadmovie voor, met wat soft sex en wat horror elementen en je bent een heel eind.

Ga dit zeker niet serieus nemen. Ik had wel degelijk het idee dat de meeste lines in de film verre van serieus bedoeld waren en zodoende een grote parodie op roadmovies met neppe alto's.

Geloof me, een line als "If I dont find my skull lighter, I slit my wrists" was toen al lachwekkend aanstellerig, als je op dat moment nog niet door heb hoe je naar de film moet kijken, kun je maar beter stoppen.

Een knipoog naar Natural Born Killers? Waar het daar was...."wat is het moraal van dit verhaal", is het hier meer "fuck het moraal". Als er al een moraal was, dan was die tegen de onschuld van de mens.

Parodie ligt ook in de karakters. Zo als ik al zei, een stel veel te alternatieve mensen, met lachwekkend aanstellerige uitspraken. Amy vloekt wel heel veel, maar wat daarbij nog opvallender is, ze heeft wel wat weg van Mia Wallace, toeval? Jordan is dan weer te onschuldig en X te stoer.

De soundtrack, daar wil ik het dan nog wel even over hebben ook. Waar de film vaak way over the top is, word de soundtrack wel goed ge-edit. Met namen als Nine Inch Nails, Lush, Cocteau twins, Aphex twin en 2x slowdive bijvoorbeeld, is het wat muziek betreft perfect getroffen.

Visueel wat leuke dingen. Een aantal keer weer wat felle kleuren, wat geflits, vlotte montage. Toch hangt het er niet van aan elkaar. Tot op het eind alle registers worden open getrokken in een wazige finale. Ik keek nog maar eens een 2e keer naar wat ik gezien had, want dat was wel heel desoriënterend.

Hang niet teveel op aan mijn mening. Ik vond dit erg gaaf, mede door de muziek, maar ook door het duidelijke over the top geheel. Toch lijkt het me logisch, dat velen dit gewoon vreselijke rommel vinden. Weinig tot geen structuur en verhaal, wazig acteerwerk en vreemde dialogen.

4* met een hele grote kans op een halfje erbij.

Hahaha, wat was me dit toch een erg leuke foute over de top film. En nog wel van de regiseur van de bloedserieuze Mysterious Skin. De film vind plaats in een toekomstig (?) pessimistisch Amerika waar je nou liever niet in wilt leven. Het volk is agresief en opgefokt. Vooral de settings doen vooral denken aan GTA spelletjes (bv de namen van de supermarkten, winkels, clubs en hamburgermenu's etc ) Alles zag er ook lekker chaotisch en verpauperd uit en dat maakt de sfeer van de film alvast goed. Dan komen we bij de cast die toch ook perfect is gedaan. Dat stelletje was al goed maar wie al helemaal fantastisch was was Jonathan Saech, die er altijd wel voor zorgt dat het groepje het haasje is met zijn roekeloze gedrag. En dat begint allemaal met die fantastische scene in de supermarkt, met die Koreaan waarbij perongeluk zijn kop erafgeschoten word door X. (moest hierbij ook een beetje aan die scen uit Wild at Heart denken) God wat heb ik gelachen om die scene. En ook vooral om wat er daarna gebeurd met dat het op het nieuws komt en die vrouw "uit machteloosheid, haarzelf en der kinderen opensnijd", Hahaha. En ook in elke slijterij of supermarkt hoor je dan hetzelfte zeurderige deuntje op de achtergrond. Verder was die scene met die stalkerige hamburgerverkoper die Amy schijnt te herkennen ook prachtig. Het einde was ook fantastisch.

Dat alles 6,66 kost word naderhand wel weer afgezaagt.

Hele bizare en heerlijk gestoorde komedie roadmovie met het typische jaren 90 sfeer erdoorheen gemengt. Hij mag misschien wel amateuristisch zijn maar.... och zo leuk.

4,0*

Ik zit weer eens heen en weer te gaan tussen 3.5* en 4.0*. Toch maar een kleine 4 sterren, al moest in het begin wel wennen. De film was een stuk meer over de top dan ik verwacht had eigenlijk en ik moest wennen aan de acteerstijl en dialogen. het is allemaal dik aangezet, maar tegelijk een overtuigende film die teen angst (zo heette de productiemaatschappij) en depressie te lijf gaat met maffe humor en overdrijving. Kind van zijn tijd (ik wordt oud..) en met geweldige muziek op de achtergrond beginnend bij Amerikaanse industrial en eindigend met Britse shoegaze, een feest der herkenning. Drie fijne karikaturen Amy knipoogt een beetje naar Pulp Fiction, Xavier is een soort archetype moderne outlaw en Jordan (die eruit ziet als een kind van Lukas Haas en Keanu Reeves) is de bedachtzame onschuld, die nog gedachten en gevoelens heeft die de rest al voorbij zijn.

Een film die eigenlijk hoe langer hoe leuker werd. Fijn dit.

4.0* dus.

Fijne Araki. Na het zwaar tegenvallende Mysterious Skin en het geweldige Kaboom mijn derde Araki en The Doom Generation vindt een prima middenweg wat betreft mijn andere ervaringen met de beste man.

Ligt wel wat dichterbij Kaboom door haar over the top inhoud, geweldige humor, leuke visual gags en fijne line plus delivery voor McGowan. Araki weet ook met succes een verdoemd universum te creëeren. Helaas wordt de film op een gegeven moment repetitief en duren zelfs de 80 minuten te lang. In het laatste kwartier gaat het dan wel goed fout en draaft Araki toch wel iets te ver door. Toch een vrij leuke road movie die alleen Araki kan maken.

Een film die geen verhaal verteld, maar een universum schept. Eentje met haar eigen regels en logica. Een vreemde mengelmoes aan invloeden die samen een geweldig over-the-top, kleurrijk en schaamteloos pervers geheel vormen. Soms lijkt de film wel één grote, foute grap, misschien is het dat ook wel. Maar bovenal is het ook gewoon heerlijk maffe cinema met een fijne 90s vibe, een avontuurlijk, speels karakter en zelfs nog een best aangrijpend einde. 4*.

Hoe beschrijf je het beste deze film? Tja het is een roadmovie met tieners maar de gespreken van de jongeren gaan vaak over niks, er valt niets te vertellen. Het enige waarmee ze zich bezighouden is seks, drinken van bier, roken en geweld (in de jaren '90 zou men spreken van zinloos geweld) Oftewel Generation X, die zich kenmerkt door desinteresse, pessimisme en amoreel gedrag. Tja wie op diepgang zit te wachten moet deze film niet kijken! Trouwens voor plotprogressie ook niet! De film bezit een groot...WTF heb ik allemaal naar zitten kijken-gehalte? Maar doordat het op een hele aparte manier in beeld wordt gebracht, waarbij de kleuren blauw en rood vaak centraal staan, is het een heerlijk maffe wereld. Elke keer als Amy bijvoorbeeld ergens afrekent, komt het bedrag op zes dollar en zesenzestig cent (6,66). Op de snelweg kondigen borden het einde der tijden aan en dat alles wordt gecombineerd met fijne cartoonachtige wreedheid. Afgehakte hoofden die blijven praten, een arm wordt afgeschoten en het slachtoffer start "You are my sunshine, my only sunshine" in....Bij regisseur Gregg Araki is seks gewoon seks en geweld puur geweld. Choqueert hij daarmee de kijker dan is dat maar zo... De videoclipmontage ziet er goed uit en de vlotte soundtrack mag er ook wezen met minder voor de hand liggende muziek van bands als Front 242, Slowdive, Coil, Nine Inch Nails, Meat Beat Manifesto, Curve, The Wolfgang Press, Porno for Pyros, MC 900 Ft. Jesus, The Jesus & Mary Chain, Cocteau Twins, Pizzicato Five en Aphex Twin. Ergens tussen popcornvermaak, schlock en films voor degene met een *kuch* goede smaak bevindt zich dit vrij leuke tijdverdrijf!