The Doom Generation (1995)

Ik zit weer eens heen en weer te gaan tussen 3.5* en 4.0*. Toch maar een kleine 4 sterren, al moest in het begin wel wennen. De film was een stuk meer over de top dan ik verwacht had eigenlijk en ik moest wennen aan de acteerstijl en dialogen. het is allemaal dik aangezet, maar tegelijk een overtuigende film die teen angst (zo heette de productiemaatschappij) en depressie te lijf gaat met maffe humor en overdrijving. Kind van zijn tijd (ik wordt oud..) en met geweldige muziek op de achtergrond beginnend bij Amerikaanse industrial en eindigend met Britse shoegaze, een feest der herkenning. Drie fijne karikaturen Amy knipoogt een beetje naar Pulp Fiction, Xavier is een soort archetype moderne outlaw en Jordan (die eruit ziet als een kind van Lukas Haas en Keanu Reeves) is de bedachtzame onschuld, die nog gedachten en gevoelens heeft die de rest al voorbij zijn.

Een film die eigenlijk hoe langer hoe leuker werd. Fijn dit.

4.0* dus.

zooooo fout ...dat hij goed is

Fijne Araki. Na het zwaar tegenvallende Mysterious Skin en het geweldige Kaboom mijn derde Araki en The Doom Generation vindt een prima middenweg wat betreft mijn andere ervaringen met de beste man.

Ligt wel wat dichterbij Kaboom door haar over the top inhoud, geweldige humor, leuke visual gags en fijne line plus delivery voor McGowan. Araki weet ook met succes een verdoemd universum te creëeren. Helaas wordt de film op een gegeven moment repetitief en duren zelfs de 80 minuten te lang. In het laatste kwartier gaat het dan wel goed fout en draaft Araki toch wel iets te ver door. Toch een vrij leuke road movie die alleen Araki kan maken.

Op naar Nowhere, die zowaar nog meer over the top is, maar wel weer minder "extreem".

Nowhere en Splendor staan inderdaad ook op de rol .

Nowhere, Splendor flikkert met goeie vaart van diezelfde rol af. Misbaksel.

Vanaf 29 oktober te koop op dvd (Lumière)

Een film die geen verhaal verteld, maar een universum schept. Eentje met haar eigen regels en logica. Een vreemde mengelmoes aan invloeden die samen een geweldig over-the-top, kleurrijk en schaamteloos pervers geheel vormen. Soms lijkt de film wel één grote, foute grap, misschien is het dat ook wel. Maar bovenal is het ook gewoon heerlijk maffe cinema met een fijne 90s vibe, een avontuurlijk, speels karakter en zelfs nog een best aangrijpend einde. 4*.

Ja, ik snap waarom hij slecht is maar dat maakt hem juist zo goed.

De personages zijn zo over de top geschreven dat hoewel de grappen niet eens heel grappig zijn op zichzelf je gewoon moet lachen om hoe dom het allemaal is. Ik kon helaas online nergens de directors cut vinden, misschien ga ik die zelfs wel fysiek aanschaffen.

Hoe beschrijf je het beste deze film? Tja het is een roadmovie met tieners maar de gespreken van de jongeren gaan vaak over niks, er valt niets te vertellen. Het enige waarmee ze zich bezighouden is seks, drinken van bier, roken en geweld (in de jaren '90 zou men spreken van zinloos geweld) Oftewel Generation X, die zich kenmerkt door desinteresse, pessimisme en amoreel gedrag. Tja wie op diepgang zit te wachten moet deze film niet kijken! Trouwens voor plotprogressie ook niet! De film bezit een groot...WTF heb ik allemaal naar zitten kijken-gehalte? Maar doordat het op een hele aparte manier in beeld wordt gebracht, waarbij de kleuren blauw en rood vaak centraal staan, is het een heerlijk maffe wereld. Elke keer als Amy bijvoorbeeld ergens afrekent, komt het bedrag op zes dollar en zesenzestig cent (6,66). Op de snelweg kondigen borden het einde der tijden aan en dat alles wordt gecombineerd met fijne cartoonachtige wreedheid. Afgehakte hoofden die blijven praten, een arm wordt afgeschoten en het slachtoffer start "You are my sunshine, my only sunshine" in....Bij regisseur Gregg Araki is seks gewoon seks en geweld puur geweld. Choqueert hij daarmee de kijker dan is dat maar zo... De videoclipmontage ziet er goed uit en de vlotte soundtrack mag er ook wezen met minder voor de hand liggende muziek van bands als Front 242, Slowdive, Coil, Nine Inch Nails, Meat Beat Manifesto, Curve, The Wolfgang Press, Porno for Pyros, MC 900 Ft. Jesus, The Jesus & Mary Chain, Cocteau Twins, Pizzicato Five en Aphex Twin. Ergens tussen popcornvermaak, schlock en films voor degene met een *kuch* goede smaak bevindt zich dit vrij leuke tijdverdrijf!

Ondank de kleurrijke stijl en flinke dosis seks en geweld weet de film bij mij niet hoger te scoren dan een 3,5. Waarschijnlijk omdat de film daarnaast niets meer weet te brengen.