The Doom Generation (1995)

Een donkere road movie over een aparte generatie: alles kan, alles mag. Een film die ik eigenlijk nog wel es een keer wil terugzien.

Nogal vreemde film, bizar eigenlijk, maar wel steengoed.

Walgelijk en amateuristisch.

Ik voelde me werkelijk mentaal verkracht na het zien van deze film. Walgelijk, schaamteloos en zonder enige vorm van ironie.

Ziek. 1 ster

Heerlijk en geniaal!

Op het eerste gezicht lijkt het alsof men en cultstutus wil forceren.

Alleen de regisseur komt uit de States en dat maakt de film weer een stuk interessanter.

Erg gewaagd!

Ik snap je niet helemaal...men wil een cultstatus forceren maar de film is interessant omdat het uit de VS komt? Of het heeft juist geen cultstatus omdat de film uit de VS komt en daardoor interessanter?

Ik weet er niet veel meer van, alleen dat ie heel slecht was.

Ben niet zeker, maar komt er in deze film een scène voor waarin een hoofd, ontdaan van de rest, nog flink weet te braken? Zoja, te lang geleden om er een score aan te geven.

Ik bedoel dat het een gewaagde en controversiele film is uit een land waar je dit soort films niet snel verwacht.
In welke teenerfilm wordt er terwijl een man door een groep mannen verkracht wordt met de Amerikaanse vlag gewapperd?Zou deze door een een of andere trendy Europese regisseur gemaakt zijn neigt het naar groot effect bejacht.
Omdat ie uit de VS komt geef ik 'm het voordeel van de twijfel.
Ik kan er dan heel ver in mee gaan dat Araki al die westcoast teenagerfilms eens flink op de hak wil nemen.

Dat vind ik eerder het geval bij nowhere. Hier is het vooral controversieel doen om het controversiele. Persoonlijk vond ik er geen fluit aan.

666

Ik vond de film best humor hebben.

Past ook prima in de lijn van die over de top geweldadige fims met een cult sausje die je half jaren 90 had.

Zeer slechte film. Geforceerd cult geprobeerd over te komen, maar dat werkt niet. 6,66 Dollar, nou gaaf bedacht hoor! Saai en slaapverwekkend. Gauw proberen te vergeten.

De één noemt het cult, de ander noemt het camp.

In een interview gaf McGowan deze film als volgt weer: "Jimmy obviously represents everything innocent and soft — and anyone with any dream or imagination in this society is doomed...."

Deze thema is ook terug te vinden in Akari's film 'Nowhere'.

Verder, een prachtige cinemagrafie en is het één grote rollercoster aan actie en scenes die je niet al te serieus moet nemen.

Een *3.0

Man man, meneer director wat spookt u hier nu weer uit?

Stel je een parodie roadmovie voor, met wat soft sex en wat horror elementen en je bent een heel eind.

Ga dit zeker niet serieus nemen. Ik had wel degelijk het idee dat de meeste lines in de film verre van serieus bedoeld waren en zodoende een grote parodie op roadmovies met neppe alto's.

Geloof me, een line als "If I dont find my skull lighter, I slit my wrists" was toen al lachwekkend aanstellerig, als je op dat moment nog niet door heb hoe je naar de film moet kijken, kun je maar beter stoppen.

Een knipoog naar Natural Born Killers? Waar het daar was...."wat is het moraal van dit verhaal", is het hier meer "fuck het moraal". Als er al een moraal was, dan was die tegen de onschuld van de mens.

Parodie ligt ook in de karakters. Zo als ik al zei, een stel veel te alternatieve mensen, met lachwekkend aanstellerige uitspraken. Amy vloekt wel heel veel, maar wat daarbij nog opvallender is, ze heeft wel wat weg van Mia Wallace, toeval? Jordan is dan weer te onschuldig en X te stoer.

De soundtrack, daar wil ik het dan nog wel even over hebben ook. Waar de film vaak way over the top is, word de soundtrack wel goed ge-edit. Met namen als Nine Inch Nails, Lush, Cocteau twins, Aphex twin en 2x slowdive bijvoorbeeld, is het wat muziek betreft perfect getroffen.

Visueel wat leuke dingen. Een aantal keer weer wat felle kleuren, wat geflits, vlotte montage. Toch hangt het er niet van aan elkaar. Tot op het eind alle registers worden open getrokken in een wazige finale. Ik keek nog maar eens een 2e keer naar wat ik gezien had, want dat was wel heel desoriënterend.

Hang niet teveel op aan mijn mening. Ik vond dit erg gaaf, mede door de muziek, maar ook door het duidelijke over the top geheel. Toch lijkt het me logisch, dat velen dit gewoon vreselijke rommel vinden. Weinig tot geen structuur en verhaal, wazig acteerwerk en vreemde dialogen.

4* met een hele grote kans op een halfje erbij.

Had aan het einde dezelfde vraag als bij Nowhere ''Wat moet ik hier in godesnaam mee?' Is het bedoeld als ironisch toekomstbeeld over de verloren jeugd waarin alles mag of gewoon een grote (geniale) grap van de regisseur? Ik denk zelf een beetje van beide... Het is (zoals mijn voorganger al zegt) van minuut één iig al duidelijk dat we dit vooral niet te serieus moeten nemen, als je dat wel doet is het inderdaad niets meer dan een schaamteloos amateur filmpje zonder enige moraal, maar wanneer je het allemaal niet zo zwaar opneemt valt er nog genoeg te genieten/lachen.

Allereerst zijn de dialogen werkelijk geweldig, zo over de top en overdreven dat je er wel om moet lachen, maar ook het donkere sfeertje kon me bij momenten erg bekorren. Ook kwa soundtrack is het inderdaad geweldig veelzijdig, helaas betreft het hier vaak op laag volume spelende achtergrond muziek, dus dat was wel een beetje jammer. Jammer genoeg kent het geheel ook genoeg minpunten, het is dat hij met zijn 80 minuten nogal kort duurt maar het had ook niet langer moeten zijn want die constante herhalingen (ruzies, vage seks scenes, bloederige overvallen en andere smerigheden) kwamen op een gegeven moment nogal mijn neus uit. De gewaagde finale daarintegen en de aanwezigheid van de knappe McGowan maakte een hoop goed.

Heb het na mijn kijkbeurt (gister) allemaal even laten bezinken maar ben nog steeds niet zeker wat ik hier nu aan moet geven, Nowhere (die ik binnenkort ook zeker ga herzien, voor een mogenlijke opwaardering) staat op een krappe twee en aangezien deze daar vrij veel op lijkt zat ik ook in die richting te denken, maar goed we zijn inmiddels alweer wat jaartjes verder en mijn smaak is toch wat is verranderd in de tussentijd, dus durf ik hem wel een voldoende te geven.

3 sterren

Geweldig, geweldig! Encore! Gregg Araki heeft al een onuitwisbare indruk op me gemaakt met Mysterious Skin, hoewel dat niet te vergelijken valt met deze pulp, maar desondanks: ik hou ervan!

Rose McGowan kan in mijn ogen erg weinig verkeerd doen en ook Jordan (de lieverd) en X (de psychopaat) vond ik erg vermakelijk.

Brute muziek, enorm veel actie en lomp rebellious teenage-gezeik, heerlijk. Einde ook erg onverwacht, maar tof.

Heh, dit is de perfecte film om in een loop te zien ofzo. Mediaplayer speelt hem automatisch nog een keer af en ben nu al weer meer dan een half uur aan het kijken. De film is nog even gaar, maar mogelijk toch wat beter. Cijfer hangt tussen de 3,5 en 4.

Misschien schrijf ik morgen wel een kleine review.

Gaar is niet het juiste woord eigenlijk . Eerder vermoeiend, de film is een vermoeiend over de top trip door het Amerikaanse consument leven(ja, ik weet denk al naar welke film 90% van de mensen gaat verwijzen....). Maar waar Neutral Born Killers in camera technieken vooral geweldig is, zijn in Doom Generation vooral de dialogen geweldig

Vermoeiend vond ik hem niet, heb hem zowat twee keer achter elkaar zitten kijken

Waarom die 3,5 dan, hup die moet omhoog!

Yeah oke dat klinkt wel fair. Wou hem misschien toch wel ophogen.

Zeurpiet

Veel slechter kan het niet, pretentieus en zo onvoorstelbaar waardeloos, ik kan er geen woorden voor vinden.

Flauwekul. Je kunt er blijkbaar wel een woord voor vinden 'pretentieus'. Daar is-ie weer!... Als Araki in deze farce iets is, is het zeker niet dat. Wat kan hier nu pretentieus aan zijn? Gewoon melig en een tikkie over-the-top. Ja, Araki maakte ook sentimetele en serieuze films over 'die generatie'. Deze hoort er niet bij.

Pretentieus is niet het woord maar als ik even mag (?). Ik vond de Doom Generation rommelig, ontzettend flauw en behoorlijk irretant in opzet. Het was me al na tien minuten helder & duidelijk wat voor spiegel Araki gebruikte voor het publiek...

Natuurlijk mag je even. Die kwalificaties kan ik persoonlijk dan wel niet plaatsen, maar klinken al wel passender. Pretentieus is de film in elk geval allerminst.

Hahaha, wat was me dit toch een erg leuke foute over de top film. En nog wel van de regiseur van de bloedserieuze Mysterious Skin. De film vind plaats in een toekomstig (?) pessimistisch Amerika waar je nou liever niet in wilt leven. Het volk is agresief en opgefokt. Vooral de settings doen vooral denken aan GTA spelletjes (bv de namen van de supermarkten, winkels, clubs en hamburgermenu's etc ) Alles zag er ook lekker chaotisch en verpauperd uit en dat maakt de sfeer van de film alvast goed. Dan komen we bij de cast die toch ook perfect is gedaan. Dat stelletje was al goed maar wie al helemaal fantastisch was was Jonathan Saech, die er altijd wel voor zorgt dat het groepje het haasje is met zijn roekeloze gedrag. En dat begint allemaal met die fantastische scene in de supermarkt, met die Koreaan waarbij perongeluk zijn kop erafgeschoten word door X. (moest hierbij ook een beetje aan die scen uit Wild at Heart denken) God wat heb ik gelachen om die scene. En ook vooral om wat er daarna gebeurd met dat het op het nieuws komt en die vrouw "uit machteloosheid, haarzelf en der kinderen opensnijd", Hahaha. En ook in elke slijterij of supermarkt hoor je dan hetzelfte zeurderige deuntje op de achtergrond. Verder was die scene met die stalkerige hamburgerverkoper die Amy schijnt te herkennen ook prachtig. Het einde was ook fantastisch.

Dat alles 6,66 kost word naderhand wel weer afgezaagt.

Hele bizare en heerlijk gestoorde komedie roadmovie met het typische jaren 90 sfeer erdoorheen gemengt. Hij mag misschien wel amateuristisch zijn maar.... och zo leuk.

4,0*

Er gebeurt eigenlijk helemaal niets in deze film, zelfs de seksscènes zijn niet leuk. Een regie die geforceerd leuk overkomt, de belichting is verkeerd gekozen, de dialogen zijn verschrikkelijk , de acteerprestaties lijken schooltoneel van het slechtste soort en er wordt een flauwe sfeer gecreëerd. Ik denk dat de regisseur een sexy, blitse film heeft willen maken maar hij heeft daarin gefaald.

Geweldige cinema dit! Natuurlijk enorm lomp, fout, amateuristisch e.d. Maar ook zo ongelofelijk goed, rauw en heerlijk dit. Met een fantastische soundtrack, ongekende jaren '90 vibe (gone bad). Van eenzelfde niveau als Araki's andere meestwerk Totally F***ed Up! Heel veel mensen gaan dit heel fout vinden, maar een kleine groep zal hier echt van genieten. Even laten bezinken, maar dit kan nog wel eens een all-time favoriet worden.