Blade Runner (1982)

Aas je daarop beste orbit? Blijkbaar wel gezien het vervolg van je zin.

Anyway, het is even zinvol dat de Westerse cinema zo onrealistisch is als de pest omdat je de 3 Transporter films gezien hebt. En manga blijft de benaming voor Japanse comics, anime blijft de benaming voor Japanse animatie.

Ook de strips heb ik wel eens gelezen ja.. de afgrijselijke bambi-ogen karaktertjes (eveneens in de films trouwens) met hun quasi-filosofische gelul en spattend bloed. Moet ik je nu echt serieus nemen op dit punt?

Hebben we eindelijk een oermoeder van de serieuze sf-film en de gangmaker voor zowat alles wat sindsdien cyberpunk heet en jij kan hem wéér niet waarderen omdat hij 27 jaar oud is en uit de VS (ohja, en een klassiekerstatus heeft).. soms doe je het erom he?

Ik heb hem op 3.0* staan dus het idee alleen al dat ik hem niet zou kunnen waarderen is alweer een mooi verzinsel. Ik waardeer het eerste deel zeker wel, alleen is het banale en platvloerse tweede deel wat mij betreft compleet ongepast.

Verder is het duidelijk dat je niet weet waarover je praat als het gaat over manga en anime. Dus nogmaals, geen zin om daar verder op in te gaan.

Ik heb nooit geweten dat er twee delen waren? Wanneer begint dat tweede deel en in hoeverre wijkt dat dan zo enorm af van deel I?

Hij geeft inderdaad dan weer wel 4* aan Back to the future. De onzinnige redenering begint hilarische vormen aan te nemen.

Het tweede deel begint wanneer de film vervalt in een simpel catch-the-buy guy gevalletje. Zo ongeveer het hele tweede uur van wat ik me er nog van herinner. Alle sferische elementen uit het begin laat men dan ook een beetje hangen en als kijker zit je naar een compleet oninteressante Ford-zit-achter-Hauer film te kijken. Lethal Weapon in de toekomst.

Dat is de film al vanaf het begin... tenminste oppervlakkig gezien dan, het niveau waarover we het hebben.

De titel Blade Runner duidt al op 'catch the bad guy'. Dat gegeven is al vanaf het begin duidelijk en verandert niet, evenals de sfeer gedurende de hele film. Als dat gegeven je tegenstaat had je de film na minuut 1:27 kunnen stopzetten.

Maar goed, ik snap dat je in je wanhopige zoektocht naar argumenten iets moet verzinnen. Dezelfde drogreden zou je ook kunnen verzinnen voor Irréversible, maar dan zo geschreven dat het weer een pluspunt is voor de film.

Als het antwoord je niet interesseert of je alleen maar iets vraagt om het antwoord daarna krampachtig belachelijk te maken, hou dan de volgende keer gewoon je mond aub. Spaar je mij ook wat tijd.

In het tweede gedeelte ontvoud zich juist het gegeven dat Deckard mogelijk ook een replica is. Kwestie jacht op Hauer is een bijzaak. IMO. Juist het eerste deel is meer het catch the bad guys deel.

Ach, jij bazelt ook zo vaak over dingen waar je niets vanaf weet. Ik blijf in elk geval verre van genres/stromingen die me niet bevallen in tegenstelling tot sommigen..

Hij geeft gewoon aan dat er in zijn beleving geen 2 delen zijn, ik sluit me daar overigens 100% bij aan.. heb al eerder aangegeven dat dat opdelen in twee delen mij niet geheel helder is.

Maargoed, je bent niet dol op deze film (terwijl hij je toch zou moeten liggen volgens mij, als zowat de enige klassieker), laten we daar de kous nou maar bij afmaken, voordat mensen nog meer onlogica in elkaars post gaan zitten ontzenuwen

Euhm.. in Back to the Future komen er geen vliegende auto's voor, dat is in Back to the Future 2 die ik by the way 3* gaf.

Neuh..

Dan heb je blijkbaar de laatste scene van gemist....

YouTube - Back to the Future - Last Scene

Ja maar voor tijdmachines maak ik een uitzondering.

Ik maak je antwoord niet belachelijk, dat doe je zelf. Omdat er sprake is van een jacht op een Bad Guy veralgemeniseer je de gehele film naar het niveau Leathal Weapon. Lekker kort door de bocht.

Voorheen vergeleek je de special effects in Blade Runner met Ter Land ter Zee en in de Lucht. Dus wie zit er nu iets krampachtig belachelijk te maken?

Als jij ophoudt met onzinnige argumenten te verzinnen die je vervolgens niet helder kan toelichten, bespaar je iedereen een hoop tijd inclusief jezelf.

Doe ik in beide gevallen niet, maar veel plezier met je 5.0*tjes voor jezelf ten koste van anderen te proberen verantwoorden. Siert je op die leeftijd

Irreversible catch the bad-guy verhaaltje

@MNV2: Een paar honderd jaar terug werd je ter dood veroordeelt als je beweerde dat de aarde rond was. Het kan dus snel gaan.

Zelfde met Obama. Ga de zwarten in het Harlem van de jaren 70 eens vertellen dat er binnen 30 jaar een zwarte president is. Evolutie is er nu eenmaal dus ook misschien binnen een paar jaar z'n auto's.

Mij ook nog steeds niet, ondanks de glasheldere uitleg van Onderhond...

goeje film bevat prachtig beeld matreaal voor zijn tijd harrison speeld prachtig ook de acteer prestatie van rutger hauer was adembenement maar ik had wel wat meer actie in deze film gewild

Ben ik het wel mee eens, al vind ik Hauer hier nog sterker spelen dan Ford, die af en toe een beetje op de automatische piloot draaide leek het. Ook ik had meer actie "verwacht" maar ondanks dat dat een beetje uitbleef, kon de film mijn aandacht er wel steeds bijhouden, en werd je soms op het verkeerde been gezet door het mooie voorbeeld wat Reinbo in een aantal posts hierboven al aangaf. Sterk verhaal met goede acteerprestaties dus. Ik heb wel de digitally remastered versie gezien, waar het één en ander aan gesleuteld is. Het origineel zou ik ook dolgraag willen zien.

Euforisch werd ik in het begin bij aanschouwing van het stadsoverzicht met brandende gebouwen weerkaatst in iemands oog, futuristisch L.A. anno 2019 weergegeven aan de hand van automobiles die door de lucht zweven, grote reclameborden, het neonlicht, schitterende muziek, de beelden van een donkere, regenachtige stad en de bedrijvigheid onder de vleugels van al die reusachtige gebouwen. Daar waar overal geluiden of reclameboodschappen vandaan leken te komen. Vooral sterk zijn die teksten die je niet kunt verstaan, het gaf mij het gevoel wat Blade Runner zo goed deed in het begin van de film: mij moeiteloos meesleuren naar een compleet ander universum.

Gedurende de film zoveel potentieel dat eigenlijk maar half zo goed uitgewerkt wordt. Scott mag zijn kijker dan wel op ontdekkingsreis meenemen, hij raffelt het verhaal te snel af terwijl ik vooral te zoeken zat naar de wat meer abstractere zaken. Hiermee doelend op prachtige scenes die hij op het scherm tovert, die te kort duren om echt te beklijven of waar je echt wordt ondergedompeld. Bv. De scene waarin Ford droomt over die unicorn of de scene waarin Ford die vrouw met de slang om de nek ontmoet ( prachtige still, die al eens eerder onder mijn ogen was gekomen ). Hoe vaak zie je zulke dingen nou op je televisiescherm? Toch trekt Scott maar luttele secondes uit om zijn kijker hierop te trakteren. Ik mis durf wat betreft de editing! Laat zo `n mooi schepsel voor de camera poseren! Maar maak je er niet zo vliegensvlug vanaf! Eerst maakt hij zijn kijker hongerig en vervolgens neemt hij de voeten!

Langzamerhand focust Scott zich teveel op een 13 in een dozijnactiefilmpje waar Ford achter de replicanten aanzit. En ja, ik heb niet gemist dat Hauer `s personage niet louter kwaadaardig van aard was, maar Ford juist redde richting het einde.
Nou vond ik dat best vermakelijk om te zien, vooral het spel met belichting is mooi als Ford die vriendin van Hauer aan het zoeken is. Echter Blade Runner wordt zo inwisselbaar als het maar kan. Jammer om de unieke setting van replicants in een futuristische stad zo te verloochenen voor een schijnbaar spannende zoektocht die echt niet geraakt aan de fijne sfeer voordien. Ineens veel te veel schermtijd voor 2 acteurs die nou niet echt goed aan het acteren zijn, met name de romance tussen Ford en die replicant was stuitend slecht bedacht en uitgevoerd vooral. Ik las ergens dat beiden elkaar niet konden luchten op de set, dat is in ieder geval alvast goed te zien hier!

Ik zie hoe invloedrijk Blade Runner geweest moet zijn voor vele andere films, ik zie dat Blade Runner nauwelijks gedateerd aandoet zeker in tegenstelling tot de 1ste Star Wars trilogie waar er weinig wordt gedaan om een eigen, futuristische wereld uit de grond te stampen. Het is echter kwalijk dat Blade Runner met al zijn goede bedoelingen ten spijt, nooit zijn abstracte karakter vast weet te houden en te nadrukkelijk focust op andere zaken zoals relaties en een: pak-de-misdadigers verhaal. Jammer want ik had graag echt overdonderd willen worden. 3,5*

Het is veel meer dan dat. De vraag is meer: wat is dan een misdadiger als Dekhardt zelf ook een geprogrammeerde replicant is ?

Maar je hebt blijkbaar wel iets aders gemist de kern van de film. Die Redlop hierboven spoilert (al zie ik die niet in de context van een misdadiger zijn of niet, maar meer van, hoe voel je je als je er achter komt dat je zelf een replicant ben, en je je leven heb gewijd aan het jagen op lotsgenoten') . Film is alles behalve een 13 in een dozijn verhaal, maar juist een unieke innerlijke ontdekkingstocht verpakt als film noir.

Weet zeker dat deze film nog wel eens de 4,5* ster of meer gaat halen..... "t is immers een echte groeibriljant.

Ik begrijp ook niet zo goed dat mensen vooral de tweede helft een standaard 'catch the bad guy' verhaaltje vinden. Vanaf het moment dat Deckard de opdracht van Bryant krijgt om 5 replicants op te sporen en met vervroegd pensioen te sturen is het een strijd tussen goed en slecht. Maar dit wordt dan weer gecompliceerd door een aantal dingen die ons als kijker gaandeweg duidelijk worden. Dat er een show-off aan het einde is tussen Deckard en Batty is niet meer dan normaal, aangezien Batty duidelijk de leider is. Maar de uitkomst is alles behalve normaal voor een standaard 'catch the bad guy' verhaal. Ik heb het hier natuurlijk wel over Scott's visie, en niet het fluteinde van de theatrical version.

Het gaat echt fout als je een acteur als Ford op zoek laat gaan naar zijn innerlijke identiteit. Ik zie zoiets vooral als een weinig subtiel gebracht, eromheen geweven spinnenweb. Nogmaals ik had liever gehad dat Scott wat meer investeerde in langgerekte scenes of statische shots.

Verder vind ik het wat jammer dat in zo `n mooi, abstract universum waar het film noir sfeertje zeker goed tot zijn recht komt, ineens teveel wordt gerept over de emoties van de replicanten en aanhang. Dat maakt de film te herkenbaar menselijk daar waar ik een wat afstandelijke sfeer meer had geapprecieerd. Nu leek het inderdaad op een quasi filosofische bedoening op het einde, maar dan toch verpakt in een 10 kleine negertjes setting (hiermee doelend op de 13 in een dozijn - structuur ), als consessie naar het filmpubliek dat anders misschien met de handen in het haar was achtergebleven.

In het begin van de jacht stond de film - noir sfeer meer centraal. Denk aan de jacht op die replicant met die slang om haar nek door de straten van L.A. Deed veel meer recht aan de sfeer van de film!



De film weet zeker een totaal unieke atmosfeer te creëren, waardoor ik soms verwonderd toekeek. Alleen mochten sommige scenes best langer optreden voor mijn netvlies. Verder allemaal wel heel vermakelijk om te zien dus ik zeg nooit nooit.

Gaat Ford dan op zoek naar zijn innerlijke identiteit? De enige scenes die laten zien dat er iets niet helemaal in de haak is zijn de scenes met de eenhoorn en de speech van Batty tegen het einde, en dit is meer voor de kijker dan voor Deckard zelf.

En ik verkies toch de jacht op Batty dan de jacht op Zhora, want zo bijzonder is die laatste niet in vergelijking met de eerste. De setting in het vervallen gebouw kan je misschien tegen staan, maar deze scene is zoveel meer gelaagd dan die met Zhora, zoals de referentie aan Jezus en de witte duif. Daarnaast weet je al dat Batty gewoon een pervers spelletje met Deckard speelt om hem ook te laten voelen hoe het is om in angst te leven dat je elk moment dood kan gaan. Iets waar Batty later ook op het dak aan refereert..

Je mist nog steeds de crux van de film. Ford is zelf replicant. Zijn houterige en monotome acteren past juist perfect. Niet zo gek dat veel mensen daar bij de eerste kijkbeurt overvallen. Je komt er pas op het eind achter. Net als Deckartd Verklaard ook zijn romance met Sean Young .

Maar maakt de film er niet gelijk beter op.

Oke, zijn nieuwe identiteit wordt hem in de schoenen geschoven. Had alleen niet echt een meerwaarde voor mij of zo.

Voor de rode draad van het verhaal niet, voor de rest wel.

Overigens is dit gegeven pas echt goed uitgelicht in het Blade Runner spel van Westwood van een aantal jaartjes geleden. Als Scott ooit nog eens een vervolg besluit te maken moet hij de film hierop baseren. Beter kan het niet worden.

"But than again, who does?"

Verandert juist alles, daarom is de film de tweede keer totaal anders (film gaat dan veel dieper dan het jagen op Replicants) en vaak beter.....

Ik ook, ook omdat uiteindelijk Batty het leven redt van Dekhard.