Eddie the Eagle (2015)

Heerlijke komedie met een hele goede Taron Egerton. Hij geeft Edwards erg leuke trekjes. Geen idee of die gebaseerd zijn op het verleden? Had namelijk nog nooit gehoord van Eddie Edwards. De fysieke gelijkenissen komen in elk geval wel goed overheen. Egerton is op weg om een hele goede acteur te worden.

Tuurlijk is de film redelijk voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken. Het verhaal is boeiend genoeg om mij 100 minuten lang geboeid naar het scherm te laten kijken. Hier hielpen de grappen natuurlijk ook bij. Deze film heeft mij namelijk regelmatig aan het lachen gekregen.

Zeker een aanrader als je een avondje wilt lachen.

"All the doctors said I should give up sports."

Van de stuntelende Eddie Edwards heb ik jaren geleden tijdens een terugblik programma weleens iets gezien, om te concluderen dat het eigenlijk verbazingwekkend was dat zo iemand zich kon kwalificeren voor de Olympische Winterspelen.

Van wat ik heb begrepen worden de waargebeurde feiten in deze film wel erg dik aangezet; er wordt bewust voor gekozen om maar tien tot vijftien procent te baseren op Edwards' leven. Dit levert een makkelijk te behappen film op die je wel met een korreltje zout moet nemen. Op deze manier wordt er een sympathiek underdog verhaaltje opgezet.

'Eddie the Eagle' volgt het bekende stramien van tegenslagen overwinnen door je als kijker in een vogelvlucht mee te nemen door het leven van Edwards tot aan de voorbereiding voor de Winterspelen. Dit gaat gepaard met de - moralistische - boodschap 'meedoen is belangrijker dan winnen'. Niet geheel verrassend vergaat het de skispringer allemaal vrij gemakkelijk, bovendien zorgt de komische noot voor een fijn sfeertje.

Edwards is op zijn zachts gezegd een merkwaardig figuur die door Taron Egerton naar behoren wordt neergezet, inclusief rare trekjes. Wel schuilt er op momenten iets te veel oppervlakkigheid in het personage van Eddie, maar gelukkig wordt dit al gauw naar de achtergrond geschoven doordat men zich weer richt op de rode draad. Daarbij is Hugh Jackman een gedegen tegenspeler die goed tegengas geeft.

Al met al best een vermakelijke feel-good film, ondanks de vele vrijheden in het script.

Kleine 3,0 sterren.

Beetje teleurgesteld in deze film, niet dat ik hele hoge verwachtingen gehad. Maar had wel gehoopt dat ze er wat meer mee hadden gedaan in plaats van de cliché invulfilm die ze nu hebben gedaan. Gelukkig spelen Egerton en Jackman wel sterk en is de dynamiek leuk, maar ook zij worden wat tegengewerkt door het script. Maar ja het is wel een vermakelijke feelgood film verder.

3*

Lijkt me heerlijk om te kunnen schansspringen!

En Eddie doet het gewoon. Hij was niet zo goed maar kwalificeerde zich toch mooi wel voor de Olympische Spelen met de hulp van een aan lager wal geraakte ex-springer.

Ondanks dat ik Egerton iets te veel het typetje Eddie vond spelen met zijn mimiek, is het wel een vermakelijke feelgoodfilm met een grappige 80's soundtrack geworden.

Overgeromantiseerd verhaal, vooral naar het einde toe vol met vals sentiment, maar gedeeltelijk werkt het wel.

In mijn tienerjaren ben ik opgegroeid met deze Eddie, maar in mijn beleving was dit cultfiguur vooral bekend als een lachwekkende born loser, die door niemand echt serieus werd genomen. Zoals Eddie was wilde eigenlijk niemand zijn.

Wie deze film ziet krijgt het beeld van een anti held, die de hele wereld zijn tanden heeft laten zien, die zijn dromen heeft waargemaakt. Een stukje geschiedvervalsing en filmische vrijheid waar ik wel om kan glimlachen.

Goed acteerwerk van Egerton en Jackman, dat dan weer wel, doch wat mij betreft iets te veel feelgood in deze feelgoodmovie, welke in ieder geval nergens verveelt.

Leuk sport drama/speelfilm. Niet geheel waarheidsgetrouw, maar geeft wel een mooi beeld over deze under underdog van de topsport. De film bewandelt de vertrouwde paden en het eerste deel is daardoor bijna saai. In het tweede deelt zit wat meer pit en is daardoor een stuk beter. Zeker richting de finale wordt het feelgood niveau goed bereikt. De chemie tussen Egerton en Jackman is naar mate de film vordert prima. De film zorgt er tevens voor dat je Eddie minder ziet als een loser, maar meer als een held die alles op alles heeft gezet om zijn doel te bereiken. 3.5

Flauw feel-good formulewerkje. Eddie is wel een leuk figuur. Verder een erg clichématige invulling met het nodige geforceerde sentiment.

“You name me one, one British ski-jumper!”

“Me. Eddie Edwards. I'm gonna be the squad."

Man, wat heb ik genoten van deze film. Al vanaf de eerste scene zit je met een glimlach op je gezicht naar de avonturen van Eddie Edwards te kijken en die glimlach is niet meer van m’n gezicht weggeweest. Dit is het ultieme underdog verhaal met daarnaast heerlijke humor, lekker veel vaart, sterke acteerprestaties en schitterend geschoten sportscènes.

Eddie is een rare kwibus maar door zijn bijna naïeve positiviteit en onbegrensde doorzettingsvermogen leef je met hem mee en Egerton speelt hem op weergaloze wijze. Op het laatst zit je ook als kijker met beide armen omhoog als Eddie het onmogelijke mogelijk maakt. De scènes rond het schansspringen zijn fantastisch in beeld gebracht en zelfs spannend. Jackman speelt met zichtbaar plezier zijn alcoholistische trainer en het samenspel tussen Egerton en Jackman is het hart van de film. Hartley heeft ook een heerlijke rol als de moeder van Eddie. Sport, humor, een beetje drama, sterk acteerspel en het ultieme underdog/feelgood verhaal, wat wil je nog meer?

Fijne film die de Olympische gedachte nog eens huldigt. En dat is nodig in een tijd waar sport teveel om geld, status en overwinning draait dan om motivatie, competitie- en teamgeest. De eeuwige underdog Eddie streeft hardnekkig en gedreven zijn droom om Olympisch schansspringer te worden. Hij heeft er graag blauwe plekken voor over en wordt onder zijn hoede genomen door een ex-kampioen om hem wat techniek bij te brengen. Erg lichte film, bijna een komedie eigenlijk. Het is alsof er wat los zat aan die kerel. Wat een speciaal ventje. Naar het einde toe wordt de film nog eens gesuikerd met nogal overdreven euforische sentimenten waar geen einde leek aan te komen. Als je je slecht voelt dan is dit een ideale opkikker. Vond het hoe dan ook een meevaller, leuk verteld.

Wat Will Grigg op dit moment voor Noord Ierland is op het EK 2016, was Eddie 'The Eagle' Edwards voor GB op de Olympische Spelen in 1988. Dat was de eerste gedachte die in me opkwam na het kijken van deze film. Beide heren zijn sportief gezien niet de uitblinkers, maar qua populariteit kan niemand aan hen tippen. Geinig. Regisseur Fletcher slaagt erin een komische, maar ook oprecht aandoenlijke film te maken over dit waargebeurde verschijnsel in Calgary toentertijd. Heb me goed vermaakt. Leuke rollen van Egerton en Jackman in een goed geregisseerd geheel - ondersteund door frisse filters, typische jaren 80 synths en voorspelbaar (beetje geforceerd), maar toch prima werkend melodrama. Dikke voldoende.

Vermakelijk lief filmpje, maar niet hoogstaand. Hoewel het toch wel enigzins een serieus verhaal verteld over iemand die simpelweg de droom heeft aan de olympische spelen deel te nemen, voelt het allemaal niet heel "echt" aan. De personages zijn net wat teveel typetjes, waardoor je het toch niet hlemaal serieus kan nemen. Daardoor voelde enkele sentimetele stukjes toch ook wel erg geforceerd.

Wel leuk gefilmd verder en vond het wel leuk om hem een keer te zien, maar zal hem niet snel nog eens kijken.

wat een heerlijk verhaal. leuke film samen met mijn vrouw gekeken en van genoten

Fijne heerlijke feel good movie.

Ik was een kind toen deze winter spelen zich afspeelde.

En zijn naam ( niet echt geïnteresseerd als 7'jarigen verder ) Eddie THE eagle is het enige wat ik me herinner .

Was voornamelijk grappig.wat ik er van begreep in ieder geval

Wat zich hier afspeelt is dat het een terechte held was,( raar geheugen )

Deze film laat maar is zien dat je nooit zomaar een oordeel moet hebben.

Ieder mens vecht zijn eigen dagelijkse struggles .

De rol van Egerton en jackman zijn fantastisch .

De music score maakt het af.

Feel good film van het jaar wellicht?

Onweerstaanbare feelgood-movie, vaak erg grappig, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Eddie Edwards, de talentloze schansspringer die alles in het werk stelt om deel te nemen aan de Olympische Winterspelen van Calgary in 1988. Taron Egerton is uitstekend (en vrijwel onherkenbaar) in de hoofdrol en er is een geweldige bijrol weggelegd voor Hugh Jackman als coach tegen wil en dank. Regisseur Dexter Fletcher weet precies de juiste toon te treffen en levert een vlotte, zeer onderhoudende film af.

Wauw, wat een prachtfilm is dit! Ik wist eigenlijk niets over Eddie the Eagle, maar wat is hier een prachtige, inspirerende en fijne film over zijn verhaal gemaakt. Niet verwacht, maar ik heb echt genoten van deze ontzettende feelgoodfilm.

Alles klopt voor mij gewoon. De chemie tussen Egerton en Jackman, de fijne momenten met Eddie's ouders, Egerton als de excentrieke Edwards, de goede soundtrack en gewoon het bijzonder inspirerende verhaal van de beste man.

Ik heb met tranen in mijn ogen en een enorme glimlach op mijn gezicht hiernaar gekeken.

*4.5

Een film die alle sportfilm cliché's netjes volgt.

En daarin eigenlijk helemaal niets fout doet. Door het erg leuke spel van vooral Egerton, bijna onherkenbaar, en Jackman heb je helemaal niet door dat je naar formulewerk zit te kijken. De toon is constant erg luchtig en de momenten waarin wat drama voorkomt werken erg goed. Erg fijn dat de ouders van Eddie veel in de film worden betrokken. Zorgt voor een aantal leuke momenten. De verwijzing naar het bobslee team van Jamaica is ook leuk.

Ondanks alle cliché's is Eddie the Eagle een erg leuke feel good film geworden.

Onderhoudende film maar niet veel maar dan dat. Eddie the Eagle heeft als je deze film mag geloven, true grit zoals weinig anderen. Mij stoorden de clichés toch wel wat. Gelukkig is het acteerwerk dik in orde en ziet alles er puik uit en is Eddie een top personage.

Heerlijke film, entertainend op elk vlak. Goede acteerprestaties waardoor de hele belevenis heel geloofwaardig overkomt. De soundtrack is zeer goed. De karakterontwikkeling ook, ondanks dat Eddie eruit ziet als een vreemde snuiter, ga je toch met hem meeleven en gun je hem alles wat hij wenst. Ook de band met zijn ouders werkt goed in op het gevoel. De film kent luchtige momenten maar ook dramatische. Het wist me op een gegeven moment wel te raken en dat gebeurt niet vaak in films. 1 van de beste films van 2016 die ik heb gezien. Hiervoor rond ik graag af naar boven, een must-see!

Film met liefde gemaakt maar zonder ook maar een greintje persoonlijkheid. Vol met clichés die mij echt begonnen te storen. Alleen al die typische opbouw waar ergens op twee derde ineens van alles misgaat en het liefst met ruzie tussen de twee hoofdrollen. Dat levert gewoon strafpunten op. De beelden zijn soms wel aardig rond het springen zelf maar ook de jaren 80 of beelden van de schans in Garmisch (waar ik vroeger ook regelmatig kwam). Leuk om te zien. Verder zijn de acteurs prima met fijne rollen van Egerton en vooral Wolverine. Die geven de film nog wel iets van een hart. 2,5*.

Leuke en zeker ook luchtige Biografie / Sport film over Eddie Edwards (oftewel "Eddie the Eagle"), die als eerste Engelsman meedeed op het onderdeel schansspringen (70 meter en 90 meter schans) op de Olympische Spelen van 1988 in Calgary (daar heb ik hem destijds ook gezien via televisiebeelden van de NOS) en daar ook furore maakte als stuntelige (draagt o.a. een bril onder zijn skibril, waardoor hij nauwelijks iets ziet) underdog, net zoals het boysleeteam uit Jamaica dat destijds deed en waar ook een luchtige film over is gemaakt, te weten "Cool Runnings (1993)"

Hoewel het verhaal best leuk in elkaar steekt en het zeker ook een "feelgood" film is, vond ik het verhaal tot de Olympische Winterspelen, oftewel de voorbereiding van Eddie Edwards, wat aan de flauwe kant (met inderdaad ook de nodige clichés) en deed het verhaal me eigenlijk ook weinig (hooguit wat glimlach momenten). Dat gedeelte is misschien ook wat te langdradig. Het verhaal wordt eigenlijk pas echt goed en leuk vanaf het moment (de laatste 30 minuten van het verhaal) dat Eddie Edwards aankomt op de Olympische Winterspelen in Calgary. Vanaf dan leefde ik zelfs met hem mee (zeker als hij begon van de 90 meter schans, waarvan hij nog nooit had gesprongen) en vond ik het op bepaalde momenten ook mooi en ontroerend en zeker op het einde. Sportief gezien heeft Eddie Edwards natuurlijk geen indruk gemaakt als schansspringer (men vond hem zelfs een schande voor de sport), waar hij altijd met grote achterstand laatste werd, maar wel natuurlijk als persoonlijkheid en zeker vanwege zijn doorzettingsvermogen (wordt ook regelmatig getoond in deze film, o.a. tijdens de opening van de film met Eddie Edwards als kind) en dat ondanks hij geen enkel talent had voor sport (daar had hij ook het lichaam niet voor).

Dat deze film zeker ook vermakelijk is om naar te kijken, is mede te danken aan beide hoofdrolspelers Taron Egerton (in de rol van Eddie Edwards) en Hugh Jackman (in de rol van Bronson Peary, die zich ontfermd over Eddie Edwards en hem ook traint en vroeger ook een schansspringer was), die het beiden gewoon goed en leuk deden en dan vooral natuurlijk Taron Egerton. Hoewel zijn rol maar beperkt is (komt alleen voor in het laatste gedeelte van het verhaal), deed ook Christopher Walken (in de rol van voormalige coach Warren Sharp, die vroeger Bronson Peary onder zijn hoede had en ook een boek heeft geschreven m.b.t. schansspringen) het verdienstelijk en dat geldt ook voor de leuke Iris Berben (in de rol van Petra, waar Eddie Edwards een slaapplaats van krijgt tijdens zijn trainingen in Garmisch-Partenkirchen en als hij wil, mag hij ook met haar slapen ) en de gespeelde ouders van Eddie Edwards, te weten Jo Hartley (in de rol van liefdevolle moeder Janette, die haar zoon altijd steunt) en Keith Allen (in de rol van vader Terry, die vooral sceptisch is over de sportieve ambities van zijn zoon).

Al met al een leuke en vermakelijke Biografie / Sport film over Eddie Edwards als schansspringer, die zich vooral lekker wegkijkt (gezien overigens op de televisiezender "Film 1") als een "feelgood" film.

Nogal hoog gemiddelde hier voor zo'n simpele formulefilm. Ik was eigenlijk verbaasd dat Jackman zijn naam hieraan wilde verbinden.

Het sympathieke verhaal zorgt ervoor dat de film lekker wegkijkt, maar het had als geheel toch een stuk beter gekund. Vooral in de eerste helft van de speelduur zijn regie en acteerprestaties niet om over naar huis te schrijven.

Zelden lopen sportfilms slecht af en ook deze "Eddie, the Eagle" geldt uiteindelijk als een feel-goodie, spontaan en vlot gebracht en met een onweerstaanbare Taron Egerton, grimasjes inbegrepen. Hilarische triomfscènes en ook het begin die ons een jonge, maar superambitieuze Eddie brengt, is heel grappig.

Puik camerawerk bij het schansspringerij.

Een goede komedie/drama/sport/biografie film...

Prima verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Bekende acteur Hugh Jackman...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Leuk.

Alle clichés worden aan elkaar geregen in deze volbloed feelgoodfilm. Sowieso is het typische dramamomentje er weer maar eens te veel aan, dat zorgt voor een dipje. Maar het eerste uur is spontaan en vermakelijk. Eddie Edwards - ik had nog nooit van hem gehoord – is een kleurrijk figuur en leent zich uitstekend tot een film als deze.

Daarbij moet gezegd dat Taron Egerton een uitstekende vertolking aflevert als Eddie the Eagle. De maniertjes zijn stevig aangezet, maar nooit slapstick. De onbevangenheid en spontaniteit druipt ervan af. Hij maakt de film, ten gepaste tijden ondersteund door enkele geslaagde bijrollen.

Van Dexter Fletcher als regisseur had ik nog geen films gezien. Hij geeft de film niet echt een eigen smoel maar kleurt mooi binnen de lijntjes. Hij weet echter wel de juiste snaar te raken zodat de film uiteindelijk nagenoeg perfect is wat het poogt te zijn, namelijk feelgood.

3,5

Aardige film over een Britse jongeman die de aspiratie heeft om mee te doen met de Olympische winterspelen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Een enigszins voorspelbaar en clichématig verhaal, maar het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg. Het schansspringen en het besneeuwde landschap leveren een aantal mooie beelden op.

Ik zal niet vlug sporfilms bekijken, maar deze passeerde mij op tv en om de een of andere reden hield hij mijn aandacht en bleef ik kijken. Het was enerzijds het ontwapende karakter van Eddie die bij mij een glimlach teweeg bracht en natuurlijk Hugh Jackman als drinkende verloren gewaande ex-kampioen die mij ertoe bewogen om te blijven kijken. Zonder deze laatste had ik allang weggezapt vrees ik.

De film zelf had weinig diepgang, maar vertelt vlot het waargebeurde verhaal. Onderhoudend maar ook niet meer. Geen kaskraker, eerder ideaal zondagmiddagfilmpje. Maar zeker niet slecht. Vooral omdat je weet dat het een biografie is. Na de film nog eens gegoogeld en moet zeggen dat de acteur op twee druppels water lijkt op de echte Eddie en dat maakt het wat extra goed, vandaar 3 sterren.

Deze film eens bekeken en was aangenaam verrast door deze film. Ik kende het verhaal niet, maar kon me boeien van begin tot einde. De cast deed het prima, de speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort.

Verder was de film niet te serieus.

Vond hem wel top.

Als sportliefhebber - weliswaar net een paar jaar voor mijn tijd - is het verhaal van Eddie Edwards me welbekend. Een bijzondere man die alle lof verdiend met zijn ongelooflijk doorzettingsvermogen, positivisme en bezit voor ballen. Aan mij is het alvast niet besteed dat schansspringen, daarvoor mis ik de laatste eigenschap. Eddie The Eagle is een vlotte familiefilm met een hoog good feel goodgehalte. De film stopt bij de top, want in werkelijkheid is zijn sportieve carrière niet meer van de grond gekomen. Hij was immens populair, maar ook dat was eerder een vergiftigd geschenk ...

Leuke film, dat zeker. Verrast dat ik ineens Jackman zag opduiken. Uiteraard mooie locaties met Garmisch-Partenkirchen, het ski-oord in de Beierse Alpen dat ik in het echt ook al mocht bewonderen. Vlotte en onderhoudende film, geen spijt hem gezien te hebben, integendeel. Grappig en ontroerend, erg mooie verfilming van het hoogtepunt van de echte Eddie Edwards!

Aardig.

Met dank aan een dankbaar hoofdpersonage en een leuke vertolking van Egerton. Hij speelt wel over the top, maar nooit zo dat zijn personage een echt karikatuur wordt. Samen met Jackman vormt hij ook gewoon een leuk duo, de rest is basic sport film gedoe, maar wel met een zekere liefde voor het genre gemaakt.

Want ook Fletcher draagt wel z'n steentje bij. Fris geregisseerd, met een zekere Britse stijve humor die makkelijk wegkijkt. Film ziet er netjes uit, is best opbeurend en ook leuk om volgen, vooral als je het verhaal nog niet kent. Niet dat het verloop veel verrassingen kent, maar het is kundig opgebouwd en uitgevoerd.

Zo'n filmpje dat welgekomen is om een warme zomeravond. Gewoon luchtig vertier, kijkt erg makkelijk weg, duurt niet te lang en laat een positieve indruk achter. Anderzijds is het ook wel érg eenvoudig en makkelijk, maar als het goed uitgevoerd is stoort het ook niet echt. Goed voor een keertje dus.

3.0*

Terry, he's of to the Olymics again...

Wat voor rare vogel was dat die ik op 9 jarige leeftijd op de spelen zag in '88? Niet dat ik nu zoveel met de Spelen had op de leeftijd of van mee kreeg, maar ik kan me wel herinneren dat de beste man destijds veel aandacht kreeg en mijn vader het ook over Eddie the Eagle had, een naam die klinkt als een klok en blijft hangen uiteraard. Dus ja...een film over dit persoon moest ik wel zien, en dan was het geheel ook nog weer een samenwerking tussen Dexter Fletcher en Taron Edgerton die in Rocketman ook al een goede duo vormen als leading man en regisseur.

Onstuitbaar en feel good zijn de eerste twee woorden die me zo te binnen schieten gedurende de opening van de film. En wat een heerlijk voelbaar jaren '70 en '80 sfeertje wordt er door Fletcher neergezet met de muziek en de kleding. Voelbaar is tevens de samenwerking en vibe die Edgerton en Fletcher lijken te hebben, iets dat ook in Rocketman zichtbaar was. Edward is van jongs af aan al bezeten van het type sportief mee te tellen en vooral ooit de Olympische Spelen te halen en wat wordt dat toch leuk gebracht vanuit de ogen van het kleine ventje zelf. Alles wat enigszins mogelijk is passeert de revue tot en met speerwerpen aan toe waar het keukenraam bij sneuvelt. Uiteindelijk valt de keuze op de meeste onlogische en onwaarschijnlijke discipline denkbaar, hoewel, er is praktisch niemand die het doet binnen Engeland en dus is de concurrentie minder dan nihil. Good thinking!

Kostelijk is het reeds genoemde sfeertje, heerlijk de muziek met David Bowie, Hall en Oates, Deacon Blue, Thin Lizzy en Frankie Goes To Hollywood. Jackman lijkt op zich een acteur die je niet in een dergelijke film zou verwachten maar doet het prima. Heerlijke zijn alle oneliners en humor, je gaat toch meeleven ook al neigt het allemaal naar het cliché, is het gedrag binnen het Engelse team misselijkmakend en zou je toch bijna van zo'n gozer gaan houden die er gewoon niet in past en bij hoort. Prachtig is dan de reactie van pers en publiek. Om als laatste bij Matti Nykanen uit te komen waar men ook best eens een film van zou kunnen maken. Heel leuk wordt die niet aangezien geweld, drugs, drank en problemen met justitie als een rode draad door het leven van de Fin lopen en de beste man trouwens ook al drie jaar dood is.

Eddie the Eagle is dan ook een innemende film over een ontzettend blij ei waar het trouwens de vraag is of Edgerton er niet net een beetje teveel een karikatuur van maakt, maar dat mag de pret niet drukken betreffende deze film over toch al beroemde spelen aangezien Cool Runnings hier ook afspeelt. Prima film, leuke film, een solide vier in eerste instantie wat mij betreft.

Wat een geweldige leuke film zeg!

Wat een prachtig verhaal. En dan ook nog gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

De film blijft constant boeiend, grappig en ongeloofwaardig tegelijk.

Echt kijken, als je een avondje geen tegenvaller wil zien.

Hugh Jackman ziet er goed uit in zijn Levi's spijkerbroek en spijkerblouse.

Dit is een topper!!!!!

Taron Egerton is simpelweg subliem als Michael “Eddie” Edwards, die al vanaf jonge leeftijd droomt van deelname aan de Olympische Spelen. Hij weet zich te onderscheiden als skiër, maar Dustin Target [Tim McInnerny], het hoofd van het Olympisch Comité, vindt hem niet goed genoeg voor het Britse skiteam. Daarom probeert Eddie zich te kwalificeren als schansspringer, ook al heeft hij daar het geld en de middelen niet voor en trainen de meeste schansspringers al vanaf hun zesde! In Garmisch vindt hij een coach in Bronson Peary [Hugh Jackman], zelf een voormalige schansspringer die de verwachtingen niet waar wist te maken. Jackman evenaart Egerton in deze ultieme feelgoodfilm, ook al zijn er voor degenen die zich de Olympische Winter Spelen van 1988 nog herinneren geen verrassingen. Jo Hartley en Keith Allen zijn eveneens prima als Eddies ouders.

Ik wilde de film zien omdat ik Taron Egerton zo leuk vond in Kingsman: The Secret Service, maar toen de film begon, begon ik te twijfelen. Het begin pakte mij niet direct en dus twijfelde ik of de film überhaupt wel leuk zou zijn. Gelukkig werd het al gauw leuker en interessanter en begon ik daadwerkelijk mee te leven. Egerton zet de rol fantastisch neer en heeft een fijne chemie met Jackman. De film blijkt verrassend leuk te zijn en ook nog redelijk wat humor te bevatten. En dan moet je ook nog eens bedenken dat deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal!