Eddie the Eagle (2015)

Vanaf 31 maart 2016 in de bioscoop (20th Century Fox, via Warner Bros)

Gisteravond bekeken in Pathé. Fijne feelgood komedie.

Uitgebreide toelichting: https://www.dudesendonts.nl/filmrecensie-eddie-the-eagle/

Heerlijke komedie met een hele goede Taron Egerton. Hij geeft Edwards erg leuke trekjes. Geen idee of die gebaseerd zijn op het verleden? Had namelijk nog nooit gehoord van Eddie Edwards. De fysieke gelijkenissen komen in elk geval wel goed overheen. Egerton is op weg om een hele goede acteur te worden.

Tuurlijk is de film redelijk voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken. Het verhaal is boeiend genoeg om mij 100 minuten lang geboeid naar het scherm te laten kijken. Hier hielpen de grappen natuurlijk ook bij. Deze film heeft mij namelijk regelmatig aan het lachen gekregen.

Zeker een aanrader als je een avondje wilt lachen.

Heel braaf feelgood formulewerkje. De film doet in principe niets fout, maar kleurt zo netjes binnen de lijntjes dat het ook nergens echt leuk of goed wordt. Egerton is nogal vervelend, hij lijkt vooral te proberen Eddie na te doen dan te acteren en de humor is een beetje slapjes.

Het veel te mierzoete einde en een krampachtig slechte dialoog in de lift halen nog 0,5* van mijn originele score af.

2*.

"All the doctors said I should give up sports."

Van de stuntelende Eddie Edwards heb ik jaren geleden tijdens een terugblik programma weleens iets gezien, om te concluderen dat het eigenlijk verbazingwekkend was dat zo iemand zich kon kwalificeren voor de Olympische Winterspelen.

Van wat ik heb begrepen worden de waargebeurde feiten in deze film wel erg dik aangezet; er wordt bewust voor gekozen om maar tien tot vijftien procent te baseren op Edwards' leven. Dit levert een makkelijk te behappen film op die je wel met een korreltje zout moet nemen. Op deze manier wordt er een sympathiek underdog verhaaltje opgezet.

'Eddie the Eagle' volgt het bekende stramien van tegenslagen overwinnen door je als kijker in een vogelvlucht mee te nemen door het leven van Edwards tot aan de voorbereiding voor de Winterspelen. Dit gaat gepaard met de - moralistische - boodschap 'meedoen is belangrijker dan winnen'. Niet geheel verrassend vergaat het de skispringer allemaal vrij gemakkelijk, bovendien zorgt de komische noot voor een fijn sfeertje.

Edwards is op zijn zachts gezegd een merkwaardig figuur die door Taron Egerton naar behoren wordt neergezet, inclusief rare trekjes. Wel schuilt er op momenten iets te veel oppervlakkigheid in het personage van Eddie, maar gelukkig wordt dit al gauw naar de achtergrond geschoven doordat men zich weer richt op de rode draad. Daarbij is Hugh Jackman een gedegen tegenspeler die goed tegengas geeft.

Al met al best een vermakelijke feel-good film, ondanks de vele vrijheden in het script.

Kleine 3,0 sterren.

Toen ik de titel van deze film langs zag komen in het programma van een plaatselijke bioscoop dacht ik ik het zal toch niet om de Eddie the Eagle gaan, die maffe (anti)held van de skischans uit de jaren '80? Bij het checken van Moviemeter kwam een glimlach op mijn gezicht want verdomd ze hebben inderdaad een film over hém gemaakt, en hij -de film- is nog wel Brits ook. Huzzah!

En...het is een fijne feelgood film geworden, zonder overmatig sentimenteel te worden. Geen gezeur over Eddie's jaar in het ziekenhuis maar gewoon gelijk in de uplifting mode en gaan met het verhaal. Taron Egerton speelt prima als Eddie en zijn moeder (die ik herkende van de "This Is England" reeks) speelt gewoon weer een prima jaren '80 moeder. Leuke bijrollen voor Christopher Walken, Jackman en een lekker droge Britse sportcommentator.

De soundtrack is lekker '80s en de cinematografie is prima, soms erg indrukwekkende beelden van de schans en Eddie die eraf vliegt. Het verhaal stelt niet zo heel veel voor, maar wordt niet al te veel verstoord of gerekt door onnodige subplots of andere zijstapjes. Ik verwachtte een fijne Britse feelgood film te zien over een (anti) held uit mijn jeugd en die heb ik gekregen. Good job Dexter Fletcher.

4,0*

Heb heerlijk genoten. Idd verhaal stelt niet veel voor. Maar het kijkt zo lekker weg. Jackman speelt altijd goed.

Leuke sympathieke film, maar geen hoogvlieger om in schansspring termen te blijven. Het clichégehalte had van mij wel iets minder gemogen. Verder wel een geinige film, paar leuke grappen en Eddie is natuurlijk sowieso een sympathieke anti held, dus dat kon niet mis.

Maar vijf procent van de film is waargebeurd maar wat een leuke film

Beetje teleurgesteld in deze film, niet dat ik hele hoge verwachtingen gehad. Maar had wel gehoopt dat ze er wat meer mee hadden gedaan in plaats van de cliché invulfilm die ze nu hebben gedaan. Gelukkig spelen Egerton en Jackman wel sterk en is de dynamiek leuk, maar ook zij worden wat tegengewerkt door het script. Maar ja het is wel een vermakelijke feelgood film verder.

3*

Wat een heerlijke film. Erg van genoten en petje af voor Taron!

Ik wilde een heel stuk gaan typen over hoe een eenvoudige film ook soms heerlijk kan zijn. Kort daarna las ik de mening van Bélon, deze is voor mij gewoon spot on!

Ook ik kan niet anders concluderen dat dit een heerlijke feelgood sport komedie is.

Gebaseerd natuurlijk op ware feiten rondom de britse sporter Edie Edwards.

Ik wist al van zijn bestaan af en kan mij nog wel fragmenten herinneren van zijn kolderieke optreden

tijdens de winterspelen in Calgary. Maar dankzij deze film krijg je een nog beter beeld van deze man.

Een man met een jongensdroom, een missie. De olympische spelen.

De film is een genot om naar te kijken. Dit komt vooral door Taron Egerton, die zijn vertolking als Eddie Edwards zo overtuigend weet neer te zetten. Je gaat van die man houden gedurende de film.

Maar ook Hugh jackman is briljant als self made coach van "the eagle"

De opnames van het skispringen zien er angstwekkend realistisch uit en de soundtrack is meeslepend. Richting het einde wordt de film heerlijk euforisch gebracht ( je moet er wel van houden) en voel je je als kijker helemaal in het verhaal meegezogen.

Toppertje!

4.5*/5*

Potverdorie, toch een best aardige film hoor! Zal me eens verdiepen in die Eddie. Kon er niet omheen dat ik af en toe wolverine voorbij zag komen haha.. heerlijke film al begrijp ik niet niet dat deze onder het genre drama staat. Ik dacht eerder komedie/drama ..

Lijkt me heerlijk om te kunnen schansspringen!

En Eddie doet het gewoon. Hij was niet zo goed maar kwalificeerde zich toch mooi wel voor de Olympische Spelen met de hulp van een aan lager wal geraakte ex-springer.

Ondanks dat ik Egerton iets te veel het typetje Eddie vond spelen met zijn mimiek, is het wel een vermakelijke feelgoodfilm met een grappige 80's soundtrack geworden.

In het begin dacht ik even dat dit een domme komedie zou worden maar gelukkig is dat niet zo. Niet geheel waarheidsgetrouw, het is gedeeltlijk fictie, maar wel een hele leuke feelgood movie met een leuke cast die het prima doet. Een film over skispringen, het is weer eens wat anders. Ik heb me er prima mee vermaakt. Leuk!

Dankjewel

Overgeromantiseerd verhaal, vooral naar het einde toe vol met vals sentiment, maar gedeeltelijk werkt het wel.

In mijn tienerjaren ben ik opgegroeid met deze Eddie, maar in mijn beleving was dit cultfiguur vooral bekend als een lachwekkende born loser, die door niemand echt serieus werd genomen. Zoals Eddie was wilde eigenlijk niemand zijn.

Wie deze film ziet krijgt het beeld van een anti held, die de hele wereld zijn tanden heeft laten zien, die zijn dromen heeft waargemaakt. Een stukje geschiedvervalsing en filmische vrijheid waar ik wel om kan glimlachen.

Goed acteerwerk van Egerton en Jackman, dat dan weer wel, doch wat mij betreft iets te veel feelgood in deze feelgoodmovie, welke in ieder geval nergens verveelt.

Ouderwetse heerlijke feelgoodmovie die nergens verveelt en heerlijk weg kijkt. Een dikke acht dus 4*

Leuk sport drama/speelfilm. Niet geheel waarheidsgetrouw, maar geeft wel een mooi beeld over deze under underdog van de topsport. De film bewandelt de vertrouwde paden en het eerste deel is daardoor bijna saai. In het tweede deelt zit wat meer pit en is daardoor een stuk beter. Zeker richting de finale wordt het feelgood niveau goed bereikt. De chemie tussen Egerton en Jackman is naar mate de film vordert prima. De film zorgt er tevens voor dat je Eddie minder ziet als een loser, maar meer als een held die alles op alles heeft gezet om zijn doel te bereiken. 3.5

Flauw feel-good formulewerkje. Eddie is wel een leuk figuur. Verder een erg clichématige invulling met het nodige geforceerde sentiment.

Toch best knap om van zo'n gegeven een nog best leuke film te maken. Ik heb me geen moment echt verveeld en het is gewoon een leuk verhaal dat zo ongeveer echt gebeurd is. Christopher in de film is natuurlijk altijd +3.

“You name me one, one British ski-jumper!”

“Me. Eddie Edwards. I'm gonna be the squad."

Man, wat heb ik genoten van deze film. Al vanaf de eerste scene zit je met een glimlach op je gezicht naar de avonturen van Eddie Edwards te kijken en die glimlach is niet meer van m’n gezicht weggeweest. Dit is het ultieme underdog verhaal met daarnaast heerlijke humor, lekker veel vaart, sterke acteerprestaties en schitterend geschoten sportscènes.

Eddie is een rare kwibus maar door zijn bijna naïeve positiviteit en onbegrensde doorzettingsvermogen leef je met hem mee en Egerton speelt hem op weergaloze wijze. Op het laatst zit je ook als kijker met beide armen omhoog als Eddie het onmogelijke mogelijk maakt. De scènes rond het schansspringen zijn fantastisch in beeld gebracht en zelfs spannend. Jackman speelt met zichtbaar plezier zijn alcoholistische trainer en het samenspel tussen Egerton en Jackman is het hart van de film. Hartley heeft ook een heerlijke rol als de moeder van Eddie. Sport, humor, een beetje drama, sterk acteerspel en het ultieme underdog/feelgood verhaal, wat wil je nog meer?

Ik kan een goede feel-good film op zijn tijd best waarderen maar dan moet die toch wel wat meer te bieden hebben dan het heel erg tamme en voorspelbare "Eddie The Eagle".

Ik kan best waardering opbrengen voor wat Edwards in het echt gedaan heeft maar deze film geeft a) geen goed beeld van de werkelijkheid en b) is als op zich zelf staande film ook niet geslaagd.

In plaats van een (redelijk) getrouw beeld van de werkelijkheid krijgen we een heel erg zoetsappig en veel te veel opgeleukt verhaal dat geen enkel cliché ongemoeid laat (van de verplichte montages tot aan "Jump" van Van Halen op de soundtrack toe..nou ja in ieder geval hebben ze "Fly Like An Eagle" nog achterwege gelaten dus het had misschien nog erger gekund) en verder vooral de overtreffende trap van flauw is (ik denk dat ik echt twee keer gelachen heb. Is het nou echt grappig dat iemand tig keer achter elkaar crasht?)

Het geheel is allemaal aardig geacteerd en redelijk in elkaar gezet, maar het is echt allemaal een dusdanig geval van (te vaak) opnieuw opgewarmde prut dat je hier als wat meer ervaren filmkijker volgens mij niet warm of koud van zou moeten worden.

Fijne film die de Olympische gedachte nog eens huldigt. En dat is nodig in een tijd waar sport teveel om geld, status en overwinning draait dan om motivatie, competitie- en teamgeest. De eeuwige underdog Eddie streeft hardnekkig en gedreven zijn droom om Olympisch schansspringer te worden. Hij heeft er graag blauwe plekken voor over en wordt onder zijn hoede genomen door een ex-kampioen om hem wat techniek bij te brengen. Erg lichte film, bijna een komedie eigenlijk. Het is alsof er wat los zat aan die kerel. Wat een speciaal ventje. Naar het einde toe wordt de film nog eens gesuikerd met nogal overdreven euforische sentimenten waar geen einde leek aan te komen. Als je je slecht voelt dan is dit een ideale opkikker. Vond het hoe dan ook een meevaller, leuk verteld.

Wat Will Grigg op dit moment voor Noord Ierland is op het EK 2016, was Eddie 'The Eagle' Edwards voor GB op de Olympische Spelen in 1988. Dat was de eerste gedachte die in me opkwam na het kijken van deze film. Beide heren zijn sportief gezien niet de uitblinkers, maar qua populariteit kan niemand aan hen tippen. Geinig. Regisseur Fletcher slaagt erin een komische, maar ook oprecht aandoenlijke film te maken over dit waargebeurde verschijnsel in Calgary toentertijd. Heb me goed vermaakt. Leuke rollen van Egerton en Jackman in een goed geregisseerd geheel - ondersteund door frisse filters, typische jaren 80 synths en voorspelbaar (beetje geforceerd), maar toch prima werkend melodrama. Dikke voldoende.

'Eddie the Eagle' is een heerlijke 'feel good' movie, gebaseerd op het leven van Eddie 'The eagle' Edwards. In 1988 werden de Olympische Winterspelen in het Canadese Calgary opgeschrikt door de deelname van de eerste Skischansspringer uit Groot Brittannië. Eddie Edwards (Taron Egerton), een jonge van eenvoudiger komaf, heeft slechts één droom: Mee doen aan de Olympische Spelen. Als hij zijn sport, schansspringen, heeft gekozen lokt Calgary hem naar de eeuwige roem. We schrijven 1988, hetzelfde jaar waarin het Jamaicaanse bobslee team van zich liet horen).

Hoewel Eddie de sport heel serieus benaderd, zien pers en publiek in hem eerder als de zoveelste rariteit. Onder leiding van zijn coach en mentor Bronson Peary (Een zeer leuke rol van Hugh Jackman) stort Eddie zich met een niet te stuiten optimisme van de 40 m., 70 m. en 90 m. springschansen naar beneden. En zoals Pierre de Coubertin, de initiatiefnemer van de Spelen ooit zij: “Deelnemen is belangrijker dan winnen”, zo kijkt Eddie Edwards volgens mij nog steeds terug op de mooiste periode van zijn leven.

Wat een geweldige film is dit toch heb genoten van begin tot het einde

Taron Egerton speelde de rol van Eddie Edward heel goed heb op youtube wat filmpjes gekeken.

En hij lijkt sprekend op de echte Eddie 'The Eagle' Edward voor z'n film mag dat ook wel eens gebeuren.

Dat je op z'n jonge leeftijd een legende kan spelen is echt een talent dat je voor geboren bent om acteur te zijn

En Hugh Jackman was ook heel goed wel jammer dat Christopher Walken kleine rol kreeg maar dat mag de pret niet verpesten.

Vermakelijk lief filmpje, maar niet hoogstaand. Hoewel het toch wel enigzins een serieus verhaal verteld over iemand die simpelweg de droom heeft aan de olympische spelen deel te nemen, voelt het allemaal niet heel "echt" aan. De personages zijn net wat teveel typetjes, waardoor je het toch niet hlemaal serieus kan nemen. Daardoor voelde enkele sentimetele stukjes toch ook wel erg geforceerd.

Wel leuk gefilmd verder en vond het wel leuk om hem een keer te zien, maar zal hem niet snel nog eens kijken.

wat een heerlijk verhaal. leuke film samen met mijn vrouw gekeken en van genoten