Chinjeolhan Geumjassi (2005)

Goede film, maar niet fantastisch.

De film kabbelt lekker voort en ziet er goed uit. Alleen loopt het verhaal niet altijd even lekker. Haar dochter die erbij word getrokken en die Australische ouders die opeens langs komen. Had van mij niet gehoeven.

Maar het positieve overheerst. Die scène dat ze omstebeurt mogen mishandelen vond ik wel erg geestig

3.5* voor deze
4* Oldboy
3.5* Sympathy for Mr. Vengeance

Je hebt films die je wegwuift. Die je meteen vergeet.
Films die je bijblijven en tenslotte films die je nooit meer vergeet.
Tenslotte heb je de unieke gevallen, die meer vereisen dan alleen een gezellige mood voor films of een heldere geest om datgene wat je voorgeschoteld krijgt, naar behoren te interpreteren.
Uniek betekent niet perse een meesterwerk.
Die waarde is tegenwoordig zo relatief, maar dat is een ander verhaal.

De werkelijke waarde van Lady Vengeance zal pas na een aantal herzieningen duidelijk worden, denk ik.
Het samenspel van 'verhaal' en beeld is zo rijkelijk gevuld en gelaagd, dat het onmogelijk is om het in een keer te bevatten.

Wat ik uniek aan de film vind, helemaal als derde deel in een drieluik, is dat het een soort essay is op de voorgaande twee [wraak]films van de regisseur.
Natuurlijk kun je de verschillende cameo's zien als jolly cameo's, terend op herkenbaarheid.
Maar gezien de werken die ik van Park gezien heb, eigenwijs als hij is, lijkt mij dat te simpel.

Een aantal voorbeelden:
In het begin springt de regisseur van segment naar segment, tijdstip naar tijdstip en van vertelvorm naar vertelvorm.
Hij kan het verhaal conservatief inleiden, maar op deze manier is het dynamischer en dubbelzinniger.

De droomsequence waarin je het hoofd van Choi Min-Sik, de hoofdrolspeler uit Oldboy, op een hondenlijf ziet en smekend kijkt terwijl hij op het punt staat vermoord te worden, is voor de gemiddelde kijker een leuk fantasie-segment. Een inleiding op wat er misschien gebeuren zal.
Maar je kan de nuance bijna niet missen als je Oldboy gezien hebt. Een stapje verder: wil Park daarmee zeggen dat het hoofdstuk voorbij is en hij verder gaat?

Het kind dat geadopteerd wordt door buitenlandse [westerse] mensen. Hm Oldboy. Gebrek aan originaliteit?
Ik denk het niet. Het is net alsof hij dat [herkenbare] gegeven hergebruikt om zijn punt te maken.
Klinken daar geluiden van je geestenkind 'afstaan' aan buitenstaanders? Werken gevuld met persoonlijke en culturele identiteit, die nu door Park's doorbraak, vrij 'omarmd' kunnnen worden door een mondiaal publiek, met de kans om onbegrepen te worden, door oppervlakkige reacties als: "Ooh, wat is ze schattig, oh wat is ze leuk".
Zoals de Australische adoptieouders.

Als de dochter wakker wordt en ze ziet een klein jongetje knikkeren in de kamer, vraagt ze of hij Engels spreekt.
De jongen, duidelijk de geest van het vermoorde kind, shudt heftig zijn hoofd alsof hij wil zeggen dat zij hem helemaal niet hoort te zien. Ze reageert met: "Damn" en gaat weer slapen. Onverschillig, ongeïnteresserd, onbewust van dat rare moment. Hoe dit in de realiteit van de film past, wordt nooit duidelijk, maar ik moest meteen denken aan het Aziatische horror-debacle bij het grote westerse publiek.

En de Engelstalige segmenten waarin Geum-ja communiceert met haar kind. Is dat een reflectie van Park die een internationale doorbraak nodig had om in zijn thuismarkt een beetje begrepen te worden?

Het verhaal dan, of beter gezegd, de aaneenschakeling van gebeurtenissen. Hoe mis heb je het als je denkt dat het om de daad van het wraaknemen gaat.
Zoals ik het zie, is het wraakverhaal maar een kapstok om belangrijkere zaken aan op te hangen.
De [over-the-top] pistool en de tatoeage van de arm die de het demonstreert zou niet misstaan in Kill Bill. Of zelfs Oldboy. Geheel in stijl binnen dat wereldje van de film.

Als je vol anticipatie zit te wachten op hoe de 'goede' deze pistool zal afvuren op de 'slechte', zal die payback als een teleurstelling komen. Want het was een kapstok, remember?
In Sympathy For Mr Vengeance worden we 'getrakteerd' op een handjevol wraakacties, met de waterscene als climax. In Oldboy is er sprake van een psychische klap naast het fysieke gebeuren.
Geen van dat allen hier. Het is bijna collectieve rouw, woede en rechtvaardiging. Of toch niet?
Lady Vengeance stelt allerlei gevoelens bloot.
Het gegeven van een ontvoerde kind, in Mr. Vengeance een 'simpel' plotmechanisme om tot de climax van wraak te komen krijgt in Lady Vengeance een zwaardere lading. Net als de mindset om 'even' wraak te nemen.
De ouders willen allen wraak, maar kibbelen over triviale zaken. Over wie van de familie de taak op zich zal nemen.
En tenslotte het geld, he.
Zoals de oma zegt:
"Een ieder heeft zijn eigen verhaal te vertellen."
Park gebruikt zijn film, om zijn verhaal op zijn manier te vertellen.


Het is dus geen reprise van Oldboy.
Een interessante stap van de regisseur om thema's, verhalen en beelden op een geheel andere manier voort te breien. De aanpak om 'dingen' te vertellen is verbluffend.

Voor mij een reden om de film niet weg te wuiven. Om niet meteen te vergeten.
3.5 * met voldoende potentie bij herzienig, omdat het unieke karakter het wel verdient.

Ook de derde is niet veel.

Ik krijg maar geen grip op dit soort Koreaanse films. Park is een mooifilmer, wat hij met deze film ook weer bewijst. De soundtrack is wat minder bombastisch dan Oldboy wat ook wel fijn is. Qua setup heeft het wat weg van een 2046 achtige arthouse film.

Lady Vengeance is niet meer dan een farce. Doorheen de film zit continue debiele humor en vervelend stereotyp geklooi. Wat Goodfella al zegt, het karikaturale acteerwerk is het eerste wat goed opvalt. Soms lijkt het wel een Chaplin film. Daarnaast zijn er zoveel onnozele situaties dat het gewoon triest is. Sowieso is het hele stuk na het vangen van de dader, met de families en het gekibbel te dom voor woorden, daarbij ook nog een keer vreselijk saai.

Het Engels dat de film bezigt is vervelend, de personages vaak irritant, vele "shockerende" situaties missen totaal effect. Lady Vengeance verliest op sfeer. Enige serieux wordt door de film zelf vakkundig de nek om gewrongen. Het mag er dan uitzien als een stevige arthousehit, het verhaal loopt als een belegen Home Alone episode. Zoveelste Koreaanse farce, zoveelste flop.

1.5*

In tegenstelling tot Meneer Onderhond kon ik deze film nog wel waarderen, Ik vond het wel de slechtste uit Park chan-wooks revenge trilogy aangezien ik de andere twee films zeer hoog heb staan. Het verhaal van deze film is nogal rommelig en is vooral in het begin moeilijk te volgen

Het wraak nemen van de families met hun belachelijke regenjasjes en messen en andere atributen was ronduit belachelijk en net als bij sympathy for mister vengeance gaat mijn sympathy uit naar andere (verkeerde) personages uit de film, wat toch eigenlijk niet helemaal de bedoeling is. Toch geef ik deze film 3* omdat het allemaal toch wel blijft boeien en vermakelijk blijft tot het eind en de sfeer blijft hoe dan ook erg apart

Wat kan de cineast het toch *beep* irritant spelen.

Ik had precies het zelfde gevoel als toen ik Oldboy voor het eerst zag. maar zelfs een tweede kijkbeurt kon me niet overtuigen( wat bij Oldboy wel het geval was). Veel te veel belachelijke scenes en plotwendingen die niet met elkaar overeen kunnen. Behalve op het visueel gebied valt absoluut niets te genieten. qua acteren en cameravoering is het ook een serie-doorbijten. Dit is nou een geval van ''Violence With No Sense'', waarvan je van tijd tot tijd denkt ''are you serieus?''.

1 en half sterren.

Zo een typisch één filmpje te veel in de reeks. Denk maar aan Saw, Die Hard, Lethal Weapon, Taxi en nu heeft ook Park Chan-Wook zich er aanlaten vangen. Sympathy for Lady Vengeance weet op geen enkel moment de zelfde sfeer of beleving te brengen zoals dat het geval was met de 2 vorige delen. Het verhaal is ook veel zwakker en je krijgt teveel randinformatie te verwerken waar je niks mee kan doen, echt zwak script. Film is wel terug goed in beeld gebracht en geregisseerd, ook met zwarte humor maar had toch beter niet gemaakt geweest.

1,5

Een kundig filmer is Park zeker maar wat hij er verder mee doet is niet om aan te zien.

Sympathy for Lady Vengeance is ondergedompeld in ontzettend kitscherige esthetiek. De kleuren waren te speels, vooral in het begin en vond dat totaal niet passen bij een film die moet doorgaan als een wraakfilm. Doe mij maar de donkere look die de veel betere Old Boy heeft.
De combinatie met de veel te luchtige klassieke muziek maakte het voor mij vaak moeilijk de film door te komen.

Het scenario maakte het gevecht tegen de slaap ook niet echt gemakkelijker. Vaak een zooitje en opbouwend naar de uiteindelijke vergelding die ik in lange tijd niet zo mak in beeld gebracht heb zien worden.
Bovendien gaat de film ook nog eens tien minuten te lang door waardoor de meligheid compleet is.

Gemiste kans. Ik denk dat Park het wat luchtiger aan wou pakken dan zijn andere deel uit de wraak trilogie maar zo zie ik ze in ieder geval niet graag.

1,5* voor de kunde en niet meer.

Ik vind de stijl van de film prachtig. Op een gegeven moment duurt de film een beetje lang, maar dat is 't wel waard. Ook vind ik de symboliek geweldig en de manier waarop we verspringen in de tijd. Ondanks wat ik eigenlijk zou verwachten als iemand het me zou vertellen, was het best overzichtelijk.

In vele opzichten is de film erg bizar. En ik hou wel van bizar. De film neemt de tijd en ondanks dat ik Oldboy reeds zag, was dit compleet andere koek. Vooral qua vertelstijl.

Ik heb nu de laatste twee delen in Park's wraaktrilogie gezien en ben ontzettend benieuwd naar de eerste!

Deze film zat gratis bij Black Cat, White Cat.Old Boy is mij de vorige keer goed bevallen, en toen ik zag dat deze film van dezelfde regisseur was dacht ik das mooi meegenomen.

Helaas weet Sympathy for Lady Vengeance mij op bijna geen enkel moment te boeien.Al snel begon ik me te irriteren aan die bloed irritante klassieke muziek die zo'n beetje de gehele film te horen is.Toch vond ik het eerste half uur nog best te pruimen.Helaas gaat het dan snel bergafwaarts met verrschrikkelijke plotlijnen en zij verhaaltjes van tientallen karakters(een beetje overdreven misschien), waar je niets aan hebt.Ook kon ik totaal geen sympathie voor Lady Vengeance opbouwen.Een ellendig saai gedeelte volgt die ook nog eens naar een eind toewerkt waarbij je denkt....Tja.Het kon totaal geen impact op mij maken.Verder was het visueel dik in orde en heb ik toch nog wat moois kunnen zien in deze film.

1.5*

Best een aardig vervolg van Mr Vengeance maar helaas wel wat minder. Hier lijkt het wel alsof de vaart erg traag is en blijft haken. Ook is het een grote warboel met al die 10tallen bijrollen van al die vrouwen en kan echt geen touw vastknopen van wie nou wie is en welk verhaal nou bij wie hoort en dan al die titelingen met wie zo en zo lang in de gevangenis heeft gezeten of moet uitzitten. Al vond ik ze opzich best nog wel goed spelen. Maar helaas wil de film niet echt lekker werken en mis ik ook de stijl uit de 2 vorige Vengeance-films.

Verder vond ik dat moeder-dochter relatie wel mooie stukjes van de film. Met dat die moeder in Korea woont en der dochter die ze al jaren niet meer heeft gezien in Australie woont en dat haar dochter meewil naar Korea waardoor ze Engels moet leren. Ook bevat het dan nog wel ontroerende momenten (met die brief bv). Maar daar blijft het dan ook zo'n beetje bij.

Toch wel een kleine teleurstelling. Ze hadden er toch wel wat meer van kunnen maken. Gewoon intenser en harder en duidelijker. Want het is van begin tot eind wel een grote warboel. Het verhaal wat eigenlijk zo bedoelt is krijg je gewoon onduidelijk te zien. En je weet ook steeds niet waar het allemaal op neerkomt.

Maar toch een 3,0*

Heb na 30 min. mijzelf moeten verplaatsen naar de PC om even jullie meningen snel door te nemen waarna ik klaarblijkelijk niet de enige was met opstartproblemen m.b.t het rommelige script. Zodoende kwam ik erachter dat ik even moest doorzetten. Achteraf vraag ik me nog steeds af waar die rommel in het begin van de film voor nodig was...

Eenmaal in het verhaal gekomen te zijn was werd het script gelukkig beter maar dan nóg blijft het vreemd dat er in verhouding tot het eerste stuk plotseling behoorlijk rechtlijnig gefilmd wordt.

Verder hebben bepaalde scene's wel enige impact gehad maar als dat dan vervolgens slecht wordt uitgewerkt, sla je bij mij de plank volledig mis.

De slechtste van het drieluik 2.0*

Mja, nee, ja, mnee, tja.

Er is genoeg leuks te beleven in Sympathy for Lady Vengeance en er zitten zelfs een paar indrukwekkende momenten in, maar over het algemeen maakt het weinig indruk. Het probleem is zoals wel meer mensen aangeven vooral het rommelige begin. Er worden met veel flauwe humor een heleboel celgenoten van lady Vengeance geïntroduceerd die schijnbaar een kleine bijdrage leveren aan de wraak, maar eigenlijk verder helemaal niet meer in de film voorkomen. Het zorgde voor veel verwarring en ook wel irritatie en het duurde even voordat ik in de film zat, ondanks een paar mooie scènes.

De tweede helft is eigenlijk totaal anders. De flauwe humor wordt weggegooid en het wordt meer een drama, als lady Vengeance geconfronteerd wordt met haar dochtertje (erg zwak) en de wraak ten uitvoer wordt gebracht (erg sterk). Een coherent geheel wordt het eigenlijk nooit, maar het is toch ook weer niet zonder charme en het ziet er mooi uit (ik betwijfel echter of Koreaanse cellen er zo uitzien).
3*

Hmmm, ik zeg niets nieuws, maar dit is inderdaad de minste van de drie. Het script is een vermoeide variant op het thema wraak. Alsof Park er nog een script uit moest persen na het succes van Old Boy. De flashbacks naar de gevangenis zijn zo'n voorbeeld van een script dat niet lekker loopt. Ongetwijfeld was het de bedoeling om ons hoofdpersonage op een a-chronologische manier aan de kijker voor te stellen, maar het levert half afgemaakte zijplotjes op. Los soms best tof, maar in het geheel werkt het niet. Opvulling van een vrij simpel plot. De nogal er bovenop liggende pogingen om het script wat meer gewicht te geven als de vorige twee ook. Het morele dilemma van de ouders bijvoorbeeld in het laatste deel van de film. De film vindt ook minder lekker het evenwicht tussen humor, ernst en schok dan de eerste twee. De grappen staan meer buiten het plot en komen minder aan en mengen niet met de rest van de film, waar soms gepoogd wordt een veel serieuzere ondertoon aan te geven.

Geef me qua look trouwens maar de donkere bombastische glossy stijl van Old Boy. Dit was nog een stuk kitscheriger.

Genoeg aardige vondsten om een derde deel te rechtvaardigen, alleen een evenwichtig geheel is het helemaal niet en daardoor en film die maar half werkt.

2.5*

Kan het nog saaier? Ik vond Sympathy for Mr. Vengeance al vrij saai, maar deze film overtreft het tien keer. Wederom weer met moeite uitgekeken.
Natuurlijk er zitten wat fraaie beelden tussen, maar als het verhaal je niets doet kunnen die beelden je ook wel gestolen worden.
En Gaem-Ja die wraak wilt nemen, daar komt ook niet al te veel van terecht in mijn ogen dan. Ze laat een customized wapen bouwen en eindstand zie je die niet eens gebruikt worden op de dader. Ja uit beeld, terwijl hij allang dood is...

Meh, een film om snel te vergeten. Toch wel interessant om de Vengeance trilogy te zien, heeft tenminste nog één goede film opgeleverd.

1, 0 Ster voor de moeite.

Teleurstellend.

Het al vaker genoemde rommelige begin is matig maar ook het tweede gedeelte vond ik ronduit zwak. De uiteindelijke wraakscene vond ik in alle opzichten slecht: het idee (je laat ouders hun stervende kinderen zien in een soort schoolklasje...waar hadden die ouders dat aan verdiend? Of zouden ze anders niet kwaad genoeg op de moordenaar van hun kinderen zijn? Onbegrijpelijke scene) en de uitvoer (een voor een een mes erin).

Af en toe mooie beelden en aardige scenes maar scenario/ editing zijn te ergerniswekkend. En kom ook eens met een nieuw idee voor de muziek want je kunt ook teveel klassieke muziek in een wraakfilm stoppen.

Film waarbij het een tijdje duurde voordat ik erin zat. Langzaamaan vielen hier en daar wat puzzelstukjes in elkaar, dat zorgde ervoor dat ik er iets beter voor ging zitten. Fijn dat de rol van Choi Min-Sik ook steeds groter werd. Maar het bleef toch allemaal aan de oppervlakte dobberen tot de scene in het klaslokaal waar de ouders beelden van hun vermoorde kinderen voor hun kiezen kregen. Dat sloeg in als een bom en vanaf dat punt zeer geboeid de film uitgezongen. Al met al een prima film weer na het akelige I'm a Cyborg..... van Park.

Schokkend en ongemakkelijk. Visueel erg sterk en mooie ondersteunende soundtrack. Chan-wook Park heeft een originele en fraaie vorm van film maken.

'k wist niet echt waarover deze film ging gaan, dus was het wel een beetje wennen en in het verhaal komen. Het tweede uur was wel wat evenwichtiger dan het eerste uur en toch ook wat meer te volgen. Hoe dan ook, de film wist me wel te boeien.

De cast deed het ook goed, vooral de hoofdrolspeelster kwam erg overtuigend over. Ook de muziek vind 'k een vermelding waard. Verder zag de film er goed uit.

'k had niet echt verwachtingen bij deze film, maar 'k vond hem niet mis.

Toch iets verhoogd deze film.....hij is niet ze sterk als MR maar zeker niet minder vermakelijk.

De film zit vol met een prima spelende cast en ook visueel vind ik deze film erg sterk.

Ook in dit deel zitten weer een paar heerlijke groffe scenes in...helaas niet zoveel als MR maar al met al toch een sterke film.

Ook met deze koreaanse film is het opletten geblazen....maar dat zijn we wel gewend uit dat land.

Vage Zuid-Koreaanse wraakfilm die totaal geen indruk op mij heeft kunnen maken. Sympathy for Lady Vengeance is een bizarre film, maar niet op een goede manier. Het voelt heel kunstachtig/zweverig aan. Tel daarbij op abrupte flashbacks en bizarre personages en je hebt een film die een rommeltje is. Het is een vermoeiende film om te kijken en weet eigenlijk geen moment te bevredigen.

Het acteerwerk is prima, ongeacht de vage dialogen en idiote personages. Young-Ae Lee doet het aardig. Ze zou alleen zoveel meer indruk maken als ze in een minder abstracte film zou spelen. Het lukt haar in ieder geval wel om haar personage gestoord over te laten komen en dat is een prestatie. Persoonlijk zie ik liever Min-Sik Choi. Hij heeft bewezen een degelijke acteur te zijn en is naar mijn mening een van de beste acteurs die uit Zuid-Korea komen.

Sympathy for Lady Vengeance is gelukkig niet alleen maar kommer en kwel. De film wordt opgeleukt door mooie shots en gebruik van klassieke muziek. De straten en omgevingen barsten van de sfeer. In het kort: Zuid-Korea is gewoon een prachtig land en dat laat deze film nogmaals zien. Regisseur Chan-wook Park heeft mij redelijk weten te overtuigen met de film Oldeuboi maar slaat hier volledig de plank mis. Ik ben waarschijnlijk gewoon niet zo'n fan van de manier waarop Chan-wook Park films maakt en hoe hij een verhaal uitwerkt. Daar kan ik hem niet te hard voor afrekenen. Wat mij het meest heeft teleurgesteld is dat het hele wraakgebeuren, waar het verhaal naar toeleeft, vrij tam is en niet expliciet in beeld wordt gebracht. Als ik iets heb ervaren is dat Zuid-Koreanen meesters zijn in het maken van wraakfilms (I Saw the Devil als passend voorbeeld) waar alles zeer gedetailleerd en intens in beeld wordt gebracht. Zelfs daar slaagt de film niet in. De twee uur die de film dan duurt is tergend lang.

1,5*

Uitstekende film waarin een vrouw na 13 jaar uit de gevangenis komt en een plan heeft bedacht. Zeker geen standaard wraakfilm met een redelijk ingewikkelde montage. Strak en mooi in beeld gebracht en naar het einde toe wordt de film alleen maar beter (sterke scene waarin de ouders hun wraak nemen). Een kleine 4.0 sterren voor dit laatste deel uit de Vengeance-trilogie.

Tikje minder dan mijn vorige Vengeance-film. Het verhaal is iets minder complex. Toch is het nog steeds ingenieus genoeg om heerlijk te genieten. Ook harde acties is iets minder aanwezig. Al is het einde doordat het niet expliciet in beeld is doeltreffender. Miss Geum-ja werd gespeeld door Young-Ae Lee en die deed dat verschrikkelijk goed. Een prachtige vrouw en door de rode oogschaduw leek ze inderdaad wel de 'engel der wrake.' Weet niet of het mijn humoristische kronkel was maar bij deze ondanks het heftige einde toch meerdere malen vet zitten lachen. Chan-wook Park levert wederom een visuele hoogstaande film af waar ik mijn vingers bij afgelikt heb.

Weirde film die op detailniveau me niet altijd even trok wat betreft vertestructuur (dat stuk ineens met die dochter leek eerder een soort droom, ik vond dat er maar vreemd in gemonteerd) maar op oppervlakkig niveau wel goed te volgen is en visueel soms heel mooi (dat uitademen van rook en met de haren door die rook bewegen, prachtig!). Ook de muziek kon me goed smaken, het tempo is prima en het acteerwerk wel oké. Soms ook lekker bloederig en de film deed me op dat soort momenten wel wat, alleen zaten er genoeg momenten in die me minder trokken. 3,5*.