Chinjeolhan Geumjassi (2005)

Na Sympathy for Mr. Vengeance en Oldboy is dit het laatste deel in Chan-Wook Parks spraakmakende wraak-trilogie.

Klinkt als een kopie van Old Boy

waarom zou je een gouden formule veranderen, laat ze maar komen zou ik zeggen.

Oldboy was geweldig. Sympathy for Mr. Vengeance erg goed. Dus ik heb hoge verwachtingen van deze film. Check hier de teaser alvast!

trailer

Als de directe link niet werkt, probeer dan met rechtermuisknop 'save link as'.

Vind de trailer maar drie keer niks.

Wat mij eigenlijk al tijdje opvalt is dat dat Koreaans taaltje, vooral in de hippe Koreaanse flms, steeds zo onmenselijk zeurderig klinkt. Alsof je een verwend nest hoort klagen dat een stofje op haar nieuwe cabrio zit. Iets wat, afgezien van het feit dat er weinig gezegd wordt, in Ki-duk's films nooit een probleem lijkt te zijn.

Is dit echt zo (weet dat het anime Japans erg verschillend is van het normaal gesproken Japans bijvoorbeeld), of zie ik gewoon spoken ?

Film viel mij tegen. Had van Park Chan wook meer ranzigheid verwacht in sommige scenes, vooral na het zien van SFMrV en Old boy. Toch vond ik het een supersterk verhaal met een super vette cinematography. Het camerawerk en editing is werkelijk briljant.

4*

Mooie beelden. Om het verhaal helemaal te begrijpen moet ik hem nog een keer bekijken, en dat is zeker geen straf.

Vergelijken met Oldboy is natuurlijk onvermijdelijk. Deze film is minder extreem en heeft minder actie, maar bevat prachtige shots. Toch nog zeker 4 sterren en misschien wel meer.

Goede film, maar niet fantastisch.

De film kabbelt lekker voort en ziet er goed uit. Alleen loopt het verhaal niet altijd even lekker. Haar dochter die erbij word getrokken en die Australische ouders die opeens langs komen. Had van mij niet gehoeven.

Maar het positieve overheerst. Die scène dat ze omstebeurt mogen mishandelen vond ik wel erg geestig

3.5* voor deze
4* Oldboy
3.5* Sympathy for Mr. Vengeance

Mooi derde deel in Chan Wook's wraak-trilogie, vol geweldig camerawerk. Het complexe verhaal kent misschien iets teveel overbodige details, maar is wel intrigerend en meeslepend. De prachtige vormgeving en de eersteklas montage maken het echt af. Niet zo goed als Oldboy, maar persoonlijk vond ik de film wel iets beter dan Sympathy For Mr. Vengeance.

Je hebt films die je wegwuift. Die je meteen vergeet.
Films die je bijblijven en tenslotte films die je nooit meer vergeet.
Tenslotte heb je de unieke gevallen, die meer vereisen dan alleen een gezellige mood voor films of een heldere geest om datgene wat je voorgeschoteld krijgt, naar behoren te interpreteren.
Uniek betekent niet perse een meesterwerk.
Die waarde is tegenwoordig zo relatief, maar dat is een ander verhaal.

De werkelijke waarde van Lady Vengeance zal pas na een aantal herzieningen duidelijk worden, denk ik.
Het samenspel van 'verhaal' en beeld is zo rijkelijk gevuld en gelaagd, dat het onmogelijk is om het in een keer te bevatten.

Wat ik uniek aan de film vind, helemaal als derde deel in een drieluik, is dat het een soort essay is op de voorgaande twee [wraak]films van de regisseur.
Natuurlijk kun je de verschillende cameo's zien als jolly cameo's, terend op herkenbaarheid.
Maar gezien de werken die ik van Park gezien heb, eigenwijs als hij is, lijkt mij dat te simpel.

Een aantal voorbeelden:
In het begin springt de regisseur van segment naar segment, tijdstip naar tijdstip en van vertelvorm naar vertelvorm.
Hij kan het verhaal conservatief inleiden, maar op deze manier is het dynamischer en dubbelzinniger.

De droomsequence waarin je het hoofd van Choi Min-Sik, de hoofdrolspeler uit Oldboy, op een hondenlijf ziet en smekend kijkt terwijl hij op het punt staat vermoord te worden, is voor de gemiddelde kijker een leuk fantasie-segment. Een inleiding op wat er misschien gebeuren zal.
Maar je kan de nuance bijna niet missen als je Oldboy gezien hebt. Een stapje verder: wil Park daarmee zeggen dat het hoofdstuk voorbij is en hij verder gaat?

Het kind dat geadopteerd wordt door buitenlandse [westerse] mensen. Hm Oldboy. Gebrek aan originaliteit?
Ik denk het niet. Het is net alsof hij dat [herkenbare] gegeven hergebruikt om zijn punt te maken.
Klinken daar geluiden van je geestenkind 'afstaan' aan buitenstaanders? Werken gevuld met persoonlijke en culturele identiteit, die nu door Park's doorbraak, vrij 'omarmd' kunnnen worden door een mondiaal publiek, met de kans om onbegrepen te worden, door oppervlakkige reacties als: "Ooh, wat is ze schattig, oh wat is ze leuk".
Zoals de Australische adoptieouders.

Als de dochter wakker wordt en ze ziet een klein jongetje knikkeren in de kamer, vraagt ze of hij Engels spreekt.
De jongen, duidelijk de geest van het vermoorde kind, shudt heftig zijn hoofd alsof hij wil zeggen dat zij hem helemaal niet hoort te zien. Ze reageert met: "Damn" en gaat weer slapen. Onverschillig, ongeïnteresserd, onbewust van dat rare moment. Hoe dit in de realiteit van de film past, wordt nooit duidelijk, maar ik moest meteen denken aan het Aziatische horror-debacle bij het grote westerse publiek.

En de Engelstalige segmenten waarin Geum-ja communiceert met haar kind. Is dat een reflectie van Park die een internationale doorbraak nodig had om in zijn thuismarkt een beetje begrepen te worden?

Het verhaal dan, of beter gezegd, de aaneenschakeling van gebeurtenissen. Hoe mis heb je het als je denkt dat het om de daad van het wraaknemen gaat.
Zoals ik het zie, is het wraakverhaal maar een kapstok om belangrijkere zaken aan op te hangen.
De [over-the-top] pistool en de tatoeage van de arm die de het demonstreert zou niet misstaan in Kill Bill. Of zelfs Oldboy. Geheel in stijl binnen dat wereldje van de film.

Als je vol anticipatie zit te wachten op hoe de 'goede' deze pistool zal afvuren op de 'slechte', zal die payback als een teleurstelling komen. Want het was een kapstok, remember?
In Sympathy For Mr Vengeance worden we 'getrakteerd' op een handjevol wraakacties, met de waterscene als climax. In Oldboy is er sprake van een psychische klap naast het fysieke gebeuren.
Geen van dat allen hier. Het is bijna collectieve rouw, woede en rechtvaardiging. Of toch niet?
Lady Vengeance stelt allerlei gevoelens bloot.
Het gegeven van een ontvoerde kind, in Mr. Vengeance een 'simpel' plotmechanisme om tot de climax van wraak te komen krijgt in Lady Vengeance een zwaardere lading. Net als de mindset om 'even' wraak te nemen.
De ouders willen allen wraak, maar kibbelen over triviale zaken. Over wie van de familie de taak op zich zal nemen.
En tenslotte het geld, he.
Zoals de oma zegt:
"Een ieder heeft zijn eigen verhaal te vertellen."
Park gebruikt zijn film, om zijn verhaal op zijn manier te vertellen.


Het is dus geen reprise van Oldboy.
Een interessante stap van de regisseur om thema's, verhalen en beelden op een geheel andere manier voort te breien. De aanpak om 'dingen' te vertellen is verbluffend.

Voor mij een reden om de film niet weg te wuiven. Om niet meteen te vergeten.
3.5 * met voldoende potentie bij herzienig, omdat het unieke karakter het wel verdient.

Wat een pretentieuze crap.

Dom karikaturaal acteerwerk, totaal misplaatst schmierende soundtrack, pseudo-interessant gehannes met de chronologie resulterend in onevenwichtige arty-farty troep. Hoera voor anderhalf leuk montagetrucje. 1*

Dat is echt zo.

Halverwege de film zat ik echt met een dikke 1 in mijn achterhoofd, maar gelukkig kwam daar langzaam maar zeker verandering in. Ik had echt geen ruk idee waar het over ging, dit werd pas duidelijk als je echt de helft hebt gezien. Het was ook wel even doorbijten, want ik viel bijna in slaap. Ondanks dat waren sommige momenten wel leuk interessant om te zien.

3/5 ~ Mijn tweede Koreaanse film en nog steeds niet echt onder de indruk....

Ook de derde is niet veel.

Ik krijg maar geen grip op dit soort Koreaanse films. Park is een mooifilmer, wat hij met deze film ook weer bewijst. De soundtrack is wat minder bombastisch dan Oldboy wat ook wel fijn is. Qua setup heeft het wat weg van een 2046 achtige arthouse film.

Lady Vengeance is niet meer dan een farce. Doorheen de film zit continue debiele humor en vervelend stereotyp geklooi. Wat Goodfella al zegt, het karikaturale acteerwerk is het eerste wat goed opvalt. Soms lijkt het wel een Chaplin film. Daarnaast zijn er zoveel onnozele situaties dat het gewoon triest is. Sowieso is het hele stuk na het vangen van de dader, met de families en het gekibbel te dom voor woorden, daarbij ook nog een keer vreselijk saai.

Het Engels dat de film bezigt is vervelend, de personages vaak irritant, vele "shockerende" situaties missen totaal effect. Lady Vengeance verliest op sfeer. Enige serieux wordt door de film zelf vakkundig de nek om gewrongen. Het mag er dan uitzien als een stevige arthousehit, het verhaal loopt als een belegen Home Alone episode. Zoveelste Koreaanse farce, zoveelste flop.

1.5*

In tegenstelling tot Meneer Onderhond kon ik deze film nog wel waarderen, Ik vond het wel de slechtste uit Park chan-wooks revenge trilogy aangezien ik de andere twee films zeer hoog heb staan. Het verhaal van deze film is nogal rommelig en is vooral in het begin moeilijk te volgen

Het wraak nemen van de families met hun belachelijke regenjasjes en messen en andere atributen was ronduit belachelijk en net als bij sympathy for mister vengeance gaat mijn sympathy uit naar andere (verkeerde) personages uit de film, wat toch eigenlijk niet helemaal de bedoeling is. Toch geef ik deze film 3* omdat het allemaal toch wel blijft boeien en vermakelijk blijft tot het eind en de sfeer blijft hoe dan ook erg apart

Is het zeker dat deze film in Nederlandse bioscopen gaat draaien? In de laatste DVD Valley staat dat "geen brood ziet in de film, dus hem later dit jaar meteen op DVD zal uitbrengen"..

Zou erg jammer zijn (hoewel ik hem al zag op het AIFFF in Amsterdam.

Release in bioscopen gaat inderdaad niet door (release-datum weggehaald). DVD te koop vanaf 7 december.

Gezien van een Franse dvd, zonder ondertitels. In feite niet veel meer dan het tragische uitgangspunt kunnen snappen, maar al te veel puzzelstukjes mis ik niet.

Net als 'Sympathy for Mr. Vengeance' ziet '... Lady Vengeance' er erg goed uit, en levert dat af en toe zelfs een heel mooi plaatje op. Toch wordt het soms nodeloos wreed, zo hoef je om na te denken over de situatie waarin de ouders verkeren niet alles zo expliciet te horen. Het psychische leed werd fysiek, en dat was misschien een twijfelachtige keuze. Afterall een goeie film? Zeker. Méér? Daar ben ik nog niet uit.

Verdient zeker een herzage, liefst mét ondertitels.

3,25*

vraagje voor de kenners:

vorig jaar zagen we in de filmclub op school 'old boy' en dat was dan ook meteen de beste film van het jaar. dit jaar denken we er aan om 'sympathy for lady vengeance' te tonen, maar zelf zag ik enkel 'old boy'. hoe goed denk je dat ik 'sympathy for ...' zou vinden als je weet dat ik aan 'old boy' 5* geef.

alvast bedankt voor het advies!

Sympathy is een prachtige film. Mooie beelden, maar het verhaal is behoorlijk verwarrend, zeker in het begin.

Het bevat minder actie en vechtscenes. De achtbaan vaart van Olboy is hier afwezig. Wel weer een paar vreemde scenes.

Ga hem vooral zien, maar voor een breed doorsnee publiek is deze film volgens mij minder geschikt.

Zoals ik al zei.

Minste deel van de trilogie. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar Mr. Vengeance.

wrehehehehehe, dien Chineze!

Chinjeolhan Geumjassi is niet echt een commerciele naam.

Als je als producent ook in Europa en de VS succes wil hebben moet je toch kiezen voor een andere naam.

Daarom heet ie ook (Sympathy For) Lady Vengeance.

.

Teveel goeds over deze film gehoord, kon mij helaas niet bekoren...

Kleine 2* en dan ben ik nog gul.

Mist de flair en dinamiek van Old Boy. Ok de wrrige vertelstijl maakt het alstig om er in te komen. Maar uiteindelijk bevat de film toch wel enkele geweldige scenes, met name de wraakscene was hilarisch. 3,5* voor de minste van de 3.

Niet voor alle mensen is deze film geschikt.

‘Ik snap niet waarom mensen naar domme films gaan. Als je wilt ontspannen neem je toch gewoon een bad?’ -Park Chan-wook

Do i say more?

Voor mij een geweldige film!

5*