Sorstalanság (2005)

Voor de Hongaarssprekenden onder ons: Officiële site.

review

reviews zijn lovend...

Dankjewel PatrickL

Lijkt me interessante film, ga hem zeker bekijken.

De film komt koud en koel over maar wist bij mijn geen gevoelige snaar te raken, op de een of andere manier kreeg ik geen symphatie met György Köves (Marcell Nagy) ik vond de film tot dat György in de kampen kwam te langdradig en niet echt boeiend.

De andere karakters waren te kort en niet diep uitgewerkt om hier een film van te maken die bij mijn de gevoelige snaar had kunnen raken.....Jammer.

Waarom draait deze film haast nergens?

A-Film verwachtte er blijkbaar niet veel van, ze zijn maar met 3 kopieen uitgegaan. Misschien omdat-ie Hongaars is, en lang.

Als ze de film wat beter in de schijnwerpers spelen, zouden er hier echt wel flink wat bezoekers naartoe kunnen gaan voor filmhuisbegrippen. Wat je nu dus hebt is dat de film heel verdeeld door het land kort te zien is. Bijzonder jammer. Draait bij mijn filmhis 1 a 2 dagen tegen het einde van het jaar.

Sorstalanság (Fateless) kan naar mijn mening met gemak de concurrentie aan met de monsterhit-Holocaust-films Schindler's List en The Pianist. Het is jammer dat de distributeurs deze film zo genadeloos behandelen.

Legitiem argument zou kunnen zijn dat door die twee grote films, andere Holocaust-films overbodig zouden zijn, het 'nu-weten-we-het-wel'-argument. Toch weet Sorstalanság zich te onderscheiden.

Ten eerste, een onbekende cast (m.u.v. een piepklein rolletje van Daniel 'James Bond' Craig als Amerikaanse (!) soldaat). Dat maakt voor mij de karakters altijd authentieker, dat ik echt naar de karakters kijk ipv "en-nu-wil-ik-ook-een-Oscar" acteurs.

Ten tweede, de opbouw van de film. Het leven voor, tijdens en na een concentratiekamp...en dan in alle delen ruim uitgediept.

Ten derde, de stijl van de film. Stinissen noemde het reeds koud en koel in de negatieve zin van het woord, ik noem die bewoordingen in de positieve zin. Kleurloos, leeg, hopeloos, traag. Extra aangedikt door drie elementen die verweven zijn met elkaar: 1) Fragmentarische scenes. Veel scenes zijn kort, en zijn veelal niet verhalend, maar 'sfeervol'. 2) De prachtige score van niemand minder dan Ennio Morricone, die de korte sfeer-scenes een extraatje meegeven. De lange scene waar men lange tijd stil moet blijven staan in het kamp met een oude man in het midden die op en neer beweegt en zelfs met zijn armen een soort van dirigent-functie oplegt, voelt aan als modern ballet, surrealistisch. Opgemerkt dient te worden dat de filmmuziek niet altijd aanwezig is. Op veel momenten is het stil, wat de leegheid nog sterker aandikt. 3) Het moment dat de hoofdrolspeler geestelijk sterft. Scene na scene kijken zijn ogen recht in de camera. Dodelijke brok-in-de-keel-scenes. Aan het eind van de film geeft hij ook toe dat hij gestorven is in het concentratiekamp.

Ik hoop dat meer mensen deze filmhuis-film in de toekomst weten te vinden. De huidige 9 stemmen zijn veels te weinig. Aanrader en een dikke 4 sterren.

Kijkende naar Koltai's carriere als cameraman hebben veel van zijn films die ik zag een blijvende indruk achtergelaten. Ik vrees dat er wellicht maar 1 a 2 Nederlandse kopieeen zijn. en dat die van stad naar stad gaat (zoals ik al eerder zei).

Zelfs dat nauwelijks. De film heeft zo weinig 'gedaan' dat-ie slechts af en toe ergens draait. Ik heb de indruk dat veel filmtheaters 'm niet eens draaien.

Misschien rond 4/5 mei?

Deze week draait de film helemaal nergens (als ik de bios-agenda van cinema.nl mag geloven). Ik denk dat de distributeur woekerprijzen vraagt, hier heeft de film ook slechts 1 weekje gedraaid (om al helemaal te zwijgen over de moordende concurrentie in de december-maand).

Rond 4/5 mei 2007 verwacht ik eerder een dvd-release. Ook een betere timing dan met een paar kopiën vanaf september (zonder ook maar enige vorm van publiciteit!) de film te laten draaien in filmzalen.

Toch vreemd, dat een film die louter positieve kritieken kreeg, zo in de schaduw wordt gezet. Ik was zelfs van plan gisteren om naar een andere film te gaan, ik had niet eens door dat deze film (uitgebracht onder de Engelse titel) ook deze film was...zeg maar. Een film die het moet hebben van mond-op-mond-reclame, maar dat gaat nogal moeilijk als hij overal slechts een weekje draait.

'Voor straf' een plekje in mijn 2006 top tien.

Dat lijkt me sterk. Gaat doorgaans om bijna-standaardtarieven met een piepkleine onderhandelingsmarge (of zelfs geen). De filmtheaters kiezen gewoon zelf voor andere titels.

Dat heeft vast te maken met gebrek aan vertrouwen en inspanningen van de distributeur, inderdaad.

Toen het filmtheater in Enschede de film een week draaide, deed-ie het best aardig trouwens.

Nonsens. Zojuist vertoond in Filmhuis Schiedam.

Een beter argument dat ik ook kreeg van een collega met Hongaarse achtergrond is dat Hongarije en diens gescheidenis niet erg in de schijnwerpers staat, ofwel niet erg interessant wordt bevonden. Dit bevestigt ze eigenlijk doordat er nu dus pas een film is over deze manier waarop Hongaren het makkelijkste van alle landen naar de concentratiekampen gingen. Zo zijn er meer landen waar weinig over gesproken wordt. Daarnaast is het een fout van de manier waarop deze film is gelanceerd hier.

Vond de film indrukwekkend. Heel treffend hoe fragmentarisch door de ogen van de jongen alles wordt getoond, met de vele overlappingen prachtig camerawerk. Dat deze Koltai film in ieder geval al camera technisch een lust voor het oog, stond al vast met zijn achtergrond. Dat kille werkt op je in, en wekt niet persee een hele sterke emotie op. Dat kwam bij mij vooral pas na de film.

Werkelijk briljante muziek ook van Morricone met ditmaal Lisa Gerrard ingezet als soprano. Beelden blijven wel behoorlijk door mijn hoofd spoken.

Same here. Toch maar verhoogd naar 4,5*. Ongetwijfeld dat ik de film nu ook beter begrijp. De gedachtenwereld van de hoofdrolspeler komen tijdens de film over als 'vreemd' en 'onbegrijpelijk'. Dat zat me dwars tijdens de film, ik had er geen (be)grip voor/op. Maar eigenlijk is dat ook de kern van de film, de thought provocation. Het valt niet te begrijpen.

Pas nu 'begrijp' ik de poster ook, tenminste zo is mijn interpretatie. György wil nog alleen praten over de mooie dingen in het concentratiekamp. De poster is ook "een still" uit een sleutelscene. De kijker/onwetende ziet viezigheid, leegte, dood, treurnis, geen kleur (ook al is het een verbluffend mooie scene). György zag iets prachtigs, een moment van gelukzaligheid. Dit is tevens de thought provocation waar ik het al over had.

De film blijft me bezighouden, goed teken.

En daarnaast helpt de soms toch vrij opgetogen Morricone ook mee aan het beeld scheppen van hoe de jongen zich voelt.

Bovenstaande reacties kan ik alleen maar onderschrijven.
Sterker nog, dit was voor mij een reden om mijzelf hier eens aan te melden.

Zelden heeft een film mij zo geraakt.
Vooral de opnamen in het kamp onderbouwd met de geweldige muziek van Morricone, en vocaal Lisa Gerrard (vocaal ook aanwezig in de muziek van Hans Zimmer voor Gladiator) maakt diepe indruk!

Vergeet dan vooral ook niet de scene dat je de honger bij de hoofdrol speler gewoon kunt zien, heel sterk.
Spoiler:
Op het moment dat de nazi zijn maaltijd zit te verorberen, terwijl de gevangenen mogen toe kijken zonder iets te eten te hebben

Ik heb de film op dvd en iedereen die em heeft gezien geeft dezelfde positieve reactie.
Heel jammer dat deze film het niet red tussen alle (amerikaanse)blockbusters zonder inhoud...

Dat gevoel heb ik ook, ik verhoog 'em naar 4,0 sterren.

ik vind dit een rare film, er zitten enkele aangrijpende stukken in maar verder vind ik het een wazige, saaie en niet goed afgewerkte film die je zeker niet kunt verglijken met schindler's list of de pianist.

Er is nergens zoveel over geschreven en films gemaakt dan over de 2e wereld oorlog en de holocaust, eigenlijk is het nu wel even genoeg geweest wat dat soort films betreft, want die nieuwe films over de 2e wereld oorlog worden steeds slechter

2**.

Degenen die geen sympathie voor György voelen moeten haast wel meer met hun zakje M&M's bezig geweest zijn dan met de film.

Een zeer indrukwekkende, aangrijpende film.
Ik vond de scéne waarin het meisje zich huilend afvraagt wat nou eigenlijk een Jood is ongelofelijk sterk. Bij deze scéne had ik een brok in mijn keel, zo overtuigend en goed kwam dit over. György wilde het meisje op dat moment graag troosten, maar dat mocht niet 'omdat hij een Jood is', en dat terwijl het meisje niet eens wist wat dat nou precies inhield. Was het iets positiefs of iets negatiefs? Het enige verschil wat bedacht kon worden was de gele ster, en de andere religie die ze hadden, en dat is natuurlijk ook zo.

De gebeurtenissen in het concentratiekamp waren zo vreselijk, en hoe bekend deze verhalen inmiddels zijn, ze grijpen je echt bij je strot. Ik blijf het indrukwekkend vinden.
Wat ik ook erg mooi vond aan de film is dat de hoofdpersoon niet wordt afgeschilderd als een held die zich goed staande hield tijdens de verschrikkingen van het concentratiekamp, integendeel, hij moest er door anderen heen gesleept worden en zonder deze mensen had hij het waarschijnlijk niet overleefd.
Er werd hem op een gegeven moment verteld dat mensen die naar de verbrandingsoven werden gevoerd, eerst nog een goede behandeling zouden krijgen en dat iedereen heel aardig zou zijn in de laatste uren.
Wanneer György op een houten kar naar de ziekenboeg (notabene pal naast de verbrandingsoven) wordt vervoerd, en hij daar een schoon bed en een heel aardige verzorger kreeg, zag je de angst in zijn ogen, niet wetende dat het kamp inmiddels was bevrijd en de oorlog achter de rug was.

Weer terug in Boedapest, vind hij een deel van zijn familie terug, en hoewel hij thuis is, voelt hij zich door alle ellende die hij heeft meegemaakt, niet thuis. Zijn familie (ooms?) ontvangen hem als een oude vriend die ze al een tijdje niet gezien hebben, en hebben het totaal niet door wat voor een gebroken jongen er zojuist bij hen naar binnen is gestapt.
Als hij het meisje in het trappenhuis tegenkomt en hem vraagt of het verschrikkelijk is geweest, schud hij zijn hoofd, omdat hij weet dat zijn verhaal zo ongelofelijk en onvoorstelbaar is, niet in woorden uit te drukken, dat hij dan ook besluit om alleen nog maar over de paar "mooie" momenten en herinneringen te praten.

Wat mij betreft de meest beklemmende, ontroerendste en de beste film over het leven in een concentatiekamp, maar met name ook er na.

5*****

Tsja, en dan heb ik het nog niet eens over de muziek gehad.... prachtig!

Ga met je mee naar de 5 *. De beelden blijven mij heel lang bij.

Ja, bij mij ook, bij deze hoog in mijn top 10 geplaatst. Wat een mindfuck deze film....

Is deze film met een andere film vergelijkbaar?

Ja, ik had het er gisteren over met een collega van het Filmhuis, en die had het over een Italiaanse film (waar ik helaas de titel van ben vergeten) die een klein beetje te vergelijken is met deze. Met de nadruk op 'een klein beetje'. Ik zie hem vanavond, ik zal hem nog eens naar de titel vragen.

Verder is deze film echt heel erg verschillend met alle films die ik over dit onderwerp heb gezien.

Jona che Visse nella Balena. Ook met muziek van Morricone.

Dat is overigens de verfilming van het Nederlandse boek Kinderjaren van Jona Oberski.

Hij bedoelde deze titel. Een verfilming van het boek Het Respijt van Primo Levi.

Deze film heeft iets weg van Fateless, maar is stukken minder goed. (volgens mijn collega tenminste)

Ja, wat mot je nu zeggen over zo'n film. Het verhaal verloop wat warrig en lijkt soms saai maar dan ineens na mate de film vordert heb je toch plots het gevoel dat je naar een meesterwerk aan het kijken bent.

Erg bijzonder en ik weet zeker dat deze film de komende tijd nog wel evn zal blijven hangen...

4 asteriksjes

dit lijkt me een erg goede film, in ieder geval beter dan het overgewaardeerde Schindler's List.