Swiss Army Man (2016)

Wat een heerlijke film. In een uitverkochte voorstelling in Praag mogen zien, waar in een van de vele arthouses een selectie met films van het Karlovy Vary filmfestival gedraaid werd. English friendly, even. Dus niet nagesynchroniseerd en met de Tsjechische subs in een subtiel kadertje onder het beeld. Je voelde de energie van 'dit is echt een unieke film' door de zaal gaan.

Dano en Radcliffe dragen de film op een geweldige manier. Het vereist een bepaald soort acteur om hier mee weg te komen, zonder het louter kolderiek te laten lijken. Want Swiss Army Man heeft naast de ruften, erecties en lijkgrappen wel degelijk wat te melden. De manier waarop hier van de meest banale onderwerpen iets grappigs en zelfs iets moois wordt gemaakt, is buitengewoon knap.

Inventief geschreven, prachtig geacteerd, fijne special effects en een aanstekelijke score, waar Radcliffe en Dano ook hun steentje aan bijdroegen.

Hoe minder je weet hoe beter. Ga zien.

4,2*

Haha compleet gek dit! Echt erg sterk in ieder opzicht! Sterk verhaal ook

Op het einde kreeg ik zowat koppijn van het nadenken over wat er nou aan de hand was! Bizar!

Ja, je kon het verwachten, maar het is inderdaad een hele maffe film. Maar wel op een goede manier. Elementen die ik in andere films als te flauw of kinderachtig zou omschrijven kan ik hier wel waarderen.

Zodra Daniel Radcliffe zijn mond open mag doen werd het pas echt interessant, al was de lichaam-jet-skiënde opening alvast een mooie manier om de gekke toon van de film neer te zetten.

De hoofdrolspelers spelen beide goed en hoewel je je soms misschien afvraagt waar je nou eigenlijk naar zit te kijken, slaat de film ook niet door voor mijn gevoel. Een van de leukste elementen van de film is misschien wel de soundtrack, die precies in het stijltje pas. Het gekke neuriënde toontje werkt aanstekelijk en wordt ook muzikaal goed ingezet. Zeer vermakelijk filmpje.

Ik heb deze film niet alleen gekeken want anders zou ik deze nooit hebben afgekeken. Er zitten heel wat saaie momenten in de film, maar soms is het echt wel lachen geblazen. De beginscène is misschien wel de grappigste van ze allemaal. Jammer gewoon dat er vaak zo goed als niks gebeurd. Het is misschien wel de comedyfilm van het jaar, samen met de Brothers Grimsby, waarmee ik het hardst gelachen heb. Ja, dit is een beetje een alles of niets film. Toch ga ik een 2* geven want de film is bij momenten hilarisch, alleen slaat het geheel op weinig.

Dat was toch echt een hele vreemde film!

Een beetje onsmakelijk ook, dat gesleep met een flatulent lijk. Maar desondanks was het bij vlagen best wel geestig maar ook wel een beetje sneu.

Het is wel duidelijk dat Hank een aantal issues heeft die hij probeert te verwerken met behulp van Manny. De dromerige soundtrack past prima bij deze zeer vreemde film.

Vrij originele maar behoorlijk rare film die refereert aan Michel Gondry en Charlie Kaufman, en tegelijkertijd drijft op een nogal puberale, maar aanstekelijke jongenshumor.

De eerste vijf minuten zijn al zo absurd, dat als je die hebt overleefd, je eigenlijk bijna geen andere keuze hebt dan je te laten inpakken door de charme van deze onzin-met-toch-wel-een-boodschap. Het helpt een hoop dat iedereen, in het bijzonder de twee hoofdrolspelers, duidelijk zoveel lol hebben.

Daarom vergeef ik het makkelijker dat de filosofische momenten misschien niet zo diepgaand zijn als de makers zelf lijken te denken, en de banaliteit soms toch wel even over het randje gaat. Swiss Army Man biedt prima vermaak, met een lach en een traan en een hele harde scheet.

En dan te bedenken dat ik deze film bijna links had laten liggen. Ik had het plot gelezen en het leek mij erg flauw. Maar nu ik hem toch heb gezien blijkt het tegendeel waar! Wat een film! Heerlijk.Vanaf het begin is het een absurde en knettergekke film. Hank (Paul Dano) is gestrand op een onbewoond eiland en net voordat hij zelfmoord wil plegen spoelt er een lichaam (Daniel Radcliffe) aan. Hierna volgt er een bizarre reis en ontstaat er een bijzondere vriendschap tussen hen twee. De film zit vol met humor maar heeft ook zijn tedere momenten. Tijdens die momenten maakt Hank de mooiste creaties uit zwerfafval. Maar de show wordt gestolen door Daniel Radcliffe (Manny). Nu heeft Radcliffe toch al veel bijzondere rollen vervult na zijn HP-reeks. Maar met deze rol overtreft al zijn andere. Supergaaf! En dan is er nog de soundtrack gemaakt door Manchester Orchestra maar voor het grootste gedeelte ingezongen door Radcliffe en Dano zelf. De liedjes zijn onderdeel van de film en laten de film nog meer sprankelen. De film is hilarisch, uniek en zeker een vreemde vogel. Denk aan de tekst van Rivella: een beetje vreemd maar je moet hem wel durven ... euh, zien. Mooi debuut van zoals zich zelf noemen: The Daniels

Bijzonder en ook best vermakelijk, maar het heeft uiteindelijk erg weinig om het lijf. Na een tijdje ben je wel gewend aan de bizarre humor van Swiss Army Man en dan kom je er achter dat het eigenlijk nergens over gaat. Leuk zo lang het duurt, maar ook niet veel meer dan dat.

Hipster film.

De Daniels zijn duidelijke Gondry fans. Niet eens zulke hele slechte adapters als het gaat om knippen en plakken van karton en plastic. Het is ook helemaal niet erg om een voorbeeld te hebben. Helaas verliest de film zich er wat in. Het begint wat flauw maar nog wel apart genoeg om het verder te willen zien. Maar daarna lost de film nooit zijn premisse in. Het is hipster eigen om eigenlijk bar weinig te zeggen te hebben. De heren zijn zeker niet talentloos. Film ziet er prima verzorgt uit. Maar het irriteerde me allemaal wat omdat het nooit echt grappig was en het drama te slapjes om echt wat mee te kunnen. Wat overblijft is een aparte premisse met een matig en te lang middenstuk.

2 sterren.

Een beetje een zotte film maar wel origineel. Het idee is leuk en er zitten heel wat hilarische scènes in. Er wordt ook leuk gespeeld, zowel door Dano als door Radcliffe. Toch had hier meer uitgehaald kunnen worden, sommige dialogen zijn niet echt interessant en daardoor wordt het af en toe wat saai. Op het visuele vlak is het prima in orde, het ziet er allemaal netjes uit. De muziek stond me dan weer niet zo aan, ik vond de muziek behoorlijk hinderlijk zelfs. Al met al wel een bijzonder filmpje, leuk een keer gezien te hebben, maar het idee is voor mijn gevoel niet ten volle benut. Maar omdat het zo origineel is doe ik er een halfje bij.

Wauw...

Ik had geen idee wat ik me precies moest voorstellen bij het opstarten van Swiss Army Man. Nietsvermoedend begon ik met kijken en...

Lieve hemel. Wat een knotsgekke film. Ik heb al een hoop rare films gekeken, maar deze slaat wel ongeveer alles. Het kon voor Swiss Army Man niet gek genoeg zijn of het zat erin. Meerdere keren heb ik dubbel gelegen van het lachen. Het is werkelijk waar zo absurd dat het geniaal is.

Zowel Paul Dano en Daniel Radcliffe spelen absoluut geweldig. Vooral Radcliffe maakt de film voor mij. Verder absoluut nog een dikke pluspunt voor de heerlijke soundtrack die er tussendoor speelt. Die maakt de absurdheid wel af hier.

Je moet het absoluut niet allemaal met een korreltje zout nemen en vooral niet te hoog met je verwachtingen zitten, verder is het echt absoluut een kijkje waard.

Bizar filmpje met een gewaagd uitgangspunt, dat helaas niet altijd even boeiend uitpakt. De film wordt gered door de sterke rollen van Paul Dano en Daniel Radcliffe. Die laatste blijkt behoorlijk talent te hebben voor fysieke comedy, overigens. De film begint surrealistisch en blijft dat eigenlijk ook wel, maar gaandeweg raakt de rek er toch wel een beetje uit. Het einde is ook niet bepaald indrukwekkend.

Ik had al wat verhalen gehoord en gelezen en heb de film nu ook gekeken. Maar ik ben na ongeveer een half uur begonnen met versneld doorspoelen want ik kwam er echt niet doorheen. Ik zal de humor wel niet begrijpen, maar ik vond het dus echt helemaal niks.

Rare film,kijkt wel goed weg ? Dus eigenlek beeld henk zichzelf in dat manny leeft? Film word wel een pak beter als manny zijn mond open doet,zit nog maar half de film dus ga nog geen score geven ?

Knettergekke film. Typisch zo'n product wat je of heel bijzonder vind, of eigenlijk helemaal niets...Ik hoor tot de eerste categorie. De makers slaan op een prettige manier op hol, om de zoveel minuten krijg je weer een scène aangereikt waarvan je denkt: hoe verzinnen ze dit toch. Vooral als je al veel films hebt gezien, ga je dit waarderen omdat de meeste producties helaas uitblinken in voorspelbaarheid en het binnen de lijntjes kleuren. Deze Swiss Army Man heeft daar geen last van en dat is erg prettig om te zien. Nadeel is wel dat je nooit echt emotioneel in het verhaal komt, omdat het daarvoor weer net wat te bizar is. Daarom is dit een goede, maar geen meesterlijke film.

De casting is wel even voorspelbaar als slim trouwens. Dano lijkt een patent te hebben op rollen voor excentrieke personages en is hier zeer op zijn plaats. Radcliffe maakt het zich na zijn HP periode niet makkelijk en kiest voor bijzonder merkwaardige scripts, maar zo'n maffe rol als in deze film zal hij nooit meer spelen. Erg leuk.

Hele bijzondere film. Diepgaand en fout tegelijk. Ik ben sowieso een liefhebber van Paul Dano en denk dat dit wel zijn beste rol so far is. Was vooraf een beetje twijfelachtig over de film, maar ondanks de vele scheten is het gewoon erg grappig. Het is absurd, lief en gewoon knotsgek. Schitterend gefilmd en een hele mooie soundtrack.

4*

Goeie film over een man op een onbewoond eiland die gezelschap krijgt als er een lijk aanspoelt. Aan originaliteit en fantasie geen gebrek bij deze film (soms zelfs iets te veel van het goede). Ook de muziek vond ik soms wat irritant. De film ziet er verder mooi uit en Paul Dano en Daniel Radcliffe zijn goed gecast samen (waarbij die laatste het prima doet in een toch wel bijzondere rol).

Wat een indrukwekkende film. De zure reacties snap ik eerlijk gezegd niet helemaal. De film gaat nu eenmaal over een totaal verknipte jongen die vanuit een zelfmoordpoging stukje bij beetje naar het leven 'terugkeert'. We kijken naar iemand die naarmate de film vordert steeds meer lijkt te gaan stralen door zijn vriendschap met Manny. En aan Manny legt hij het leven uit zoals hij het ervaart. En dat is - hoe verrassend - in alle banaliteit een verknipte kijk op het leven. Maar toch, als kijker word je meegenomen in zijn gekke wereldje.
Iemand die het leven niet aankan vindt een manier om het leven uit te leggen aan het imaginaire en dode maatje. Dat die manier waanzinnig is komt dan ook omdat hij zelf waanzinnig is! Hij heeft nu eenmaal geen gestructureerde en zinnelijke manier van denken...


Vijf sterren en een plekje in de top 10...

Ik ben zonder enkele voorinformatie aan deze film begonnen, ik was dan ook erg verbaasd toen ik Paul Dano op de rug van Daniel Radcliffe over het water zag scheuren. Ik had toen echter niet verwacht dat dit zo'n sterke film zou zijn.

Ik heb niks dan positiefs over de film te zeggen. Zowel Dano als Radcliffe spelen beide ijzersterk, ik was enigszins huiverig voor Radcliffe in een hoofdrol anders dan Harry Potter maar dit bleek ongegrond te zijn. Een goede reden om ook zijn andere films niet principieel links te laten liggen.
De twee zijn een genot om naar te kijken, de acteerprestaties zijn goed maar ook de dialogen spelen hierbij een grote rol. Het is zowel komisch als confronterend zoals de film de huidige maatschappij weet neer te zetten. De humor laat zich niet gemakkelijk typeren maar het sprak mij ontzettend aan, een genot om naar te kijken. Dit alles wordt ondersteund met fantastische soundtrack, ontzettend fijne ontdekking deze film!

Vreemde, behoorlijk originele film - hoewel er wel meer films zijn waarin een dode de hoofdrol speelt, gaat het hier gepaard met de voordelen van een lichaam in ontbinding, gelukkig niet beperkt gebleven tot flatulentie-grappen (al valt niet te ontkennen dat die wel een prominente plaats hebben). Maar ook is het een portret van een zonderlinge jongeman, die de dode min of meer gebruikt om zijn plek op de wereld te duiden. Dat leidt dan tot inzichten zoals dat ieders stront zich uiteindelijk met elkaar vermengt en soortgelijke filosofische beschouwingen.

Radcliffe is er veel aan gelegen niet eeuwig te boek te staan als Harry Potter, en kiest voor wederom een aparte rol. Ik kan dat wel waarderen, eigenlijk liet hij al zien wel een goed gevoel voor humor te hebben (en weinig kapsones) vanaf zijn gastrol in Extras. Dano is ook een acteur die je nogal eens in curieuze rollen tegenkomt, en de twee zijn goed aan elkaar gewaagd. Ook speciale vermelding voor de muziek, vooral bestaande uit gesamplede stemmen, wat prima past bij de setting.

Qua sfeer deed Swiss Army Man me trouwens denken aan vroege films van Michel Gondry.

Erg fijn.

Verrassende, knotsgekke en originele Amerikaanse comedies, ze zijn uiterst zeldzaam. Maar blijkbaar bestaan ze wel, daar hebben de twee Daniels in ieder geval voor gezorgd. Compleet droog ingegaan en een hele film vol verwondering zitten kijken.

Vooral omdat ik na de eerste scene toch wel vreesde dat de beste pijlen toen al verschoten waren. Maar de twee houden het niveau continue hoog. Ook apart dat ze voor een eerste film toch al twee bekende namen hebben weten strikken én blijkbaar ook budget hadden voor meer dan aardige visuele effecten. Vaak zijn dit soort films toch wat minder in afwerking.

Enkel de muziek kon ik wat moeilijker plaatsen. Absoluut mijn ding niet, waardoor ik ook niet echt wist hoe serieus bepaalde dingen wel/niet te nemen waren. Maar verder met volle teugen genoten van deze film. Redcliffe is hiermee finaal verlost van zijn HP verleden en Dano zet nog maar eens een boeiend personage neer. Maar uiteindelijk zijn het toch de regisseurs die alle lof verdienen.

4.5* en een uitgebreide review

"That's funny."

Op voorhand dacht ik op basis van het plot en de poster te maken te hebben met een abstracte film, maar dit is een erg leuke verrassing geworden.

Het lijkt erop alsof Daniel Radcliffe er nog steeds alles aandoet om van zijn Harry Potter persona af te komen. Dit gaat zelfs zover dat hij een hele film lang als lijk speelt, wat hem niet onaardig afgaat. Het resulteert zich in een bijzonder, creatief en bovenal intieme ervaring waar men met een eigenaardige blik naar de hedendaagse maatschappij kijkt.

De titel 'Swiss Army Man' wordt op een inventieve wijze letterlijk genomen; Manny wordt te pas en te onpas gebruikt als een Zwitsers zakmes voor de meest banale dingen. Met name het laten van scheten zou eigenlijk plat moeten overkomen, maar dit middel wordt dusdanig goed ingezet dat het dit niveau ontstijgt. Op deze manier blijft het geheel bizar, doch grappig.

De film staat bij het acteerwerk van Paul Dano en Radcliffe, wier samenspel ervoor zorgt dat je als kijker geraakt wordt door deze gepijnigde personages. In de dialogen - die uiterst treffend zijn - komt naar voren hoe diep het gaat. Gesteund door de sfeervolle cinematografie en de opvallende score kun je hier alleen maar van genieten.

Al met al een heerlijk absurde film die naar meer smaakt. Ik vind het echt jammer dat het merendeel prat gaat op de ogenschijnlijke platheid.

Dikke 3,5 sterren.

Heel bijzondere film.

Heb me tijdens de ganse duur van de film zitten afvragen wat er eigenlijk achter steekt. De menigvuldige "interventies" van de "dode" waarbij het hoofdpersonage's leven wordt gered, zou kunen doen denken aan echte vriendschap, opoffering of "als de nood het hoogst is, is de redding nabij", maar 'k weet niet als dat allemaal zo de bedoeling was.

Mogelijks is het gewoon...iets ongewoons brengen. Dat het uitmondt in wat onsmakelijkheden lijkt daar bij te horen en vond ik best origineel en grappig zonder dat het mij stoorde.

Eigenlijk een sterke film, die mogelijks om er alles uit te halen een tweede visie verdient.

Goede enscenering, visuele vondsten en zeer, zeer sterk acteerwerk.

Had wat twijfels, maar trek toch de score wat op.

Bijzonder!

Absoluut een one of a kind film, met sterke rollen van Dano en Radcliffe. Knap dat twee onbekende regisseurs toch zulke namen weten te strikken, maar het komt de film duidelijk ten goede. Swiss Army Man leunt op de twee sterren en een absurd plot. En tevens een film met een boodschap. Heerlijk dat absurdisme.

3,5*

Een beetje vreemd, maar wel lekker

Na afloop van Swiss Army Man vroeg ik me af wat ik net in godsnaam gekeken had. Het begint allemaal met een ruftend lijk wat aanspoelt op het moment dat iemand zich op wil gaan hangen. Klinkt dit je al raar in de oren? Bereid je dan maar voor, want het wordt vanaf dit punt alleen maar vreemder en vreemder. Over de film las ik dat het iets is wat je nog nooit eerder in je leven gezien hebt en dit is zonder meer waar. Of je de film goed zult gaan vinden is weer een heel ander verhaal want je moet jezelf wel de ruimte geven om het vreemde verhaal bij je te laten landen. Dit is alles behalve een gebruikelijke titel en meer een ervaring dan een simpel wegkijk filmpje. Daarnaast had ik bij het begin ook geen idee waar dit heen ging en alles werd voor mij ook pas helder tegen het einde. Op dit moment realiseerde ik me dat ik echt iets heel bijzonders en unieks heb zitten kijken. En dat met een ruftend lijk in een van de hoofdrollen.

Wel bracht de allerlaatste scené mij erg in de war. Het is duidelijk dat er ook de nodige ruimte is voor een eigen interpretatie, maar duidelijk was in ieder geval wel dat Manny echt dood was en alles wat Hank met hem meemaakte allemaal ontstond vanuit zijn eigen verbeelding.
Wie kan mij alleen verklaren waarom Manny in het laatste shot opeens uit zichzelf de zee in schiet en de toeschouwers al lachend aanstaart? Dit impliceert toch dat Manny alles behalve dood was, vooral omdat je de rest er ook op zag reageren. Dit bevestigde namelijk dat het echt gebeurde. Benieuwd of iemand hier een verklaring voor heeft, anders heb ik echt het idee dat dit er gewoon random ingestopt is om het allemaal nog vager te maken.

Hoewel ik de totaalervaring super vond, kakte het in het midden allemaal wel een beetje in en had ik hier graag wel wat meer tempo gewild. Ook begreep ik de kus onder water tussen beide heren niet echt. Hank was op dit moment immers niet verkleed als Sarah? Een ding is in ieder geval zeker, en dat is dat deze titel genoeg gespreksstof oplevert voor de maandag bij de koffieautomaat. Iets zegt me namelijk dat een ruftend lijk, niet echt iets is wat heel vaak voorbijkomt.

4,0*

Ja erg aparte film. Ik moest er even in komen; het begint een beetje ongemakkelijk, maar dan wordt het op een gegeven moment echt leuk. De creaties van de hoofdpersonen zijn fantastisch; geweldig om te zien hoe met bosmateriaal en afval een busrit gesimuleerd kan worden bijvoorbeeld.

Het absurdistische uitgangspunt van een man als Zwitsers zakmes is natuurlijk ook erg leuk gevonden en doet denken aan een Dupieux film als Rubber of Wrong. Er wordt ook behoorlijk veel mee gedaan, maar verrassend genoeg heeft de film daarnaast nog behoorlijk wat diepgang in de vorm van de psychische ontrafeling van het personage Hank. Wat niet eens onaardig gedaan wordt.

Muziek is een beetje apart, maar dient niet louter als achtergrond en dat valt altijd te prijzen. Het grootste pijnpunt van de film is uiteindelijk het einde waar het een beetje ontspoort en de film op meerdere gedachte lijkt te hinken, maar niet echt een richting durft te kiezen. Desondanks leuk om gezien te hebben! 4*.

“What the fuck?”

Deze woorden, uitgesproken door actrice Mary Elizabeth Winstead, geven goed weer hoe ik me voelde na het zien van de film. Swiss Army Man is één van de vreemdste films die ik ooit heb gezien, maar ook één van de origineelste. Het knappe van de film is dat de regisseur, naast alle scheetgrappen, er ook een mooi menselijk verhaal van heeft gemaakt over eenzaamheid en een onconventionele kijk op het leven.

In het begin had ik nog wat moeite met de vibe van de film, maar naarmate Swiss Army Man vordert wordt het steeds beter. Zeker de 'busscene' is geweldig, en van daaruit wordt het alleen maar beter. Fantastisch acteerwerk van Dano en Radcliffe, die er voor zorgen dat je uiteindelijk mee gaat leven met een lijk. Subliem gedaan.

Wat een vreemde film is dit geworden. De film heeft wel een heel speciale vorm van humor en ook een niet alledaags verhaal.

De cast deed het zeker niet slecht en een heel bijzondere rol voor Daniel Radcliffe.

Het is zeker geen 13 in een dozijnfilmpje

Lang geleden dat ik zo`n uitzonderlijk unieke film ben tegengekomen. Doet het allemaal anders dan zijn soortgenoten, werpt eigenlijk gewoon een maatschappijkritische blik, maar neemt als leidraad een stevige portie fantasie. De soundtrack is lekker opzwepend en aanwezig, visueel verbluffend inventief en ontroerend op de juiste momenten. Meer van dit graag! Dikke 4,5* voor deze bromance.

Vreemd.

Inderdaad, heel, heel vreemd. Alleen kwam dat pas bij me binnen nadat de film afgelopen was, want toen begon het pas bij mij binnen te komen waar ik eigenlijk naar heb gekeken. Wel raar eigenlijk, maar het doet op een gekke manier uiteindelijk wel zijn dingetje.

Bijzondere rol voor Radcliffe ook weer. Grappig om te bedenken dat dezelfde persoon ooit Harry Potter was. Maarja, hij zit prima in zijn rol. Ook Dano is goed op dreef, al is hij als komiek misschien niet erg geslaagd. Het is dan meer een soort loser, en dat doet hij dan wat beter.

Het is dan vooral het verhaal zelf dat vaak niet helemaal de balans weet te vinden. Als er dan eindelijk een goede snaar beet wordt genomen, moet de film er vaak weer een flauw scheetgrapje doorheen gooien. Het is vooral de humor die gewoon (zeker richting het einde) totaal niet goed mixed met de film zelf.

Al moet ik bekennen ik in het begin wel moest lachen om de suffe poep en scheetgrappen. Maar dat was alleen daar, en de rest vond ik bij lange na niet zo leuk als dat. Vooral omdat er ook wat drama overheen gaat, en dat mixed de humor er totaal niet meer mee waardoor je niet meer zeker bent of je moet lachen of moet voelen.

Visueel af en toe knappe dingen, als de humor er nog niet doorheen gaat is de drama ook goed gelukt. Erg intrigerende, mooie scenes die mooi in beeld gebracht zijn en knappe belichting hebben. Radcliffe zijn karakter geeft de film nog een beetje een bovennatuurlijk tintje dat ook wel helpt.

De film wordt wel boeiender naarmate de tijd vordert. Alleen jammer dat de al wankelende balans tussen drama en humor in de slotfase compleet misgaat en compleet de verkeerde snaar raakt. Alles daarvoor zat nog tegen 3,5* aan, maar door het einde toch maar verlaagd. Wel jammer, want de apartheid van de film viel uiteindelijk nog best mee. Normaal haak ik bij te veel weirdness al een beetje af.