Swiss Army Man (2016)

Een film waarbij ik bij voorbaat al zoiets had van wat gaat dit worden?

Een ronduit bizarre komedie over een aangespoelde Paul Dano, die door middel van een eveneens aangespoeld lijk, Radcliffe, met bijzondere eigenschappen, terug geraakt naar de bewoonde wereld. Eerst lijkt de film behalve absurd en flauw niet veel te bieden, tot het lijk opeens begint te praten en tot leven te komen. Een ronduit aparte wisselwerking komt tussen de dode en levend op gang met vrij hilarische en teen krommende momenten tot gevolg. Het niveau van soms wel wat flauwe poep en pies grappen lijkt de film toch niet helemaal te ontstijgen behalve dat er vooral voor de levende toch een bepaalde ontwikkeling in zit. Waar hij eerst vooral bang was voor zichzelf en nergens geaccepteerd ontwikkeld hij zich en leert en ervaart. Waar hij bij zijn zelfmoord poging nog rept over het ontbreken van een leven dat aan zich voorbij flitste, flitst er wel heel subtiel een paar momenten met het lijk voorbij als ze in het ravijn vallen. Het wereldje wat ze niet ver van de bewoonde wereld creëren is bijzonder. De afloop en groei die Dano op het einde heeft opgedaan is grappig.

Achteraf gezien zie ik de film wel een beetje als een metafoor voor het afsluiten van de buitenwereld, niet zozeer fysiek zoals Dano op een onbewoond eiland te zitten, maar wel geestelijk, en niet in staat te zijn contact met de buitenwereld te maken wegens het ontbrekende gevoel van acceptatie of een twijfelend zelfbeeld, iets waar de social media van tegenwoordig een negatieve katalysator in is. Een lijk moest echter verandering brengen in Dano's manier van doen, een lijk die naarmate de film vordert meer leeft en wil leven dan de levende zelf die dood wil.

Bij tijd en wijlen grappig, bizar, aardig bedacht en wellicht een verholen aanklacht/metafoor voor afstomping, afsluiting en de negatieve effecten van social media. Bijzondere en niet gemakkelijke rollen voor Dano en Radcliffe, en vooral Dano overtuigt me weer eens in het bijzonder.

Het concept alleen al maakt de film vrij uniek. Tijdens de film denk je wel eens links en rechts aan een bepaalde film, maar op zich is dit zeker origineel. De troef is het heerlijke samenspel tussen Dano en Radcliffe. Dano past wel in dit soort rollen. En Radcliffe kan eindelijk laten zien dat hij meer is dan Harry Potter.

In het begin moest ik er wat inkomen. Naast het absurde ging het een tijdje over scheten om zelfs zo door het water te racen. Ik had al schrik dat dit het niveau zou zijn voor de verdere verloop. Gelukkig is het meer dan dat, al komt dat langzaam op gang. Een mooie film waarvan ik relatief snel de insteek al door had. Maar Dano & Radcliffe kunnen samen het niveau vrij stabiel houden en zorgen voor de nodige entertainment. De slotscène vond ik iets minder. Maar de film was best wel leuk.

Heerlijke film! De eerste vijf minuten dacht ik dat het niks ging worden, tot dan dat lijk is aangespoeld. Prachtig! Wat een ongelooflijke fantasie moet hier in gestoken zijn... Absolute aanrader voor iedereen die eens wat anders wil zien en zich een breuk wil lachen!

Een slaapverwekkende film met flauwe scheet- en stijve pietengrappen, met een onduidelijke boodschap en een einde dat kant noch wal raakt. Er zitten heus enkele goedgemaakte beelden in die tegen de fysische wetten ingaan, en die een glimlach aan mij kunnen ontlokken. Maar het duurt allemaal heel lang en gaat heel snel vervelen. Ik heb deze film met veel moeite uitgekeken, omdat ik niet graag een recensie schrijf zonder de film helemaal gezien te hebben.

Love it or hate it lijkt 't hier wel.

De rit wel uitgezeten, komt op mij over als oppervlakkige Amerikaanse gekunstelde "poep-pies-drol-diepzinnigheid", mij allemaal wat te gemaakt. Next ...

Dit is hoe je scheet-moppen moet maken.

Leer ervan, Hollywood...

Swiss Army Man is een film die bijna onmogelijk is te beschrijven aan anderen. Toen ik het uitlegde aan mijn man zat hij te fronsen en vond hij het nogal belachelijk. En toch werkt het concept volledig in de film. Daniel Radcliffe en Paul Dano hebben een bijzondere chemie samen. Dat moet wel als je de film moet dragen met z'n tweetjes. In elke andere film zouden dit soort kak-pis-drol-moppen platvloers zijn (zie het recente Sasquatch Sunset) maar hier werkt het. Dit komt door de subliem gebalanceerde mix van platte en erg donkere humor.

Het verhaal kon iets bondiger en minder eentonig en het einde was er net iets over. Verder was het een aangename zit die wel blijft hangen.

3,5*