Two for the Money (2005)

matige film...middenstuk duurde echt onnodig lang. Wel onder indruk van de acteerprestaties, maar ik ben ook niets anders gewend van Al Pacino.

De beschrijving hierboven over de film klopt helemaal niet, toch?

Zo 'illegaal' is Walters praktijk helemaal niet.

"Naast het geld hadden ze nog iets veel belangrijkers te verliezen: trots en ego?" Staat leuk, dat moet ik de schrijvers hiervan nageven, maar het heeft verder niet veel met de film te maken. Het ging toch echt voornamelijk over de drang om geld te verdienen.

2.5*

Goed, maar niets speciaals.....

Degelijkheid troef en een verdienstelijke poging tot een psychologische oorlog tussen mentor en protégé, maar 'Two for the Money' kan zich op geen enkel moment meten met soortgelijke prenten als 'Wall Street' (de ambigue wereld van yuppies en 'gokken' in het algemeen) of 'American Psycho' (de 'strakke' wereld van yuppies). Daarvoor mist deze prent bovenal scherpte, originaliteit en een uitwerking op grote schaal. Bovendien ontbreekt het 'Two for the Money' naar het einde toe aan focus en wordt wel heel pijnlijk duidelijk hoezeer Caruso op veilig speelt. Ten slotte moet het gezegd dat Pacino andermaal een karikatuur van zichzelf speelt en dat McConaughey's six-pack geeneens in de buurt komt van Bale's twelve-pack, bij wijze van spreken.

2*

Leuk filmpje maar zonder meer. Gelukkig focust de film zich meer op de figuren zelf dan op de sport en het gokken zodat de film voor iedereen aangenaam is, ook al ben je geen sportliefhebber. Pacino heeft al beter gedaan, maar zorgt met z'n klasse acteren toch nog dat de rol goed ingevuld wordt. En McConaughey zit ook wel in z'n vel en acteert naar zijn kunnen hier eigenlijk niet zo slecht. De film deed me denken aan een kruising tussen Wall Street en The Devil's Advocate. Een klassieker zal deze film nooit worden, maar hij is zeker niet slecht en leuk om te kijken.

na hier het een en ander gelezen te hebben had ik het slechter verwacht, voor een tv film best onderhoudend...

het einde vond ik nog wel meevallen.

Het is zeker geen topfilm, maar best te genieten.

Leuke film om eens te zien, al was er niet echt iets speciaal aan. Persoonlijk vond ik dat hij nogal traag op gang kwam, maar vond 'm wel leuk om eens gezien te hebben.

Ben trouwens een liefhebben van Mc Conaughey, die naar mijn mening goed speelde

3*

Laatste halfuur nog even meegepikt. 't Viel me op hoe slecht Pacino acteerde in deze totaal oninteressante film. Volledig op automatische piloot en min of meer getypecast. Zonde, want in z'n eerdere films vond ik hem zo goed spelen.

Een standaard 'snelle' hollywoodfilm waarbij alles, maar dan ook echt alles op automatische piloot staat. Het acteren, verhaal, muziek, dialogen, … Maar ach, de film, waarvan het eerste deel de betere was, vloog wel redelijk snel voorbij.

5,6 uit 10 (3,0*)

best een aardige film....leuk verhaal dat blijft boeien.

3,5*

deze film kon me echt niet boeien.

Mwoah, vond het niet slecht eigenlijk. Ik wil de film nergens sterk noemen, maar vermaken doet ie prima. Net als bij Disturbia van Caruso is alles ook hier visueel prima verzorgd en het lekkere tempo maakt dit als hap-slik-weg tussendoortje helemaal zo gek nog niet. Het is cliché, het is voorspelbaar en het is zeker niets om over naar huis te schrijven, maar amuseren doet 't wel. De hoofdrolspelers hebben allen wel eens een betere rol gespeeld, maar waren al met al ook zeker niet slecht bezig.

3 sterren.

wel leuke film, zakte in het midden een beetje in maar het einde is goed.

Een vrij standaard filmpje waar iets 'speciaals' aan ontbreekt: 3.00
Dat films waarin Al Pacino zijn gezicht laat zien niet altijd garant staan voor topproducten dat was inmiddels bekend, en daar kan ook deze prent min of meer onder geschaard worden. Meerdere keren zie ik het woord automatische piloot terug en daar sluit ik me min of meer wel bij aan. Enkel Cinematografisch zit de film bovengemiddeld in elkaar, op alle andere fronten is het doorsnee troef. Deels omdat ik er vooraf toch wel iets meer van had verwacht. Er gebeuren uiteindelijk zeer weinig verrassende dingen, waardoor de spanning naarmate het einde naderde naar een bedenkelijk niveau wegzakte en de film oppervlakkig naar het einde toe stiefelde.

Het eerste halfuur van de film is heel behoorlijk, en kom je ook meteen lekker in deze prent te 'zitten', maar vervolgens blijft men een beetje in dezelfde versnelling hangen. Na het eerste halfuur verloopt het allemaal erg oppervlakkig, gebeuren er nauwelijks opwindende gebeurtenissen en lijkt de film naar het einde toe een beetje op een dood spoor te zitten. Het slotakkoord weet het plot ook niet meer uit deze negatieve tendens te krijgen. Verder is de haat-liefde verhouding tussen Walter en Toni nogal karig uitgewerkt, om over het moraal dat de beide hoofdrolspelers voor ogen hadden nog maar te zwijgen. Een gemiste kans wil ik het niet echt noemen, daar ligt de degelijkheid er misschien iets te dik voor bovenop, maar daar lijkt men met deze prent wel ietwat het hoofd in te hebben verloren.

Al Pacino is een topacteur van het beste formaat waarbij je telkens weer het idee hebt dat hij niet acteert maar gewoonweg zichzelf is. Iets dat hij in verschillende interviews weleens heeft toegegeven. Nou durf ik die uitspraak wel in twijfel te trekken als je bijvoorbeeld The Godfather hebt gezien, maar dat hij in deze film allerminst een karikatuur van zichzelf is, is een ding dat zeker is. Zonder zich bovenmatig in te leven in deze prent zet hij toch weer een alleraardigste rol neer en is het bijna ondenkbaar dat de man ooit wel eens een onvoldoende scoort in een film. Ik ben ze in ieder geval nog niet tegengekomen. Zijn tegenspeler Matthew McConaughley zet een degelijke rol neer zonder te overdrijven evenals Rene Russo. Bijrollen komen er in deze film nauwelijks aan te pas, maar laat vrijwel niemand een zwakke indruk achter. Ik had enkel eventjes moeite met die dikke man die zo hysterisch doet voor die tv-opnames, maar daar bleef het gelukkig bij. De dialogen tussen Pacino en McConaughley zijn overigens wel erg aangenaam om te volgen en bereiken toch wel een zeer aardig niveau.

Over het realisme in deze film valt te twisten, maar net zoals ik gister bij The Great Escape al vermelde, zo lang het overtuigend word gebracht is er geen man over boord ,en dat geld ook min of meer voor Two For The Money. Het is wellicht wat overdreven hier en daar, maar de grens werd nooit overschreden. Wel heb ik mijn bedenkingen bij de gedachten van Brandon. Tot een paar keer toe pakt Walter Brandon toch wel hard aan in bijvoorbeeld de scene op het vliegveld als hij een hartattack in scene zet, wanneer Brandon om meer geld vraagt en Walter hem op zeer bedreigende toon toespreekt en meerdere kleinere details waar een lichte bedreigende ondertoon in zat verscholen. Je zou je kunnen afvragen of Brandon nog wel achter zijn 'werk' stond. Echter word het karakter van Brandon ook zo neergezet dat hij met dit werk het 'echte leven' had gevonden en eigenlijk weinig aanleiding had om er mee te kappen. Toen Toni meer een rol in zijn leven ging spelen kwam hier langzaam aan verandering in. Als ik het op deze manier uitleg lijkt het best realistisch en is er goed over bepaalde zaken nagedacht, maar je kunt er net zo goed een draai aan geven waardoor het verhaal in een heel ander daglicht komt te staan. Wat ik maar zeggen wil: Tot op zekere hoogte komt het plot vrij realistisch over, maar een iets andere benadering van deze film kan net zo goed het omgekeerde betekenen.

Ik heb nog niet eerder een werkje van Jim Caruso gezien, maar de cinematografie in deze prent is toch wel bovengemiddeld. Laat ik beginnen met het camerawerk. Dit is over het algemeen erg verzorgd, worden de dialogen tussen Brandon en Walter zeer aangenaam in beeld gebracht, en zitten er een aantal scenes tussen die een goede schakeling tussen het een en het ander bewerkstelligen. Verder worden de juiste camerastandpunten gehanteerd op de goede momenten, en word ook de scenery goed in beeld gebracht. Het is deze scenery die ik erg sterk vond want de decors zijn over het algemeen erg sterk en is er veel oog voor detail. De montage is hier en daar niet altijd even goed, maar het gevoerde camerawerk en de decors vergoeden een hoop zo niet alles.

Na het zien van deze prent had ik er eigenlijk iets meer van verwacht, maar het is me ook zeker niet tegengevallen. De film begint erg sterk, worden de personages van Brandon, Walter en Toni alleraardigst neergezet en is de cinematografie van een heel behoorlijk niveau. Het is jammer dat het verhaal een beetje meer van hetzelfde is en het einde ook niet echt ruimte laat voor een goed gevoel. Zoals ik al zei, een gemiste kans wil ik het niet echt noemen, maar ik heb het idee dat men zich iets teveel op degelijkheid heeft geconcentreerd en er weinig tot geen moeite is gedaan om 'iets anders' op te zoeken waardoor deze prent je beter bij zou blijven staan. Desondanks kom ik toch nog wel tot een voldoende, maar blijft er toch een beetje een onderhoudend gevoel achter: 3.00 (2.90).

Ik vond het best een leuke film dat idd heel goed vermaakt, en je verveelt je er niet bij. De film blijft boeien tot de laatste seconde.

De cast was ook heel goed: Matthew McConaughey, Al Pacino en Rene Russo ik vond ze allemaal heel goed spelen, maar soms had ik iets van er ontbreekt iets, ik kan er niks op plakken, maar er ontbreekt gewoon iets.

Het verhaal was wel leuk gevonden vond ik.

Deze is helemaal geen slechte film. Ik vond hem wel goed, maar hier en daar gaat de film beetje naar benenden, maar dan had ik wel iets van de scene erachter werdt het dan weer boeiend dus slecht is deze ver van, maar Caruso heeft wel betere films vind ik. o.a. Disturbia.

3,5

Ben deze nog in de bioscoop gaan kijken, ik vond hem toen zeer goed, de cast vindt ik ook zeer mooi.

De film duurt redelijk lang, maar hij blijft aangenaam om te naar te kjiken, ik vondt het eens iets anders, niet de normale standaard film.

ik vond hem wel oke... komt inderdaad langzaam op gang, bereikt een hoogtepunt en het eind is dan weer mwah.... niet een topper, wel vermakelijk....

Wel een leuke drama/romantische film. Het verhaal is best aardig en Matthew McConaughey, Al Pacino en Rene Russo deden het prima in deze film. Het einde is prima. De film duurt ruim 2 uur maar hij verveelde me nooit.

Ik vond het wel een fijne film, aardig acteerwerk...Jammer dat je van een film met Pacino altijd heel veel verwacht, dan valt ie sowieso tegen.

Desalniettemin 3,5*

Pacino. Geweldig.

Hij zette zijn rol goed neer.

4 stemmen.

Leuke film, niks speciaals.

Gemiddeld genomen een aardige film, waarvan het eerste uur boeiend was en het laatste uur veel minder.

De eerste 60 tot 70 minuten zijn vermakelijk. Je ziet de boerenkinkel Brandon veranderen in de gladde arrogante praatjesmaker John.

De laatste 50 tot 60 minuten zijn veel minder interessant. De hele boel gaat de mist in, en je zou verwachten dat de hel losbarst. Ik verwachtte een groots machtsspel tussen John en Walter, maar dat bleef eigenlijk vrijwel uit. Een gemiste kans, mijns inziens.

3*.

Dit ogenschijnlijke formulewerkje blijkt meer in zich te hebben dan ik op voorhand dacht. Het verhaal is best orgineel, al zitten er, met name richting het einde, wel wat clichés in. De karakters zijn echter ijzersterk, en de relatie tussen Walter en Toni is goed geschreven en komt realistisch over.

Daarbij leveren de acteurs puik werk, met Pacino voorop. Wat een uitstraling en charisma heeft die man toch. Hij kan zich, vooral in het tweede gedeelte, soms heerlijk uitleven en lijkt echt in zijn rol te groeien.

Regie en dialogen zijn ook prima. Toch jammer dat de film niet wat gedurfder was, er was potentie genoeg in ieder geval.

redelijke drama/ thriller

acteren was goed verhaal ook en soms wat saai

3,5 ster

mee eens!

Een zeer vermakelijk filmpje met nog een mooie rol van Pacino op zijn oude dagen. McConaughby ken ik trouwens ook niet maar hij deed het toch uitstekend. Film moest toch iets hebben van een sportfilm met een standaard verhaaltje. Voor vermaak is deze film toch wel zeker te kijken om even leeg te lopen.

Verder was de film ook erg sfeervol en mocht de humor ook niet ondbreken. Film was voor mij toch zeer geslaagt.

3,5*

Zeer aangename en makkelijk te verteren film. Het acteerwerk is prima en een heerlijk sfeertje heerste. Er zijn toh wel een aantal cliche's en het einde was ook aan de matige kant. Toch wel leuk om eens te bekijken.

Ook van mij 3½ ster.

Aardig drama, waarin Pacino in een aantal scènes laat zien nog steeds meer te kunnen dan de 13 in een dozijn rollen die hij de laatste jaren geregeld speelt. De laatste scène waarin hij te zien is, is - ondanks het voorspelbare karakter van de betreffende scène en de gehele plot - het hoogtepunt van de film. Technisch een prent die prima in elkaar zit; de prachtige beelden, vlotte montage en aanstekelijke muziekscore maken Two for the Money al meer dan de moeite waard.

Redelijk vermakelijke film, maar als Pacino niet in deze film speelde was het een dikke 1,0 geweest. Pacino bewijst andermaal dat hij van een vrij matige film een een oké film kan maken. Meester acteur, zoals iedereen weet.

McConaughey zou wat minder in het fitnesshok moeten zitten en wat meer acteerlesjes moeten nemen.

Al met al had ik er meer van verwacht..

Leuk onderwerp en goed acteerwerk van de hoofdrolspelers. Het einde was wel weer wat voorspelbaar, maar heb me in de bijna twee uur wel vermaakt.

Film kijkt op zich nog wel lekker weg en Pacino, Russo en McConaughey zijn aardig op dreef. Toch erg cliché en voorspelbaar. Weinig gebeurtenissen die je niet ziet aankomen. Op het moment dat de voorspellingen van Brandon/John minder worden, gaat het niveau van de film ook omlaag, terwijl er júist op dat moment een kans lag om de film nog echt te doen slagen. Jammer.