Dalkomhan Insaeng (2005)

Zojuist zelf film gekeken: een keihard en bloederig drama met prachtige fotografie. Film gaat vooral over loyaliteit en heeft ook enkele komische noten. Geregisseerd door Ji-woon Kim (A Tale of Two Sisters)

Het toegepaste geweld in de film doet ietwat denken aan Old Boy (een individu vechten tegen een overmacht)

Film die een beetje voorspelbaar is, doch de actie en humor is erg cool

Aanrader!

Uitstekende film, mede door de rol van Lee. Hij geeft z'n karakter de nodige style die deze film nodig heeft en tijdens zijn aktiescenes die er ook prima uitzien. Moet snel maar eens A Tale of Two Sisters gaan zien die ook zéér goed schijnt te zijn. 4*

Subliem gefilmd en gemonteerd misdaaddrama met momenten van extreem geweld en bij vlagen onderkoelde zwarte humor. Het verhaal is helaas weinig origineel, maar door de zelfverzekerde regie en de prachtige vormgeving kunnen we dat wel door de vingers zien. Regisseur Ji-Woon Kim is in ieder geval iemand om in de gaten te houden. Daar gaan we vast nog meer mooie dingen van zien.

Erg mooie film, mooie actie, deed me een beetje denken aan de wraak films van Chan-Wook Park. Sommige stukken waren wat voorspelbaar. 3,5*

Sluit me helemaal aan bij james_cameron.

4*

Ik vond het een ronduit slechte film, niet alleen ongeloofwaardig maar ook nog eens ontzettend voorspelbaar. Tevens vond ik het juist slecht gefilmd.

Prachtige film. Helemaal in sfeer, veel geweld met een knipoog. Deed mij inderdaad ook erg aan Oldboy denken.

4,5*

Puur door het geweld en actie? Qua cinematografie, montage, editing en verhaalstijl is het toch heel wat anders (en beter).

Oldboy vond ik qua verhaal verrassender en stijl ook mooier. Maar ze zitten dicht bijelkaar. Ook de thematiek lijkt op elkaar, trouw versus wraak.

Alleen het einde was niet helemaal logisch en kwam wat uit de lucht vallen.

Welnee, het eind was onvermijdbaar.

Denk maar aan de pro- en epiloog met de meester en leerling.

Nu ook verschenen op het Asiamania-label!

Ik kan me hierbij makkelijk aansluiten. Qua verhaal en plotwendingen is het niets nieuws en eigenlijk best wel cliché. Echter maakt de cinematografie alles weer goed. Byung-hun Lee die de hoofdrol heeft doet zijn rol uitstekend. Hij is altijd kalm, zelfverzekerd en stoer, die gast straalt net als Tony Leung echte charisma uit en van hem wil ik vast wel meer zien. Bovendien wacht er nog op het eind een paar mooie scènes, zo simpel, maar toch doeltreffend.

4 sterren

A Bittersweet Life is een stijlvolle actiefilm. De coole geweldsscènes gecombineerd met klassieke muziek vormen het hoogtepunt van de film. De hoofdpersoon lijkt geknipt voor zijn rol want hij zet op perfecte wijze een perfectionist neer. Ook zijn de bijrollen goed vervult. Het camerawerk is vakkundig gedaan en het kleurgebruik in de film levert stijlvolle beelden op.

Ik vond de film ook iets poëtisch hebben, dat kwam denk ik door de mooie proloog en de ontroerende epiloog. Het verhaal lijkt misschien niet origineel, maar de uitwerking ervan is oogstrelend. 5*

Zozo, gelijk op de top 3 bij jou

Uitstekende film.

Kan me hier erg goed aan aansluiten.

Top film, veel actie, muziek is erg mooi en uitstekende rol van Byung-hun Lee.

4,5 *

Ji-woon Kim laat interessante dingen zien.

Byung-hun Lee's personage is nagenoeg perfect voor een stijlvolle gangster revenge flick en Kim weet z'n camera perfect te plaatsen en te vullen met prachtige kleurtjes en stijlvolle composities.

Anderzijds helpt hij ook vaak z'n zelf gecreerde sfeer mooi om zeep. Er zit een hoop bedenkelijke humor in de film, sommige camerabewegingen zijn enorm knullig en bepaalde muziek zijn ronduit schandalig.

De opbouw van de film is goed, al deed het drama/romantisch deeltje mij niet zoveel. Gelukkig was de relatie baas/hulpje en het ongenaakbare karakter van Kim heel wat interessanter. Komt mooi tot een climax halverwege met een paar denigrerende scenes voor Kim. Hij slaat ook grandioos terug, tot er een idioot muziekje opkomt en de scene eindigt met een vervelend grapje. Perfect voorbeeld waar het voor mij misliep.

Ook het einde is magistraal, de shootout behoort tot de mooiste die ik al gezien heb, met prachtig muziekje (dat wel erg veel aan Ghost in the Shell doet denken). Jammer dan weer van de wat uitgesponnen en nutteloze epiloog.

Zit heel wat moois in de film, maar er had nog zoveel meer ingezeten. Als die Koreanen zich nu eens zouden houden aan één genre in plaats van alles in een onevenwichtige mix te kletsen. Toch blijft Ji-woon Kim een interessant regisseur met genoeg talent ooit nog een waar meesterwerkje uit z'n mouw te schudden.

3.5* voor deze.

Wat voor grap was het? Ik kan me niet veel herinneren, dan behalve dat hij dood ging. Alles werd even wit en volgens mij een flashback, waarin je hem ziet kickboxen in de weerspiegeling van de ruit. Hij kijkt achterover voor de zekerheid of niemand kijkt, want hij moet zo zijn coolness behouden. Dat was het eind?

Het bedoelde grapje zit aan het eind van een scene halverwege de film, niet op het einde.

Kim rijdt weg met de wagen, de camera staat bij de gravers, waarbij er ééntje iets zegt in de aard van "I guess we can stop digging". Koreaanse humor doet het gewoon niet bij mij denk ik.

Oh, oke. Ik kan dat wel waarderen eigenlijk. Eerst lekker spannend en plotseling zo'n grapje tussendoor. Als het niet te vaak gebeurt geeft het wel een beetje luchtig effect naast dat de rest erg serieus is.

ik zal de plus punten en enkele min punten beschrijven.


Plus punten


1: De film heeft een bekende maar toch zeer goeie verhaal lijn.

2: De actie scenes waren overdonderend en zeer, zeer bloederig.

3: Het eindgevecht was geweldig in elkaar gezet en weet de kijker echt te pakken.




Min punten


1: Die vrouw kan echt niet acteren.

2: Soms kan je de gebeurtenissen niet helemaal volgen.

3: Een beetje onrealistisch dat je nog boven de modder kunt komen als je er een anderhalve meter onder zit.




Ookal zijn er drie plus punten en drie min punten, toch vind ik de plus punten erg sterk en krijgt deze film van mij een 4,0 in plaats van een 2,5.

Met je eerste twee minpunten ben ik niet met je eens. Over welke vrouw heb je het? En ik snap ook niet waarom je sommige gebeurtenissen niet kunt volgen, want het verhaal zit tamelijk simpel in elkaar.

Spannende actiefilm, met een sterk verhaal. Het ziet er visueel erg goed uit en de actie is keihard. Hoofdrolspeler Lee speelt zeer overtuigend de koele gangster met rauwe vechtskills, die zelf ook aardig wat klappen te verwerken krijgt. Af en toe valt de vaart een beetje weg uit de film, door lange scenes zoals bij de wapenhandelaar. Toch 4*

Erg fijne film.

Misschien is het omdat Kang-ho Song niet mee deed, maar ik heb heerlijk genoten. Vooral het lekkere harde geweld en de onderkoelde hoofdrolspeler lieten me vaak erg genieten. Hoewelhet verhaal niemand van zijn stoel zal doen vallen. Is het toch zoals vaker de stijl waarmee het gemaakt is, wat het doet verschillen van veel andere. Vooral de laatste battle was een erg goede. Prachtig hoe dat bloed uitspat op de witte achtergrond.

Laatste stuk was niet geheel nodig, maar een stevige 4 sterren krijgt deze film toch zeker wel. Zie alleen wel dat Kang-ho Song in zijn volgende weer meedoet

Briljante misdaadfilm. Goed verhaal, mooie sfeer en keiharde realistische actie. Zo moet een misdaadfilm er uit zien. Zeer goed.

4*

Echt een briljante film! 5*

Lekkere misdaadfilm. Vond het persoonlijk verfrissend hoe onze hoofdpersoon ondanks zijn vakkundige beheersing van de vechtsport amper met geweren overweg kon gaan. Sowieso werd hij ondanks zijn onderkoelde persoonlijkheid heel menselijk neergezet. De actie was ook goed, viel weinig op aan te merken.

Erg prettig filmpje, het plot is wat magertjes en er is goed afgekeken bij Old Boy en Scarface, maar dat mag de pret niet drukken. Na de twintig minuten durende gezapige intro komt deze prachtige geweldsopera lekker op stoom om vervolgens anderhalf uur aan te houden. 4*

Fantastische gangsterfilm die ondanks het voorspelbare verloop van de eerste tot de laatste minuut blijft boeien, mede dankzij de prachtige plaatjes (die me soms aan Michael Mann deden denken) en de sublieme soundtrack, die voor mij nu juist sterk sfeerverhogend werkte.

De laatste tijd kijk ik, een beetje Hollywood-moe geworden, overwegend Aziatische films en de daarin vaak toegepaste genremix ben ik over het algemeen erg gaan waarderen. Soms is het op het randje van de geloofwaardigheid, maar dat maakt de kijkervaring alleen maar interessanter en boeiender.

In 'A Bittersweet Life' komen veel potentieel interessante verhaallijnen naar voren die niet of nauwelijks worden uitgewerkt. Dat kun je als een manco ervaren, maar ik vind de keuze voor een eenvoudige verhaallijn, geconcentreerd op Kim Sun-Woo, toch een verstandige. Het komt de continuïteit van de film ten goede, waardoor deze nergens inzakt of verveelt.

Zoals eerder opgemerkt is het laatste shot een beetje vreemd en onnodig, maar dat is de film gemakkelijk te vergeven vanweger de hieraan voorafgaande geweldige climax, waarbij de diepste motieven van Kim op een erg mooie manier zichtbaar worden gemaakt (door zijn eerste en enige glimlach in de hele film).

Na het prachtige A Tale of Two Sisters is dit mijn tweede zeer positieve ervaring met een film van Ji-woon Kim. Ik ben benieuwd of die paar eerdere films van hem ook zo fascinerend zijn.

4,5*