Dalkomhan Insaeng (2005)

Na I Saw the Devil te hebben gezien heb ik besloten om deze ook maar eens mee te pikken. Ik wilde hem al langer zien, maar dat Jee-woon Kim er achter zat was een extra motivatie om hem nu te bekijken. En ik ben niet teleurgesteld, wat een heerlijk hard filmpje is dit geworden!

A Bittersweet Life opent met een vermakelijke scene waarin we kennis maken met de gewelddadige Sun-woo. Een Koreaan met een kort lontje, maar met het hart op de juiste plaats. Wederom een sterk staaltje acteerwerk van Byung-hun Lee die in I Saw the Devil ook al de sterren van de hemel speelde. Wanneer hij het verliefde stelletje laat gaan belandt hij plots in de stront en zitten er tientallen gangsters achter hem aan.

Vervolgens zien we een aantal bikkelharde scenes waarin het bloed rijkelijk vloeit. Goed om te zien dat er eens een keer geen sprake is van genade, maar gewoon kappen met praten en orde op zaken stellen. Visueel is de film best donker, ideaal om de depressieve kuil waarin Sun-woo steeds verder wegzakt kracht bij te zetten.

Op het eerste gezicht gaat het om een standaard wraakverhaal, maar Jee-woon Kim geeft net dat beetje extra om er iets speciaals van te maken. Mooie emoties af en toe en een goede misdaadfilm waarbij de tijd voorbij vliegt.

Stijlvol misdaadverhaal zonder allerlei zijplotjes, wel zo prettig tussen de vaak onnodig complexe films in het genre. Het eerste uur gebeurt niet zo gek veel - was in het begin even bang dat het een vechtfilm zou worden - maar in het tweede deel komt het karakter goed los. En dat allemaal omdat Sun-Woo verzuimde zijn baas te bellen, lekker simpel.

De soundtrack is me goed bevallen, deed een beetje Europees-achtig aan, sowieso had de film wel iets weg van westerse gangsterfilms. Opvallend ook dat er hier en daar humor-elementen zijn. Niet dat ze mislukt zijn maar een vreemde eend in de bijt, vooral die twee lui in de auto waarmee hij een deal sluit. Die zelfrelativering is leuk en best origineel, maar het gaat ook wat ten koste van de rauwheid.

De 'filosofische' in- en outtro liggen trouwens niet lekker, beetje melodramatisch, iets dat me bij het einde van I Saw the Devil ook al opviel. En ik zie nu dat A Tale of Two Sisters van dezelfde regisseur is, erg mooie visuele stijl legt hij in z'n films.

Het lijkt wel of alle goede Koreaanse films te herkennen zijn aan hun geweldige soundtracks. Geniale film, met soms ook de nodige humor!

Tja, net gekeken en begrijp niet al die hoge ratings. Aardige actiefilm, redelijk acteerwerk, maar weinig verhaal en traag. Maar goed, natuurlijk iedereen zijn mening.

Zelfde mening als Ed. Toch keek ik deze film met plezier uit.

Een tof film en ik raad iedereen om toch hem te bekijken maar een ding snapte ik niet! Was hij verliefd op die meisje en toch niks met haar wou omdat hij loyaal was aan zijn baas?

Perfect beeldwerk en regie, perfect geacteerd en een prachtig verhaal.

Beste die ik ooit gezien heb.

Vanaf eind maart op blu-ray:

splendid film - splendid-film.nl

ben erg benieuwd hoe deze film in HD eruit gaat zien, nu hopen dat er ook een UK versie uitkomt.

Zeer Realistisch

Een visueel verbluffende, schitterende, spetterende en koude wraakthriller, met dark noir elementen en zwarte humor, over een tragische verboden liefde, die de aanleiding vormt voor een bloedbad binnen een bende. Geweld, actie en emotie worden knap en stillistisch in balans gehouden in dit zeker niet originele verhaal, dat leidt naar een duizelingwekkende, niets ontziende en bloedige climax. Dat de gevechten er zo esthetisch uitzien lijkt een contradictie, maar bij Kim Jee-woon gaat het in eerste instantie om de vuist- en schop(trap)gevechten. Lee Byung-hun lijkt perfect in de rol van de aantrekkelijke, emotieloze en koele Sun-woo.

Opnieuw een geweldige Zuidkoreaanse film, al blijft mijn persoonlijke voorkeur uitgaan naar de onvolgbare 'Mou gaan dou' (Infernal Affairs) triologie.

Heerlijke gangster noir met een eenvoudig uitgangspunt, maar een bijzonder sfeer- en stijlvolle uitwerking. Dat gaat al meteen lekker met de elegante hoofdrol. Taaie vent, even koel als venijnig, niet al te spraakzaam en slechts op één grijns te betrappen. Het is gemakkelijk sympathiseren met Kim Sun-woo en uiteraard ook met zijn keuze. Hij neemt je op sleeptouw in een vrij lange, maar zorgvuldige opbouw afgewisseld met enkele uitspattingen van intens gefilmd geweld. Een voorbode voor wat volgt.

De muziek is niet altijd helemaal gelukkig gekozen en het dreigt zelfs even behoorlijk mis te gaan wanneer er twee al te dolle wapendealers opduiken, maar Kim Ji-woon rond dat segment toch weer op knetterende wijze af. Het is vaak een lust voor het oog (de regen, het vuur, het ijs, enz.) en richting finale gaat het stilaan naar epische proporties. De witte gang neigt naar een soort bloedballet en het hotel blijkt daar nog maar eens een schitterend decor dat garant staat voor een groots, kogelrijk slot.

Heb lang naar deze film gezocht. Ik moet zeggen dat het een zeer goede gangsterfilm is. Er wordt veel in geschoten en het verveeld voor geen minuut. Het drama dat erin zit is ook mooi. Heb deze bekeken nadat ik I saw the devil zag. Vond die al zo heerlijk, Maar deze hier is ook echt uitstekend. Vond de klassieke achtergrondmuziek trouwens enorm goed passen bij de film. Absoluut een aanrader Hier moet Amerika geen remake van maken.

Tijd voor herziening en opnieuw blijft het een score houden waarbij ik twijfel tussen 4.5* en 5*. Ik hou het op 4.5 omdat het einde net iets minder is. 't Is te zeggen, 'iets minder' is absoluut niet slecht. In tegendeel. Ik hou wel van wraakfilms en dit is er ééntje in het rijtje van 'gedeisde kerel laat niet met zeg sollen en gaat tot het bittere einde'. Prachtige muziek trouwens en mooi geschoten. De film deed me met momenten denken aan Drive.

De film doet me in elk geval benieuwen naar meer films van deze regisseur. En hopelijk kom ik nog meer van dit soort fims tegen tout court.

Ondertussen mijn derde film van Jee-woon Kim na Banchikwang en Akmareul Boattda. Ook dit is weer een erg geslaagde film, ondanks het toch wel erg dunne plot.
Het eerste uur begint vrij langzaam en ik dacht dat het erom zou draaien dat hij de vriendin en diens vriendje zou beschermen, maar dit nam toch wel een heel andere wending aan.
Want uiteindelijk is Sun-woo (erge sterke rol van Byung-hun Lee) degene die voor zijn leven moet vechten met alle gevolgen van dien.

Vanaf dat moment komt de actie in het spel en dit wordt erg gestileerd in beeld gebracht en dan met name de fenomenale shoot-out op het eind. Met toch wel een mooie symboliek.

Er zat trouwens ook best misplaatste humor in deze film, erg jammer dat dit afdoet aan de serieusheid van deze film.

4,0 Sterren.

Opnieuw een geweldige Koreaanse film. Met hoge verwachting gaan kijken, het werd helemaal waargemaakt. Prachtig gefilmd, goede acteurs, leuke muziek, stevige actie met wederom alles er op en eraan. Ik denk dat ik met deze nu wel alle Koreaanse topthrillers wel gezien heb, voor mij blijft No Mercy Yongseoneun Eupda (2010) de absolute topper. Maar deze moet ook zeker gekeken worden.

Erg vermakelijke film, die beter en beter wordt naarmate de film onderweg is. Tegen het einde zit je te juichen voor het scherm. Fraai in beeld gebracht, medogeloze actie en een moordend tempo. Het drama was niet onaardig, er zat 1 lange humoristische scene in het midden bij die wapenhandelaren, die verrassend goed werkt, maar alle actiescenes (waar het uiteindelijk om gaat) zijn voortreffelijk. Misschien is de plot wat mager en standaard, maar verder is alles dat je ziet geweldig. Heb me meer dan prima vermaakt. 4 dikke sterren.

Heerlijke film zeg. Die Zuid Koreanen kunnen er wat van.

Je bedoeld die 2 handelaren in de auto? Maakt het juist goed, laat op 'n speelse manier het contrast zien.

Maar goed na een erg saai en voorspellend eerste helft een prima 2e helft met te gekke schiet acties!

Ja, inderdaad die twee wapenhandelaars. Maar Zuid-Koreaans films schijnen daar wel vaker last van te hebben, erg jammer vind ik persoonlijk.

hmm nee valt wel mee, hoe ze later

Vind de chinese humor vaak ergelijker

Beetje dubbele gevoelens bij deze film. Op zich een prima verhaal, leuke dosis actie en goede muziek. Camerawerk ook dik in orde. Echter, de link tussen hem en die meid had iets dieper gemogen. Verhaal bleef naarmate de film vorderde vrij oppervlakkig en daardoor is het lastig om je goed in te leven in zijn daden en je mee te laten slepen door de film. 3.5*

Harde Koreaanse misdaadfilm, erg stijlvol, met een simpel plot erachter maar dat stoort helemaal niet. Niet verwonderlijk dat die in de top 250 hangt. De eerste helft bouwt vrij rustig op, en daarna ontaardt alles in een goed gechoreografeerd ballet van bloed en geweld. Het wraakverhaal is niet innovatief maar regisseur Jee-Woon Kim geeft zijn film een visuele aantrekkingskracht die steeds nog even blijft nazinderen op het netvlies nadat de beelden al voorbij zijn. Het einde leent veel van Scarface . Wilde hij hiermee de verwachtingen van zijn publiek beantwoorden (een shootout is immers een groot cliché in een klassieke misdaadfilm) ? De hoofdacteur doet het geweldig; het blijft een hitman met een hart, die uiteindelijk gelukkig sterft omdat hij het meisje die zijn kille hart heeft ontdooid, gered heeft van een gewisse dood. Mooi mooi. Wie van gangsterfilms houdt moet dit beslist zien.

Helaas wederom een tegenvaller.

Ik probeer me de laatste tijd steeds vaker over te geven aan de Aziatische cinema, maar voorlopig heeft het met nog niet kunnen overtuigen. Na o.a. het ronduit teleurstellende Batoru Rowaiaru heb ik, mede vanwege de notering in de top 250, Dalkomhan Insaeng aangeschaft.

De film komt enigszins langzaam op gang. Op zich is dat geen probleem, echter komt het vervolgens nooit helemaal los. Vanaf de dubbele mishandeling van Sun-Woo door beide bendes verwacht je dat er meer diepgang komt in de karakters en het verhaal. Daarentegen blijft het continu oppervlakkig en grijpt het verhaal je geen moment echt vast. Voeg daarbij een aantal voorspelbare scènes, zoals de uit de hand gelopen wapendeal, de clichématige gebeurtenissen rondom Sun-Woo en zijn plotselinge liefde voor het enige 'mooie' meisje in de film en je houdt een matige film over.

Uiteindelijk een krappe voldoende vanwege de sterke actiescénes, het goede camerawerk en vooral de sterke muziek.

Volgende week zet ik Oldeuboi op, hopelijk kan die me wel overtuigen.

Is en blijft een prachtfil, alweer voor een 3de keer gezien.

Zuid koreaanse films mag ik heel graag over, als `t maar van dit soort is, snoeihard, en actie, èn een leuk verhaal.

En dat heeft deze ook.

Blijft op 4 staan ( sterren bedoel ik dus. ).

Nu even Old Boy zien, alweer een tijd geleden.

Zware tegenvaller. Te trage tempo, filterdun verhaal en ongeloofwaardige actie. Na een kogel in je maag en schedel hoor je te sterven, maar onze held huppelt gewoon vrolijk rond en schiet nog een dozijn slechterikken aan flarden.

Na het uitmuntende en uitstekende I Saw The Devil besloot ik ook deze film van Jee Woon Kim te zien. Maar deze haalt bij lange na dat niveau niet. De schietscenes waren wel perfect geschoten net als in Way of the Gun.

Byung Hun Lee is hier niet de badass die hij I Saw The Devil wel was. In deze film begint ie als een gedisciplineerde koele deurknecht en eindigt als een stuntelige kneus die nog nooit een vuurwapen in de hand heeft gehad en dat nog moet leren.

Wat een fantastische Zuid Koreaanse film dit ze .

Knallende actie scenes..zwarte humor..bijpassende muziek...zo kan ik nog wel even doorgaan...

Pfffff hier kunnen de amerikanen wat van leren dat bewijzen de Zuid Koreanen keer op keer op keer.

Ja die Koreanen weten wel hoe een stevige aktie/thriller hoort te zijn. Ik heb er nu al verschillende gezien maar ik ben er van overtuigd dat je gerust een koreaanse film kunt gaan kijken want de kans is heel groot dat je aangenaam verrast word.

Tja negen van de tien films zijn gewoon goed....ik heb er nog een paar op de digitale plank liggen,ik heb er zin in!

Gave film!

Verhaal doet een beetje denken aan "Revenge" met Kevin Costner, alleen dan een een stuk spectaculairder en bloederiger

Kortom: prima vermaakt en wat mij betreft een aanrader.