The Fountain (2006)

Om het nog humorlozer en pretentieuzer te maken , even een citaat uit wetenschappelijke hoek die deze film in een helder licht kan zetten:

"Een bijna-dood ervaring (BDE) is een bijzondere bewustzijnstoestand die onstaat tijdens een dreigende of werkelijke periode van lichamelijke, psychologische of emotionele dood. (...). Omdat er tijdens een BDE zoveel verschillende elementen kunnen worden ervaren, zoals een uittredingservaring met controleerbare waarnemingen, een tunnel-ervaring, het ervaren van een niet wereldse omgeving, het gevoel van onvoorwaardelijke liefde in aanwezigheid van het licht, het ontmoeten van overleden personen, of een levensterugblik of -vooruitblik....."

(uit "Eindeloos bewustzijn", pag. 126, Pim van Lommel, Uitg. Ten Have 2007. Hierin probeert cardioloog van Lommel te bewijzen dat BDE een unieke ervaring is die moeilijk met andere fenomenen te vergelijken is)

De onderzoeker in deze film legt zijn connectie met een Zuid-Amerikaanse boom nadat hij in het dakraam dat wonderlijke licht ziet alsof dat licht hem de inspratie brengt....en die boom lijkt Izzi te voorspellen in haar verhaal......paranormale fenomenen zijn ook aspekten van BDE...

Serieuzer kan het haast niet........

Maar die 'cel', vind ik gezien de context, bevat ook ironie....

Eindelijk een film die tijd en ruimte overschrijdt. Fris dat hij niet in normale hokjes in te delen is. Mooie fantasie, heel romantisch en dramatisch. Hugh Jackman kan ook een karakterrol overtuigend spelen. 5*

Ik wil wel een poging wagen m in een hokje te stoppen: What Dreams May Come maar dan op zn New Age.

Is er een originele film die bewustzijn van je eigen eindigheid in een bol symbolisch afrond......slaat de ouderwetse, Old Age, hokjesgeest weer toe.....

'a never ending story'.

"How we deal with death is at least as important as how we deal with life"

Admiraal James T Kirk in "The wrath of Khan" Star Trek 2...deze film bevat, jawel, een "Genesisproject" en een vruchtbare offer....

aranofsky in vorm maar niet in topvorm. Hij kan echt meer als ik films als requiem en Pi zie. Editing is vrij droog maar verder ok. Muziek was aanwezig en versterkte de sfeer op de juiste momenten maar meer ook niet. Het visuele is verder dik in orde met mooie shots en effects. Het verhaal was verder ook boeiend maar trok me emotioneel helaas niet mee. Acteerprestaties waren prima, viel me 100 % mee van Jackman.

ik heb nog een beetje mijn bedenkingen maar toch 4* voor nu.

Net het absolute meesterwerk Ikiru van "master of cinema"
Akira Kurosawa gezien.....gaat ook over kanker... heeft een ander uitgangspunt dan The Fountain...maar is een mooie aanvulling op het thema leven en dood. Sterker nog volgens mij citeert Aronofsky een scéne bijna letterlijk uit deze prachtige film: de scéne waarbij de onderzoeker over straat loopt zonder geluid.... na het passeren van een soort werkplaats is het autoverkeer weer te horen en de onderzoeker uit zijn 'verdoving' wakkker wordt.

Best belachelijk. Koop je de DVD, betaal je €7,95. Wil je de soundtrack cd kopen, betaal je meer dan 20 euro.

Ik heb de soundtrack bij de Plato gekocht voor 9,99.

Gisteren nog 'ns opnieuw bekeken. Wat een emotie!

De 5 sterren blijven staan en ik overweeg zelfs een plaats in m'n top 10.

Ik blijf het een vreemd gegeven vinden, deze film. Het is mij nog niet vaak voorgekomen dat men in zo'n twee tegenstrijdige kampen is verdeeld. De ene groep is overdonderd door emotie en de andere struikelt over de overdreven technieken, sentimentaliteit en een zekere kitscherigheid.

Bedankt voor de info!

Bij bol.com is hij €20,49.

Ik zie nu dat hij bij plato €19,99 kost.

Dan maar niet, het is graag of niet. Als ze er 20 euro voor willen hebben neem ik wel genoegen met de lossless digitale cd en de dvd.

Tja, wat moet ik van deze film vinden, een hele rare film die ik niet begrijp.

Ik heb hem wel helemaal afgekeken maar het is niet mijn ding, toch 2,5* voor de moeite

Dat is waarschijnlijk het soort mensen dat ook erg moest huilen bij het afscheidsconcert van Andre Hazes in de Arena. Ben ik toch ff blij dat ik bij die andere groep hoor.

Wat een lulkoek.

Filmkijkers indelen in een bepaalde groep, "het soort mensen", is wel een hele zwakke argumentatie om een negatief oordeel over een film te vellen. Wie iets over 'niveau' suggereert....moet dat ook kunnen tonen.

En wie aan -"in de hemel is geen bier daarom dronk Dre het hier"- komt.....ach ik...." zeg maar niets meer".

Hey, wie begon hier nou met het indelen in groepjes?

Wie haakt er met graagte op in ?.......Hokjesgeesten, groepsdenkers....."a never ending story"...

Wat een gezever. Het viel me gewoon op dat er zo'n duidelijke kloof/tegenstelling was.

Het spijt me hoor.

Ik heb me niet zo door emotie laten meeslepen.....Wel door wat Aronofsky, volgens mij, probeert te vertellen...

Die kloof komt o.a. door het soort beelden dat Aronofsky gebruikt....b.v: Yoga-beoefenaars hebben bij sommigen een slecht imago........te zwevend, ik vond dat beeld in de cel zeer functioneel.

Ja, erg hè?? Snapik nou ook nooit!

Anyway, ik heb de film gezien. Moest al heel lang van mijn broer, maar als je 's wist welke films hij van mij allemaal nog moet zien...!

Goed, mijn broer is helemaal weg van de film. Als reactie op mijn uitspraak dat ik hem minstens een vierenhalf gaf, kreeg ik een pantoffel naar m'n harses gesmeten! Ik ben dol op de metaforische manier waarop deze film wordt verteld en elk plaatje is prachtig. Het thema vind ik mooi en dit is de enige film die me het gevoel geeft dat alle locaties zo dicht bij elkaar liggen (afgezien van Mexico, dan), iets wat me altijd erg irriteert, maar hier werkte het zó goed! Terwijl het denk ik niet eens de bedoeling van Aronofsky was, of iets waaraan hij heeft gedacht. De score, daar begin ik niet over. Het acteerwerk, daar begik ik óók niet over. die waren niet aanwezig. Zo goed was het! Ik bedoel dus dat het niet opviel en dat het geheel één grote belevenis werd!

Desondanks had ik blijkbaar andere verwachtingen van het verhaal, of zo. Ik bleef een beetje vreemd achter, maar wel met de wetenschap dat ik een prachtige film heb gezien! En snappen deed ik hem ook wel, dus ook daar geen problemen.

Maar wel een vierenhalf!

1 van de meest vreemde films die ik ooit heb gezien, dat zeker.

Wil zeker niet zeggen dat ik hem niet goed vond.

Ik vond, zeker het eerste uur erg wazig, pas aan het einde werd de film voor mij wat duidelijker en begon ik het totaal plaatje wat beter te zien.

De film pakte me persoonlijk wat minder, waarschijnlijk omdat ik het eerste deel toch net wat té wazig vond.

Voor me gevoel was het wel een hele goeie film , maar vind het jammer dat ik dit niet tijdens de hele film kon denken.

Ik vind het zeker niet erg om mijn "brains" bij een film te gebruiken , maar bij deze film vond ik dit toch wel erg lastig omdat er hier pas aan het einde een klein beetje duidelijkheid komt.

Toch heb ik nu zo aan het einde van deze film een goede indruk van deze film, een 4.

Check de wiki pagina, wordt het een stuk duidelijker!

Nu ik net wikipedia gelezen heb....wordt mijn gevoel bevestigd de film is ondanks de gebruikte metaforen niet persé als New Age film bedoeld. Aronofsky is veel meer een denker dan een dweper.

De film kan je ook begrijpen als je het Nederlandse begrip "doorbraak" in je achterhoofd houdt: een 'wetenschappelijke doorbraak', wordt verbonden met een 'emotiionele doorbraak'. En een doorbraak is niet zonder gevaar.
Niet voor niets is aan het begin van de film de scéne van de Conquistador: "Is this a trap?"

De heftige 'psychedelische' scénes op het laatst tot Tommy bij haar graf staat: is de innerlijke beeldenstorm, zijn wetenschappelijke wereld en zijn persoonlijke emotionele wereld storten in...een psychische Big Bang.... het verhaal van Izzi is daarin een katalysator....uiteindelijk toont hij dan ook eerbied voor haar voorstellingsvermogen.Het is dan ook ironisch dat een wetenschapper die geacht wordt zijn wereld in definities vast te leggen...door Izzi de opdracht krijgt een verhaal defintief af te maken....daarom vind ik die mantra .."finish it".. zo doeltreffend suggestief.... voor Tommy is het pijnlijk dubbelzinnig.

En goede film laat je voelen, zet je aan het denken......bevat interessante cinematografie en zet mensen op het verkeerde been...

Een film dus die je voorstellingsvermogen verrijkt!

Ben redelijk open ervoor gaan zitten en het op mij af laten komen. Mooie beelden. Sterk verhaal, helaas kreeg ik totaal geen emotionele binding ermee en raakt het daardoor ook niet voldoende. Zet je aan het denken maar meer ook niet.

3*

Zou iemand mij kunnen uitleggen waarom deze film "the Fountain" heet? Okay, omdat het boek dat Izzi schrijft zo heet. Maar waarom heet dat boek dan zo? Ik las dat het iets te maken had met 'the fountain of life,' maar ik kan me niet herinneren een fontein of bron gezien te hebben in de film. Wel een 'tree of life,' maar dat is toch iets anders dan de 'fountain of life.' Misschien wordt gedoeld op deze 'tree of life' als de bron van het leven, maar in dat geval vindt ik de titel niet erg sterk. Maar misschien heeft iemand hier een glasheldere verklaring. Bij voorbaat dank.

Een kiem(cel!) is datgene waaruit iets voorkomt.....bron van leven en kennis. Voor Izzi is doodgaan tergkeren naar de oorsprong. Voor Izzi is leven en dood complementair. De dood maakt haar compleet. De dood is de weg naar eerbied (het Engelse woord "awe" betekent meer dan alleen eerbied, het betekent ook ontzag of vrees....) Het feit dat we bestaan en sterfelijk zijn is de belangrijkste bron voor het ontstaan van religie....vele soorten van spiritualteit ontspringen dus uit deze bron. Eerbied, dienst betonen, speelt een balngrijke rol in religieuze rituelen.....

Voor Tommy is Izzi een bron waaruit veel emoties ontspringt...emoties die niet door rouwrituelen worden beheerst....maar typerdend genoeg, voor een belangrijk deel wel in de celvaartuig.....

De stervende ster is door Aronofsky duidelijk gebruikt als verwijzing naar de oerknal...iets wat Izzi op het dak ook impliciet aangeeft....het woordje oer geeft dit al aan...oorsprong...de bron waaruit alle materie, zoals wij die nu kennen, ontspringt. Een fontein van fundamentele materie.....

En voor velen is die bron simpel God.

Kankercelonderzoek is fundamenteel omdat het met processen van ouderworden te maken heeft.....wij vervangen per dag door celdeling
miljarden cellen....op het eind raakt dit proces 'verstoort'...
Er zijn veel moderne wetenschappers in deze specialisme(n) die denken dat ze in de toekomst de celdeling kunnen sturen zodat de mens veel ouder kan worden.

Maar stel dat je 500 jaar kan worden en dan kom je om door een vliegtuigongeluk.......kort gezegd: de mens die niet afbreekbaar is staat zichzelf (giftig) in de weg.....Izzi lijkt me evenwichtiger in haar levensopvatting...

Dit is volgens mij de achtergrond, de kiem, waarnaar Aronofsky verwijst....en het Boek Genesis, als fontein van oeroude wijsheid...veel ouder dan de Thora/Bijbel zelf.....waarschuwt de mens en bewaakt daarom de levensboom met een zwaard.

En vergeet ook niet het gebruik van licht en perspectief in deze film....
terug naar de bron waaruit alles ontspringt.....

En een ruimtevaartuig, celvormig, is een pionier in het universum, als een kiemzaad van de menselijke cultuur....etc etc.

Is deze verklaring helder als glas Eerwaarde Edelachtbare?

Leuke film dat zeker maar ook een flinke telurstelling.

Het hele verhaaltje is best saai en absoluut niet ontroerend. Weisz en Jackman vind ik verder ook niet meteen de beste acteurs/actrices. Qua inhoud ben ik er dan ook snel klaar mee. Visueel ziet de film er nog leuk uit. De scenes met de boom en de nevel zijn prachtig, de rest wat minder. Qua editing erg braaf, veel té als je bedenkt dat dit van de maker van Pi en Rfad komt. De muziek is oké al is het zeker geen Orbital of Aphex twin.

Geen slechte film verder maar wel een stevige stap terug voor Aranofsky. Hoop echt dat hij weer gewoon naar z'n roots gaat anders zie ik hem al dezelfde kant opgaan als een Nolan.

3.5*

Alsof dat de standaard is bij een Arnofsky? Mansell + kwartet verzorgen natuurlijk ten eerste het muzikale aspect, vind ze dan ook beter dan de (eveneens aangename) soundtrack van PI.

Ik denk niet dat Orbital en/of Aphex Twin, hoezeer ik die artiesten ook respecteer, een betere soundtrack hadden kunnen maken dan Clint Mansell, Kronos Quartet en Mogwai.