The Fountain (2006)

Ik dacht dat Jackman 's zoektocht (in het heden) naar het eeuwige leven uiteindelijk geslaagd was en hij vervolgens tot 2500 nodig heeft gehad om bij Xibalba te komen zodat de stervende boom wedergeboren kon worden.

Maar interpreteer maar een end weg hoor!

Het einde is toch gewoon een deksel op de neus van het ideaal van het eeuwige leven? Daar moet men helemaal niet naar streven. De film laat zien dat je mensen na hun een dood een plek moet geven, waardoor je die persoon wel altijd bij je draagt en bij je is, maar niet perse fysiek aanwezig hoeft te zijn.

Het ging mij er even om hoe je de scènes in de toekomst kunt plaatsen.

Ik snap ook wel dat dat de strekking is. Vandaar dat Jackman uiteindelijk in 2500 het heengaan van Izzy en de boom accepteert.

Ben het wel eens met Psychoboy. Leek me ook een innerlijke strijd. Gezien de beelden die je soms ook zag van Weisz aan haar sterfbed gaven in mijn ogen ook aan dat dit niet een "echt" toekomstbeeld was. Het eind lijkt me ook meer; dat je kunt zoeken en vragen wat je wilt maar je het beste gewoon kan genieten van het leven. En niet moet proberen om onvermijdelijke dingen te stoppen zoals de dood. Zo zweverig is dat toch ook allemaal weer niet zoals veel (saaie ned.) recensenten willen doen voorkomen. Geen super verassende kijk verder, maar Aranofsky brengt zoals eerder gezegd het heerlijk in beeld en rekt het niet op naar 180 minuten ofzoiets ook wel fijn imo.

Edit: Pardon spoilers even vergeten, dank je kap.

Dit is nou echt een film waar ik na afloop even stil van ben en alles moet laten bezinken. Wel of niet innovatief, cliché enz, wat maakt het uit in zo'n geval. Ontroerend,(mede door het geweldige acteerwerk van Jackman) verbluffend en meeslepend zijn voor mij de trefwoorden bij deze film. Mooi, erg mooi.

Inderdaad, vond ik een groot pluspunt. Had het langer geduurd had ik het zeker minder beoordeeld.

Tjong jonge jonge wat een tijdverspilling

Ziet er allemaal wel mooi uit enzo maar van het verhaal snap ik niets...

Dan is 0.5* wel heel streng, he, als je het er mooi vindt uitzien. Maarja, je beslist natuurlijk zelf.

Draait neit in Pathé

Waarom is dat zo jammer? Dit is nu niet direct de film die je daar zou verwachten, wel?

Pathé had ik ook niet verwacht, maar drie of vier bioscopen in NL is wel een beetje karig.

Jammer omdat het dan gratis was, had het wel verwacht omdat de film eerst op de Pathé-site werd aangekondigd.

Had het voordat ik 'm zag wel verwacht. Maar ik denk dat dit in Pathe het niet echt goed had gedaan...

Kom op zeg, zo moeilijk is het toch niet

Erg jammer dat deze film maar in een paar bioscopen draait. Als je ze straks vraagt waarom zul je zien dat het antwoord in de richting komt van "tja er waren toch ook maar weinig bezoekers?". Dat krijg je nou eenmaal als het maar op 4 plaatsen verspreid in het land getoont wordt, maarja. Gelukkig hoor ik bij het groepje die de film wél gezien heeft.

Jammer is ook dat er gebruikers zijn die de film beoordelen op 20 minuten beeldmateriaal omdat ze in slaap gevallen zijn. Respect voor degenen die de film NIET be- / ver- oordelen op die 20 minuten.

Mijn mening is dat iedereen die de film "stom" vindt, gewoonweg de film niet begrijpt of er niet voor openstaat. Het is dan je eigen mening om de film hierop te veroordelen, maar gepast is het niet (zowel positief als negatief).

Ik vind het grappig om te zien dat ik niet de enige ben die nog dagenlang bezig is geweest met de film na hem gezien te hebben. De film geeft dan ook reden tot denken en dat vind ik een zeer sterk punt. Het hoofddoel van film is entertainment, maar als het naast entertainment ook nog een vraagstuk mee weet te geven vindt ik dat gewoon pure klasse. De film staat dan ook niet voor niets bovenaan mijn persoonlijke top 10.

Mijn complimenten voor deze sterke film, ik vind hem heel erg goed in elkaar gezet en de dialogen vond ik ook heel erg mooi.

De effects waren ook van perfect kwaliteit, en het zat allemaal mooi in elkaar.

De soundtrack staat ook als een huis, vooral het aftitelings nummer, prachtig piano spel.

Natuurlijk heb ik ook mijn minpuntjes, net zoals lord@ragorn al zegt, soms is de film wel wat verwarend, vooral het vooruit in de de toekomst gaan heb ik wel een aantal keren mijn vraagtekens bij gezet. Ik zag in het begin ook niet het verband dat hij vooruit in de tijd ging maar ook meer een strijd met zijn innerlijke (maarjah eigen interpretatie).

Dit wilt overigens niet zeggen dat de film slecht is, want een beetje je eigen gedachten op de vrije loop laten is ook goed...een film moet niet maar meteen voorgekauwd zijn en op een presenteerblaadje klaar liggen.

Bij mij heeft de film me wel aan het denken gezet en ik denk ook dat dat juist de bedoeling was van de de film makers...

Van mij heeft de film duidelijk 5* gekregen.

Iedere zijn smaak is anders, maar een beetje film kenner moet het met deze kriteria eens zijn toch???

@Keane1983

Tja, wat zijn de criteria om de status die van "een beetje film kenner" te krijgen? Van de top 100 beste regisseurs die op deze aardbol leven of hebben geleefd ( klik hier voor deze top 100 lijst) heb ik het grof wel gezien en/of heb ik die films in mijn collectie thuis staan.

Maakt dit mij een film kenner? Ik weet het niet, ik deel uw mening in ieder geval dat smaak subjectief is. Maar die verontwaardiging die u wellicht voelt bij mensen die deze film een laag cijfer toebedelen kan natuurlijk, juist omdat smaak zo subjectief is, ook wederzijds zijn.

Ik vind namelijk The Fountain alles behalve diepzinnig of "moeilijk" zoals sommige film kijkers deze film omschrijven.

Ik vind serieus dat Darren Aronofsky hier, voor zijn kunnen, een dapper besluit had genomen om een lastig thema, de dood, en de hieraan in zijn film gekoppelde spirituele en haast filosofische vragen uit te diepen. Dapper vind ik dit nogmaals wel, maar dat maakt een film mijns inziens nog niet briljant of domweg geslaagd.

De karakters in The Fountain zijn ronduit zwak uitgewerkt. De drieluik vertelling en de manier waarop de montage van de karakters geschied in het verleden, het heden en in de toekomst, heeft als netto effect dat de karakters niet of nauwelijks inhoud krijgen in deze film. De voortdurende herhalende flash backs van Rachel Weisz bijvoorbeeld. Die voegen niets inhoudelijks toe aan het karakter maar toont wel een schijnbaar onzekere Darren Aronofsky die bang is dat de kijker wellicht niet de essentie begrijpt; namelijk hoe "erg" de hoofdrolspeler Hugh Jackman kampt met het mogelijk maar onvermijdelijke verlies van zijn grote liefde.

En dan moet deze film het in dat geval het toch serieus hebben van een voortdurend aanwezigheid van special effecten en muziek die mij in ieder geval op den duur op de zenuwen gaat werken. De muziek is prachtig hoor, de plaatjes ook, maar dat maakt de film eveneens nog niet perse goed.

Sterker nog, het begint bij mij in ieder geval op den duur behoorlijk op de zenuwen te werken; waar is de inhoud beste regisseur?

Eveneens een tamelijk filosofisch, met een hoog spirituele gehalte, geproduceerde film Stalker van regisseur Andrei Tarkovsky had ik wel (!!) het gevoel dat deze film pretenties had die deze ook daadwerkelijk kon waarmaken.

Maar bij Darren Aronofsky krijg ik serieus het gevoel, bij wijze van spreken, met een jongetje van 14 te maken te hebben die claimt rijp te zijn de bleus te zingen als u begrijpt wat ik bedoel.

Mooie poging, maar mijns inziens behoorlijk knullig uitgewerkt en te pretentieus.

Ik denk dat je hier de fout maakt dat Aronofsky heeft geprobeerd een hele complexe visie op de dood te geven. Deze film draait niet eigenlijk nauwelijks om de filosofie, maar gaat meer over het gevoel wat betreft het verwerken van de dood en het eeuwige leven.

De film heeft veel verpakking; een verpakking die wat mij betreft juist de essientiele factor van deze film. De boodschap die Aronosky heeft is namelijk niet van een hoog filosofische en spirituele aard:Je moet niet streven naar het eeuwige leven, maar een weg vinden om de overleden personen in kleine dingen terug te vinden, zodat ze toch altijd bij jou zullen zijn.. De fout die je maakt is dat Aranofsky net als een Tarkovsky de pretentie zou hebben om hele complexe psychologische en spirituele onderwerpen uit te diepen. Als je die gedachte laat varen, is het een prachtige film.

@Knisper

Het verwerken van de dood is één ding, maar om hiervoor een drieluik als verhaal vorm te gebruiken gevuld met vage en mijns inziens kitscherig new-age clichés wordt dit thema wel op een zeer voorspelbare wijze uitgediept.

De dood als thema, het universum en de inquisitie, nee, het klinkt mij allemaal wat superlatief en te gemakkelijk. De poging was mogelijk geslaagd als de regisseur serieus een trilogie had weten te produceren maar, zoals bekend, lieten de financiën dit niet toe.

Om maar met een drogreden af te sluiten, een professionele tennisspeler weet ook wanneer zijn tijd gekomen is. Hier zag ik een John McEnroe aan het werk tegen Roger Federer. Ook bij die partij kan ik na vijf minuten de afloop al voorspellen.

Ik vind het helemaal niet zo'n super film, de effecten zijn wel vet en het verhaal zit wel goed in elkaar, maarr ik vind de scene's buiten het ziekenhuis en het spaanse verleden tergend saai. Zouden die stukjes met die Spanjaarden er niet inzitten, zou ik deze film een 0,5 hebben gegeven. Nu krijgt ie een 3,0

The Fountain.....eindelijk gezien (al een paar dagen terug) en nog spookt hij soms door mijn hoofd.

De prachtige muziek de fantastische effecten het heerlijke acteerwerk enz enz.

Niet te vergelijken met eerder werk van Darren, maar echt iets totaal anders.

Deze film vraagt om nog een kijkbeurt, dus 1 dezer dagen kijk ik hem nog een keer misschien dat ik me dan een nog beter beeld kan vormen.

Voor nu 4,5*

Aronofsky houdt van uitpakken. Heeft hij het budget niet, dan gaat de film nog steeds over het kraken van de code van Alles (Pi). Heeft hij het budget opeens wel, dan schrikt hij zich rot, wordt het thema wat behapbaarder (verslaving, Requiem for a dream), maar dan vliegen de pillen en spuiten kwistig in het rond en danst de koelkast. Geef de man een echt flinke zak en de megalomaan is 'back on track'. Leven en dood, of: hoe dood leven creeërt. Op vele manieren uit te werken, maar Aronofsky heeft een wetenschapper die uiteindelijk denkt dat dood maar een ziekte is (zijn vriendin is stervende, dus ziehier de emotionele verankering...), parallel lopend aan een verhaal over een conquistador die de Boom van het Leven zoekt in het rijk der Maya's. En dat loopt dan weer parallel aan een metaforische sectie, zich afspelend in een zeepbel op weg naar een stervende ster. Zeepbel, dat vond ik wel treffend... En dan zal ik het niet meer hebben over het laatste 'beyond bombasme'- kwartiertje. Grote Themas's prima, maar probeer wel de lachspieren te ontzien. Interessante film-maker? Sure, hij steekt zijn nek uit en wie niet waagt die niet wint. Cinematografisch wonderkind? Neuh. Het ziet er prachtig uit, maar het is zo plat.

Goed omschreven commentaar Olaf K

Ben eveneens akkoord met wat Olaf K. schrijft. Goede review trouwens!

Nou dat was nog geen eens een recensie eigenlijk. Daarin zou ik bijvoorbeeld ook vermelden dat de parallelle verhaallijnen van de queeste naar De Boom en de queeste naar Het Medicijn sterk de suggestie wekken dat wetenschap ook maar een geloof is. Laat hem dat dan zeggen, zodat ik hem hard kan uitlachen. Maar Aronofsky is slim genoeg om een wetenschapper te laten GELOVEN dat het eeuwige leven om de hoek ligt.. Wat een gelaagdheid...

En dan die vormgeving. Bij vlagen erg fraai hoor maar de manier waarop het idee van leven uit dood uiteindelijk wordt vormgegeven is wel zo vreselijk letterlijk, zo banaal en (zo lees ik net in reviews) inderdaad zo new age, dat ik me afvraag of dit zijn reputatie geen serieuze schade berokkent. Een eerlijke film, noemt hij het zelf. Helemaal waar maar tevens erg fantasieloos en ja, plat.

Fantasieloos en plat? In welk opzicht dan?

Die suggestie die jij noemt haal ik er persoonlijk niet uit. Je zegt zelf dat Aronofsky slim genoeg is om een wetenschapper te laten GELOVEN dat het eeuwige leven om de hoek ligt. Hoe kom je er dan bij dat hij wat anders zou bedoelen?

Voorlopig 4* , ik laat hem nog even bezinken.

Net gezien in de mustsee (Euroborg, Groningen, mooie bioscoop trouwens). Zoals eerder gezegd is de uitwerking van de film prachtig. Adembenemende toekomstbeelden, puike editing en kostumering etc. Wat betreft het verhaal verkeer ik nog een beetje in tweestrijd; is dit top of over-the-top? ben er nog niet helemaal uit. Rachel Weisz viel me een klein beetje tegen.. Ik had liever iemand anders (Jennifer Connelly?) haar rol zien vertolken.

Al met al toch zeker goed voor 4 sterren. Herziening noodzakelijk..

Ik denk dat de oorpsronkelijk bedoelde Cate Blanchett het ook wel goed gedaan zou hebben. Overigens vond ik Rachel Weisz wel goed spelen.

Zit nou op de helft,tot nu toe vind ik 't maar wazig allemaal.. :s