The Fountain (2006)

wow deze film had me toch echt even, verhaal , muziek van clint mansell, mooi gefilmt, vaag , en erg mooi

4*

Visueel was het weer enorm genieten voor mij, onvergetelijke plaatjes die ik zeker nogmaals wil zien. En de muziek voegt voor mij veel toe, prachtig. De man en vrouw (acteurs) vind ik heel goed gecast, met de juiste uitstraling voor de twee hoofdrollen (de pijnlijke zoektocht en de te verkrijgen reinheid).
'Het klopt' helemaal en de hier visueel getoonde denkwijzes zijn associatief en intuïtief, precies zoals ik het zelf ervaar.

Een enorm mooie film dus, met 3 verhalen in verschillende tijden (tijd speelt innerlijk geen rol bij dit thema, maar uierlijk of lichamelijk wel): een moderne wetenschapper in tijdnood op zoek naar een geneesmiddel om het sterven van zijn zieke vrouw te voorkomen, een Spaanse (kruis)ridder op zoek naar een geheime Maya tempel met de boom van het eeuwige leven voor zijn Koningin (hijzelf wil zijn leven daarvoor geven) en een man in geestelijke sferen die niet op zoek is naar onsterfelijkheid, omdat hij deze (blijkbaar tijdelijk) al bezit vanwege zijn verblijven bij de boom des levens, maar die (zijn) sterfelijkheid niet accepteert. Voor mij gaat de film om het stellen van een doel, de reis ernaartoe en aanvaarden van sterfelijkheid op aarde en van het lichaam.
De man schrijft het eindhoofdstuk in het boek van de vrouw, met de gewenste of intuïtieve afloop, heel fraai want zo geeft zij hem tevens een doel binnen zijn verdriet. De ridder blijkt te gulzig te zijn en kan het eeuwige leven niet aan zijn koningin brengen. De innerlijke man accepteert tenslotte de sterfelijkheid (van zijn vrouw en van 'de natuur') en 'ziet het licht'.
Zo kan de man verder met zijn leven en het zaad werkelijk planten, en een plekje geven om gevoed te worden met de geest van zijn vrouw, zijn herinneringen aan haar.

Deze film heeft wel wat kijkbeurten nodig gehad om in mijzelf te kunnen groeien.
Wat dat betreft is de metafoor snel gemaakt, het zaad wordt in de aarde gelegd en gebruikt het (dode) lichaam als voedsel om verder te leven.

Gevoelscinema ten top.

De tweede kijkbeurt en een volle ster erbij. Ik begin Aronofsky steeds meer te waarderen. Alleen The Wrestler vond ik niet goed, Pi heb ik nog niet gezien. Opvallend is dat de films heel erg uiteen lopen qua inhoud en genre, op het feit na dat in iedere film de val van een of meerdere personen word getoond. Toch weten de films hetzelfde gevoel op te roepen, vooral dankzij sterke cinematografie in combinatie met prachtige muziek.

Het verhaal van The Fountain is mooi, maar de film moet je vooral voelen. Heel interessant hoe eigenlijk hetzelfde verhaal drie keer wordt verteld, maar het einde begrijp ik nog steeds niet helemaal. Audiovisueel straalt deze film echter enorm veel uit. Iets kalmere fotografie dan we gewend zijn, maar nog steeds erg mooi. Ook het gebruik van die goudbruine kleuren is een pluspunt. De soundtrack van Clint Mansell verdient daarnaast nog een extra pluim, ik ben sprakeloos. Ik was een beetje ontroerd en betrapte mezelf erop dat ik met open mond zat te kijken. De audiovisuele pracht en praal droeg hier veel aan bij, maar ook de acteerprestatie van Hugh Jackman mag hier niet onvermeld blijven. Een zeer sterk staaltje acteren laat de Austrailiër hier zien, zeker een van zijn beste rollen.

Verhoging naar 4* dus. Ik ben benieuwd naar [i]PI/i], volgens velen op MovieMeter zijn meesterwerk. Al ben ik bang dat ik hem wat minder vind dan de andere Aronofsky's, afgaande op de trailer.

Wat zal ik zeggen, had in het begin moeite met het trage tempo en het zware verhaal over ontstaan en vergankelijkheid, en dacht op een anderhalf a twee sterren uit te komen. Maar naarmate de film vorderde begon ik hem steeds mooier te vinden.

Met zo'n film als deze, denk ik dat het helpt, dat je een beetje spiritueel aangelegd bent. Blijkbaar ben ik dat toch ook wel een beetje...

Een goede drama/SF film...

Mooi opname, prima camerawerk...

Goed verhaal, maar het is losse verhaal.

iedere andere kant verhaal, moet je echt

goed drie verhaal volgen...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Hugh Jackman speelt goed...

Mooi HD kwaliteit...

Met iedereen eens. Visueel schitterende film. De dood zorgt voor nieuw leven?

Ik moet alles nog even verwerken. Misschien een 2de keer gaan zien.

De tijd vloog voorbij, dus ik vond hem meer dan boeiend.

Maar er blijven veel vragen bij mij over.

Verbluffend.

Er zullen vast veel mensen op dit forum er op tegen zijn, een klassieker, zeker op audiovisueel (en het hele ''trip'' gebeuren) bekijken op een commerciële zender zoals RTL7 is natuurlijk niet de ultieme filmervaring die een ''echte'' liefhebber kan uitkiezen. Toch heb ik hem hierop gekozen, afgezien van de reclames is het me toch bevallen. En had ik hem niet willen missen.

Darren is wel een man waar ik de loop der films respect voor heb gekregen, ik moet alleen, na deze, RfaD kijken en dan zit het er voorlopig op. Wat me opviel was de camera stijl in deze film. Totaal anders, waar de andere films een wat lossere, spontane, soms hand-held beelden bevatten was dit lekker recht en geregisseerd. Niks mis mee, maar niet op het blote oog een voltreffer.

Toch weet the Fountain het meer dan goed te maken. Het is het verhaal en de verbluffende visuele effecten die de film zo bijzonder maken. Het is een soort filosofie en sowieso maya's toevoegen en studie's erbij betrekken wekt bij mij al meteen wat meer interesse dan andere onderwerpen. Iedereen zit te zeuren over drie verhaallijnen, maar uiteindelijk is dit toch gewoon een uitsluitend verhaal? We blikken terug vanuit ''de bol'' naar ''het normale leven'' en in dit ''normale leven'' krijgen we af en toe het ''boek'' te zien. Voor mij was de volgorde wel logisch en had ik hem vrij snel te pakken. Echter de filosofie en de beelden die d.m.v. montage wat apart overkomen, deed mij vraagtekens zetten.

Erg mooie film die ik niet zo zeer bij het andere werk van Darren zou neerleggen, maar misschien wel zijn beste werk. Tot nu toe alleen maar meesterwerken. RfaD moet maar snel langs komen...

4,5 ster

Mooie film, met zoals ik hem ervaar een duidelijke boodschap erin.

Volgens mij inziens zijn twee verhalen werkelijkheid, en is het verhaal dat zich in de geschiedenis afspeelt fictief verzonnen door Izzi om haar man een boodschap over te brengen. Ik denk dat haar man Tommy het 'medicijn' tegen sterven uitendeilijk dus ontdekt, waardoor hij ook de man is in de toekomst (dat zich afspeelt in de luchtbel). Het vruchtje dat hij plant bij het graf van Izzi wordt uitendeilijk de boom die hij in de luchtbel bij zich heeft. Immers Izzi vertelde hem al een verhaal dat je in een boom verder kan leven. Dit gelooft hij nu ook en noemt de boom daarom ook steeds zijn liefde (Izzi). Ook heeft Izzi hem ooit het verhaal verteld dat ze gelooft dat je in de 'gouden ster' herboren wordt (verhaal vd Maya's). Daarom wil Tmmy haar daar mee heennemen. Aan zijn Tattoo's te zien kan je zien dat het een heel ver eind in de toekomst is, waardoor er nu waarschijnlijk een bel is uitgevonden waarmee hij naar deze ster kan rijzen, en haar daar kan laten herboren.
De boodschap van het verhaal is volgens mij dat je pas eeuwig leeft als dood bent. Dat snapt Tommy de gehele film niet, maar komt er op het laatst achter. 'Maak het af' oftewel 'ga dood'. Ook verwijst 'maak het af' weer terug naar het boek. Dit kan hij op het laatst pas afmaken omdat hij dan past snapt dat hij dood moet gaan om eeuwig bij Izzi te kunnen zijn.

Doodgaan hoort bij het leven, en na het doodgaan leef je voor altijd. Dat is de boodschap die ik uit te film haal.

Waarschijnlijk hebben andere de film heel anders beleefd en dat vind ik juist het mooie aan zulke films, iedereen kan er zijn eigen invulling aan geven! Ik wou graag mijn inzicht laten weten, en of iemand het net zo heeft ervaren..
Mooie film waar ik nog lang over zal nadenken!

Net als bijvoorbeeld een Donnie Darko, wil ik deze gelijk nog is zien. Heb het idee dat ik nog lang niet alles begrepen heb, dus de beoordeling zal dan wellicht hoger uitvallen.

Helemaal mee eens. Ik denk dat iedereen de film anders interpreteert en zo'n film maken die ook nog goed is is een kunst. Dat is bij deze film zeer goed gelukt.

Naar mijn interpretatie is er maar 1 verhaallijn werkelijkheid (waarin tommy de onderzoeker is). Die in de luchtbel zie ik als een soort trip van Tommy die zelf het medicijn van de boom gegeten heeft. In de film krijgt de aap ook veel meer hersenactiviteit na het toedienen van het medicijn uit de boom. En ook zie je Tommy tijdens zijn trip steeds iets van die boom eten. In deze film begeleidt hij zijn vrouw naar het hiernamaals van de Maya's. Daar komt de boom weer tot leven. Dit wordt het laatste stuk van het boek. En hiermee accepteert hij ook de dood van zijn vrouw en gaat terug naar het graf en plant het zaadje.

Maar zoals gezegd. Dit zal 1 van de vele interpretaties zijn.

Ik had niet begrepen dat de wetenschapper ook (steeds) van de boom at en daarop tripte, maar het zou zo maar kunnen inderdaad

Je kunt m.i. ook trippen (of mediteren) zonder letterlijk een stukje boomschors of een ander tripmiddel te hoeven innemen, maar figuurlijk of innerlijk, op de kracht van je eigen geest dus..

Van alle 'Tree' metaforen die ik in films de laatste tijd gezien heb is The Fountain de meest intense en origineelste. Ik denk dat je inderdaad deze film het beste als een emotionele rouwtrip kan zien, waarbij sentiment door Aronofsky heel bewust tot het uiterste is doorgevoerd, waarbij de levensboom anex kennisboom als een psychedelisch middel wordt gezien. Het snelle verlies van een geliefde heeft voor Tommy, als koppige wetenschapper, immers iets hallucinerend...

Ik heb een vermoeden dat Aronofsky het gedachtengoed van Terence McKenna in zijn achterhoofd heeft gehad.

Waarom Terence McKenna? (i.p.v Ken Wilber...)

-Hij is de animator van psychedelica, als belezen intellectueel, neemt hij het zelfs als uitgangspunt voor de menselijke evolutie...en vooral het belang van shamanisme daarbij, als oerwetenschap.
-Terence McKenna had veel interesse voor India etc...Terence was en is een soort guru voor vooral de Amerikaanse psychedelische gemeenschap aldaar.
-Hij beoefende psychonautica: d.m.v. drugs door de geest rijzen. Aronofsky laat Tommy, verslaafd aan zijn kennisboom anex boom des levens, als 'psychedelische middel', door een mentale kosmos reizen, wat ik een perfect afgeronde metafoor (bol) vind...(voor de liefhebber: in connectie dus met celdeling en Redinger's Jungiaans symbiosis model.. scroll helemaal naar beneden).
-Izzy fascinatie voor Maya's heeft een parallel met Mckenna's onderzoek (met..I Ching) naar 21-12-2012. Hij voorspelde een speciale transformatie (de ondergang van onze wereld) op die datum (ik zie dat meer als stunt om aandacht te trekken, in sommige readings is hij (ook) erg relativerend...).
-Jung was een belangrijke invloed op Terence McKenna...
- "End of history": alles komt samen met hoe Terence McKenna zelf zijn einde (voor ons een finale transformatie) vindt: een hersentumor...

Terence Mc Kenna was en is nog steeds een invloedrijke figuur in alternatief Amerika. Zijn lezingen zijn fascinerend (TAAL!)... vooral zijn doordringende stem en onafhankelijke denkwijze maken veel indruk.

Als hoofdmoot voor mij, puur speculatief dus, lijkt de The Fountain een persoonlijke verwerking van Terence McKenna's invloed op Darren Aronofsky. De bovengenoemde parallellen kunnen dus toevallig zijn...

huh?.....

en niet eens een smart paddestoeltje genuttigd .

Het valt me van mezelf tegen dat ik dit niet boeiend vond. Mooi thema, mooi gespeeld, maar de afwisseling tussen verleden, heden en (blijkbaar) toekomst werd me niet duidelijk en deed me ook verder niets. Wel geweldige muziek en wat een sfeer!

2,5*

Tja, er is dan ook geen verleden & toekomst in de film.

Alleen heden :


Het verhaal van Tomas (Conquistador) is de visualisering van het boek, de methode van Izzy om Tommy te laten zien dat hun liefde niet stopt als zij sterft.

Het verhaal bij de boom in de bol is Tommy zijn spirituele reis om de dood van Izzy te leren accepteren en verder te gaan.

Xibalba is het metaforische doel om die staat te bereiken.

Izzy wil gewoon dat Tommy hier en nu geniet van hun samenzijn. Hij wil een middel vinden om haar te genezen. Zij accepteert dat dat niet gaat lukken en probeert hem dat te laten inzien.

althans, in a nutshell gaat het daar om. In mijn optiek dan.

.

Ja, zo zie ik het ook, ondanks dat ik sprak over verschillende tijden.

Het moet natuurlijk verschillende tijdgeesten zijn, verschillende sferen/aspecten/niveaus van dezelfde beleving. Toch moeilijk precies in woorden te vangen, merk ik In synchroniciteit in ieder geval.

Ik denk dat Aranofsky een kenner van gnostiek is (een 'wetende'), niet perse Christelijk, wel westers georiënteerd . Hoe hij aan zijn kennis kwam is mij niet bekend, kan door interesse en studie zijn of hij lag al in de wieg met deze aanleg
Bij de film Pi was dit ook al op te merken.

In The Fountain komt hij met de levensboom. Het is voor mij alleen mogelijk deze boom in een ruimer kader te zien, in samenhang met de opgerolde slang (serpent) van kundalini (vooral bekend in oosterse filosofie). Aronofsky geeft er meer westerse gnostische beeldvorming aan zoals het eten van een stukje van de stam. De slang (kundalini rising) als beeld laat hij achterwege, maar de axis mundi, in de vorm van een medische wetenschapper komt er wel in voor. En ook heeft hij de effecten van the fountain' een uitbeelding gegeven.

Inderdaad heeft Terence McKenna zich flink verdiept in psychedelische middelen en hun effecten en met name uit en in sjamanistische culturen. Waar ik bij hem moeite mee heb is het geforceerd willen afdwingen van inzichten d.m.v. (ongebreideld gebruik van) psychedelica. Het is hem volgens mij uiteindelijk ook niet echt goed bekomen, hij had zware migraines, kreeg hersenkanker en stierf op z'n 53e. Hij vond zijn herseninfarcten nog het meest psychedelisch van al (omg).
Zijn persoonlijk onderzoek en het mededelen van zijn resultaten vind ik prima, maar ik heb ook zo mijn bronnen. Ik vraag mij af of Aronofsky langs die weg aan kennis is geraakt, het zou kunnen.
Hij kan ook rechtstreeks op Jung terechtgekomen zijn, zonder tussenstop bij McKenna.

Kundalini........ een student kan de was doen blijkbaar

Bijbels verboden fruit was natuurlijk een smart drug. Ik ben geen aanhanger maar bij Terence McKenna lijken juist veel lijnen samen te komen die in de film terug te vinden zijn. Jung had geen Maya fixatie zover ik weet...hij had wel iets met I Ching waar Terence zijn 2012 voorspelling mede op basseerde.

Maar ik had het ook over wat er in Aranofsky's achterhoofd zou kunnen hebben afspeeld....

De ondergang (sterfelijkheid) maakt Aronofsky juist praktisch en persoonlijk. McKenna's wereldbeeld met extravagante apocalyps was, als een soort alternatieve levensbeschouwing, een onpersoonlijke manier om met de dood om te gaan. De (versnelde!) vergankelijkheid van de wereld was juist zijn obsessie die hij mede zag bevestigd in zijn psychedelische ervaring.

Door er van te eten ontaard de boom immers filmisch in een soort psychedelisch verbeeld fenomeen...deze twist met de bijbelse context vind ik een originele vondst....die de bewustzijns explosie van wetenschapper / sjamaan Tommy raak weergeeft.

Opvallend is dat God geen rol speelt....VERBEELDING (Izzy's geschreven verhaal dat afgemaakt moet worden) lijkt centraal te staan.

Leuk dat je hier serieus op in gaat Dreieicke!

.

Tja, het is zo heerlijk hè, dat gepeins en geassocieer en gezoek naar betekenis

Columbus koppelde de Maya's en de Apocalyps zo rond 1500. Uit angst vanuit zijn katholieke achtergrond? Of waarom in hemelsnaam? De Maya's spraken niet over enige Apocalyps, zij vierden elke afronding van een kalendertijdperk met een groot feest (en gingen gewoon door met leven).

In deze film zag ik volgens mij ook niets over iets apocalyptisch, evt gekoppeld aan 2012.
Ik zag de wachter in de tempel bij de levensboom. Deze wachter (vaak met vlammend zwaard) wordt ook genoemd in oosterse filosofieën en ook bv in de Noorse mythologie. 't Is vrij cryptisch wat we allemaal overgeleverd kregen :/ Hoe je dat in deze film kunt uitleggen......
Misschien kon hij alleen voorbij de wachter door in zijn geestelijke (hoogste) gedaante te verschijnen. Die wachter is tenslotte ook een verschijnsel op geestelijk niveau.

(ff McKenna's apocalyps theorieën aan 't doornemen:))

Even gegoogled op de namen van Aronofsky en McKenna, dan blijk ik niet de enige te zijn:

"Many of the images that I find myself turning over and over as I think back on the film come from these space sequences. I’ve never heard Darren Aronofsky talk about Terrence McKenna, but it would not surprise me to find out that he’s read McKenna’s work".(zie: Toronto preview)

Het is maar eentje....maar die was er tenminste vroeg bij.

Je kan Pi ook relateren aan McKenna's: ""Everything is code""

en natuurlijk Requiem for a Dream een kritische film over verslavingen...McKenna zag TV als een: "dominator drug par excellence".

Opmerkelijk parallel is bijvoorbeeld ook:

In The Fountain komt wat McKenna, in zijn 'apocalyptisch' wereldbeeld, "Strange Attractor" of "The Transcedental Object at the End of Time" noemt, namelijk: Izzy's "dying star" van de Maya's die ook door het dakraam van Tommy's Lab schijnt....

Tommy in gedaante van een conquistador eindigt eigenlijk als een junk...

Terence McKenna zou ik geen junk noemen maar wel een nieuwsgierige botanicus die het experiment niet schuwde en als profetisch intellectueel er lustig op los speculeerde zijn verbeelding voedend met psychedelica...Met een korreltje kritische zout bij de hand valt er veel van zijn opmerkelijke lezingen te genieten.(is dit niet in de creatieve geest van Izzy?..eh Aronofsky!)

Lol, ik zou zeggen: niet helemaal. Hij is voorbij de wachter, is weer zijn sterfelijk lichaam, eet van de boom en zijn lichaam wordt opgenomen in de ons bekende 3D natuur. Dat is m.i. ook een element van de purificatie. Zijn geestelijk wezen blijft verder gaan en vervolgt de 'trip'.
De tijdlijn is een beetje lastig te vertalen, want de 3 verhalen gebeuren tegelijkertijd.
En herhaling van zetten zoals bij een junk vindt daarna niet meer plaats.

Over de 'dying star' heb ik ook nog nagedacht. Xibalba van de Maya's heeft in mijn ogen veel weg van het verhaal met de appel en de kennisboom/levensboom. Waarom de term 'dying star'? Ik krijg hierbij de associatie van teruggaan of inkrimpen tot de kern, wat ook naar geestelijk niveau vertaald kan worden, vormen van zaad.

En gelukkig blijft Aronofsky kritisch bezig met verslavingen of obsessies (fysiek in Requiem for a Dream, psychisch in andere films), zoals bv Timothey Leary het grote belang bespreekt van 'preparation" en "groupsupport" binnen de sjamanistische culturen en werkwijzen én het verschil tussen 'mindopening' en 'mindclosing' drugs. Iets anders dus dan "doe maar wat" of "neem gewoon meer" (wat ik toch een beetje bij McKenna bespeur).

Dat is precies wat de verblinde conquistador overkomt!

McKenna kan je in die zin een junk noemen: dat hij de pschedelische ervaring verabsoluteerde en dat deed hij als geen ander voor hem. Hierbij koppelde hij zijn innerlijke ervaring aan wat hij uiterlijk waarnam. Taal was voor hem hierbij cruciaal* als koppelaarster. "Strange Attractor" en "Transcedental object at the End of Time" zijn voor McKenna ook pscychische categorieën. Hij zag zijn innerlijk immers ook als een universum waarmee je d.m.v. van drugs kan reizen: psychonautica. Maar hij was niet onverschillig wat drugs betreft: hij prepareerde zich weldegelijk. Hij nam ze liefs alleen om de ervaring zo zuiver mogelijk te houden en niet beïnvloed te worden door anderen. Zijn meeslepende rechtvaardiging van psychedelica kan je onvoorzichtig noemen: want zijn individualsitische en vooral ook zijn intellectuele benadering staat in geen verhouding tot de smartdrug 'massa-consumptie' van tegenwoordig.

In hoeverre Aronofsky dit alles op eigen wijze in The Fountian verwerkt heeft blijft speculatief. Maar de film, zeker als Tommy Izzy's verhaal beeindigt, heeft voor mij overduidelijk een kleurrijke psychedelische vorm gekregen.

Junk? Verhouding tussen drug en medicijn is opvallend. Als men het utieme middel vindt om celgroei te reguleren, niet een pil om je leven te beeiindigen maar een pil om je kans op eeuwige leven te verveelvuldigen, dan wordt het leven pas echt een verslaving.

Mooi toch dat zaadje met stekels!

*een veelbetekende en fascinerende lezing!

Zelden heb ik zulk een harmonisch geheel op m'n beeldbuis gezien. De beelden, de muziek, die machtig melancholische sfeer.

De symbolische verweven verhaallijnen maken er een lekker nadenkende rit van die je echt kan doen wegzinken. Aronofsky kiest hier wel een welbepaalde route uit voor zijn symboliek, maar ik vind ze zeker voor interpretatie vatbaar. Hoewel niet alles te plaatsen is als je buiten zijn route loopt, maakt het prachtige sfeergeheel deze film sowieso meer dan de moeite waard. Een kunstwerk.

Voor de freaks...

Ik had hem opgenomen maar het einde staat er niet op, maar allemachtig wat een mooie film. Visueel, de muziek en ook het acteerwerk is prima in orde. Ik ga binnenkort het einde zien, iemand heeft hem op zijn computer staan en neemt hem mee op USB.

wat een voor hollywood ongebruikelijke film.

filosofisch,prachtige beelden,ontroerend.

gewoon tegekke film

schitterend!

"Zo kunnen ze zich voorstellen hoe het is om te sterven en komen ze over hun doodsangsten heen". *

*De Pers over therapeutische werking psychedelica...

Na een tijd dit weer gezien (let op, bevat filmbeelden):

YouTube - The Fountain ( death is the road to awe )

Blijft magistraal.

Of dit... pure schoonheid.