Guernsey (2005)

Ik vind wat je in een film ziet belangrijker dan rapportcijfers: mijn waardering is emotioneel geladen. 3,08 gemiddeld is te laag!

Kunst? Gewoon cinematografische vak'man'schap met een bijzondere persoonlijke blik.

Waarom zou je dan nog beginnen over het (ook naar mijn mening) te lage gemiddelde als het jou meer om de emotie gaat die het bij jou persoonlijk oproept? Je geeft ook een cijfer immers.

Mijn visie is dat dit zich met gemak kan meten met goede videokunst van veel kunstenaars.

Ik weet niet of mijn cijfers zo zuiver zijn. Ooit zal ik ze herijken. ...Emoties komen ook door wat anderen vinden tot stand.

Maar ik vind wel dat ze Nanouk de perfecte vorm heeft gevonden om haar verhaal te vertellen. Haar kunstzinnige kant komt duidelijk naar voren: eenheid van vorm...gevoel voor harmonie.

Maar hoe ze mensen ziet is persoonlijk: daarin bewonder ik haar.

De manier waarop ze over het totstandkomen van de film vertelde zei mij genoeg: ze is boven zichzelf uitgestegen. Ook hier geldt de belangrijke filmwet: het geheel, de manier waarop er gemonteerd is, zegt meer dan de som der delen, de geschoten scénes. Maar ze wist van te voren welke richting ze op wilde. En de geleidelijke manier waarop het verhaal getoond wordt.....is meer dan videokunst

lijkt mij.

Voor het eerst (volgens mij) dat ik toch benieuwd ben geraakt naar een Nederlandse film. Had Guernsey al wel iets langer op het oog, na het lezen van een boeiend interview met Leopold (moet telkens aan "die andere" denken). Narcissus heeft mijn interesse opnieuw doen aanwoekeren. Zal de Nederlandse film dan toch verder gaan dan (mijns inzien) redelijk simpele drama's ?

Ik zal hier een antwoord plaatsen:

Forum » Film » Genres en landen » De Nederlandse film

Meer dan videokunst, maar het kan (met kwalitatief) goede vdeokunst makkelijk de strijd aan. Dat is eigenlijk wat ik er mee wilde zeggen. Ik heb zelf de film ervaren als een indringend geheel, waarin de emotionele betrokkenheid wat meer wordt weggedrukt voor de fascinatie van het zien.

Dat komt ook omdat er geen muziek is, je wordt meer met je eigen gevoel en verstand geconfronteerd. "Bin-jip", ook met schaarse dialogen, bevat b.v. wel muziek dat op je gevoel werkt.

Om deze film te vergelijken met b.v "Once upon a time in the West", waar de muziek de Western-opera emotioneel volledig draagt

is belachelijk.......hier kom ik met cijfers niet uit, wel met woorden.

Beide films hebben mijn ruime waardering, maar bespelen in mij verschillende snaren .

De muziek die het einde van de film begeleidt gaat over het tekort schieten van woorden.......de soberheid van de film past bij de persoonlijkheid van de hoofdrolspeelster. Daarom is het inderdaad indringend en fascinerend.

heb hem net zitten kijken, en ik moet zeggen dat ik wat kriebelig werd van die stille en lange shots. het is een manier van film's maken, dat weet ik wel maar ondanks dat het verhaal best leuk was (zus was in mijn ogen de beste, die bracht ook "het" waar ik op zat te wachten) was het voor mij te traag. een kleine 3

Ik stond al op het punt af te haken na het eindeloze autorijden, inparkeren en het geklets over koffiefilters, gelukkig niet gedaan.

Want Guernsey is eigenlijk best een heel aardige film. De zelfmoord is schokkend maar bijzonder effectief; Anna gaat kritisch naar haar eigen leven kijken, en is dit wel zo perfect? Het blijkt dat iedereen zo zijn/haar geheimen heeft, en we hebben allemaal een kruis om te dragen.

Kraakman doet het zeker niet slecht als Anna, maar het zijn Van Huet en Ter Steege die meer overtuigen als man en zus. Schitterende scene als ze met z'n drieën in de auto zitten. Het subplotje rond de emigrerende vader leek me niet zo relevant en soms is het even door de stiltes heenbijten, maar toch ben ik blij dat ik Guernsey heb afgekeken.

3 ruime sterren.

voor wie de film nog wil zien:

Geurnsey

slechte film, kreeg goede recensies, maar naar mijn mening onterecht,

niet realistisch, waar blijft dat jochie de hele tijd

ze reist van hot naar her,

leek inderdaad wel een toneelstuk op teevee

deze films krijgen ten onrechte een goede recensie omdat er weing in gesproken wordt en quasi-diepzinnige dingen worden gezegd, maar als je goed kijkt, zie je alleen maar een dun verhaallijntje

en onwaarschijnlijke relatieperikelen

...look closer.

Mjah, redelijk zware mislukking dit.

Film kent duidelijk een heel aantal goede voornemens. Een hoop typische arthouse kenmerken worden op elkaar gestapeld als basis om een treffend arthouse product mee te produceren.

Verhaallijn en personages krjigen pas gaandeweg vorm, veel stiltes, statische shots en nogal trage vertelstijl. Het zit er allemaal wel in.

Maar wat is het zo verdomd lelijk. Allemaal best dat je naar een trage film zit te staren, maar er valt ook gewoon echt niks te zien. Kadrering is een aanfluiting, het kleurgebruik gewoon brak.

De film is typisch Nederlands in de zin dat het er totaal niet uitziet, dat de soundtrack gewoon een boertige registratie is van een boertig dorpje en visueel de film dezelfde boertigheid uitstraalt. Klinkt ook erg Belgisch.

Voor een arthouse product vind ik deze boertige uitstraling compleet niet passen. Amper verfijnd en gewoon erg slordig en lelijk.

Daarnaast was ik allesbehalve aangedaan door het acteerwerk, de uitgestippelde weg die de film volgt is evenmin erg boeiend. Het einde is daarbij een typisch pijnpunt.

Ook erg onze eigen Frank Vercruyssen, die als een complete hark in vreselijk ABVlaams zijn dingen staat op te dreunen. In Any Way The Wind Blows nog een erg sympathieke vent, maar het propere keurslijf (dat ook de rest van de film kenmerkt) vernielt zijn charme.

Aardige poging, maar faalt compleet qua uitwerking. Interessante uitgangspunten die resulteren in een vreselijk lelijk gedrocht van een film.

1.5*

Ik kan wel begrijpen dat de beelden uit Guernsey misschien wat kleurloos zijn en niet meteen overdonderend, maar ik vond de rust die het uitstraalde, toch wel een direct positief effect op mijn filmbeleving hebben. Neemt je toch wel mee in de film, waardoor het kabbelende tempo extra aangenaam is.

De rust die vanuit de statische, hangende shots zou moeten komen werd nogal hard verstoord door de editing wat mij betreft. Daardoor vond ik de film zelfs eerder onrustig overkomen.

Nee, mij kon de film niet bekoren: 1,5

Wat vond je er niet goed aan dan, Jan?

Film over relaties en verhoudingen. Maar wel erg saai. Of ben ik ergens in slaap gevallen en heb ik iets belangrijks gemist in de film?

De regisseuse had heel veel dingen bedoeld, ze had lef ook nog. Maar in het eindproduct voelde het niet goed aan (bij mij). De stijl is compleet afhankelijk van een spanning, hoe ijl deze ook mag zijn. Als de innerlijke leegte niet voelbaar is vanuit de stijl die haar probeert te duiden dan blijft er alleen mislukking over.

Ik dorst haast niks te zeggen over het camerawerk en de montage maar het beviel mij niet. De shots zijn rommelig door de kadrering, zoals Onderhond al aanstipte. Bij de midrange moet je turen om te zien wie er nou gefilmd is. De kleuren staan ook de stijl ten dienst, maar als je al eenmaal niet in de film zit werkt ook dat niet. Het is soms zo donker dat ik me afvraag of belichting niet handig was geweest. Ik kwam niet in het ritme terecht, ook daar moet minimalisme het van hebben. De actrice van de hoofdpersoon kon mijns inziens ook niet echt de bedoeling overbrengen.

Ik vond het ook wel af en toe te voorspelbaar. Bij voorbeeld als Anna zelf vreemdgaat. Daarnaast vond ik het katharsis ook niet echt in de lijn van de film liggen. Ik verwachtte, of mischien hoopte ik, dat er niets bleef bestaan dan de allesvullende leegte(dat is inderdaad een paradox).

Maarja het is deels persoonlijke beleving , veel genoemde zaken zijn door anderen juist geprezen. Misschien later nog eens proberen. Waarom dan toch zo uitgebreid deze film neersabelen, is dat niet sadistisch? Nee, want ik waardeer de film door de gedrufde afwijkende stijl ervan.

Tot slot nog een zeer speculatieve opmerking die geheel op mijn conto komt. Het lijkt erop alsof Nanouk Leopold verstrikt is geraakt in haar eigen emoties. Het lijkt echter niet dat het haar gelukt is dit emotionele kluwen te ontwarren middels deze film.

Opnieuw gezien en eindelijk weer eens op groot scherm. Op enkele momentjes na (nauwelijks noemenswaardig) is de film perfect. Als je mensen met zulke afstandelijkheid weet te raken ben je groot.

4,5*

Ook al heb ik maar met een half oog naar de film gekeken, ik snapte 'm goed en hij was op zich wel boeiend. Ik weet niet of dat goed is of niet en daarom krijgt ie een 3,5*

Ik zou hem nog eens kijken. Die stem zegt nu niet zo heel veel, afgaande op je verhaal...

Niet mijn film. Het drama speelt zich dusdanig veel en lang onder de huid af dat ik er als kijker niets mee kon. Innerlijke conflicten zijn geweldig maar een film mag van mij zo af en toe best wat vuurwerk bevatten en dat bleef bij Guernsey volledig uit.

Vond het een hele saaie film

Een existentieel Nederlands drama waar het acteerwerk bewust klein wordt gehouden zodat er sprake is van inleving en contemplatie.

Guernsey is art cinema in zijn reinste vorm. Er worden bijna geen dialogen gewisseld en de film is ontzettend ingetogen. Hij lijkt nergens naar toe te gaan; er zit geen echte lijn in. Dat geeft niet, want fascinerend is hij wel. Voor liefhebbers van (Nederlandse) kunstfilms.

Phoe niets om op te zetten als je eigenlijk te moe bent! Vond het vrij kaal en leeg vooral, met veel strakke, gedetaileerde, maar toch vrij afstandelijke shots. Niet bepaald aanlokkelijk dus, maar net als in Wolfsbergen, die andere Leopold (wat een talent!) die ik zag zat het weer propvol onderhuidse emoties en spanningen, verre van saai dus! Geweldige rol van Kraakman ook, was de eerste keer dat ik haar in een film zag, maar was echt op haar lijf geschreven leek het. Heb alleen geen flauw idee hoe ik dit moet raten alleen, zie vrij hoge beoordelingen hier maar het is toch niet allemaal even goed tot me doorgedrongen vrees ik. Mwah, houd het voor nu maar op een mooie (3*) dat kan dan later altijd nog omhoog, grote kans zelfs, zal hem dan nog eens opzetten als ik wat helderder bij geest ben, hehe!

beter dan 99 % van het Hollywood-spul. Klasse!

Helaas niet afgekeken hij was me gewoonweg veel te saai.

Kon de lijn in het verhaal niet vinden.

Sperwer 27 over 'Guernsey'

Ik heb geïntrigeerd naar deze film zitten kijken. Hij toont hoe mensen een saai en montoon leven kunnen leiden. Hoe onze gesprekken niet zoveel voorstellen. Maar vooral hoe onze menselijke verhoudingen (familie, werk, omgeving, relatie) voortdurend op de helling staan.

Had geen moeite met het trage ritme, de weinige woorden, maar wel met de montage.

Prachtige 'toepasselijke' song van Camille bij de eindgeneriek!!

Bewonder de 'beelduitsnit' (videokunst!). ***