Robin Hood: Men in Tights (1993)

Tja, inderdaad erg veel onnozele grappen afgewisseld door een enkele goeie.

Volgens mij daalt het aantal grappen dat je goed vindt bij het bekijken van deze film bij het ouder worden.

Als je jong ben, lach je nog met alles, als je daarentegen iets ouder bent, moeten de pointes al iets minder voor de hand liggend zijn.

Toch kon ik de film ook nu weer (het was al een tijdje geleden dat ik hem gezien had, wat ik pas doorhad bij de dode goudvis en ook de kuisheidsgordel kwam mij bekend voor) smaken.

Wat een belachelijk flauwe film, maar dan wel in positieve zin. Ik heb hier toch wel meermaals om gelachen. Het is niet van dat poep en plas niveau als in pakweg Epic Movie of Meet the Spartans. Dit is de meer flauwe humor, zoals bijvoorbeeld bij The Naked Gun.

Er zaten echt een paar goede grappen in de film die gewoon melig waren. Typisch een filmpje waarmee ik me wel kan vermaken.

3,5*

Wederom een mindere Brooks die helaas nooit meer het niveau van zijn eerste films heeft kunnen evenaren. Deze komedie is erg mager maar bevat gelukkig wel een paar sterke grappen. Gemiddeld.

Deze film is één van de zeldzame films in het Naked Gun-genre dat werkt omdat er ook aandacht is voor het verhaal. Absurde humor met tussendoor een vleugje avontuur om het interessant te houden en niet vervallen in een anderhalfuur durende rit vol slapstick. Ik had de film trouwens gezien vóór Prince of Thieves, maar kende het verhaal wel natuurlijk van andere films. Beetje foute film dat het nog altijd doet en met momenten zelfs beter is dan Prince of thieves.

Wat een gemiste kans, tuurlijk kan je weer merken dat dit een Mel Brooks film is. Heel veel flauwe grappen, waarvan een boel gewoon niet aankomen of te kinderachtig voor woorden zijn. Daar tegenover staan wel typische Brooks grappen(lend me your ears, atchoe...bless you) die altijd voor een flinke glimlach zorgen. Maar toch mis ik iets, de speelduur duurt ook te lang en de hoofdrolspeler vind ik niet een komisch talent.

Helaas zitten er ook een paar grappen in die ik ook al in Brooks' eerdere werk heb mogen aanschouwen(Walk this way grap uit Young Frankenstein). Beetje jammer, maar de verwijzing op het einde richting Blazing Saddles kan ik wel weer waarderen, net zoals die the Godfather grap.

Merk het ook alweer tijdens het typen dat de film te wisselvallig is. Tegenover een goed moment staan weer 3 minderen. Dit is zeker niet het beste uit Brooks' oeuvre, maar barslecht ook weer niet en zeker beter dan die zooi die tegenwoordig uitkomt.

Ruim 2,5*

Eerlijk gezegd vind ik het moeilijk om deze film te boordelen. Als ik in een melie bui ben dan rol ik van de bank van het lachen en dan geef ik het gerust 4 sterren. Maar soms ben ik helemaal niet in de stemming en dan vind ik het allemaal echt ongelovelijk flauw en overdreven en geef ik het 1 ster. Daarom blijf ik maar gewoon in het midden zitten met mijn stemming. Je moet hier dus echt voor in de stemming zijn maar als je het bent dan lig je echt helemaal in een deuk.

Ugh.

Het is niet eens zozeer dat de grappen te flauw zijn, dit type Nielsen-parody hoeft niet eens slecht te zijn. Het is gewoon dat de meeste grappen ongrappig zijn, en vaak ook zo voorspelbaar dat ze alle effecten missen. Iemand Achoooo noemen om dat de rest de hele tijd bless you te laten roepen is gewoon vervelend in plaat van grappig.

Elwes is niet geschikt voor comedy, de film duurt te lang, grappendichtheid is veel te laag, zelfs los van het wel of niet slagen ... en aan de leeftijd zal het ook niet gelegen hebben. Het was een herziening, de eerste keer vond ik de film ook al niks.

Iets positiefs te melden? Een handjevol grappige momenten en uiteindelijk is de film makkelijker te behappend dan Ridley's versie van Robin Hood. Veel is het niet, maar het behoedt de film van een totale vernedering.

Hoewel dit soort films toch altijd een guilty pleasure zijn, vond ik dit absoluut niet geslaagd.

1.0*

Hoewel het casten van Cary Elwes in de titelrol een miskleun is, toch een leuke, ontspannende film waarin Mel Brooks weer rijkelijk strooit met zijn onnavolgbare grappen en grollen; sommige melig, andere hilarisch. De film is uitermate geschikt om je te verlossen van een chagrijnige bui.

Inderdaad, die Cary Elwes is allesbehalve grappig (hij speelde niet voor niets de straight man in Liar Liar naast de wèl grappige Jim Carrey). Bovendien zat er geen enkele intelligente grap in deze film. Voor mij is dit de slechtste film van Mel Brooks.

Zo sporadisch vind ik een parodie film wel vermakelijk ondanks dat je van te voren weet dat het verre van een sterke film is. Zo ook bij deze versie van Robin Hood onder leiding van Mel Brooks waarvan ik tot vandaag nog nooit had gehoord.

Het enige waar het in mijn ogen om draait bij een parodie is de humor, alle overige facetten van film zijn volledig irrelevant. De humor is redelijk, ik heb mij prima vermaakt met de film maar 'hilarisch' wordt het helaas niet. Drieënhalve ster is te veel eer maar de drie sterren zijn ruim verdiend, vermakelijke parodie.

Mel Brooks op dreef? Niet zo bekend met zijn ouvre. Deze stond nog altijd op het lijstje om eens te kijken, en dat hoeft ook niet voor een tweede keer eigenlijk. Wat slecht, wat flauw, sommige humor zit ergens tussen teenkrommend en een reactie a la Homer Simpson, 'doh!', in. Verder heeft het niet veel om het lijf. Geen hele verkeerde Marian overigens, maar dat is dan ook alles.

Tweede Brooks.

Zijn carrière is er eentje waaruit ik ter vermaak nog wel een paar films wil zien, maar Robin Hood was echt wel diegene waar ik het minst naar uitkeek. Vooral omdat je met een parodiefilm in dit genre niet al te veel kan doen, maar gelukkig wist Brooks zich op dat gebied nog aardig te redden.

Bovendien vind ik dit ook beter dan bijvoorbeeld zo'n Young Frankenstein die enkel en alleen scoort op het geschreeuw van de acteurs. Robin Hood is wat droger op dat gebied en de humor is vooral minder subtiel en zeer dom. Dat gaat er dan bij mij goed in, maar na een tijdje was ik er wel weer klaar mee.

Al in de opening heb je direct door dat dit een parodiefilm betreft, en bij vlagen een best leuke. Het is allemaal maar erg simpel vermaak voor diegene die lekker kunnen lachen om de meest domme vorm van humor. Ik kan er zelf ook wel mee lachen, alleen na een tijdje ben ik er wel weer klaar mee. De grappen gaan zichzelf ook een beetje herhalen.

Acteerwerk is redelijk slecht. Er zijn maar weinig rollen die erg grappig zijn, het zijn vooral de droge momenten tussendoor die het hem doen. Daarbuiten heeft de film niet zo veel te bieden. Het gaat niet onnodig veel door in zijn eigen grappen of referenties naar andere films en dat maakt deze film net wat beter dan de gemiddelde parodiefilm.

Helaas duurt het wel erg lang met maar het liefst 104 minuten op de klok. Ik snap niet waarom Brooks in godsnaam zo'n concept als deze tot zo'n speelduur moest rekken. De echt leuke grappen lopen ook niet in lopende band door en daardoor schiet de film net wat vaker mis dan raak. Jammer, want ik heb hier en daar best wel kunnen lachen. Wel moet je zo'n film als deze in een melige bui kijken, dan kan je ook harder lachen denk ik zo.

Oef!

In navolging van een Naked Gun of Hot Shots krijgt ook Robin Hood een spoof. Het is in ieder geval flauw genoeg, maar grappig is het écht niet. Geen moment. Geen leuke hoofdrolspeler, geen leuke sidekicks: het komisch talent is ver te zoeken, wellicht ook ingegeven door een script zonder geslaagde grappen. Met een speelduur van voorbij het anderhalf uur wordt dan het ook wat langdradig, al denk ik niet dat een kortere speelduur veel had gered. Behalve dan mijn tijd.

1

Weer een erg grappige film van Mel Brooks.

Robin Hood: Men in Tights neemt het genre helemaal niet serieus. Waar we bij Young Frankenstein en Blazing Saddles om de haverklap werden getrakteerd op een overvloed aan one-liners, visuele grappen en een geweldige cast, kan ik dit niet zeggen over deze film.

Cary Elwes is geweldig, net als zijn tegenspeelster. Beiden hebben duidelijk bijzonder veel plezier in hun rol.

Vooral de eerste helft was erg onderhoudend, met goede moppen en een absurd verhaaltje. De tweede helft kakte net teveel in. De jokes worden iets te veel herhaald en je merkt dat de inspiratie precies op was.

Komt niet in de buurt van andere Brooks-klassiekers, maar is een fijn filmpje in het genre.

3*

Redelijke film waarin een Engelsman na een kruistocht terugkeert naar zijn vaderland. Duidelijk gemaakt in de schaduw van het succes van Robin Hood: Prince of Thieves. Het verhaal doet er niet zo heel veel toe en gelukkig is de grap dichtheid behoorlijk hoog (en dan is het ook niet zo erg als er soms wat flauwigheid tussen zit). Deze parodie past perfect in het oeuvre van Mel Brooks.