The Shawshank Redemption (1994)

Bastootje, ik vond het ook melig- melo-drama Zwaar over het paard getild. Allemaal onlogisch en onwerkelijk. Van dat soort Hollywood-films krijg ik kiespijn. Wij gaan tegen de stroom in..Doe ons maar Papillon...hahah

Deze prachtfilm heb ik altijd links laten liggen mede doordat ik niet zo’n groot liefhebber ben van gevangenis films, maar Frank Darabont zet hier voor mij toch wel écht iets magisch neer en ik begrijp ook direct waar al deze hoge scores vandaan komen, ook al ben ik niet zo’n groot liefhebber van gevangenis films.

De film is wat traag en minder rauw dan de meeste gevangenis films, maar daarbij zit vaak ook een wat minder uitgewerkt plot en weinig kleurrijke personages. Hier zit het plot gewoon zo sterk in elkaar met zoveel kleurrijke personages zoals Andy, Red, Brooks, Hadley, Norton. Allemaal stuk voor stuk toffe personages die sterk worden neergezet door de acteurs. Verder maken de sfeervolle beelden en de toffe muziek deze film compleet. Al verliest de film wel ergens zijn geloofwaardigheid omdat de Shawshank gevangenis af en toe meer lijkt op een kaartclub dan op een gevangenis, maar oké dat neem je wel voor lief omdat de rest wel erg sterk is. Alleen voor mij is het dan net weer iets te traag om echt een hogere score te geven maarja, dat is natuurlijk puur mijn smaak.

8.5

Bij gebrek aan goede films in de laatste twee jaar maar weer terug grijpen naar oude klassiekers. Dit is er zo een. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen gecharmeerd is van een goed verhaal met een beperkt aanbod aan locaties en geen rond vliegende ledematen, want dat is deze film.

Vroeger was alles beter is echt zo'n ouwe lullen opmerking maar vergeleken met wat we tegenwoordig uit Hollywood krijgen voorgeschoteld een waarheid als een koe.

Ongeveer acht jaar geleden keek ik deze film voor het eerst, en was destijds erg onder de indruk. Gisteren kon ik dit niet opnieuw ervaren. Ik snap dat veel mensen van deze film kunnen genieten. Ondanks alle tegenstand, de hoogst denkbare onredelijkheid, houdt een individu dapper stand tussen de kwade krachten die hem insluiten. Dufresne behoudt zijn waardigheid en overwint hierdoor aan het einde.

Mijn probleem huist in de gemakkelijke opposities tussen de karakters. Die Dufresne moet wel een heilige zijn, dat hij nooit iets verkeerd doet (dus toch die redemption?). Ook Freeman loopt de hele tijd tevreden blikken uit te delen. Grappig hoe gevangenen al zo vaak als achterbaks en gewelddadig werden verbeeld maar dat ze hier - en opvallend genoeg in wel meer jaren '20 vertellingen - wél heel sympathiek zijn. Het gros van de veroordeelden bestaat uit oprechte mannen die hard werken en vervolgens het leven prozaïsch overdenken. Hiertegenover staan dan de directeur en volledig doorgeslagen bewakers die hun macht misbruiken en geen enkel moreel besef kennen.
Kunst is voor mij interessant wanneer deze morele tegenstrijdigheden blootlegt, waar er niet één juiste oplossing wordt aangereikt en de toeschouwer in een zekere verzoening wordt gebracht met die tegenstrijdigheden. Door de overduidelijke goed en kwaad verhoudingen komt dit bij The Shawshank Redemption totaal niet aan de orde. Dit stoorde mij, omdat de gevangenis mij bij uitstek een ideaal decor leek om vragen op te werpen over morele kwesties.

Natuurlijk hoeft kunst geen nabootsing te zijn van de werkelijkheid - in tegendeel, ik ben groot voorstander van de 'verwondering'. Deze verwondering moet men echter zoeken in het normale (bijv. Bergman, Ozu), of in een fantastische of fabelachtige vertelling. Ook simpele of eenzijdige films kunnen een waardevolle kijkervaring leveren. Bij een film die klaarblijkelijk wijze lessen over het leven wil meegeven en de werkelijkheid toch zo vervormt is de discrepantie mij echter te groot.

Ik denk dat dit een van de beste films is die ik ooit gezien heb. Het klopt gewoon, van begin tot eind.

Tja, gewoon een fantastische film, lekker lang en Morgan Freeman in zijn jonge jaren. Dit is ook echt een film waarvan je altijd het einde weet te herinneren, zo mooi. Hoogste waardering

Waarom The Shawshank Redemption al 12 jaar bovenaan de lijst van beste films prijkt

Privacy settings - volkskrant.nl

Binnenkort weer eens eenmalig te zien in de bioscoop. Ik ga absoluut!

Na jaren vanavond in de bios weer terug gezien, blijft een prima film. Zit ook echt een Stephen King sfeer in.

Pareltje van een film blijft dit.

Herzien in de bioscoop. Van 4 naar 5 sterren. Wil hem eigenlijk een 9,5 geven omdat het einde van mij ingekort had mogen worden. De laatste scène had er wat mij betreft uit gemogen omdat het zo weinig meer aan de verbeeldingen overlaat.

Maar goed, dan maar 5 sterren dus.

Vandaag herzien.blijf bij mijn vorige mening.deze film zit een heel erg goed verhaal in,ik denk dat ie daarom op 1 staat in top 250.en een super goeie cast,dat helpt ook.en ik vind het zeker ook terecht dat ie op 1 staat.ik heb gewoon weer echt genoten van de film.deze film zal mij nooit vervelen! Top film.

Ik bedoel wat moet ik zeggen dat niet al is gezegd... het is een verdomd goede film met een goed verhaal en twist op het einde. Al hoewel het niet mijn favoriet is snap ik wel dat hij op nummer 1 staat in de top 250

Zeer goeie film vaak gezien . ook de spelers beloven veel .

Goede film, maar zwaar overgewaardeerd. Ik had deze dus ook ooit 4,5 ster gegeven. Nog eens gekeken, conclusie was nu, zeker boven de middelmaat, prima film, goed acteerwerk maar no 1? Bij lange na niet.

De Godfather 1 heeft veel meer in huis.

Ik vind deze film overrated.

Begrijp me niet verkeerd: deze film verdient het plakkaat 'klassieker', maar het is zeker niet de Beste Film Aller Tijden. Daarvoor is het gewoon niet buitengewoon bijzonder genoeg, en het einde net te onlogisch.

Opnieuw bekeken. Helaas nog steeds niet op een mooie 4K transfer net als The Green Mile. Dat verdienen deze films zeker. Maar goed op een "gewone" blu ray nog steeds een zeer acceptabel beeld en geluid.

TJa wat moet ik nog over deze film zeggen. Bijna alles is zo goed gemaakt tot het kleinste detail. Je blijft kijken bij zo'n film. Weer in een ruk uitgekeken. Een absolute klassieker pur sang. Had 'm lang op 4.5 staan, omdat ik The Green Mile net een heel klein tikkie beter vind, maar The Shawhanks Redemption blijft me toch raken. Je zou bijna zeggen, dat het een waargebeurd verhaal is, maar dat is ie natuurlijk niet. Daarvoor is er net teveel fictie toegevoegd, maar het neemt wel alles mee als je zo lang in de gevangenis zit. Hoe is de wereld na 40 jaar. En wat is hoop. En zo heeft deze film tal van verwijzingen die mooi in elkaar zijn gebracht. Okay die boom en dat kistje zijn misschien ver gezocht en sommige andere dingen misschien ook, maar het is een FILM. Overigens dat kistje is wel even opengemaakt voor de laatste aanwijzing na zijn ontsnapping

De ommezwaai van alles vind ik nog het mooiste van alles. Maar ook de rustige Andy die het heel anders aanpakt dan Sly. Bedacht en slim. Ook de interactie tussen hem en Red, maar ook met de andere gedetineerde is mooi om te zien. Niks geforceerd, prima dialogen een heerlijke bad guy directeur. Het plaatje past perfect in elkaar.

Film 5,0
Beeld 4,0
Geluid 4,0
Extra's 5,0

Tim Robbins Reacts to Negative 'Shawshank Redemption' Reviews | 10 Questions | The Ringer - YouTube

mooie film heeft me zeker vermaakt

Vandaag nog eens herbekeken. Wat word ik altijd emotioneel van deze film zeg. Prachtige film, kan er niet veel meer of minder van maken. Als een film je raakt dan weet je dat je en pareltje gezien hebt. Bizar.

Geen slechte film maar wel heel erg overrated en zoals al vele voor mij zeiden is dit bij lange na geen nr1 film (als er al zo’n film bestaat).

Gewoon een goede drama waar er 1001 van zijn, niets meer niets minder.

The Shawshank Redemption is een film gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King. Het gaat over de bankier Andy Dufresne (Tim Robbins)die tot levenslang veroordeeld wordt voor de moord op zijn vrouw en haar minnaar. Hij moet die uitzitten in de Shawshank gevangenis waar de directeur(Bob Gunton) een waar schrikbewind voert samen met zijn gewillige beul hoofdbewaarder Headley(Clancy Brown). Dufresne is een vreemde eend in de bijt tussen het gajes. Sommige inmates zoals ritselaar 'Red'(Morgan Freeman) en zijn vriendenclub zijn aardig maar anderen proberen hem te breken en te vernederen. Andy blijft overeind door zijn innerlijke kracht en slimheid. Hij weet zich al snel onmisbaar te maken en dus untouchable te worden.

De film is een sfeervol portret van het gevangenisleven in Amerika kort na de oorlog. Hoewel nog altijd een plek die je beter kon vermijden waren de omstandigheden toen een stuk leefbaarder dan vandaag de dag. De cast is uitermate sterk. Robbins is geknipt voor de rol als vreemde snoeshaan met een aureool van waardigheid om zich heen in een omgeving van Neanderthalers. Morgan Freeman speelt geroutineerd de rol van wijze gevangene. Hij is een geloofwaardige mentor voor de bleue Dufresne. De rest van het vriendenclubje met o.a. William Sadler en David Proval is ook goed. Gunton speelt zoals altijd een nare, arrogante vent alleen is hij nu ook nog eens gemeen. Clancy Brown zet met verve een ploert neer zoals alleen hij dat kan. Headley is mijns inziens zijn beste en meest beangstigende rol omdat hij 'echt' is. Vergeleken bij Headley is Kurgan uit Highlander maar een naar sprookjesfiguur of een rare dorpsgek.

The Shawshank Redemption is waarschijnlijk de beste Kingverfilming omdat het een strijd tussen goed en kwaad verteld zonder al die bovennatuurlijke poespas. Hierdoor is hij herkenbaar en authentiek.

Wat mij betreft terecht een nr. 1 positie (hoewel andere films die van mij ook mogen hebben). Enige plothole: hoe heeft hij die poster zonder kreukjes voor dat gat gekregen?

De scene met de opera-elpees, met al die gevangenen op de binnenplaats die in tijden geen muziek meer hebben gehoord, die snijdt toch door je ziel?

De gerechtigheid op het einde is vaak cliché, maar in dit geval meer dan welkom.

Hele mooie trage film over vrienden, gevangenis en dromen over de oceaan

The Shawshank Redemption is terecht tot nu toe de nummer 1 binnen de filmwereld zoals Bohemian Rhapsody terecht de nummer 1 is binnen de muziekindustrie. Die staat volgend jaar gewoon weer op 1 vermoed ik. Gelukkig nieuwjaar.

Net de film na 15 jaar eens weer gekeken, ik moet zeggen de film boet niet aan

vermaak in.

Een echte feel-good movie en daar hoort “helaas” ook zo’n einde bij, helaas tussen

haakjes want stiekem voelt dit wel goed.

Onze generatie zal deze film nog wel blijven (top) waarderen, maar waarschijnlijk te traag voor de

komende generatie filmliefhebbers, (de tieners van nu)

Acting/dialogen: 10

Story: 10

Sound(track): 10

cinematography: 10

Production value: 10

Originality: 9

Afgelopen week voor de tweede keer gezien. Ik weet dat ik de vorige keer (ergens in 2014, 2015 of 2016) wel onder de indruk was, maar dat was eigenlijk één van mijn eerste 50 tot 100 films die ik in mijn leven zag, in een periode dat gevangenisfilms me meer boeiden (na Prison Break gezien te hebben). Toen drong de boodschap van de film me nog niet door, maar de sterkte van de film is dat het op meerdere vlakken werkt. Het heeft een goed plot, het heeft een goede boodschap en het heeft voor veel mensen - soms van verschillende achtergronden en met verschillende kijkintenties - wel iets te bieden, waardoor het zijn befaamde nummer 1 positie heeft. Desondanks - zeker na mijn herkijk - heeft TSR iets dat The Green Mile voor mij niet heeft. Andere Stephen King verfilmingen lagen me uiteindelijk ook achteraf niet, op The Shining na (maar dat is meer een eigen interpretatie van Kubrick dan een King-verfilming).

TSR heeft een zeer filosofische of morele ondertoon, niet echt iets wat ik zoek in een film. En eigenlijk ook totaal niet subtiel, juist heel erg geforceerd en een in je strot geduwde moreel. Anderzijds stoort het niet zo enorm als in The Green Mile waar het plot onder het mythische aspect te lijden heeft. Hier boet het plot niet aan kracht in. Wel had ik graag meer focus gewild op het rauwe en zware gevangenisleven. Nu is het wel een gevangenisfilm, maar tegelijkertijd één die je kan zien als een modern sprookje door zijn feel-good elementen. De boodschap van de film is er één waar quasi ieder zich wel in kan vinden, maar het zeer "Christelijke element" dat voor die tijd realistisch is, maar waar de film zichzelf ook in bevindt, is niet echt aan mij besteedt. Ik ben niet echt een fan van Abrahimistische godsdiensten die ik allen stuk voor stuk heel erg onderdrukkend vind, zeker als het in groep wordt beleefd, en niet als een individu wordt beleefd. Maar dat is ook te verwachten door mijn ervaringen en belevingen met religie, waar ik meer aantrekkingskracht voel met andere religieen en levensovertuigingen, wat gezien mijn afkomst en levensomloop ook niet echt verrassend is. Desondanks zelfs als je het loskoppelt van zijn religieuze element, is de boodschap nog altijd wel iets waar een ieder in zich kan vinden en één die erg universeel en van allen tijden is. Ook dat verklaart deels de waardering voor deze film.

Los daarvan is het plot gewoon erg goed. Daar valt weinig op aan te merken. Zoals ik zeg het is een film die op meerdere vlakken werkt, voor meerdere kijkers wat te bieden heeft, en sterk is in verscheidene elementen, met name in wat een kijker zoekt in een film. Het is een film die goed in elkaar zit, en waar je wel begint mee te leven met de karakters. Na zes jaar begint de film duidelijk (zoals ik al verwacht had) wat slijt te vertonen op mijn waardering van die film. Toch blijft de film zeker en vast overeind staan, juist door dat er goed over nagedacht is over de film. Het is een prestatie dat een film die me eigenlijk op papier misschien niet helemaal zou moeten liggen, het wel doet bij mij. Het enige waar de film een voordeel in had, is dat gevangenisfilms me over het algemeen wel vrij boeien. En hoewel die interesse nu wat minder is (deels omdat ik de meesten nu wel gezien heb), blijft het nog steeds een groot voordeel. Op andere vlakken bevat het juist veel van films waar ik over het algemeen weinig mee heb. Maar de grote valkuilen uit die films, is iets dat Shawshank voor mij juist vermijd. Het is nergens "te" maar pretty much all-round in wat het doet. Maar na zoveel meer films gezien te hebben waarvan een heleboel indruk op me maakten, is het zeker niet meer één van mijn favoriete films zoals het ooit wel was. Wel blijven de vier sterren voor mij staan, en die zijn dubbel en dik verdiend.

Het is een goed in elkaar gezette film, niet iedereen speelt even goed erin maar wat een ontvouwing van een rollercoaster ride van een verhaal. Zeker een 4 waard!