The Shawshank Redemption (1994)

Top 250 gaat niet over beste film ooit, hooguit meest geliefde film op dit moment.

Even reageren op reinbo van 4 maart, het was niet Vondel en zijn boekenkist maar Hugo de Groot, dat terzijde, de discussie wat maakt een film bijzonder is zo oud als de weg naar Rome omdat een ieder er anders over denkt, de 1 vindt het niks, de ander vindt het fantastisch. Wat ik zo bijzonder vindt is het verhaal dat is geschreven door de master of horror, Steven King. Daar begint het dus al bij niet bepaald een verhaal wat je van King gewend bent. Voor de rest kun je de film, denk ik, als een aanklacht zien tegen het Amerikaanse recht en gevangenis systeem. Wat óók verder goed is aan de film is het feit dat het dicht bij het boek blijft Minpunt aan de film is, en dat is vaker het geval in Amerikaanse bajesfilms, dat gevangenis functionarissen of als sadisten of als profiteurs of als dombos worden neergezet. Dit neemt niet weg dat dit een goed verhaal is en dat het goed in beeld is gebracht.

:?

En als het nu door Pietje Puk of Willem van Oranje was geschreven? Zou dat de film beter of slechter maken?

En wat als het boek nu anders was geweest en de film toch zo geworden was als hij nu is? Had dat ook invloed gehad op jou mening over de film?

Reactie op Reinbo

Dat is iets wat we dus nooit zullen weten, feit blijft dat het hier een verhaal van King betreft, en die was tot dan toe alleen maar van horror verhalen bekend, dat maakt dus het verhaal van Shawsank bijzonder, daarnaast heb ik veel verfilmde boeken gelezen en vervolgens de film gezien, vaak veroorloven regiseurs en producenten zichzelf bepaalde vrijheden omwille van de exploitatie van de film. Dat is dus hier niet het geval en ik vind dat wel prettig

Maar wie of wat het schreef en hoe het boek was staat toch volledig los van de waardering die je voor een film hebt.

Ik bedoel, beoordeel je de film an sich of geef je een bepaalde waardereing omdat Stephen King het verhaal heeft geschreven...?

Reactie op Reinbo

Natuurlijk beoordeel je een film an sich, maar als je het boek gelezen hebt ga je automatisch vergelijken en, dat is tenminste bij mij zo, hoop je dat de film dicht bij het boek blift.

The Shawshank Redemption nu eindelijk gezien. Ik heb hem al een hele tijd op dvd, maar het was er nooit van gekomen om hem te bekijken. Ik vind dit echt een geweldige film. Meestal is dit niet echt mijn soort film, maar omdat hij op nr. 2 staat ben ik hem toch maar gaan kijken. Daar heb ik zeker geen spijt van gehad. In tegendeel zelfs. Alles klopt in deze film, zowel de acteerprestaties als de regie. Het verhaal is uitmuntent en verassend. Het bleef boeiend van begin tot eind. Het werd bijna nergens langdradig, en was meeslepend. De acteer prestaties van Freeman en vooral van Robbins waren verbluffend, en paste goed in de film. Ze speelde erg geloofwaardig en er zat een goede chemie tussen Robbins en Freeman, waardoor de film nog een level hoger ging.

De muziek was ook geweldig en maakte het plaatje tot een geweldig geheel. Het camera werk was erg goed. Alles was perfect en dramatish in beeld gebracht, onder leiding van een goede regie. Ondersteund door een ijzer sterk script maakt het geheel compleet en zeker de moeite waard om te kijken. Ik heb in tijden niet zo'n zalige film gezien. Zeker de moeite waard. Hij krijgt 5*-en en een top 10 notering.

De film was weer fabelachtig als vanouds.

Vooral de uitmuntende filmmuziek en geniale acteerwerk van de hoofdpersonen viel me eenstemeer op.

Tsja, moeilijk om er wat over te zeggen, maar ik vind dat Reinbo en flipsen érgens toch wel gelijk hebben. Het is inderdaad een leuk verhaal, mooi geacteerd etc, maar dat vind ik in wel meer films. Ik vind dat het een beetje overdreven wordt qua acteerwerk.
Ik kan tal van films opnoemen wat een leuk verhaal heeft, én mooi acteerwerk. The green mile bijvoorbeeld. stukken betere film dan deze film, in alles eigenlijk. Beter acteerwerk, verhaal spreekt me meer aan. Een soort gelijk verhaal van the green mile ken ik niet, maar over ontsnappingen zijn wel meer films en/of documentaires gemaakt. Ik vind het een mooie film, dat wel, maar een nummer 1 plek is deze wat mij betreft echt niet waard. Dat is voor mij toch echt eerder the green mile.

Geweldige goede film,komt vooral door Tim Robbins.

En de ultracoole stem van Morgan Freeman.

Maar ja dat krijg je als Stephan King het gemaakt heeft.

Ik baalde dat hij op een gegeven moment afgelopen was.

Deze film staat bij mij op nummer 1 in mijn top 10 lijst.

Deze film krijgt van mij een dikke 5

Stephen King heeft deze film helemaal niet gemaakt. Waar name-dropping al niet goed voor is... [of wat Reinbo al zei hiervoor, men vindt de film juist zo goed omdat het gebaseerd is op een King verhaal?]

Afgrijselijke poster!

Hehe, daar ben 'k het mee eens ja

Ik vind 'm wel mooi.

En dan de Tagline:

'Fear can hold you prisoner. Hope can set you free.'

Die slaat dus werkelijk helemaal nergens op!

Waarom slaat dat nergens op ? Als hij als een bange wezel in z'n celletje bleef zitten was hij er nooit meer uitgeraakt. De hoop deed hem verdergaan.. ik begrijp je niet..

Het staat te veel voor een ontsnapping van de geest, dat was nu niet bepaald de essentie van de film. Veel te diepzinnig voor zo'n oppervlakkige film. Het ging vooral om een be good, feel good gebeuren.

Sterker nog de film gaat juist over een fysieke ontsnapping. Je komt onschuldig in de gevangenis, maar door te graven kan je jezelf bevrijden. Was meer op z'n plaats geweest.

Mooie film met een terecht hoge waardering. Nu, 11 jaar na dato weer gekeken en genoten. Ik begrijp echter niet niet waarom dit de best gewaardeerde film is. Ik weet zeker een twintigtal betere (ik ben gek op thrillers waarbij je het plot niet kan voorspellen, maar waarbij het plot en einde niet uit de lucht gegrepen zijn, maar vernuftig slim!), gelukkig blijft smaak subjectief!!!

Wat een bullshit weer. Het wordt dit wel degelijk sterk uitgebeeld, sterker nog het is de hele essentie van de film.

Red: Let me tell you something my friend. Hope is a dangerous thing. Hope can drive a man insane.

Andy Dufresne: Hope is a good thing. Maybe the best of things. And a good thing never dies.

komt nota bene 2x terug.

Andy Dufresne: Get busy living, or get busy dying.

Denk hierbij tevens aan het contrast dat wordt geschilderd met Brooks die, geinstitutioneerd als hij was geraakt, zelfmoord pleegt toen hij op vrije voeten kwam.

Nou wat ben jij kort door de bocht zeg! Kijk, dat jij het een B-film vindt die iets buiten zijn proporties is geschoten kan me niet schelen, maar dat je tegen elk aspect dat ik (en meerdere mensen met mij) in de film waardeer aanschopt heb ik wel een probleem mee. En dan ook nog zeggen dat de tagline cliché en oppervlakkig is getuigd ook niet echt van veel interesse in de film. Volgens mij heb je de film gewoon een keer gekeken en daarna besloten dat jij hem slecht vindt en dat het jouw missie is om dat wereldkundig te maken.

En wat beweer je nou over een fysieke ontsnapping? De ontsnappig waar de hele film op doelt is niet die van Andy maar die van Red. Red wordt gedwongen door Andy's levensverhaal om in te zien dat hoop iets goeds is en dat hopen een leven waardig kan maken "Fear can hold you prisoner, hope can set you free". Misschien nog een keer kijken Reinbo?

En als Flipsen nog een fatsoenlijk reactie wil op zijn post van 5 maart wil ik hem die gerust geven. Ik weet zelf namelijk wat ik wel echt bijzonder en interessant vind aan de film...

Ik heb de film twee keer gezien . Wou ik het liever bij laten, voordat ik 'm nog een puntje afwaardeer na herziening.

Ik snap de uitleg van tag Line. Ging de film over Red?

Ik kan me, op de voice over na, dat hele Red personage nauwelijks meer herinneren, maar dat zegt dan ook weer wat over die rol.

Ga je gang met je reactie op Flipsen ik ben ook benieuwd.

Ga gerust je gang. Ik moet wel zeggen dat tussen de vele bullshit posts er op de vorige pagina ook een aantal berichten geplaatst zijn die toch even iets verder gaan dan "deze film is gewoon super, topfilm!, goed acteerwerk ook, etc, etc".

Heb jij (Flipsen) hem wel recentelijk nog gezien (of vaker dan twee keer)? zodat ik hier niet iets ga uitleggen aan mensen die de film half kennen.

Half kennen..... ik kan Red niet letterlijk quoten en vind het gek dat de tagline op de bijrol slaat die NB niet eens op de poster staat......

Daarbij lijkt dit me een vrij accurate vertelling van de film.

Maar kom op met je betoog....

Ik moet zeggen, het is wel anderhalf jaar geleden dat ik deze gezien heb. Ik zal hem binnenkort zelf ook echt nog wel een keertje kijken, zo slecht vind ik hem namelijk helemaal niet. Maar zo heel bijzonder vond ik deze film de laatste kijkbeurt echter niet meer. De magie (om het zo maar even te noemen, zie een aantal berichten op de vorige pagina) is er voor mij toch echt wel af nu. Het is allemaal wat te makkelijk sentiment voor mij, ik kan echt niet meer meeleven met hoofdpersonen. Ik heb deze film in de loop van de jaren wel een stuk of vier/vijf keer gezien denk ik.

je bent in de war. dat was mijn missie.

.....

Lastig he.

Ik hoef het zelf niet eens te typen, ik hoef het alleen te quoten van imdb

"Can Hollywood, usually creating things for entertainment purposes only, create art? To create something of this nature, a director must approach it in a most meticulous manner, due to the delicacy of the process. Such a daunting task requires an extremely capable artist with an undeniable managerial capacity and an acutely developed awareness of each element of art in their films, the most prominent; music, visuals, script, and acting. These elements, each equally important, must succeed independently, yet still form a harmonious union, because this mixture determines the fate of the artist's opus. Though already well known amongst his colleagues for his notable skills at writing and directing, Frank Darabont emerges with his feature film directorial debut, The Shawshank Redemption. Proving himself already a master of the craft, Darabont managed to create one of the most recognizable independent releases in the history of Hollywood. The Shawshank Redemption defines a genre, defies the odds, compels the emotions, and brings an era of artistically influential films back to Hollywood.

The story begins with the trial of a young banker, Andy Dufrense, victimized by circumstantial evidence, resulting in a conviction for the murder of his wife and her lover. After a quick conviction, Andy finds himself serving a life sentence at Shawshank prison, with no hope of parole. He exists in this prison only in appearance, keeping his mind free from the drab walls around him. His ability to do this results in the gaining of respect from his fellow inmates, but most of all from Ellis Redding. Ellis, commonly referred to as Red, finds gainful use of his entrepreneurial spirit within the drab walls of Shawshank by dealing in contraband and commodities rare to the confines of prison. Andy's demeanor and undeniable sense of hope causes Red to take a deeper look at himself, and the world around him. Andy proves to Red and the other inmates that in the conventional walls of Shawshank prison convention will find no home in his lifestyle.

By creating the film's firm foundation, the meticulously chiseled screenplay paved the way for this film's success. Frank Darabont outdoes himself with the phenomenal adaptation of Stephen King's equally noteworthy novella, Rita Hayworth and Shawshank Redemption. In this novella, King demonstrates that he can break free from the genre he dominates and still create a marvelous piece of modern literature. Though the film mirrors the novella in many ways, Darabont illustrates a focused objective of improving upon the areas where the novella came up short, resulting in one of the best book to film transitions ever.

While maintaining some of the poetic and moving dialogue of the novella, Darabont also proves that a film's score can generate a great deal of emotional response from its audience, as dialogue does. He employs the cunning Thomas Newman, son of the legendary Hollywood composer, Alfred Newman. Darabont shows recognition for the film's needs by employing Newman, who makes the gentle piano chords whisper softly to the viewer, as if a part of the scripted dialogue. Newman lends himself to individualism and tends to drive more towards the unique in the realm of score composition. His effort in Shawshank did not go unnoticed, as his score received an Oscar nomination in 1995. While unique and independent, Newman's score never once intrudes on your concentration or distracts from the film.

With work from vast array of talented scene designers, costume designers, composers, cinematographers, and various other Hollywood artists, the cast of The Shawshank Redemption had a strong foundation to work with. The marvelous cast of this film will dazzle you with some of the most convincing performances you will witness in a film. While both Tim Robbins and Morgan Freeman shine as Andy and Red, respectively, the true spectacle of acting lies within the plethora of amazing supporting actors who easily disappear into their roles. Most noticeable of these, the veteran film star James Whitmore, who portrays the elderly Brooks Hatlen. Brooks, a man incarcerated for an unmentioned crime for so long that he finds himself attached to the Shawshank and the daily life he has lead. Each of these actors show a true dedication to their art, and a focused purpose in their motivations, creating a convincing setting that never once caters to anything unbelievable.

With all of the aesthetic touches and attention to cinematic detail, the most beautiful part of the film lies within its thematic material, such as its focus on the human desires for the most abstract concepts, like hope and freedom. These themes, which concern things the human spirit undoubtedly yearns for, seem so intricately woven into the plot that it easily draws its audience in to its story. Though full of hardened criminals, your heart will go out to these men as they display the most basic of human emotions, and deliver some of the most quotable lines in a film to date. Like a great novel, this film manages to succeed at greater things than simply entertaining an audience. Darabont tells his story most masterfully, illustrating principles and inspiring his audience to think. He leaves us a poignant film with a powerful message of hope, and redemption, something we all seek.

This film manages to redeem Hollywood in the eyes of people who feared it long lost in a dark sea of clichés and predictability. Darabont shows us that artists still work in the Hollywood studios and production facilities. These artists show their capability to produce art; real art that inspires you to look at the deeper aspects of life and the world around you. The Shawshank Redemption delivers much-needed breath of fresh air for anyone who realizes the capability of film. It proves that masters of the craft still live on this earth, and still bless us with timeless masterpieces that we will never forget."

Jij bent al net zo origineel als de film.

Volgens mij is dat, voor zover er sprake van is geweest, veel meer het gevolg van films als Pulp Fiction en Reservoir dogs...

Make my Day, I'll be Back, Here is Johnny en ....?

Als de film iets is is het clichés and predictability....en goh wat is men (ben ik) dankzij deze film Hollywood gaan herwaarderen....Zo roemt men de jaren 90 vanwege van Darabont met de opkomst van de nouveau prison cinema....en is er nooitmeer een remake of een vervolg film gemaakt sindsdien.....

Ofterwel een hoop bullshit.

Voor de rest roemt hij alle facetten van filmmaken, maar die vind ik niet meer dan boven gemiddeld en verre van uitzonderlijk. (het geen onderbouwd wordt dat de film ook geen enkele oscarnominatie verzilverde.) welliswaar goed in balans, maar al met al toch erg gewoontjes.