menu

South Pacific (1958)

mijn stem
2,52 (31)
31 stemmen

Verenigde Staten
Muziek / Romantiek
151 minuten

geregisseerd door Joshua Logan
met Rossano Brazzi, Mitzi Gaynor en John Kerr

Het verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog op een door de Amerikanen bezet tropisch eiland. Een Franse plantage-eigenaar (Brazzi) en een sprankelende marinezuster (Gaynor) worden op elkaar verliefd. Maar de oorlog is voor hen helaas nooit ver weg.

zoeken in:
0,5
De slechtste film in mijn verzameling van musicals. een schoolvoorbeeld van 'slechte regie en slechte mise-en-scène'. Enkele liedjes zijn aardig, maar het geheel is aanzienlijk slechter dan wat Rodgers & Hammerstein in bijvoorbeeld Oklahoma! muzikaal presteren. Wanstaltig is het rood- of groenfilter dat op willekeurige momenten over het beeld wordt getrokken 'om een mystieke sfeer op te roepen'.

1,5
idd echt rampzalig deze film, was het niet omwille van het belabberde verhaal, dan zeker omwille van de acteerprestaties en de technische fouten die erin zitten, waaronder een vliegtuig dat met een gat in de staart gewoon blijft verdervliegen. ik heb mijn best gedaan hiervan te genieten, maar ik heb me meer zitten ergeren dan iets anders. 1,5 sterren geef ik dit, en dan is dat nog mild van me.

avatar van chevy93
The longest running number one album, both consecutively and non-consecutively, is the soundtrack of the film South Pacific. It had a consecutive run of seventy weeks from November 1958 to March 1960 (meaning it was number one for the entire year of 1959), and had further runs at the top in 1960 and 1961, making a non-consecutive total of one hundred and fifteen weeks.

In 1959 én 1960 het bestverkochte album in de UK. En dan zo weinig bekeken?

avatar van Mochizuki Rokuro
1,5
Het is op zich vreemd een musical te verwijten dat het een weinig substantiële, té leeghoofdige én kleurrijke film is dan goed is voor een mens of enig levend wezen kan verdragen. Het geldt immers voor meer (veel) musicals. Maar dit is er weer één, bijna ondraaglijk. Alleen verteerbaar doordat de kleurrijkheid wordt doorgevoerd buiten de aankleding, maar ook in kleurfilters, rookgordijnen en dergelijke optische illusies. Zo'n geheimzinnig sprookjeseiland... Je zit stil te hopen dat het een Godzilla herbergt en de peanuts een geheime natuurkracht losmaken die alles verwoestend blijkt.

Bijna niet te geloven: dit was de highest grossing film aan de box office in dat jaar: 1958. Bij de Oscars deed de film dan weer helemaal niks. Hoe ironisch, de winnaar in dat jaar is de film die ik tot nu toe beschouwde als de meest lege en vervelende musical die ik kende: Gigi (1958) (en zo'n beetje de slechtste best picture winnaar ever in mijn ogen).

avatar van Brix
Een musical waarin slechts één actrice (Mitzi Gaynor) werkelijk zingt, en al de overige acteurs en actrices gedubd zijn door "ghost-singers"

Een feit dat genoemd werd in 'Secret voices of Hollywood'.
Een bijzonder interessante documentaire die deze week te zien was op BBC TV, en waarin heel wat lang verborgen gebleven geheimen van de "droomfabriek" aan het licht kwamen.

avatar van D-ark
South Pacific is een vreselijke saaie uitgerekte sepia kleurige aanval op je IQ met als enigste redding het onverwoestbare I'm In Love With A Wonderful Guy. Vooral de rest hebben we hier vooral te maken met 2derangs Rodgers & Hammerstein liedjes die niet erg slecht zijn maar gewoon totaal niet weten te boeien. Koppel dit aan een goede dosis jaren 50 racisme, een vreselijke geel tint over heel de film en een sleurend saai verhaal heb je hier een van de grootste draken uit de musicals klassiekers.

avatar van BBarbie
3,0
Een filmmusical, die het naar mijn bescheiden mening vooral moet hebben van zijn prachtige muziek. Volgens mij hebben Rodgers en Hammerstein nooit een mooier lied geschreven dan het sfeervolle “Some Enchanted Evening”, als musical song schier onovertroffen. Geen wonder dat gerenommeerde zangers en zangeressen als Perry Como, Jo Stafford, Bing Crosby e.a. het nummer aan hun repertoire toevoegden. Frank Sinatra heeft het zelfs drie keer opgenomen. Trouwens het hele album was een buitengewoon succes. In Engeland stond het eind jaren ’50 meer dan twee jaar lang doorlopend aan de top.

Volgens mij komt het vooral door de mooie muziek dat de film destijds overal ter wereld ongekend populair was. Zo draaide hij in een bioscoop in Londen onafgebroken gedurende 4½ jaar! Afgezien van de muziek ben ik over de film zelf niet zo enthousiast. Maar met nummers als “Happy Talk” en “I'm in Love with a Wonderful Guy” mogen ze mij altijd lastigvallen.

Tenslotte wil ik nog wijzen op de opvallende boodschap over racistische indoctrinatie:
It happens after you are born. (...)
You've got to be taught to be afraid of people whose eyes are oddly made and people whose skin is a different shade. You've got to be taught before it's too late, before you are six or seven or eight, to hate all the people your relatives hate.

Dat is duidelijke taal!

Gast
geplaatst: vandaag om 06:33 uur

geplaatst: vandaag om 06:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.