Bird on a Wire (1990)

Erg vermakelijke film om te zien met lekker veel actie en de nodige lach momenten en de chemie tussen Hawn en Gibson is goed.

Ik geef 'm 4, 0 sterren, wel raar dat deze film zo laag staat.

Matig, niet erg origineel en met een veel te hysterische Goldie Hawn.

Mijn cijfer had nog wat kunnen worden opgekrikt met een alternatief einde waarin Mel Gibson wèl wordt opgevreten door de tijgers, maar helaas.....zo origineel was John Badham niet...........

Deze film ik heb destijds in de bioscoop gezien. Vond het toen wel een vermakelijke film. Leuk gespeeld door Gibson en Hawn.

Aardig actiefilmpje met Hawn en Gibson die ongewild in het avontuur worden gestort. Voor die tijd zeker goed, maar e.e.a. blijkt toch gebeten door de tand des tijds. Leuk vermaak, niets minder.

Redelijk.

Bird on a Wire van regisseur John Badham is een typisch voorbeeld van een actiekomedie, die nergens in uitblinkt, nergens bijzonder of origineel is, maar die wel aardig weet te vermaken.

Dat is vooral te danken aan Mel Gibson en Goldie Hawn. Niet dat de twee nu zo bijzonder goed acteren, maar je kunt wel zien dat de twee duidelijk zin hebben in hun rol en daardoor komt het acteerplezier toch wel duidelijk naar voren. Verder heeft Bird on a Wire een vrij voorspelbaar verhaal, met een redelijk hoog tempo. De humor is niet altijd even geslaagd, maar het kijkt nog wel vrij gemakkelijk is, al begint de tand des tijds hier en daar wel enigszins te knagen aan dit filmpje.

Niet slecht, niet bijzonder, maar toch nog redelijk goed te doen dit.

2,5*

Onlangs was deze weer eens op tv, dit blijft dus een lekkere film om naar te kijken, het scenario zit gedegen in elkaar, de actie is goed gedoseerd, de film bevat veel lekkere humor en de wisselwerking tussen Hawn en Gibson is prima. Daarbij worden ze goed ondersteund door de bijrollen, met name Duke en Caradine als schurken overtuigen. Maar een absoluut pluspunt van de film is de muziek van Hans Zimmer, de titelsong heb ik al jaren hoog in mijn filmsongs top 50 staan. Een absolute aanrader deze film.

Matige film waarin een man die al jaren onder een andere naam schuil gaat, wordt herkent door een ex-vriendin. Een vrij typische actie-komedie met een mager verhaaltje dat ook nogal eens in de herhaling valt. Hier en daar wel vermakelijk en de regenwoud-set tijdens de finale ziet er prachtig uit. Mel Gibson en Goldie Hawn vormen een prima paar, maar hier had meer in gezeten.

Oei! Fijne jeugdherinnering, het fenomeen dat je zaterdags naar de videotheek ging om een leuke film uit te zoeken voor de avond. En het liefst een film die gewaardeerd kon worden door het hele gezin. En wat was Bird On A Wire destijds een leuke en vermakelijke film, het kibbelende stel, de vlotte actie en humor. En wat kon Goldie Hawn goed gillen. Ja... kon...en was...

Rommelig gaat de film van start met de introductie van de verschillende partijen. Daarna valt vooral Gibson op als stuitend uitbundig en druk, vooral in de garage fase. Gek is op zich het verhaal niet met het getuigen bescherming programma, het volk die hem nog zoeken, en de herkenning door iemand van vroeger. Sterk is het laatste natuurlijk wel. Maar goed...

Wat vooral opvalt is de zogenaamde vlotte mix van actie en vooral humor die niet meer echt aanslaat en verouderd lijkt, op een paar momenten na die nog wel grappig zijn. Sommige dingen zijn net even 'to much' en waren in de jaren '90 grappig maar missen nu hun effect. De aardig eindstrijd in de dierentuin en de verschijning van Joan Severance doet nog goed. Te weinig is het wel en Bird On A Wire duikelt dan ook pijnlijke naar beneden van zijn sokkel genaamd jeugdsentiment.

Bird on a Wire is een repetitieve film met een flinterdun verhaallijntje. Weinig spannend en soms wat saai.

Eigenlijk is het wel verrassend dat ik Bird on a Wire nu pas zie, vooral omdat ik de jaren negentig bijna alle films op video kocht die ik tegenkwam, en ik met Lethal Weapon en Braveheart ook nog eens behoorlijk van de gekke Mel was. Nog steeds wel hoor, die liefde gaat nooit helemaal over.

Ook aardig om weer eens een John Badham film te zien. Mijn vijfde pas, al voelt het als meer met zo'n household name. Ik vind het wel bijzonder dat deze film zoveel heeft opgebracht (hij staat nog steeds in de Adjusted Box Office lijst), want heel bijzonder is het niet. Ze lijken er wel plezier in te hebben, de chemie is prima, en af en toe komt er wat actie die wel te pruimen is. Early Hans Zimmer score voor de filmmuziek afficionados.....

Maar het is een beetje nineties meh. Wel leuk om Joan Severance te herontdekken, die bracht mijn puberhoofd best op hol toen ik Payback (1995) op TV zag. Goldie Hawn deed het nooit zo voor mij (Death Becomes Her vind ik wel leuk)), en dat verandert hier helaas niet.

Doe mij Capra's It Happened One Night (1934) nog maar een keer.

2,5*